چپتر 2471: فعال‌سازی برج احضار

یادآوری اوست،‌شرایط​ شی فنگ را‌زمانی​ به خود آورد.

شی فنگ بی‌درنگ پاسخ‌دلیل​ داد: «من زندان دژ و‌قصد​ برج احضار را انتخاب می‌کنم!»

در ذهن شی فنگ، از میان امتیازات برنزیِ موجود، انتخاب‌کافی​ زندان دژ امری ضروری بود. بدون این قابلیت، او نمی‌توانست‌پیروی​ جلوی دشمنانش را برای ایجاد دردسر در داخل دژ بگیرد.

در مورد امتیازات نقره‌ای، برج ماناسازی و برج خلق اشیا ارزش دژ باستانی را بالا می‌بردند و باعث می‌شدند در میان بازیکنان محبوبیت بیشتری‌جلوگیری​ پیدا کند. با وجود این، دژ نور ستاره تنها دژ تسخیرشده در دره ستاره بود و به همین دلیل، هیچ رقیبی نداشت. هر بازیکنی‌مزایای​ که قصد داشت در دره ستاره پیشرفت کند، چاره‌ای جز رفتن به دژ نور ستاره نداشت؛ موضوعی که وجود هر دو برج را غیرضروری می‌ساخت.

اما در سوی‌تغییر​ دیگر، ماجرای برج‌موجودی​ احضار کاملاً متفاوت بود.

از میان سه امتیاز نقره‌ای، تنها برج احضار می‌توانست کنترل بیشتری بر دژ نور ستاره به زیرو وینگ بدهد؛ چیزی‌ماجرای​ که انجمن در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داشت. زیرو وینگ در قاره غربی تنها‌اگر​ ۱۰ عضو داشت و اگر کمک قبیله الهی نبود، حتی در صورت تسخیر دژ نیز نمی‌توانستند آن را مدیریت کنند.

اما اگر برج احضار‌شرایط​ به این معادله اضافه‌موجودی​ می‌شد، شرایط کاملاً تغییر می‌کرد.

تا زمانی که زیرو وینگ موجودی به‌اندازه‌حفظ​ کافی قدرتمند را احضار می‌کرد، می‌توانستند حتی‌مثال​ با وجود نداشتن عضو، دژ را حفظ کنند.

موجود احضارشده از شرایط رفتاریِ پایه‌ای که بازیکنان تعیین می‌کردند، پیروی می‌کرد. برای مثال، بازیکنان می‌توانستند به موجود احضارشده دستور دهند تا از عمارت ارباب‌کرده​ دژ دفاع کرده یا از ورود افراد خاصی به داخل دژ جلوگیری کند. همچنین، آن‌ها می‌توانستند به این موجود دستور دهند تا با هر بازیکنی که‌تزئینی​ در داخل دژ درگیری ایجاد می‌کند، برخورد کند. با ترکیب این قابلیت و زندان دژ، دیگر هیچ بازیکنی جرئت نمی‌کرد در آنجا آشوب به پا کند.

البته، این امر تنها در‌هیچ​ صورتی محقق می‌شد که موجود‌داشت​ احضارشده قدرت کافی داشته باشد.

اگر موجود احضارشده نمی‌توانست بازیکنان را با سرعت کافی بکشد یا سرکوب کند، برج‌حفظ​ احضار چیزی بیش از یک وسیله تزئینی نبود. برخلاف برج ماناسازی و برج خلق اشیا‌افراد​ که مزایای روشنی به همراه داشتند، کارایی برج احضار کاملاً به موجودِ احضارشده بستگی داشت.

علاوه بر این،‌کافی​ پرورش یک موجود احضارشده‌حفظ​ نیازمند منابع عظیمی بود.

در ابتدا، بازیکنان موجود را هم‌سطحِ خودشان احضار می‌کردند. برای افزایش سطح موجود،‌احضارشده​ بازیکنان باید منابعی را سرمایه‌گذاری می‌کردند. میزان منابع مورد نیاز به استانداردهای موجودِ احضارشده‌افراد​ بستگی داشت. هرچه موجود قدرتمندتر بود، برای ارتقای سطح به منابع بیشتری نیاز داشت.

بر اساس شایعاتی که شی فنگ پیش‌تر شنیده بود، هزینه روزانه نگهداری یک موجود‌موضوعی​ شیطانی رده ۵، با کل سود خالص روزانه یک انجمن درجه یک معمولی برابری‌بدهد​ می‌کرد. بدون منابع کافی، بازیکنان به‌هیچ‌وجه نمی‌توانستند از پسِ هزینه‌های استفاده از برج احضار برآیند.

با وجود این، شی فنگ در حال حاضر نگران این موضوع نبود. در حال حاضر، دژ نور ستاره تنها دژِ تحت کنترل بازیکنان در سراسر دره ستاره بود و‌افراد​ همچنین فاصله بسیار کمی با دانجن منطقه‌ای حالت خدا در آن نقشه داشت. اگر شی فنگ می‌توانست حاکمیت خود را بر دانجن منطقه‌ای تثبیت کند، به‌راحتی می‌توانست تنها از‌داشتند​ طریق دژ به درآمد روزانه‌ای دست یابد که از کل درآمد روزانه انجمن‌های درجه یک فراتر می‌رفت. او می‌توانست تنها با جمع‌آوری هزینه ورودی، ثروت هنگفتی به جیب بزند.

دژهای باستانی توسط NPCها مدیریت نمی‌شدند؛ به این معنا که بازیکنان مجبور نبودند هزینه ورودی را با سیستم تقسیم کنند. بازیکنان صددرصد هزینه‌های ورودیِ جمع‌آوری‌شده را دریافت می‌کردند. علاوه بر این، یک دژ کوچک می‌توانست حداکثر ۲۰ نقره از هر نفر دریافت کند. این یکی از دلایلی بود که در گذشته، دژهای باستانی در میان ابرقدرت‌های مختلف تا این حد محبوبیت داشتند.

وقتی شی فنگ تصمیمش را گرفت، اوست شروع به خواندن یک ورد کرد. سپس، این NPC شبح‌مانند رون مرموزی رسم کرد و آن را روی نشان ارباب دژ در دستان شی فنگ حک نمود.

ناگهان، صفحه نیمه‌شفافی روی نشان پدیدار شد که شش امتیازی را‌پیشرفت​ که شی فنگ پیش‌تر دیده بود، فهرست می‌کرد. متن مربوط به دو‌امتیاز​ امتیاز، یعنی زندان دژ و برج احضار، درخشش مات و ضعیفی داشت.

با دیدن اعلان‌ها، شی فنگ تصمیم‌رقیبی​ گرفت فعلاً زندان دژ را کنار بگذارد‌رفتن​ و ابتدا برج احضار را فعال کند.

دژ نور ستاره همچنان مهروموم بود و افراد خارجی اجازه ورود به آن را نداشتند. شی فنگ نیازی نداشت‌می‌کردند​ برای فعال‌سازی زندان دژ عجله کند. هرچه باشد کریستال‌های جادویی روی درخت سبز نمی‌شدند و اگر او زندان را‌جرئت​ دو روز پیش از باز شدن دژ به روی عموم فعال می‌کرد، تنها ۶۰۰۰ کریستال جادویی را هدر داده بود.

اما در مورد برج‌قدرتمند​ احضار، هرچه زودتر آن‌احضارشده​ را فعال می‌کرد، بهتر بود.

احضار موجودات زمان‌بر بود و هرچه موجودِ هدف قدرتمندتر بود، زمان بیشتری برای احضار نیاز داشت. علاوه بر این،‌مثال​ پرورش موجود احضارشده نیز نیازمند زمان بود. شی فنگ که با کمبود وقت مواجه بود، چیزی جز این نمی‌خواست که‌آشوب​ بی‌درنگ موجودی را احضار کند. اگر خوش‌شانس بود، شاید می‌توانست در طی دو روز آینده سطح موجود را ارتقا دهد.

هیولاها مانند NPCها و بازیکنان نبودند. با ارتقای سطح، ویژگی‌های پایه و قدرت مبارزه آن‌ها تا بالاترین حدِ آن سطح افزایش می‌یافت. در مقایسه، بازیکنان و NPCها پس از ارتقای سطح چنین افزایش قدرت عظیمی دریافت نمی‌کردند. آن‌ها همچنان به ارتقای سلاح‌ها و تجهیزات خود نیاز داشتند.

پس از آن، شی فنگ ۱۰۰,۰۰۰ کریستال جادویی را در نشان ارباب‌می‌توانستند​ دژ فدا کرد؛ نیمی از این مقدار برای فعال‌سازی برج احضار صرف‌عمارت​ می‌شد و نیم دیگر، فعالیت آن را برای ۱۰ روز تضمین می‌کرد.

با فعال‌سازی برج احضار، رون جدیدی‌نداشتن​ از نشان برخاست و روی کف‌می‌کردند​ دست راست شی فنگ حک شد.

برج احضار چنین قابلیتی داشت؟ شی‌می‌کرد​ فنگ با کمی تعجب، به رون‌می‌توانستند​ احضار روی کف دستش نگاهی انداخت.

آرایه‌های تله‌پورت در قلمرو خدا چیز عجیبی نبودند. تمام شهرهای NPC به آن‌ها مجهز بودند. بازیکنان حتی می‌توانستند آن‌ها را در اقامتگاه‌های گیلد مستقر کنند.

با وجود این، همه آن‌ها آرایه‌هایی در مقیاس کوچک یا متوسط بودند. آرایه‌های‌احضارشده​ تله‌پورت بزرگ‌مقیاس، فناوری گمشده به حساب می‌آمدند. برخلاف آرایه‌های کوچک و متوسط، نوع‌ورود​ بزرگ‌مقیاس آن به بازیکنان اجازه می‌داد تا بین دو قاره اصلی جابه‌جا شوند.

آرایه موجود در برج احضار از نوع بزرگ‌مقیاس بود؛ به این معنا که شی فنگ می‌توانست‌می‌ساخت​ در هر زمان، حتی از قاره شرقی، به دژ استارلایت سفر کند. علاوه بر این، زمان بازیابی‌بیش​ رون احضار تنها یک روز بود و این ویژگی، آن را به ابزاری فوق‌العاده کارآمد تبدیل می‌کرد.

سفر بین قاره‌های اصلی دردسری بزرگ بود، زیرا آرایه‌های تله‌پورت باستانیِ رابط بین آن‌ها، زمان‌بندی ثابتی برای جابه‌جایی داشتند. اگر بازیکنان زمان مقرر را‌عمارت​ از دست می‌دادند، چاره‌ای جز صبر تا نوبت بعدی تله‌پورت نداشتند. این موضوع به‌ویژه برای گیلدهایی که قصد فعالیت در هر دو قاره را داشتند،‌سرعت​ چالشی جدی محسوب می‌شد. قیمت آیتم‌ها پیوسته در نوسان بود و اگر بازیکنان نمی‌توانستند کالاهایشان را در زمان مناسب به فروش برسانند، اوضاع پیچیده می‌شد.

این رون احضار نه‌تنها سفر به غرب را بسیار آسان‌تر می‌کرد، بلکه شی فنگ می‌توانست‌دستور​ هر آیتمی را که غرب نیاز داشت، در هر زمان با خود ببرد. او با‌ترکیب​ این قابلیت می‌توانست از فروش کالاهای شرق، درآمدی به‌مراتب بیشتر از حالت عادی کسب کند.

پس از لحظه‌ای خوشحالی، شی‌زمانی​ فنگ رون احضار را فعال کرد‌نداشتن​ و به برج احضار تله‌پورت شد.

برج احضار در بخش جنوبی دژ استارلایت قرار داشت. این‌داشت​ برج سنگی با ۲۰۰ متر ارتفاع، بلندترین بنای دژ به شمار‌کاملاً​ می‌رفت. از بالای برج، می‌شد بر تمام محیط دژ اشراف داشت.

با روشن شدن آرایه تله‌پورت‌تغییر​ روی بام برج احضار، شی‌کافی​ فنگ در آنجا ظاهر شد.

در کمال تعجبِ شی فنگ، اوست‌نداشتن​ روی بام برج احضار منتظرش بود، اما‌پیروی​ برخلاف گذشته، بدنش ملموس‌تر به نظر می‌رسید.

«دارنده نشان ارباب دژ، برج احضار اکنون فعال است. اگر می‌خواهید نگهبان دژ را احضار کنید، باید‌می‌کردند​ دو نکته را به شما اطلاع دهم. این آرایه برای احضار نگهبان، به واسطه‌ای با استانداردهای کافی نیاز‌ترکیب​ دارد؛ بدون ورودی نمی‌تواند موجودی را احضار کند. هرچه واسطه قدرتمندتر باشد، موجود احضارشده نیز قوی‌تر خواهد بود.

اوست پیش از آنکه به مه تبدیل شود و‌قصد​ از بین برود، افزود: «همچنین زمان بازیابی هر احضار، یک‌دیگر​ ماه است. امیدوارم از این برج احضار به‌درستی استفاده کنید.»

البته، شی فنگ‌می‌شد​ از پیش به‌می‌کرد​ این موارد واقف بود.

همین اطلاعات،‌به‌اندازه​ دقیقاً دلیل انتخاب‌می‌توانستند​ برج احضار بود.

همین‌جا باید باشد. پس از نزدیک شدن به محراب احضار‌می‌توانستند​ روی بام، شی فنگ پنجه‌ای به اندازه یک انسان بالغ‌دستور​ را از کیفش بیرون کشید و روی محراب قرار داد.

این پنجه زمانی به اژدهای یخی،‌رقیبی​ هیث‌ویت تعلق داشت و یکی از‌چاره‌ای​ دو متریال افسانه‌ایِ همراه شی فنگ بود.

در ابتدا، شی فنگ قصد داشت پس از به‌دست‌آوردن طرح سلاح حماسی، از پنجه‌حفظ​ اژدهای یخی استفاده کند، اما احضار یک اژدهای یخی نیز انتخاب دوم بدی نبود. موجود‌افراد​ احضارشده باید از دژ استارلایت محافظت می‌کرد و هیولایی معمولی از پس این کار برنمی‌آمد.

هرچند می‌توانست با استفاده از فلس‌های استارلایت بهموث،‌احضارشده​ استارلایت بهموث را احضار کند، اما آن هیولا‌دهند​ به‌هیچ‌وجه ابهت و قدرت اژدهای یخی را نداشت.

به‌محض اینکه شی فنگ پنجه‌زمانی​ را روی محراب گذاشت، صدای‌می‌توانستند​ اعلان سیستم به گوش رسید.

شی فنگ نفس‌کافی​ عمیقی کشید و تصمیمش‌حفظ​ را گرفت: «شروع کن!»

همه واسطه‌ها جواب نمی‌دادند. اگر واسطه انتخابی انرژی کافی نداشت، احضار صورت نمی‌گرفت. همین‌رفتاریِ​ حالا هم ازدست‌دادن یک پنجه اژدهای یخی برایش دردناک بود؛ نمی‌خواست دو تا از‌خاصی​ آن‌ها را فدا کند. این کار به معنای دور انداختنِ دو سلاح حماسی بود.

با شروع تحلیلِ محراب، دود بنفش‌رقیبی​ تیره‌ای از محراب احضار برخاست و‌چاره‌ای​ پنجه غول‌پیکر را در بر گرفت.

با گذشت‌اضافه​ ثانیه‌ها، اضطراب شی‌تغییر​ فنگ بیشتر می‌شد.

اگر یک پنجه اژدهای یخی برای احضار این موجود کافی نبود، مجبور می‌شد به‌جای آن، استارلایت‌دهند​ بهموث را با فلس‌های استارلایت احضار کند. فلس‌ها متریال‌های افسانه‌ای پست بودند و او در مجموع پنج‌آنجا​ عدد از آن‌ها داشت. این مقدار قطعاً برای احضار یک استارلایت بهموث بیش از حد نیاز بود.

درحالی‌که شی فنگ به استفاده از‌موجودی​ فلس‌های استارلایت به‌عنوان جایگزین فکر می‌کرد،‌حفظ​ اعلان سیستم دیگری به گوش رسید.

«احضار کن!»