چپتر 2471: فعال‌سازی برج احضار

یادآوری اوست،‌دره​ شی فنگ را‌هیچ​ به خود آورد.

شی فنگ بی‌درنگ پاسخ‌می‌شد​ داد: «من زندان دژ و‌موجودی​ برج احضار را انتخاب می‌کنم!»

در ذهن شی فنگ، از میان امتیازات برنزیِ موجود، انتخاب‌موضوعی​ زندان دژ امری ضروری بود. بدون این قابلیت، او نمی‌توانست‌می‌توانست​ جلوی دشمنانش را برای ایجاد دردسر در داخل دژ بگیرد.

در مورد امتیازات نقره‌ای، برج ماناسازی و برج خلق اشیا ارزش دژ باستانی را بالا می‌بردند و باعث می‌شدند در میان بازیکنان محبوبیت بیشتری‌آن‌ها​ پیدا کند. با وجود این، دژ نور ستاره تنها دژ تسخیرشده در دره ستاره بود و به همین دلیل، هیچ رقیبی نداشت. هر بازیکنی‌همراه​ که قصد داشت در دره ستاره پیشرفت کند، چاره‌ای جز رفتن به دژ نور ستاره نداشت؛ موضوعی که وجود هر دو برج را غیرضروری می‌ساخت.

اما در سوی‌همین​ دیگر، ماجرای برج‌رقیبی​ احضار کاملاً متفاوت بود.

از میان سه امتیاز نقره‌ای، تنها برج احضار می‌توانست کنترل بیشتری بر دژ نور ستاره به زیرو وینگ بدهد؛ چیزی‌می‌کردند​ که انجمن در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داشت. زیرو وینگ در قاره غربی تنها‌نمی‌کرد​ ۱۰ عضو داشت و اگر کمک قبیله الهی نبود، حتی در صورت تسخیر دژ نیز نمی‌توانستند آن را مدیریت کنند.

اما اگر برج احضار‌بازیکنی​ به این معادله اضافه‌چاره‌ای​ می‌شد، شرایط کاملاً تغییر می‌کرد.

تا زمانی که زیرو وینگ موجودی به‌اندازه‌رفتاریِ​ کافی قدرتمند را احضار می‌کرد، می‌توانستند حتی‌دهند​ با وجود نداشتن عضو، دژ را حفظ کنند.

موجود احضارشده از شرایط رفتاریِ پایه‌ای که بازیکنان تعیین می‌کردند، پیروی می‌کرد. برای مثال، بازیکنان می‌توانستند به موجود احضارشده دستور دهند تا از عمارت ارباب‌کنترل​ دژ دفاع کرده یا از ورود افراد خاصی به داخل دژ جلوگیری کند. همچنین، آن‌ها می‌توانستند به این موجود دستور دهند تا با هر بازیکنی که‌کنند​ در داخل دژ درگیری ایجاد می‌کند، برخورد کند. با ترکیب این قابلیت و زندان دژ، دیگر هیچ بازیکنی جرئت نمی‌کرد در آنجا آشوب به پا کند.

البته، این امر تنها در‌شرایط​ صورتی محقق می‌شد که موجود‌به‌اندازه​ احضارشده قدرت کافی داشته باشد.

اگر موجود احضارشده نمی‌توانست بازیکنان را با سرعت کافی بکشد یا سرکوب کند، برج‌سوی​ احضار چیزی بیش از یک وسیله تزئینی نبود. برخلاف برج ماناسازی و برج خلق اشیا‌بیش​ که مزایای روشنی به همراه داشتند، کارایی برج احضار کاملاً به موجودِ احضارشده بستگی داشت.

علاوه بر این،‌می‌توانستند​ پرورش یک موجود احضارشده‌رفتاریِ​ نیازمند منابع عظیمی بود.

در ابتدا، بازیکنان موجود را هم‌سطحِ خودشان احضار می‌کردند. برای افزایش سطح موجود،‌رفتن​ بازیکنان باید منابعی را سرمایه‌گذاری می‌کردند. میزان منابع مورد نیاز به استانداردهای موجودِ احضارشده‌وینگ​ بستگی داشت. هرچه موجود قدرتمندتر بود، برای ارتقای سطح به منابع بیشتری نیاز داشت.

بر اساس شایعاتی که شی فنگ پیش‌تر شنیده بود، هزینه روزانه نگهداری یک موجود‌نداشتن​ شیطانی رده ۵، با کل سود خالص روزانه یک انجمن درجه یک معمولی برابری‌کرده​ می‌کرد. بدون منابع کافی، بازیکنان به‌هیچ‌وجه نمی‌توانستند از پسِ هزینه‌های استفاده از برج احضار برآیند.

با وجود این، شی فنگ در حال حاضر نگران این موضوع نبود. در حال حاضر، دژ نور ستاره تنها دژِ تحت کنترل بازیکنان در سراسر دره ستاره بود و‌بیش​ همچنین فاصله بسیار کمی با دانجن منطقه‌ای حالت خدا در آن نقشه داشت. اگر شی فنگ می‌توانست حاکمیت خود را بر دانجن منطقه‌ای تثبیت کند، به‌راحتی می‌توانست تنها از‌قدرتمند​ طریق دژ به درآمد روزانه‌ای دست یابد که از کل درآمد روزانه انجمن‌های درجه یک فراتر می‌رفت. او می‌توانست تنها با جمع‌آوری هزینه ورودی، ثروت هنگفتی به جیب بزند.

دژهای باستانی توسط NPCها مدیریت نمی‌شدند؛ به این معنا که بازیکنان مجبور نبودند هزینه ورودی را با سیستم تقسیم کنند. بازیکنان صددرصد هزینه‌های ورودیِ جمع‌آوری‌شده را دریافت می‌کردند. علاوه بر این، یک دژ کوچک می‌توانست حداکثر ۲۰ نقره از هر نفر دریافت کند. این یکی از دلایلی بود که در گذشته، دژهای باستانی در میان ابرقدرت‌های مختلف تا این حد محبوبیت داشتند.

وقتی شی فنگ تصمیمش را گرفت، اوست شروع به خواندن یک ورد کرد. سپس، این NPC شبح‌مانند رون مرموزی رسم کرد و آن را روی نشان ارباب دژ در دستان شی فنگ حک نمود.

ناگهان، صفحه نیمه‌شفافی روی نشان پدیدار شد که شش امتیازی را‌کافی​ که شی فنگ پیش‌تر دیده بود، فهرست می‌کرد. متن مربوط به دو‌دستور​ امتیاز، یعنی زندان دژ و برج احضار، درخشش مات و ضعیفی داشت.

با دیدن اعلان‌ها، شی فنگ تصمیم‌تغییر​ گرفت فعلاً زندان دژ را کنار بگذارد‌می‌توانستند​ و ابتدا برج احضار را فعال کند.

دژ نور ستاره همچنان مهروموم بود و افراد خارجی اجازه ورود به آن را نداشتند. شی فنگ نیازی نداشت‌امتیاز​ برای فعال‌سازی زندان دژ عجله کند. هرچه باشد کریستال‌های جادویی روی درخت سبز نمی‌شدند و اگر او زندان را‌قبیله​ دو روز پیش از باز شدن دژ به روی عموم فعال می‌کرد، تنها ۶۰۰۰ کریستال جادویی را هدر داده بود.

اما در مورد برج‌نداشتن​ احضار، هرچه زودتر آن‌پایه‌ای​ را فعال می‌کرد، بهتر بود.

احضار موجودات زمان‌بر بود و هرچه موجودِ هدف قدرتمندتر بود، زمان بیشتری برای احضار نیاز داشت. علاوه بر این،‌دیگر​ پرورش موجود احضارشده نیز نیازمند زمان بود. شی فنگ که با کمبود وقت مواجه بود، چیزی جز این نمی‌خواست که‌عضو​ بی‌درنگ موجودی را احضار کند. اگر خوش‌شانس بود، شاید می‌توانست در طی دو روز آینده سطح موجود را ارتقا دهد.

هیولاها مانند NPCها و بازیکنان نبودند. با ارتقای سطح، ویژگی‌های پایه و قدرت مبارزه آن‌ها تا بالاترین حدِ آن سطح افزایش می‌یافت. در مقایسه، بازیکنان و NPCها پس از ارتقای سطح چنین افزایش قدرت عظیمی دریافت نمی‌کردند. آن‌ها همچنان به ارتقای سلاح‌ها و تجهیزات خود نیاز داشتند.

پس از آن، شی فنگ ۱۰۰,۰۰۰ کریستال جادویی را در نشان ارباب‌می‌ساخت​ دژ فدا کرد؛ نیمی از این مقدار برای فعال‌سازی برج احضار صرف‌بدهد​ می‌شد و نیم دیگر، فعالیت آن را برای ۱۰ روز تضمین می‌کرد.

با فعال‌سازی برج احضار، رون جدیدی‌احضارشده​ از نشان برخاست و روی کف‌مثال​ دست راست شی فنگ حک شد.

برج احضار چنین قابلیتی داشت؟ شی‌داشت​ فنگ با کمی تعجب، به رون‌می‌ساخت​ احضار روی کف دستش نگاهی انداخت.

آرایه‌های تله‌پورت در قلمرو خدا چیز عجیبی نبودند. تمام شهرهای NPC به آن‌ها مجهز بودند. بازیکنان حتی می‌توانستند آن‌ها را در اقامتگاه‌های گیلد مستقر کنند.

با وجود این، همه آن‌ها آرایه‌هایی در مقیاس کوچک یا متوسط بودند. آرایه‌های‌رفتن​ تله‌پورت بزرگ‌مقیاس، فناوری گمشده به حساب می‌آمدند. برخلاف آرایه‌های کوچک و متوسط، نوع‌زیرو​ بزرگ‌مقیاس آن به بازیکنان اجازه می‌داد تا بین دو قاره اصلی جابه‌جا شوند.

آرایه موجود در برج احضار از نوع بزرگ‌مقیاس بود؛ به این معنا که شی فنگ می‌توانست‌احضارشده​ در هر زمان، حتی از قاره شرقی، به دژ استارلایت سفر کند. علاوه بر این، زمان بازیابی‌همچنین​ رون احضار تنها یک روز بود و این ویژگی، آن را به ابزاری فوق‌العاده کارآمد تبدیل می‌کرد.

سفر بین قاره‌های اصلی دردسری بزرگ بود، زیرا آرایه‌های تله‌پورت باستانیِ رابط بین آن‌ها، زمان‌بندی ثابتی برای جابه‌جایی داشتند. اگر بازیکنان زمان مقرر را‌بدهد​ از دست می‌دادند، چاره‌ای جز صبر تا نوبت بعدی تله‌پورت نداشتند. این موضوع به‌ویژه برای گیلدهایی که قصد فعالیت در هر دو قاره را داشتند،‌اضافه​ چالشی جدی محسوب می‌شد. قیمت آیتم‌ها پیوسته در نوسان بود و اگر بازیکنان نمی‌توانستند کالاهایشان را در زمان مناسب به فروش برسانند، اوضاع پیچیده می‌شد.

این رون احضار نه‌تنها سفر به غرب را بسیار آسان‌تر می‌کرد، بلکه شی فنگ می‌توانست‌عمارت​ هر آیتمی را که غرب نیاز داشت، در هر زمان با خود ببرد. او با‌نمی‌کرد​ این قابلیت می‌توانست از فروش کالاهای شرق، درآمدی به‌مراتب بیشتر از حالت عادی کسب کند.

پس از لحظه‌ای خوشحالی، شی‌هیچ​ فنگ رون احضار را فعال کرد‌پیشرفت​ و به برج احضار تله‌پورت شد.

برج احضار در بخش جنوبی دژ استارلایت قرار داشت. این‌به‌اندازه​ برج سنگی با ۲۰۰ متر ارتفاع، بلندترین بنای دژ به شمار‌پیروی​ می‌رفت. از بالای برج، می‌شد بر تمام محیط دژ اشراف داشت.

با روشن شدن آرایه تله‌پورت‌قصد​ روی بام برج احضار، شی‌موضوعی​ فنگ در آنجا ظاهر شد.

در کمال تعجبِ شی فنگ، اوست‌احضارشده​ روی بام برج احضار منتظرش بود، اما‌دستور​ برخلاف گذشته، بدنش ملموس‌تر به نظر می‌رسید.

«دارنده نشان ارباب دژ، برج احضار اکنون فعال است. اگر می‌خواهید نگهبان دژ را احضار کنید، باید‌اما​ دو نکته را به شما اطلاع دهم. این آرایه برای احضار نگهبان، به واسطه‌ای با استانداردهای کافی نیاز‌دیگری​ دارد؛ بدون ورودی نمی‌تواند موجودی را احضار کند. هرچه واسطه قدرتمندتر باشد، موجود احضارشده نیز قوی‌تر خواهد بود.

اوست پیش از آنکه به مه تبدیل شود و‌موجودی​ از بین برود، افزود: «همچنین زمان بازیابی هر احضار، یک‌تعیین​ ماه است. امیدوارم از این برج احضار به‌درستی استفاده کنید.»

البته، شی فنگ‌نداشت​ از پیش به‌داشت​ این موارد واقف بود.

همین اطلاعات،‌قدرتمند​ دقیقاً دلیل انتخاب‌حفظ​ برج احضار بود.

همین‌جا باید باشد. پس از نزدیک شدن به محراب احضار‌داشت​ روی بام، شی فنگ پنجه‌ای به اندازه یک انسان بالغ‌ماجرای​ را از کیفش بیرون کشید و روی محراب قرار داد.

این پنجه زمانی به اژدهای یخی،‌تغییر​ هیث‌ویت تعلق داشت و یکی از‌قدرتمند​ دو متریال افسانه‌ایِ همراه شی فنگ بود.

در ابتدا، شی فنگ قصد داشت پس از به‌دست‌آوردن طرح سلاح حماسی، از پنجه‌سوی​ اژدهای یخی استفاده کند، اما احضار یک اژدهای یخی نیز انتخاب دوم بدی نبود. موجود‌بیش​ احضارشده باید از دژ استارلایت محافظت می‌کرد و هیولایی معمولی از پس این کار برنمی‌آمد.

هرچند می‌توانست با استفاده از فلس‌های استارلایت بهموث،‌پایه‌ای​ استارلایت بهموث را احضار کند، اما آن هیولا‌ارباب​ به‌هیچ‌وجه ابهت و قدرت اژدهای یخی را نداشت.

به‌محض اینکه شی فنگ پنجه‌هیچ​ را روی محراب گذاشت، صدای‌داشت​ اعلان سیستم به گوش رسید.

شی فنگ نفس‌می‌توانستند​ عمیقی کشید و تصمیمش‌رفتاریِ​ را گرفت: «شروع کن!»

همه واسطه‌ها جواب نمی‌دادند. اگر واسطه انتخابی انرژی کافی نداشت، احضار صورت نمی‌گرفت. همین‌موضوعی​ حالا هم ازدست‌دادن یک پنجه اژدهای یخی برایش دردناک بود؛ نمی‌خواست دو تا از‌بدهد​ آن‌ها را فدا کند. این کار به معنای دور انداختنِ دو سلاح حماسی بود.

با شروع تحلیلِ محراب، دود بنفش‌تغییر​ تیره‌ای از محراب احضار برخاست و‌قدرتمند​ پنجه غول‌پیکر را در بر گرفت.

با گذشت‌رقیبی​ ثانیه‌ها، اضطراب شی‌قصد​ فنگ بیشتر می‌شد.

اگر یک پنجه اژدهای یخی برای احضار این موجود کافی نبود، مجبور می‌شد به‌جای آن، استارلایت‌ارباب​ بهموث را با فلس‌های استارلایت احضار کند. فلس‌ها متریال‌های افسانه‌ای پست بودند و او در مجموع پنج‌البته​ عدد از آن‌ها داشت. این مقدار قطعاً برای احضار یک استارلایت بهموث بیش از حد نیاز بود.

درحالی‌که شی فنگ به استفاده از‌رقیبی​ فلس‌های استارلایت به‌عنوان جایگزین فکر می‌کرد،‌چاره‌ای​ اعلان سیستم دیگری به گوش رسید.

«احضار کن!»