چپتر 81: ارتقای تجهیزات

با خواندن‌رتبه​ اعلان سیستم، شی‌پیش‌نیاز​ فنگ جا خورد.

میزان محبوبیت بلک‌بیرد نسبت به‌آنی​ او به ۱۰۰۰ امتیاز رسیده و‌شمار​ وارد سطح «مورد احترام» شده بود.

«شانس که رو کنه،‌مهتاب​ دیگه هیچی جلودارش نیست.‌دفاع​ یعنی چه آیتمایی توشه؟»

شی فنگ بی‌صبرانه صندوق گنج آهن مرموز‌سایه​ را باز کرد. داخل صندوق، یک قطعه‌برتر​ تجهیزات و یک آیتم زینتی قرار داشت.

در حال حاضر، این دو قطعه تجهیزات بسیار کمیاب محسوب می‌شدند. این موضوع به‌ویژه در مورد شنل تعقیب‌کننده تاریک صدق می‌کرد. این شنل برای متخصصان سلاح عالی بود و قطعاً با پوشیدن آن قدرتشان افزایش می‌یافت. در همین حال، [گام‌های بی‌صدا] قابلیتی شبیه به «حرکت آنی» جادوگران و «گام‌های سایه» قاتلان بود. این تجهیزاتی مخصوص PK به شمار می‌رفت.

آویز مترجم حتی از آن هم برتر و یک آیتم زینتی رده‌بالا‌استفاده​ بود. تنها با تکیه بر افزایش ۵ درصدی آسیب جادویی، جادوگران می‌توانستند‌نیز​ بدون کمترین افت عملکرد، تا سطح ۲۰ از این آویز استفاده کنند.

«این آویز‌شمار​ رو میدم‌حتی​ به بلکی.»

پس از کمی تأمل، شی فنگ به این نتیجه رسید که در حال حاضر Blackie قابل‌اعتمادترین فرد است و کلاس او نیز جادوگر بود. در مورد شنل، فعلاً نمی‌توانست آن را بپوشد. پیش‌نیاز ۷۰ چابکی خیلی بالا بود. دست‌کم باید به سطح ۱۰ می‌رسید تا بتواند از آن استفاده کند.

با نگاه به تجهیزات، شی فنگ ناگهان به یاد آورد که به سطح‌سرعت​ ۵ رسیده است. تنها با تکیه بر ویژگی‌های شمشیر پرتگاه و افزودن ۶‌حداکثر​ امتیاز ویژگی آزاد به قدرت، اکنون می‌توانست ست تجهیزات ماه نقره‌ای را بپوشد.

تنها در سطح ۵، شی فنگ قادر بود بهترین ست تجهیزات‌عملکرد​ شمشیرزن زیر سطح ۱۰ را به تن کند. ویژگی‌های کلی او‌است​ عملاً بی‌رقیب بود و مأموریت‌هایی که در پیش داشت بسیار آسان‌تر می‌شد.

از این رو، شی فنگ تمام امتیازات ویژگی آزادش را به قدرت اختصاص داد و پنج قطعه ست ماه نقره‌ای را‌نتیجه​ پوشید. همچنین، حالا که به سطح ۵ رسیده بود، استعداد «استفاده از دو سلاح» برای شمشیرزن فعال شده بود. شی فنگ اکنون‌ویژگی‌های​ می‌توانست دو شمشیر یک‌دست حمل کند. سپس شمشیر زرشکی با رتبه نقره مهتاب را بیرون آورد و در دست دیگرش تجهیز کرد.

پس از تکمیل تجهیزات، شی فنگ با‌کمترین​ دیدن ویژگی‌های خود حیرت‌زده شد. در کل قلمرو‌تأمل​ خدا، بازیکنان بسیار انگشت‌شماری ویژگی‌هایی مانند او داشتند.

بماند که ست‌رتبه​ تجهیزات ماه نقره‌ای‌پیش‌نیاز​ افکت‌های ست نیز داشت...

اکنون HP شی فنگ نزدیک به ۱۰۰۰ امتیاز بود. با این سه افکت، او حتی از یک MT هم جان‌سخت‌تر شده بود. قدرت آسیب‌رسانی‌اش نیز پیشرفت چشمگیرتری داشت.

با زرهی به رنگ سفید نقره‌ای، شمشیر پرتگاهِ قیرگون که از‌عملکرد​ یک سمت کمرش آویزان بود و شمشیر زرشکیِ خونین در سمت‌است​ دیگر، شی فنگ همچون قهرمانی بود که جهان را در می‌نوردید.

هنوز تا زمان ملاقات با Gentle Snow کمی وقت باقی بود، بنابراین شی فنگ دو مأموریت پیشرفته از شهرک سنگ‌چکش دریافت کرد. همه مأموریت‌ها نیازمند کشتن مارهای دوسر سطح ۱۰ بودند و به ۲۰ کیسه صفرای مار و ۳۰ دندان سمی نیاز داشتند. پس از تکمیل مأموریت‌ها، شی فنگ می‌توانست سنگ‌های معدنی و مواد آهنگری کمیاب به دست آورد. این مواد برای ساخت سلاح و تجهیزات آهن مرموز لازم بودند و در حالت عادی، یافتنشان بسیار دشوار بود.

پس از بیش از بیست دقیقه دویدن، سرانجام‌افت​ به واحه‌ای در «صحرای شن سفید» رسید. گروهی‌نتیجه​ از مارهای دوسر در آن نزدیکی پرسه می‌زدند.

اگرچه مارهای دوسر HP کمی داشتند، یک بازیکن معمولی سطح ۱۰ قادر نبود به‌تنهایی با آن‌ها روبرو شود. معمولاً بازیکنان برای غلبه بر این هیولاها به کمک نیاز داشتند.

هیولاهای قلمرو خدا با رسیدن به سطح ۱۰، تغییری کیفی پیدا می‌کردند. الگوهای حمله آن‌ها بسیار انعطاف‌پذیر بود و می‌دانستند چگونه در برابر حملات دفاع‌برسد​ کنند. این‌ها ویژگی‌هایی بود که در هیولاهای معمولی زیر سطح ۱۰ یافت نمی‌شد. بدون تجربه نبرد کافی، دفاع یا جاخالی دادن در برابر حملات آن‌ها‌برای​ برای بازیکنان معمولی بسیار دشوار بود. علاوه بر این، حملاتشان دارای یک مهارت ویژه اضافی بود و کوچک‌ترین غفلت می‌توانست به قیمت جان بازیکن تمام شود.

در مورد الگوی حمله مار دو سر، این موجود معمولاً با یکی از سرهایش حمله می‌کرد و با دیگری به دفاع می‌پرداخت. به همین دلیل، وارد کردن آسیب برای یک بازیکن انفرادی دشوار بود. علاوه بر مهارت [نیش مرگبار]، به محض اینکه بازیکنی را گاز می‌گرفت، قربانی مسموم می‌شد و به مدت ۱۵ ثانیه، هر ثانیه ۵۰ HP از دست می‌داد. اگر سم خنثی نمی‌شد، یک بازیکن معمولی عملاً جان خود را از دست می‌داد.

شی فنگ به‌می‌رفت​ آرامی به مارهای‌رده‌بالا​ دو سر نزدیک شد.

پیش از آنکه حتی به محدوده ۲۰ یاردی برسد، یک‌استفاده​ مار دو سر که هم‌قد یک انسان بالغ بود، زبانش‌است​ را بیرون داد و به سوی شی فنگ یورش برد.

از آنجا که حضورش لو‌مهتاب​ رفته بود، شی فنگ نیز‌۲۰+​ پیش‌دستی کرد و به جلو دوید.

[تیغه باد]!

[شمشیر پرتگاه] به پرتویی سیاه از نور بدل شد و به سمت نقطه حیاتی مار دو سر هجوم برد. مار واکنشی بسیار سریع نشان‌فرد​ داد؛ یکی از سرهایش بی‌درنگ [شمشیر پرتگاه] را گاز گرفت و مانع شد که تیغه حتی یک اینچ حرکت کند. در همین حین، سر‌آزاد​ دیگر دهانش را کاملاً باز کرد و در حالی که از نیش‌های سمی و تیزش سمی سبز-آبی می‌چکید، به قصد گزیدن شی فنگ خیز برداشت.

دست دیگر شی فنگ [شمشیر زرشکی] را‌کمترین​ تاب داد و سلاح همچون پرتویی سرخ‌رنگ‌کمی​ بر پیکر مار دو سر فرود آمد.

بنگ!

درست زمانی که مار دو سر در حال عقب‌نشینی بود ضربه را وارد کرد و آسیبی بیش از ۶۰ واحد بالای سرش پدیدار شد. در مقابل، شی فنگ تنها کمی بیش از ۱۰ HP از دست داد و حتی یک قدم هم عقب ننشست. در پی آن، [شمشیر پرتگاه] به سمت شکم بی‌دفاع مار دو سر فرود آمد و بلافاصله آسیب ۹۶- را وارد کرد. در همین حین، قابلیت [شمشیر پرتگاه]، [نفرین شوم]، فعال شد و ویژگی‌های مار دو سر را به شدت کاهش داد.

با این حال، کار شی فنگ تمام نشده بود.‌درصدی​ او به ضربات [شمشیر زرشکی] ادامه داد، نقاط حیاتی مار‌کمی​ دو سر را شکافت و آسیب ۱۱۲- دیگری وارد کرد.

زمانی که مار دو سر شروع به واکنش کرد، نیمی از HP آن کاسته شده بود.

هنگامی که یکی از سرهای مار به سمت شی فنگ حمله کرد، او به یک‌گریز​ سو جاخالی داد و با کوبیدن پایش بر زمین، خود را به جلو پرتاب کرد. این‌دقیقه​ حرکت، سر دیگر مار را غافلگیر کرد و آن را از حمله یا دفاع ناتوان ساخت.

[برش دوتایی]!

[شمشیر پرتگاه] و [شمشیر زرشکی] عمیقاً در شکم مار دو‌می‌توانستند​ سر فرو رفتند. سپس شی فنگ ناگهان آن‌ها را بیرون کشید،‌نتیجه​ بدن مار را درید و دو شکاف طولانی بر جای گذاشت.

دو عدد آسیب بالای سر مار دو‌کمترین​ سر ظاهر شد: ۱۵۶- و ۱۳۲-. علاوه بر‌تأمل​ این، مار دچار اثر منفی خونریزی نیز شد.

مار دو سر همچنان قصد تلافی داشت،‌تجهیز​ اما پیش از آنکه بتواند به شی‌حرکت​ فنگ برسد، بر اثر خونریزی جان داد.

از مار دو سر،‌درصدی​ یک کیسه صفرای مار‌افت​ نصیب شی فنگ شد.

شی فنگ در تمام طول مبارزه از مهارت‌های زیادی استفاده نکرد و عمدتاً به حملات معمولی متکی بود. او به آسانی‌اجازه​ هیولایی در سطح ۱۰ را از پای درآورد. با این حال، همچنان راضی نبود. به‌ویژه در مورد اولین حمله نفوذی‌اش؛ مار‌بسیار​ دو سر توانسته بود آن حمله را دفاع کند. وگرنه، او می‌توانست با مجموعه‌ای از ضربات پی‌درپی کار مار را تمام کند.

سپس شی فنگ‌رده‌بالا​ شروع به جستجو‌درصدی​ برای هدف بعدی کرد.

پس از یک ساعت، شی فنگ بیش از چهل مار دو سر را‌افت​ کشته بود. تجربه او به ۸۱٪ سطح ۵ رسید. سرعت ارتقای سطحش همچون‌کلاس​ موشک بود و کسب تجربه‌اش حتی از زمان آهنگری تجهیزات نیز سریع‌تر پیش می‌رفت.

شی فنگ نمی‌توانست جلوی احساسات متناقضش را بگیرد. با داشتن کامل [ست تجهیزات ماه نقره‌ای]‌تأمل​ به همراه دو سلاح رده‌بالا، کشتن هیولاهایی با سطح بالاتر بسیار آسان شده بود. اگر وضعیت‌می‌رسید​ به همین منوال پیش می‌رفت، شی فنگ در کمتر از یک ساعت به سطح ۶ می‌رسید.

شی فنگ نگاهی به اطراف انداخت و با خود گفت: «هنوز ۳ تا‌سرعت​ کیسه صفرا و ۵ تا دندان سمی دیگه می‌خوام. اما تموم مارهای دو‌حداکثر​ سرِ این منطقه مردن. احتمالاً یه مدت طول می‌کشه تا هیولاهای جدید ریسپاون بشن.»

در واقع حتی یک‌تنها​ مار دو سر هم در‌کمترین​ آن حوالی باقی نمانده بود.

شی فنگ چاره‌ای نداشت جز اینکه‌رده‌بالا​ برای لول آپ کردن با کشتن‌کمترین​ مارهای دو سر، به مکان دیگری برود.

با این حال، تنها پس از برداشتن چند قدم، سه مار دو سر از درون واحه‌نتیجه​ بیرون خزیدند. در میان آن سه، یکی سرهایی بزرگ‌تر از دو تای دیگر داشت و روی‌بتواند​ هر سرش شاخی روییده بود. این یک شاه مار بود که از قلمرو خود پاسداری می‌کرد.

شی فنگ با دیدن شاه مار دو‌تجهیز​ سر لب‌هایش را لیسید و لبخندی محو‌حرکت​ بر لبانش نشست: «هوم، یه نخبه کمیاب؟»

نخبه کمیاب چیزی نبود که بازیکن بتواند اغلب با آن روبرو شود. این موجودات به‌صورت‌بلکی​ تصادفی ظاهر می‌شدند و قدرتشان کمی بیشتر از هیولاهای نخبه معمولی بود. نرخ دراپ آن‌ها‌بالا​ نیز بسیار عالی بود. روبرو شدن با یکی از آن‌ها کاملاً به شانس بستگی داشت.