چپتر 1190: اقتدار
0شی فنگ پرسید: «این‌دشمنان همون سود کشتن یه‌البته هیولای دریایی کلاس پادشاهه؟»
با نگاه به نشان صاعقه‌اختیار بنفش-طلاییِ درون دستش، شی فنگ هم‌زمان‌کارکرد غافلگیر و غرق در شادی شد.
نشان تندر!
همان‌طور که از نامش‌البته پیدا بود، این نشانی‌نبود از جزیره تندر محسوب می‌شد.
همچنین می‌شد گفت‌تمام نمادی از اقتدار‌یاردی در جزیره تندر است.
هر گیلدی که نشان تندر را به‌قدرت‌های دست می‌آورد، در رقابت بر سر اقتدار‌مشابه در جزیره تندر برتری چشمگیری پیدا می‌کرد.
تا جایی که شی فنگ می‌دانست، جزیره تندر در مجموع‌سومین ده نشان تندر داشت. اگر کسی هر ده نشان را‌بدون به دست می‌آورد، به حاکم مطلق جزیره تندر تبدیل می‌شد.
با وجود این، در گذشته تنها پنج نشان تندر کشف‌پایه شده بود و هر گیلدی که این نشان‌ها را در اختیار‌سومین داشت، یکی از قدرت‌های غالب در جزیره تندر به شمار می‌رفت.
نشان تندر‌می‌توانستند سه کارکرد‌دشمنان اصلی داشت.
اولین کارکرد آن مشابه مجوز تندر بود. با‌غالب این تفاوت که هر نشان به ۵۰ بازیکن‌تفاوت اجازه می‌داد در رقابت جزیره تندر شرکت کنند.
هر بار که رقابتی در شرف آغاز بود، تعداد مشخصی مجوز تندر از هیولاهای دریایی در دریای مرگ‌بی‌نهایت به دست می‌آمد. با وجود این، ظرفیت ۵۰ نفره‌ی نشان تندر جدا از این تعداد بود. اگر کسی می‌توانست‌می‌کردند هر ده نشان تندر را جمع‌آوری کند، قادر بود ۵۰۰ بازیکن دیگر را نیز همراه خود به جزیره بیاورد.
دومین کارکرد نشان، قلمرو تندر بود. در‌قدرتمند جزیره تندر، بازیکنانِ حامل نشان می‌توانستند تمام‌برابر دشمنان را در شعاع ۵۰۰ یاردی سرکوب کنند.
البته این اثر سرکوب چندان قدرتمند نبود و ویژگی‌های پایه بازیکنان را‌نبود تنها ۵٪ کاهش می‌داد. اما این سرکوب در برابر هیولاهای جزیره معجزه‌نهایت می‌کرد، چرا که می‌توانست ویژگی‌های پایه آن‌ها را تا ۳۰٪ پایین بیاورد.
در نهایت، سومین کارکرد‌نشان‌ها آن اعطای اقتدار پیشرفته‌غالب در جزیره تندر بود.
این اقتدار‌اما پیشرفته مهم‌ترین کارکرد‌چرا نشان تندر بود.
اگر گیلدی قصد داشت در جزیره تندر پیشرفت کند، داشتن اقتدار کافی‌کاهش بی‌نهایت مهم بود. بدون اقتدار لازم، هیچ کاری از پیش نمی‌رفت. هرچه‌مهم‌ترین بازیکنان اقتدار بیشتری به دست می‌آوردند، از مزایای بیشتری در جزیره بهره‌مند می‌شدند.
در حال حاضر، ابرقدرت‌های مختلف بر سر جزیره تندر با یکدیگر رقابت می‌کردند.ویژگی‌های با وجود این، حتی در صورت اشغال منطقه، تنها می‌توانستند به اقتدار پایه‌اعطای دست یابند. بازیکنان معمولی که اصلاً هیچ امیدی برای کسب کوچک‌ترین اقتداری نداشتند.
با این حال، میزان اقتدار همیشه‌یکی ثابت نمی‌ماند. اگر کسی خواهان اقتدار بیشتری‌اولین بود، می‌توانست برای جزیره تندر مشارکت کند.
در جزیره تندر، سطوح اقتدار به‌آن‌ها ترتیب در قالب کنترل‌کننده معمولی، پایه،پیشرفته متوسط، پیشرفته و ارشد دسته‌بندی می‌شد.
اگر بازیکنی معمولی می‌خواست به‌اثر کنترل‌کننده معمولی ارتقا یابد، به‌پایه ۳۰۰ امتیاز مشارکت تندر نیاز داشت.
رسیدن به رتبه پایه نیازمند ۳,۰۰۰ امتیاز مشارکت‌البته تندر بود. این مقدار برای رتبه متوسط به ۱۰,۰۰۰اما امتیاز و برای رتبه پیشرفته به ۱۰۰,۰۰۰ امتیاز می‌رسید.
پس از رسیدن به رتبه پیشرفته،یکی تنها راه افزایش اقتدار، به دست‌اصلی آوردن هر ده نشان تندر بود.
با بررسی نشان تندرِ درون دستش،آن‌ها ایده‌ی تصرف بخشی از جزیره تندر‌پیشرفته در ذهن شی فنگ شکل گرفت.
در گذشته، جزیره تندر به عنوان سرزمین مقدس دریاها شناخته می‌شد. بازیکنان بی‌شماری آرزوی زندگی در این جزیره۳۰٪ را داشتند. از این گذشته، سفر به مناطق دریایی خطرناک از مبدأ جزیره تندر بسیار راحت‌تر از سفر از‌هرچه یک شهر یا شهرک ساحلی بود. تصرف حتی گوشه‌ای از این جزیره می‌توانست معجزه‌ای برای پیشرفت زیرو وینگ باشد.
اکنون زیرو وینگ به لطف طرح قایق تندرو‌البته عقاب پرنده که به تازگی به دست آمده‌کاهش بود، صلاحیت انجام چنین کاری را نیز داشت.
او می‌پذیرفت که زیرو وینگ در خشکی حریف ابرقدرت‌های مختلف نمی‌شود. اما‌اصلی رقابت در دریا به چیزی فراتر از تعداد و کیفیت متخصصان یک‌شرف گیلد بستگی داشت؛ در آنجا کشتی‌های گیلد نقش بسیار پررنگ‌تری ایفا می‌کردند.
شی فنگ تصمیم گرفت تولید انبوه قایق‌های تندرو عقاب پرنده را آغاز کرده و‌قصد ناوگان قدرتمند زیرو وینگ را تشکیل دهد. با تکیه بر قدرت این ناوگان و‌می‌آوردند نشان تندر، تصرف گوشه‌ای از جزیره تندر می‌توانست چیزی فراتر از یک رویای دست‌نیافتنی باشد.
پس از آن، شی فنگ با Melancholic Smile تماس گرفت و از او خواست تا جمع‌آوری چوب الماس، ماده اصلی قایق تندرو عقاب پرنده را آغاز کند.
چوب الماس نسبتاً کمیاب بود و مشخصاً‌سرکوب برای ساخت کشتی‌های پیشرفته به کار می‌رفت. پادشاهی‌ها‌بازیکنان و امپراتوری‌های معدودی این چوب را تولید می‌کردند.
خوشبختانه، او پیش از این با عمارت مخفی‌غالب مذاکره کرده و یک برج جادو را با بیست‌بازیکن مکانی که چوب الماس تأمین می‌کردند، معامله کرده بود.
اگرچه عمارت مخفی هنوز بخش خود از معامله را کامل نکرده بود، اما او می‌توانست از Melancholic Smile بخواهد افرادی را به این شهرهای کوچک بفرستد تا با فروشندگان احتمالی بر سر قیمت مذاکره کنند. به محض اینکه توافقشان با عمارت مخفی عملی می‌شد، می‌توانستند چوب الماس را انبار کنند.
پادشاه مار دریایی همچنین پنج مجوز تندر به‌نبود جا گذاشته بود که هر کدام به ده بازیکن‌آن‌ها اجازه می‌داد تا در رقابت جزیره تندر شرکت کنند.
برای ابرقدرت‌های مختلفی که بر سر جزیره تندر رقابت می‌کردند، این مجوزها به شدت‌پایه وسوسه‌انگیز بود. با وجود این، برای شی فنگ چندان مفید نبودند، زیرا زیرو وینگ‌مهم‌ترین در حال حاضر آن‌قدر متخصص نداشت. ۵۰ جایگاه نشان تندر بیش از حد نیاز بود.
شی فنگ در حالی که به پنج مجوز در دستش لبخند می‌زد،اصلی زمزمه کرد: «در فکر بودم که کدام آیتم‌ها را در حراجی نور‌شرف شمع بفروشم. این مجوزها باید به عنوان یک جاذبه عالی عمل کنند.»
در حقیقت، او می‌توانست مجوزها را به Phoenix Rain بفروشد. اما این کار باعث می‌شد تا او در مورد منشأ آن‌ها کنجکاو شود.
برای به دست آوردن مجوزهای تندر، باید هیولاهای دریایی در سطح باس را در دریای‌معجزه مرگ از پای درمی‌آوردند. با این حال، زیرو وینگ یک گیلد مستقر در خشکی بود‌مهم که هیچ قدرت دریایی نداشت. پس چگونه زیرو وینگ می‌توانست هیولاهای دریایی سطح باس را بکشد؟
زیرو وینگ هیچ پایگاهی در دریا نداشت. هنوز برای رقابت بر سر جزیره تندر خیلی‌بازیکنان زود بود، بنابراین رو کردن برگ برنده‌شان عاقلانه به نظر نمی‌رسید. حتی اگر می‌خواستند قدرتشان را‌داشتن فاش کنند، باید این کار را پس از تشکیل ناوگان قایق‌های تندرو پیشرفته خود انجام می‌دادند.
زیرو وینگ صرفاً باید عقب می‌نشست و به تماشای نبرد ابرقدرت‌های مختلف با یکدیگر می‌پرداخت و در همین حین، قدرت دریایی خود را به آرامی می‌ساخت. علاوه بر این، دریای‌مرگ مرگ هنوز برای بازیکنان فعلی بیش از حد خطرناک بود. حتی اگر آن‌ها سهمی از جزیره تندر به دست می‌آوردند، فایده چندانی برایشان نداشت. ابرقدرت‌های مختلف تنها به این دلیل‌ویژگی‌های برای جزیره رقابت می‌کردند که می‌خواستند در جمع‌آوری امتیازات مشارکت برتری اولیه‌ای داشته باشند. از آنجایی که شی فنگ نشان تندر را در اختیار داشت، نیازی به این کار نداشت.
در میان پنج آیتم باقی‌مانده‌ای که پادشاه مار دریایی به جا گذاشته بود، سه طومار جادویی رده ۳ وجود داشت: یک‌لازم طومار احضار رده ۳، یک طلسم تخریب در مقیاس وسیع رده ۳ و یک طومار دفاعی رده ۳. از دو آیتم‌یابند آخر، یکی عصای حماسی به نام «زبان سقوط‌کرده» و دیگری یک قایق بادبانی کوچک رتبه برنزی به نام «قایق بادبانی تک‌شاخ» بود.
چی؟! واقعاً یک‌سرکوب قایق بادبانی کوچک کامل‌قدرتمند به جا مانده بود؟!
با دیدن بطری‌تمام کریستالی شفاف، شی فنگ‌سرکوب برای لحظه‌ای مبهوت شد.
پیش از این، او یک قایق بادبانی کوچک از کشتی سقوط‌کرده به دست آورده بود. با این حال، قایق بادبانی طوفان هنوز هم غیرقابل استفاده بود. اگرچه او از Burning Abyss خواسته بود تا آن را تعمیر کند، اما حتی Burning Abyss که یک استاد مهندس بود نیز کاری از دستش برنمی‌آمد. آثار الهی درون قایق بادبانی به شدت آسیب دیده بودند. برای تعمیر قایق بادبانی طوفان، حداقل به یک گرندمستر مهندس نیاز بود. محفظه قایق بادبانی نیز باید تعویض می‌شد.
اما محفظه قایق بادبانی طوفان معمولی‌آن‌ها نبود، زیرا با ماده حماسی کمیابی‌پیشرفته به نام کریستال فضا ساخته شده بود.
بازیکنان فعلی هیچ دسترسی‌ای به این ماده نداشتند. بنابراین، شی فنگ چاره‌ای‌کاهش نداشت جز اینکه فعلاً این موضوع را کنار بگذارد. در غیر این‌مهم‌ترین صورت، با قایق بادبانی طوفانِ رتبه آهن مرموز، او در دریا شکست‌ناپذیر می‌شد.
حالا که یک قایق بادبانی‌شعاع کوچک رتبه برنزی کامل به دست‌قدرتمند آورده بود، چگونه می‌توانست هیجان‌زده نباشد؟
با این قایق بادبانی کوچک، او‌یکی می‌توانست به راحتی بسیاری از مشکلاتی‌اصلی را که گریبان‌گیرش بودند، برطرف کند.