چپتر 2600: تازه‌کارهای هیولاوار قاره غربی، تپه‌های یخبندان، شهر لاجوردی
0شهر لاجوردی به عنوان شهرِ گیلد در نقشه بی‌طرف سطح ۹۰، نقش واسطه‌ای برای بسیاری از بازیکنان امپراتوری زمستان ایفا می‌کرد تا برای سفر به نقشه‌های سطح ۱۰۰همه به بالا آماده شوند. با توجه به اینکه گیلد حاکم بر شهر، یعنی اتاق بازرگانی لاجوردی، تمرکزش بر تجارت و دادوستد بود، این مکان به بزرگ‌ترین قطب تجاری‌مختلف امپراتوری تبدیل شده بود. بازیکنان و قدرت‌های بسیاری برای تجارت به شهر لاجوردی سفر می‌کردند و این شهر روزانه به راحتی پذیرای بیش از پنج میلیون بازدیدکننده بود.
صفی طولانی از بازیکنان در دروازه‌های شهر برای ورود تشکیل‌چندتا شده بود. هر از گاهی، مرکب‌های پرنده غول‌پیکری از بالای سرشان‌باشن عبور می‌کردند که حسادت بازیکنان عادیِ حاضر در صف را برمی‌انگیخت.
یک برزرکر مستقل سطح ۱۰۳ همان‌طور که اوج گرفتن کرکس دو سر را تماشا‌کرکس می‌کرد، با شگفتی گفت: «شهر لاجوردی معرکه‌ست. من تا حالا مرکب پرنده تو شهر‌کلی گیلدهای دیگه ندیدم، اما تو همین مدتی که تو صف بودم کلی ازشون رد شدن!»
جوانی سطح ۱۰۸ که نشان گیلد بر سینه داشت، توضیح داد: «معمولاً هر روز چندتایی مرکب پرنده تو شهر‌دعوت‌شده لاجوردی رفت‌وآمد می‌کنن، ولی امروز به نظر میاد خیلی بیشترن. شنیدم لاجوردی داره مسابقات نسل جوونش رو برگزار می‌کنه‌متخصصان و چندتا قدرت رو هم برای تماشا دعوت کرده. فکر کنم اون مرکب‌های پرنده مال مقامات ارشدِ قدرت‌های دعوت‌شده باشن.»
این حرف، برزرکر را گیج کرد: «مسابقه بین نسل جوونِ لاجوردی؟ این کجاش این‌قدر خفنه؟ مگه فقط یه تورنمنت PvP بین یه مشت تازه‌کارِ بی‌نام‌ونشون نیست؟ حتی مسابقه بین متخصصان اوج هم نیست، با این حال این همه قدرت با این دبدبه و کبکبه اومدن.»
جوان عنصرافزار چشمانش را چرخاند و توضیح داد: «معلومه چیز زیادی درباره لاجوردی نمی‌دونی. لاجوردی یه گیلد کهنه‌کاره که چندتا خانواده اداره‌ش می‌کنن. سهام‌دارای اصلیش از طریق بازی‌های واقعیت مجازی خرج زندگیشون رو درمیارن. برعکسِ متخصصای ابرقدرت‌های مختلف که‌متخصصان معمولاً تازه بعد از ۱۵ یا ۱۶ سالگی آموزششون رو شروع می‌کنن، نسل جوون لاجوردی از بچگی آموزش می‌بینن. همه‌شون به طرز عجیبی قوین، خیلی قوی‌تر از متخصصای معمولی تو ابرقدرت‌ها. بعضیاشون حتی از متخصصان اوجِ ابرقدرت‌ها هم قوی‌ترن.می‌بینن تازه، این مسابقه روی استانداردهای مبارزه و تکنیک‌ها می‌چرخه. فقط با تماشای مبارزه می‌تونی کلی چیز یاد بگیری. وگرنه چرا باید قدرت‌های متحد لاجوردی به خودشون زحمت بدن و بیان؟ شرط می‌بندم بیشترشون استعدادهای جوونشون رو هم برای تماشا آوردن.»
یک شمشیرزن رده ۳ و سطح ۱۱۰ که نشان گیلدی شبیه به جوان عنصرافزار داشت، گفت: «شنیدم امسال قراره خیلی خاص باشه. خیلی از اعضای جوون لاجوردی با شمشیر بنفش تمرین کردن. چند روز پیش، شمشیر بنفش حتی اعلام کرد یکی از نسل جوونِ لاجوردی با Wildfighter، یکی از معاونان فرماندهِ قوی‌ترین برگ برنده اتاق بازرگانی، مساوی کرده. مقامات ارشد شمشیر بنفش حسابی جا خوردن.»
برزرکر مستقل با شک و تردید اعتراض کرد: «با Wildfighter مساوی کرده؟ کیو می‌خوای سیاه کنی؟ Wildfighter یکی از ۳۰ بازیکن برتر تو لیست متخصصان قلمرو خداست! اون بیش از یه دهه‌ست که معروفه و همه می‌دونن چه هیولاییه. شنیدم Wildfighter می‌تونه تنهایی جلوی یه هیولای اسطوره‌ای سطح ۱۱۰ دووم بیاره. چطور ممکنه یکی از بچه‌های لاجوردی بتونه باهاش مساوی کنه؟»
تقریباً تمام بازیکنان برزرکر در قاره غربی Wildfighter را می‌شناختند. او برای بسیاری از برزرکرها به منزله یک هدف و اسطوره بود. طبیعتاً، این برزرکر سطح ۱۰۳ نیز از این قاعده مستثنی نبود.
شمشیرزن سطح ۱۱۰ پافشاری کرد: «این یه خبر محرمانه‌ست. یکی از‌قدرت رفیقام عضو هسته اصلی شمشیر بنفشه. کاش منم می‌تونستم مسابقه رو‌حرف از نزدیک ببینم. کی می‌دونه؟ شاید بهم ایده می‌داد چطوری قوی‌تر بشم.»
دوئل‌های تن‌به‌تن میان متخصصان اوج بسیار نادر بود و حتی در صورت وقوع، ابرقدرت‌های مختلف آن را کاملاً‌معرکه‌ست مخفی نگه می‌داشتند. بازیکنان عادی تنها زمانی می‌توانستند مبارزه متخصصان اوج را تماشا کنند که قدرت‌های بزرگ یا ابرقدرت‌ها‌داد با یکدیگر وارد جنگ می‌شدند. با وجود این، نبردهای عظیم و همه‌جانبه برای ارتقای استانداردهای مبارزه چندان کارآمد نبودند.
متخصصان اوج معمولاً برای درهم شکستن حریفانشان، بر ویژگی‌های پایه فوق‌العاده بالای خود‌فکر تکیه می‌کردند. آن‌ها به ندرت در نبردها تکنیک‌های پیچیده را به کار می‌گرفتند. از‌کجاش طرفی، تقابل متخصصان اوج در میدان جنگ نیز کمتر به صورت تن‌به‌تن رخ می‌داد.
به بیان ساده، فرصت تماشای دو متخصص اوج که در‌گیج یک دوئل تنها بر تکنیک‌هایشان تکیه داشتند، بی‌نهایت ارزشمند بود.تورنمنت بسیاری از بازیکنان برای تماشای چنین مبارزاتی پول کلانی خرج می‌کردند.
در حالی که این چند بازیکن‌نسل مشغول گفتگو بودند، فریاد گوش‌خراشی در هوا‌کرده طنین‌انداز شد و در سراسر منطقه پیچید.
همه برای یافتن منبع صدا برگشتند و عقاب غول‌پیکری را با فاصله‌اوج بال‌های بیش از بیست متر دیدند. همان‌طور که این پرنده شکاری به شهر‌همین لاجوردی نزدیک می‌شد، هاله‌ای از مه سیاه آن را در بر گرفته بود.
«لعنتی! اون عقاب شعله‌های زیرینِ‌نسل انجمن شمشیر بنفشه! یعنی شمشیر بنفش‌دعوت هم تو این رقابت شرکت می‌کنه؟»
«چه هاله قدرتمندی! اون‌مال عقاب تقریباً به اندازه‌باشن یه لرد اعظم قویه!»
«تقریباً؟ شنیدم که عقاب شعله‌های زیرین می‌تونه لردهای‌برگزار اعظم هم‌سطح خودش رو از پا دربیاره. مانت‌های‌اون پرنده خیلی کمی تو شرق این‌قدر قوی هستن.»
با صحبت درباره مانت‌حسادت پرنده بالای سرشان، برقی از‌مستقل حیرت در چشمان همه درخشید.
مانت پرنده‌ای که با لردهای اعظم هم‌سطح خود رقابت می‌کرد، بی‌نهایت ارزشمند بود. تا زمانی که بازیکنان DPS بالایی داشتند و از این مانت پرنده بهره می‌بردند، شکار لردهای اعظم در نقشه‌های باز با یک تیم کوچک کاملاً امکان‌پذیر بود. علاوه بر این، سرعت بالای عقاب شعله‌های زیرین، در زمان سفر بازیکنان به شدت صرفه‌جویی می‌کرد.
در حالی که همه مشغول بحث درباره مانت‌باشن پرنده بودند، عقاب شعله‌های زیرین با سرعتی خیره‌کننده به‌خفنه سمت اقامتگاه انجمن لاجوردی در داخل شهر پرواز کرد.
با فرود این مانت پرنده عظیم، بیش از دوازده نفر از پشت‌دعوت آن پایین پریدند. به جز پیرمرد مو سفیدی که همچنان نشسته بود‌کرد و به سطح ۱۱۲ رسیده بود، بقیه همگی در سطح ۱۱۱ بودند.
پیرمرد مو سفید با بی‌تفاوتی به همراهانش هشدار داد: «انجمن شمشیر بنفش هر چیزی که لازم‌شگفتی بود رو بهتون یاد داده. امیدوارم آبروی انجمن رو نبرید. اگه گند زدید، بهتره اصلاً حرفی۱۰۸ نزنید که من استادتون بودم. دیگه شانس دومی هم برای تمرین با شمشیر بنفش گیرتون نمیاد!»
جوانی مو آبی با چشمانی نقره‌ای که شمشیر بزرگی به پشتش بسته‌کرده بود، با احترام قول داد: «نگران نباشید استاد توره. ما به خانواده‌مسابقه لونگ نشون می‌دیم که با رد کردن آموزش‌های شما چه حماقتی کردن.»
پیرمرد مو سفید سرش را تکان داد و گفت: «خوبه. من تو شهر‌بین شعله مقدس منتظرتون می‌مونم. من و بقیه بزرگان رو ناامید نکنید!» همان‌طور که‌متخصصان به پسر مو آبی نگاه می‌کرد، در نگاهش اثری از رضایت دیده می‌شد.
پیرمرد مو سفید سوار بر عقاب شعله‌های زیرین، شهر را ترک‌قدرت کرد. در همین حال، گروه این جوان مو آبی بلافاصله توجه‌حرف اعضا و مقامات ارشد انجمن لاجوردی را به خود جلب کرد.
همان‌طور که Burning Owl با حیرت به گروه جوانان در وسط میدان نگاه می‌کرد، هشدار داد: «عموی پنجم، اونا تو این مدت تمرین خیلی قوی‌تر شدن، مخصوصاً Solitary Frost. هنوزم نمی‌تونم باور کنم که تونست با Wildfighter مساوی کنه. تازه شنیدم که از یان شیائوقیان هم خوشش میاد و اون دختر هم تو تمریناتش پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته. اونا حریفای دست‌وپا بسته‌ای نیستن.»
Burning Owl پیش از این فکر می‌کرد شانسی برای کسب یکی از سه جایگاه برتر در رقابت پیش رو دارد، اما با دیدن بازگشت متخصصان سایر خانواده‌ها از تمرین با انجمن شمشیر بنفش، اعتمادبه‌نفسش متزلزل شد.
لونگ ووشانگ با اخم حرف او را تأیید کرد: «فقط باید امیدوار باشیم Silk Moon هم پیشرفت کرده باشه. در غیر این صورت، بعیده خانواده ما بتونه جزو سه نفر برتر قرار بگیره.»
خانواده لونگ هیچ امیدی به کسب مقام اول در این مسابقات نداشت. شکاف قدرت میان اعضای جوان آن‌ها و شرکت‌کنندگان سایر خانواده‌ها بسیار عمیق بود. به‌ویژه Solitary Frost که در سطحی کاملاً متفاوت قرار داشت و بسیاری از اعضای دیگر نیز از قبل به قلمرو تهی رسیده بودند.
Silk Moon که بااستعدادترین بازیکن مبارز در میان نسل جوان خانواده لونگ به شمار می‌رفت، آخرین امید آن‌ها بود.
درست زمانی که گروه Solitary Frost قصد ترک میدان را داشت و جمعیت در حال پراکنده شدن بود، صدای وزوز بلندی از آسمان شهر به گوش رسید و هیاهوی بزرگی به پا کرد.
«این دیگه چه صداییه؟»
«نکنه قراره رویداد‌شنیدم خاصی تو شهر‌نسل لاجوردی برگزار بشه؟»
این صدای عجیب حس کنجکاوی همه را برانگیخت‌برزرکر و بسیاری از بازیکنان از هتل‌ها و کافه‌ها‌شگفتی بیرون آمدند تا منبع آن را پیدا کنند.
با این حال، وقتی سرانجام منبع صدا را یافتند،چندتا همگی مبهوت ماندند. در مقابل چشمان حیرت‌زده آن‌ها، غول‌ارشدِ فولادیِ صد متری در حال پرواز به سمت شهر بود.
«چه خبره؟!کنم اون یه‌مال کشتی پرنده‌ست؟!»