چپتر 2663: او برگشته است
0جنگل چشمه‌مقامات سرد، شهر جنگل‌راپسودی سنگی، هتل آزادی:
در اتاق جلسه‌ای باشکوه، ده‌ها متخصص رده ۳پرسید با هاله‌هایی قدرتمند، گرد میزی مدور نشسته بودند. با‌ستاره وجود جمعیت حاضر، سکوتی سنگین بر اتاق حاکم بود.
با نگاهی دقیق به حاضران، می‌شد دریافت که شمار قابل‌توجهی از آن‌ها تشنه به خون بوده و در هاله‌ای از‌امیدوارم انرژی بسیار متراکم تاریکی غرق شده‌اند. بازیکنان تاریک معمولی در این دو زمینه، به هیچ‌وجه در حد و اندازه‌ی آن‌ها‌بشه نبودند. این افراد کسی نبودند جز مقامات ارشد انجمن راپسودی تاریک و فرماندهان چند تیم ماجراجوی برتر از دنیای تاریک.
به غیر از متخصصان دنیای تاریک، سایر متخصصان رده ۳ حاضر در جلسه نیز‌شکلی پیشینه‌ای خارق‌العاده داشتند. در میان آن‌ها، مقامات ارشد انجمن سوپر-درجه-یک روح تسلیم‌ناپذیر، لیدرهای گیلد‌ستاره از انجمن‌های درجه یک و همچنین فرماندهان و معاونان تیم‌های ماجراجوی برتر به چشم می‌خوردند.
در این میان، نگاه تمام این افراد برجسته به زنی دوخته شده بود که‌سایر نشان استاد آهنگر پیشرفته را بر سینه داشت. با وجود اینکه زن هیچ هاله‌همچنین قدرتمندی از خود ساطع نمی‌کرد، اما حاضران با او به عنوان رئیس جلسه رفتار می‌کردند.
با این حال، چهره‌ی زن‌خسته در آن لحظه به شکلی‌همگی وصف‌ناپذیر خسته و فرسوده بود.
Melancholic Smile نگاهی به حاضران انداخت و پرسید: «امیدوارم همگی بتونید حمایت‌هاتون رو برای مقابله با حملات انجمن پیوند ستاره و بقیه ابرقدرت‌ها بیشتر کنید. زیرو وینگ تضمین می‌کنه که زحمات همه جبران بشه. غیر از این موضوع، کسی حرف دیگه‌ای داره؟»
از زمانی که شی فنگ و اعضای نیروی اصلی زیرو وینگ راهی قاره غربی شده بودند، انجمن پیوند ستاره و ابرقدرت‌های مختلف‌بتونید بی‌وقفه شهر جنگل سنگی را تحت فشار قرار می‌دادند. سرکوب اقتصادی، غارت منابع و کمین در مناطق آزاد تقریباً هر لحظه رخ‌داره می‌داد. بدتر از آن، با افزایش تعداد بازیکنان رده ۳ در میان ابرقدرت‌ها، محدوده تحت حفاظت لژیون شوالیه نیز روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شد.
از طرفی، علاوه بر شی فنگ، هیچ‌کدام از دو معاون گیلد زیرو وینگ نیز در دسترس نبودند. در نتیجه، Melancholic Smile مجبور بود موقتاً بار رهبری زیرو وینگ را به دوش بکشد.
با وجود این، با افزایش مداوم ناامنی‌ها در اطراف شهر جنگل سنگی، تعداد بازیکنانی که جرئت می‌کردند در این شهر فعالیت کنند، کاهش یافته بود. این موضوع ضربه‌جبران سنگینی به اقتصاد شهر وارد کرد؛ تا جایی که درآمد روزانه شهر حتی به نیمی از دوران اوجش هم نمی‌رسید. از سوی دیگر، زیرو وینگ برای تضمین امنیت‌تقریباً شهر جنگل سنگی، شهر زیرو وینگ و شهرک بال نقره‌ای چاره‌ای جز افزایش تدابیر امنیتی نداشت؛ اقدامی که به‌نوبه‌ی خود، هزینه‌های روزانه گیلد را به‌شدت بالا برده بود.
Blue Rainbow از انجمن راپسودی تاریک با درماندگی رو به Melancholic Smile کرد و گفت: «ما هم توی دنیای تاریک با مشکلاتی درگیریم. اخیراً به خاطر بیشتر شدن تعداد بازیکن‌های رده ۳، خیلی از قدرت‌های دنیای تاریک با هم متحد شدن و تا الان چند بار به دروازه تله‌پورت حمله کردن. فعلاً هنوز می‌تونیم جلوشون رو بگیریم، اما می‌ترسم این وضعیت خیلی دووم نیاره. علاوه بر این، انجمن سلطه جهانی هم داره تحرکاتی نشون میده. طبق اطلاعاتی که جمع کردیم، احتمالاً به همین زودیا یه عملیات بزرگ راه میندازن. برای همین امیدواریم زیرو وینگ سهمیه بیشتری از هتل آزادی به ما اختصاص بده تا بتونیم قدرت‌های بیشتری از دنیای تاریک رو سمت خودمون بکشیم و کنترل دروازه تله‌پورت رو حفظ کنیم.»
با شنیدن حرف‌های Blue Rainbow، لیانگ جینگ که کنار Melancholic Smile نشسته بود، کمی اخم کرد.
بخش عمده‌ای از درآمد فعلی شهر جنگل سنگی، مدیون هتل آزادی بود.غیر آن‌ها برای تضمین امنیت شهر جنگل سنگی، اتاق‌های هتل آزادی را در‌تسلیم‌ناپذیر ازای دریافت کمک از قدرت‌ها و تیم‌های ماجراجوی مختلف واگذار کرده بودند.
تا به اینجای کار هم اتاق‌های زیادی را واگذار کرده بودند. اگر می‌خواستند اتاق‌های بیشتری اختصاص دهند،ستاره نه تنها زیرو وینگ اتاق‌های کمتری برای استفاده اعضای خودش در اختیار داشت، بلکه درآمد هتل آزادی‌زمانی نیز به‌شدت کاهش می‌یافت؛ تا جایی که ممکن بود زیرو وینگ دیگر از پس هزینه‌های جاری خود برنیاید.
از سوی دیگر، دروازه تله‌پورت دنیای تاریک نیز بخش قابل‌توجهی از‌حال درآمد زیرو وینگ، به‌ویژه در زمینه تأمین کریستال‌های جادویی را پوشش می‌داد.حمایت‌هاتون از دست دادن این منبع درآمد نیز برای زیرو وینگ غیرقابل‌تحمل بود.
Melancholic Smile شقیقه‌هایش را مالید و گفت: «می‌فهمم. این موضوع رو بررسی می‌کنم و در اسرع وقت بهتون جواب میدم. اگه مشکل دیگه‌ای نیست، جلسه امروز رو همین‌جا تموم می‌کنیم.»
با اعلام ختم جلسه، حاضران بی‌درنگ از جای خود برخاستند. در همین حین، مو لینگشا از انجمن روح تسلیم‌ناپذیر به Melancholic Smile نزدیک شد.
مو لینگشا درحالی‌که به چهره‌ی نگران Melancholic Smile نگاه می‌کرد، با صدایی آرام گفت: «خانم Melancholic، اگه توی تأمین بودجه به مشکل خوردید، حتماً راحت به ما خبر بدید. روح تسلیم‌ناپذیر و زیرو وینگ متحدای قدیمی هستن. شاید نتونیم نیروی انسانی بیشتری بفرستیم، اما هنوزم می‌تونیم مقداری بودجه برای کمک به زیرو وینگ اختصاص بدیم.»
Melancholic Smile گفت: «ممنون. راستش ما از نظر بودجه مشکل خاصی نداریم. مشکل اصلی ابرقدرت‌هایین که دارن شهر جنگل سنگی رو هدف می‌گیرن و البته دردسرهای مدیریت پادشاهی ستاره-ماه و امپراتوری اژدهای سیاه. اگه بچه‌های نیروی اصلی اینجا بودن، اون ابرقدرت‌ها به جای اینکه با استارلینک دست‌به‌یکی کنن تا اعضای زیرو وینگ رو هدف بگیرن، یکم پاشون رو پس می‌کشیدن. الان پیشرفت تو پادشاهی ستاره-ماه و امپراتوری اژدهای سیاه داره برای بچه‌های زیرو وینگ روزبه‌روز سخت‌تر می‌شه.»
در حال حاضر، بودجه همچنان مشکل کوچکی برای زیرو وینگ به شمار می‌رفت. مسئله واقعاً اضطراری، کمبود متخصصان رده‌پرسید ۳ در گیلد بود. اگر گیلد روح تسلیم‌ناپذیر تعداد زیادی از متخصصان رده ۳ خود را برای کمک به حفظ‌جبران امنیت شهر جنگل سنگی در این مدت اعزام نکرده بود، قطعاً شهر جنگل سنگی به وضعیت بسیار اسفناک‌تری دچار می‌شد.
Melancholic Smile پرسید: «راستی، معاون گیلد مو، هنوز از ارباب عمارت ققنوسِ عمارت اژدها-ققنوس خبری نیست؟»
زیرو وینگ پیش از این بارها با Phoenix Rain از عمارت اژدها-ققنوس همکاری کرده بود. این دو جناح را می‌شد در اتحادی مطلق در نظر گرفت. به دلیل روابط تجاری میان دو گیلد و تماس‌های مکرر، Melancholic Smile و Phoenix Rain نیز دوستان نسبتاً صمیمی به حساب می‌آمدند.
در ابتدا، پس از آنکه ابرقدرت‌های مختلف شهر جنگل سنگی را هدف قرار دادند، Melancholic Smile برای حل برخی از مشکلاتی که زیرو وینگ در امپراتوری اژدهای سیاه با آن‌ها مواجه شده بود، از Phoenix Rain کمک خواسته بود. با وجود این، هرچه تلاش می‌کرد با او تماس بگیرد، به هیچ وجه موفق نمی‌شد. گویی Phoenix Rain از قلمرو خدا محو شده بود. در حقیقت، حتی اعضای عمارت اژدها-ققنوس نیز از محل حضور او بی‌خبر بودند.
مو لینگشا پاسخ داد: «ما تا الان آدمای زیادی رو فرستادیم تا این قضیه رو بررسی کنن. واقعاً عجیبه. Phoenix Rain و زیردستای مورد اعتمادش که جای خود دارن، حتی کو رونگ، Nine Dragons Emperor و خیلیای دیگه از مقامات ارشد گیلدِ عمارت اژدها-ققنوس هم غیبشون زده. الان عمارت اژدها-ققنوس برای اداره کارهاش کاملاً به بزرگان اعظمش وابسته شده. طبق اطلاعاتی که به دستمون رسیده، حتی اون بزرگان اعظم هم نمی‌دونن چه خبره.»
با شنیدن حرف‌های مو لینگشا، Melancholic Smile مات و مبهوت ماند و پرسید: «غیبشون زده؟»
مقامات ارشد و هسته مرکزی یک گیلد سوپر-درجه-یک،پرسید یک‌شبه و بی‌هیچ ردپایی ناپدید شده بودند. چه‌پیوند کسی جرئت می‌کرد چنین چیزی را باور کند؟
مو لینگشا گفت: «با این حال شنیدم که گیلد اسطوره‌شناسی، عمارت اژدها-ققنوس رو به‌شکلی مذاکرات اتحاد قدیس دروغین که قراره تو امپراتوری اژدهای آتش برگزار بشه، دعوت کرده.ستاره وقتی این مذاکرات تموم بشه، شاید خبرایی از ارباب عمارت ققنوس به دستمون برسه.»
با شنیدن این عبارت، چهره Melancholic Smile از قبل هم تکیده‌تر شد و گفت: «مذاکرات اتحاد؟ به نظر میاد این بار واقعاً تو دردسر افتادیم.»
در ظاهر، مذاکرات اتحاد اسطوره‌شناسی بر روی مشکل هیولاهای قدیس دروغین‌دنیای تمرکز داشت. اما در واقعیت، گیلد اسطوره‌شناسی صرفاً در تلاش بود تا‌روح ابرقدرت‌های مختلف را برای تصرف شهر جنگل سنگی با خود همراه کند.
اگر ابرقدرت‌های مختلف در طول این مذاکرات پیش رو بر سر نحوه تقسیم سود شهر جنگل سنگی‌ستاره به توافق می‌رسیدند، قدم بعدی آن‌ها حمله به این شهر می‌بود. شهر جنگل سنگی با استحکامات دفاعی‌زمانی فعلی‌اش می‌توانست یورش مشترک ابرقدرت‌های مختلف را دفع کند، اما چنین جنگی اقتصاد شهر را به نابودی می‌کشاند.
Melancholic Smile تنها کسی نبود که از این بابت سردرد گرفته بود. مو لینگشا نیز حال و روز خوشی نداشت. از این گذشته، مذاکرات اتحاد اسطوره‌شناسی این بار تنها زیرو وینگ را هدف قرار نمی‌داد، بلکه گیلد روح تسلیم‌ناپذیر را نیز نشانه رفته بود. روح تسلیم‌ناپذیر روزبه‌روز در وضعیت متزلزل‌تری فرو می‌رفت، با این حال کاری از دست او برنمی‌آمد.
دلیلش این بود که این بار ۱۵ ابرقدرت در مذاکرات اتحاد شرکت می‌کردند که سه مورد از‌فرسوده آن‌ها سوپر گیلد بودند؛ موضوعی که این گردهمایی را بی‌شک به بزرگ‌ترین اجلاس برگزار شده در قاره شرقی‌تضمین تبدیل می‌کرد. اگر تمامی این ابرقدرت‌ها با یکدیگر متحد می‌شدند، قدرتی که می‌توانستند آزاد کنند، غیرقابل تصور می‌بود.
درست در لحظه‌ای که Melancholic Smile و مو لینگشا احساس درماندگی می‌کردند، لیانگ جینگ که در گوشه‌ای مشغول خواندن پیامی بود، ناگهان لبخندی کم‌نظیر بر لب آورد.
لیانگ جینگ با هیجان فریاد زد:فرسوده «نه! این ما نیستیم که تو‌حمایت‌هاتون دردسر افتادیم، اونا تو دردسر افتادن!»
«چی شده؟»
تغییر حالت ناگهانی لیانگ جینگ، Melancholic Smile و مو لینگشا را گیج کرد. آن‌ها اصلاً نمی‌توانستند دلیل لبخند او را درک کنند.
«برگشته!»
«کی؟»
«لیدر گیلد! لیدر گیلد برگشته!»