چپتر 43: کتاب آهنگری

انجمن آهنگری، داخل اتاق آهنگری.

شی فنگ کلید اتاق آهنگری متوسط را‌ذوب‌شده​ برداشت و بی آنکه به دختر جوان‌خواهد​ و عشوه‌گر اعتنایی کند، راهی طبقه دوم شد.

طبقه اول انجمن آهنگری تنها شامل اتاق‌های‌شعله‌ای​ آهنگری مقدماتی بود، در حالی که اتاق‌های‌آیتم​ آهنگری متوسط در طبقه دوم قرار داشتند.

در مقایسه با طبقه اول، جمعیت بسیار کمتری در طبقه دوم به چشم می‌خورد. تنها NPCها در رفت‌وآمد بودند و بازیکنان اصلاً به آنجا نمی‌آمدند. همچنین، برخلاف اتاق‌های مقدماتی که پنجاه باب بودند، تنها بیست اتاق آهنگری متوسط وجود داشت.

شی فنگ وارد اتاق آهنگری متوسط شد. فضا بسیار بزرگ‌تر و‌معجون‌ها​ آراسته‌تر بود. امکانات موجود نیز برتر از اتاق مقدماتی بود، به‌ویژه‌می‌شدند​ «چکش» و «شعله». این دو قلم به هیچ وجه ساده نبودند.

شی فنگ چکش نقره‌ای-سفیدی‌دمای​ را که روی نمد بافته‌نشده‌ی‌بالاتری​ آهنی قرار داشت، بلند کرد.

به دست آوردن همین چکش صد تصفیه به تنهایی برای بازیکنان دشوار بود. بهترین چکش‌هایی که NPCها می‌فروختند، چکش‌های معمولی بود که نرخ موفقیت آهنگری را افزایش نمی‌دادند. دزدیدن این چکش هم مأموریتی غیرممکن بود. آیتم‌های متعلق به اتاق آهنگری قابل برداشتن توسط بازیکنان نبود.

شعله موجود در اینجا نیز خارق‌العاده بود. به جای رنگ‌نگاهی​ سرخ و زرد معمول، این شعله با رنگی سرخ و‌ذوب‌شده​ سبز می‌سوخت. این شعله‌ای معمولی نبود، بلکه یک «شعله مرموز» بود.

شی فنگ‌سرخ​ نگاهی به‌معمول​ توضیحات آن انداخت.

شعله‌های مرموز کمیاب و قدرتمند بودند. این شعله‌ها قدرت‌های متفاوتی داشتند و در نه‌خواهد​ رتبه دسته‌بندی می‌شدند. رتبه اول ضعیف‌ترین و رتبه نهم قوی‌ترین بود. با این حال، حتی‌بتوانند​ شعله مرموز رتبه ۱ هم چیزی نبود که بازیکنان بتوانند به آسانی به دست آورند.

به دلیل کمیاب بودن شعله‌های مرموز، قیمت آن‌ها در قلمرو خدایان‌آیتم‌ها​ بسیار بالا بود. با توجه به اینکه هم معجون‌سازی و هم‌ضعیف‌ترین​ آهنگری نیازمند شعله‌های مرموز بودند، قیمت این شعله‌ها حتی حیرت‌انگیزتر شده بود.

زمانی یک شعله رتبه ۴ باعث شد ده‌ها انجمن درجه‌یک بر سر آن بجنگند. پس از‌خلوص​ مرگ میلیون‌ها بازیکن، شعله سرانجام به دست انجمن «سلطه‌گران جهان» افتاد. اندکی بعد، یک استاد معجون‌ساز‌نهم​ در آن انجمن به «استادبزرگ معجون‌ساز» ارتقا یافت و نفوذ سلطه‌گران جهان را جهشی بزرگ بخشید.

هنگامی که شی فنگ به شعله مرموزِ‌بالا​ در حال سوختن می‌نگریست، اشتیاقی عظیم در‌قطعی​ دلش زبانه می‌کشید. این عطشِ یک آهنگر بود.

درست زمانی که شی فنگ‌فوق‌العاده​ در افکار عمیقی فرو رفته بود،‌معجون‌ها​ ناگهان موضوعی را به خاطر آورد.

در ماه دوم فعالیت قلمرو خدایان، انجمن درجه‌سه «نور شکوهمند» یک شعله مرموز رتبه ۲ به نام «شعله شیطان آبی-یخی» کشف کرده بود. این شعله در «جنگل صد شبح» پیدا شد و کشف‌قیمت​ آن حسادت بزرگی در سایر انجمن‌ها برانگیخت. در آن زمان، بسیاری از بازیکنانِ مشاغل برای پیوستن به نور شکوهمند درخواست دادند که باعث شد قدرت این انجمن به طور ناگهانی افزایش یابد و به‌مرموزِ​ حاکم مطلق شهری کوچک تبدیل شود. با این حال، انجمن‌های بسیاری نیز پنهانی اطلاعات جمع می‌کردند و می‌خواستند شعله‌ای مرموز برای خود به دست آورند. طبیعتاً، انجمن «سایه» نیز از این قاعده مستثنا نبود.

سایه مکان و روش به دست آوردن شعله مرموز را از طریق حلقه داخلی انجمن نور‌خلوص​ شکوهمند کشف کرده بود. متأسفانه، چنین شعله‌های مرموزی تنها یک بار ظاهر می‌شدند و پس از‌نهم​ رفتنشان دیگر هرگز پدیدار نمی‌گشتند. این کشف باعث شد تلاش بسیاری از انجمن‌ها به هدر رود.

همان‌طور که شی فنگ به شعله شیطان آبی-یخی فکر می‌کرد، ناگهان افکاری برای تصاحب این شعله مرموز در سرش‌شعله‌ها​ شکل گرفت. اگر می‌توانست آن را از آنِ خود کند، قطعاً در آینده که انجمن خود را تأسیس می‌کرد، کمکی‌توجه​ بزرگ برایش می‌بود. علاوه بر این، آن شعله کمکی شایان در تبدیل شدن شی فنگ به یک آهنگر حقیقی می‌کرد.

با این حال، شی فنگ هنوز نیاز داشت نقشه‌ای مناسب برای‌معجون‌ها​ به دست آوردن شعله شیطان آبی-یخی طراحی کند. پیش از آنکه‌می‌شدند​ بتواند شعله را به چنگ آورد، باید مقدمات بسیاری فراهم می‌کرد.

سپس، شی فنگ طرح آهنگری «زره پادگان»‌خلوص​ را بیرون آورد. بی آنکه وقت را‌شعله‌های​ تلف کند، بلافاصله گزینه یادگیری را انتخاب کرد.

پس از آن، شی فنگ تمام مواد لازم را‌بالاتری​ روی میز سنگی قرار داد. سپس، «کتاب آهنگری» بی‌نهایت‌شعله‌ها​ ارزشمند را بیرون آورد و شروع به آهنگری کرد.

شی فنگ یک شاگرد آهنگر مقدماتی بود. نرخ موفقیت او برای ساخت یک تجهیزات معمولی سطح ۰ از ۲۰ درصد فراتر نمی‌رفت و پس از یک آهنگری‌چیزی​ موفق، ۴۰ درصد شانس داشت تا ۱ امتیاز مهارت کسب کند. اگر شی فنگ می‌خواست زره پادگان را بسازد که تجهیزاتی برنزی و سطح ۳ بود، شانس‌افتاد​ موفقیتش از ۵ درصد بیشتر نمی‌شد. ساخت موفقیت‌آمیز یک قطعه تجهیزات برنزی پاداشی اضافی به همراه داشت که شانس ۱۰۰ درصدی برای کسب ۲ امتیاز مهارت بود.

با این حال، برای تبدیل شدن به یک شاگرد آهنگر متوسط، ۱۰۰۰ امتیاز مهارت لازم‌ذوب‌شده​ بود. کسب چنین مقدار زیادی امتیاز نیازمند بودجه‌ای به همان اندازه بزرگ برای پشتیبانی بود. هیچ‌ضعیف‌ترین​ راهی وجود نداشت که یک بازیکنِ مشاغل بتواند چنین مبلغ هنگفتی را به تنهایی تأمین کند.

آهنگرانِ انجمن‌ها همگی کارشان را با ساخت تجهیزات معمولی آغاز می‌کردند. حتی یک انجمن هم وجود نداشت که به این بازیکنانِ مشاغل اجازه دهد از همان ابتدا تجهیزات برنزی بسازند. در وهله اول، آن‌ها حتی‌قیمت​ طرح آهنگری برای تجهیزات برنزی نداشتند و حتی اگر داشتند، دست به چنین اقدامی نمی‌زدند. نرخ موفقیت یک شاگرد آهنگر مقدماتی بیش از حد پایین و مواد مورد نیاز بیش از حد گران بود. یک‌سوختن​ شکستِ تنها، ۱ سکه نقره یا بیشتر هزینه برمی‌داشت. این ضرری بود که حتی انجمن‌ها هم تاب تحملش را نداشتند. علاوه بر این، آن‌ها حتی نمی‌توانستند آن مقدار مواد اولیه برای ساخت تجهیزات جمع‌آوری کنند.

اما شی فنگ چنین نگرانی‌هایی نداشت. او سنگ کیمیا را داشت، پس در منابع کمبودی حس نمی‌کرد. افزون بر این، مواد لازم برای ساخت زره پادگان ارزان‌قیمت بود. تنها به‌آسانی​ ۵ بطری عصاره جادویی، ۵ قطعه سنگ معدن برنز و ۲۰ قطعه سنگ معدن مس نیاز داشت. هزینه ساخت زره پادگان تنها ۸۰ سکه مس بود. در مقایسه با هزینه ساخت‌ارتقا​ سایر تجهیزات برنزی، حداقل ۲۰ مس ارزان‌تر تمام می‌شد. زره پادگان همچنین ویژگی‌های بسیار خوبی داشت، بنابراین به شدت مورد استقبال قرار می‌گرفت. شی فنگ نباید نگرانِ چگونگی فروش آن می‌بود.

مهم‌ترین چیز، کتاب آهنگری بود.

کتاب آهنگری می‌توانست نرخ موفقیت ساخت تجهیزات معمولی را ۷۰ درصد، تجهیزات برنزی را‌بالا​ ۵۰ درصد، تجهیزات آهن-اسرارآمیز را ۳۰ درصد، تجهیزات نقره-مخفی را ۲۰ درصد، تجهیزات طلای-ناب را‌دسته‌بندی​ ۱۰ درصد، تجهیزات طلای-تیره را ۵ درصد و تجهیزات حماسی را ۱ درصد افزایش دهد.

با چنین ویژگی‌هایی، کتاب آهنگری می‌توانست به‌بالا​ بازیکنی اجازه دهد تا به آسانی و‌قطعی​ بدون مانع به یک استاد آهنگر تبدیل شود.

شاگردان آهنگر مقدماتی در اصل ۲۰ درصد نرخ موفقیت در ساخت تجهیزات معمولی داشتند. با احتساب ۷۰ درصدِ‌شعله‌ها​ کتاب، نرخ موفقیت به ۹۰ درصد می‌رسید. با در نظر گرفتن امکانات اتاق آهنگری متوسط و حذف احتمال‌قلمرو​ خطاها، نرخ موفقیت ساخت تجهیزات معمولی ۹۹ درصد یا بالاتر بود. مگر آنکه بازیکن «کودن» باشد، شکست غیرممکن بود.

توانایی‌های ترسناک کتاب‌دمای​ آهنگری را می‌شد به‌خلوص​ وضوح از اینجا دید.

در مورد زره پادگان، شی فنگ نرخ موفقیت ۵ درصدی برای ساخت آن داشت. با احتساب ۵۰ درصدِ کتاب، ۳ درصدِ امکانات اتاق‌شعله‌های​ و همچنین تأثیرات شعله مرموز، شی فنگ اکنون نرخ موفقیتی ۶۰ درصدی برای ساخت زره پادگان داشت. تجهیزات برنزی به کنار، حتی اگر‌توجه​ تجهیزات معمولی نرخ موفقیت ۶۰ درصدی داشت، باز هم بازیکنان آهنگر را دیوانه می‌کرد. چنین درصد بالایی برای موفقیت، چیزی غیرقابل‌تصور برای آهنگران بود.

سپس، شی فنگ به آرامی شروع به ساخت زره پادگان طبق الزامات طرح آهنگری کرد. او ابتدا سنگ معدن مس و برنز را در آتش ذوب کرد. پس از پنج دقیقه ماندن در‌دلیل​ آتش، سنگ‌ها شروع به ذوب شدن کردند و توده‌ای تشکیل دادند. پس از آن، شی فنگ عصاره جادویی را اضافه کرد و گذاشت یک دقیقه دیگر بسوزد، سپس سنگ معدن سرخ و داغ‌بزرگ​ را برداشت و روی نمد فلزی گذاشت. دمای سوزانِ سنگ معدن باعث عرق کردن شی فنگ شد. با این حال، شی فنگ جرأت نمی‌کرد بی‌دقت باشد، چرا که فرایند بعدی مهم‌ترین بخش کار بود.

پس از پایان مقدمات، شی فنگ چکش‌ذوب‌شده​ صد تصفیه را در دست گرفت و‌خواهد​ آماده شد تا بر سنگ معدن آتشین بکوبد.

دنگ... دنگ... دنگ...

جرقه‌ها به هر سو پرتاب‌نگاهی​ می‌شد. صدای چکش‌کاری در سراسر‌ویژه​ اتاق آهنگری وسیع طنین‌انداز شد.

شی فنگ هر‌ویژه​ ضربه را با‌فوق‌العاده​ دقتی وسواس‌گونه وارد می‌کرد.

در زندگی قبلی‌اش، شی فنگ آهنگری یاد نگرفته بود. او تنها مهارت «جمع‌آوری» را آموخته‌شعله‌های​ بود. با این حال، همچنان چیزهای زیادی درباره آهنگری می‌دانست. هرچه باشد، او اغلب با یک‌آورند​ استاد آهنگر گفتگو کرده بود، بنابراین به اندازه‌ای دانش داشت که مرتکب خطاهای سطح پایین نشود.

پس از صد بار کوبیدن بر سنگ معدن، شی فنگ حس کرد‌قطعی​ که کار بی‌نقص است. او عرق پیشانی‌اش را پاک کرد، با دقت‌قوی‌ترین​ رابط کاربریِ سنگ معدن سرخ‌فام را انتخاب کرد و روی دکمه «تکمیل» زد.

در پی آن، سنگ معدن سرخ و داغ شروع به تغییر شکل کرد. در عرض پنج‌خلوص​ ثانیه، به زره‌ای به رنگ خاکستری-نقره‌ای تبدیل شد. در ظاهر، هیچ ایرادی نداشت. اما آهنگریِ موفقیت‌آمیزِ‌نهم​ تجهیزات تنها به ظاهر بستگی نداشت؛ کیفیت هم مطرح بود. کیفیت شامل ویژگی‌ها و رتبه تجهیزات می‌شد.

تجهیزات برنزی که بد ساخته‌دمای​ می‌شدند، رتبه‌شان به معمولی کاهش می‌یافت‌خواهند​ یا ویژگی‌های پایه‌شان مطابق استانداردها نبود.

از این رو، شی فنگ اطلاعات زره‌ذوب‌شده​ را انتخاب کرد تا بررسی کند که‌خواهد​ آیا موفق شده است یا شکست خورده.