چپتر 1829: Secret Stone Fortress

شی فنگ با شنیدن‌اینکه​ حرف‌های کلود، غرق در شادی‌غیرممکن​ شد و پرسید: «مدیر پیشرفته؟»

در قلمرو خدا، تبدیل شدن به مدیر یک شهرک دژ به منزله تبدیل شدن به یک نجیب‌زاده در یک شهر یا شهرک NPC بود. بازیکنان اختیار مدیریت بخشی از فروشگاه‌های شهرک دژ را به دست می‌آوردند و می‌توانستند مسیر توسعه آن را تعیین کنند. با وجود این، یک شهرک دژ NPC تنها یک مدیر نداشت. درست مانند جزیره تندر، ممکن بود چندین مدیر بر یک شهرک دژ نظارت داشته باشند.

یک مدیر پیشرفته اختیارات بیشتری نسبت به مدیر پایه داشت و تقریباً حکم‌مبلغ​ معاون شهردار شهرک دژ را پیدا می‌کرد. آن‌ها می‌توانستند علاوه بر چند فروشگاه‌داد​ ساده، مکان‌های مهمی مانند حراج‌خانه، تالار تله‌پورت و انجمن ماجراجویان را نیز مدیریت کنند.

اگرچه تبدیل شدن به یک مدیر پیشرفته پایین‌تر از در اختیار داشتن کامل یک شهرک دژ بود، اما از آنجایی که یک شهرک دژ NPC تا حدودی توسط NPCها اداره و محافظت می‌شد، به استثنای شرایط خاص، بسیار امن‌تر از شهرک دژ یک گیلد بود.

برای مثال در حال حاضر، تا زمانی که NPCهای سطح ۱۰۰ در دژ سنگ مخفی مستقر بودند، حتی اگر Beast Emperor تمام ارتش هیولاهای شیطانی خود را می‌فرستاد، نمی‌توانست دژ را تسخیر کند. مگر اینکه Beast Emperor راهی برای کاهش سطح NPCهای مستقر پیدا می‌کرد، در غیر این صورت تسخیر دژ غیرممکن بود.

شی فنگ با احترام پرسید:‌حراج‌خانه​ «لرد کلود، باید ۶۰,۰۰۰ طلا‌نیز​ رو همین الان پرداخت کنم؟»

شصت هزار طلا مبلغ کمی نبود. این موضوع به‌ویژه در‌کنم​ حال حاضر برای شی فنگ صدق می‌کرد، چرا که او‌بیشتر​ بیشتر سرمایه خود را در این لشکرکشی خرج کرده بود.

کلود سر تکان داد و گفت: «شصت هزار طلا واقعاً پول زیادیه. علاوه بر این، فراهم کردن‌پرداخت​ مواد لازم برای تعمیر دژ سنگ مخفی زمان می‌بره. تو بهترین حالت چهار روز طول می‌کشه تا‌داد​ ارتش پادشاهی برسه. اگه بتونی تو این چهار روز ۶۰,۰۰۰ طلا رو مهیا کنی، مشکلی پیش نمیاد.»

...

...

با دیدن اعلان سیستم،‌اینکه​ شی فنگ نفس راحتی‌صورت​ کشید و گفت: «عالیه!»

در حالی که جمع‌آوری ۶۰,۰۰۰ طلا در چهار روز برای گیلدهای درجه یک‌داشتن​ معمولی دشوار بود - حتی ممکن بود برخی مجبور شوند برای این کار بخشی‌گیلد​ از زمین‌های خود را بفروشند - این موضوع برای شی فنگ مشکلی محسوب نمی‌شد.

هر چه بود، او با عمارت اژدها-ققنوس و روح تسلیم‌ناپذیر قرارداد تجاری داشت. هر دوی این گیلدهای سوپر-درجه-یک علاقه زیادی به ست خوردگی‌خرج​ تاریک نشان داده بودند. آن‌ها همچنین سفارش تعداد زیادی دستگاه همه‌جانبه و نقره الفی را ثبت کرده بودند. اگر پیشنهاد می‌داد که این دو‌بتونی​ گیلد هزینه بخشی از دستگاه‌های همه‌جانبه و نقره الفی را به جای کریستال‌های جادویی با سکه پرداخت کنند، آن‌ها قطعاً با کمال میل می‌پذیرفتند.

پس از پایان صحبتش با‌راهی​ کلود، شی فنگ بی‌درنگ به سمت‌لرد​ شهرک بال نقره‌ای به راه افتاد.

اگرچه جمع‌آوری ۶۰,۰۰۰ طلا در چهار روز‌غیر​ مشکلی ایجاد نمی‌کرد، اما پولی که نیاز‌طلا​ داشت بسیار بیشتر از ۶۰,۰۰۰ طلا بود.

پس از تکمیل مأموریت «جاه‌طلبی‌های پادشاه سنگ معدن»، او فرمان ساخت فرودگاه‌پایین‌تر​ پادشاهی ستاره-ماه و همچنین طرح شرکت حمل و نقل را که بسیار‌خاص​ ارزشمند بودند، به دست آورده بود. هر دوی این آیتم‌ها گنجینه‌هایی بی‌قیمت بودند.

فرمان ساخت فرودگاه پادشاهی ستاره-ماه به منزله مجوزی برای افتتاح یک مسیر‌هزار​ هوایی بود. با وجود این، او برای ساخت فرودگاه به سرمایه زیادی نیاز‌تکان​ داشت. خوشبختانه ساخت فرودگاه نیازی به طرح نداشت و تنها پول لازم بود.

با این حال،‌مگر​ ساخت یک فرودگاه کوچک‌غیر​ ۵۰,۰۰۰ طلا هزینه داشت.

با وجود این، به محض اینکه مسیر هوایی از پادشاهی ستاره-ماه به شهرک بال نقره‌ای راه‌اندازی می‌شد، نه تنها انتقال کالاهای تاجران NPC تسریع می‌یافت، بلکه بازیکنان پادشاهی ستاره-ماه نیز راحت‌تر می‌توانستند خود را به شهرک بال نقره‌ای برسانند. اگرچه سفرهای هوایی به سرعت تله‌پورت نبود، اما همچنان بارها سریع‌تر از سفر زمینی با یک مرکب بود. علاوه بر این، هزینه حمل و نقلی که باید پرداخت می‌شد نیز بسیار ارزان‌تر از آرایه تله‌پورت بود.

در گذشته، دلیل اصلی اینکه بسیاری از ابرقدرت‌ها توانسته بودند شهرک‌های بی‌طرفشان را به شهر پیشرفته ارتقا دهند، در اختیار داشتن فرودگاه بود. هرچند بسیاری‌بسیار​ از انجمن‌های درجه یک از قدرت مالی عظیمی برخوردار بودند، اما شهرک‌های بی‌طرفشان تنها به استاندارد شهر پایه می‌رسید؛ آن‌ها تحت هیچ شرایطی نمی‌توانستند به‌مگر​ شهر پیشرفته تبدیل شوند. تنها انجمن‌های درجه یکی که موفق به ساخت فرودگاه شده بودند، توانستند شهرک‌های بی‌طرف خود را تا سطح شهر پیشرفته ارتقا دهند.

دلیل این امر آن بود که فرودگاه‌همین​ می‌توانست شهرت عمومی و شکوفایی عظیمی برای‌کمی​ یک شهر یا شهرک به ارمغان بیاورد.

فرودگاه نه تنها ورود تاجران NPC را به شهر یا شهرک بسیار آسان‌تر می‌کرد، بلکه امکان حمل‌ونقل ایمن و سریع محموله‌ها را نیز فراهم می‌ساخت. مسیر ارسالی که معمولاً از راه زمینی یک یا دو روز طول می‌کشید، با کشتی هوایی تنها در عرض چند ساعت طی می‌شد. افزون بر این، در قلمرو خدا برخی از شرکت‌های تجاری NPC توسعه خود را تنها به شهرها و شهرک‌های دارای فرودگاه محدود می‌کردند.

همچنین مسئله استخدام سربازان NPC نیز در میان بود. از آنجا که نقشه‌های بی‌طرف فاصله بسیار زیادی با تمدن انسانی داشتند، بسیاری از NPCها تمایلی به سفر به شهرها و شهرک‌های بی‌طرف نشان نمی‌دادند. با وجود این، اگر شهرک بی‌طرفی فرودگاه داشت، تعداد و کیفیت NPCهایی که حاضر بودند به عنوان سرباز در آنجا خدمت کنند نیز افزایش می‌یافت. به این ترتیب، روند ارتقای سطح امنیت شهرک بی‌طرف سرعت می‌گرفت.

به همین دلیل، سرعت پیشرفت‌حراج‌خانه​ شهرکی بی‌طرف که فرودگاه داشت، بسیار‌اگرچه​ بیشتر از شهرکی بدون فرودگاه بود.

این همان دلیلی بود که شی‌طلا​ فنگ تصمیم گرفت تحت هر شرایطی،‌هزار​ مأموریت «جاه‌طلبی‌های پادشاه اورک» را بپذیرد.

در مورد شرکت حمل‌ونقل، هزینه ساخت آن ۲۰,۰۰۰ طلا بود. شرکت حمل‌ونقل کمک بزرگی برای بازیکنانی بود که در شهرکِ میزبانِ شرکت، در حال پیشرفت بودند. به محض اینکه او این شرکت را در شهرک نقره‌بال می‌ساخت، بازیکنان می‌توانستند مأموریت‌های حمل‌ونقل را در همان شهرک دریافت کنند. با تکمیل این مأموریت‌ها، بازیکنان نه تنها مبلغ زیادی سکه به دست می‌آوردند، بلکه امتیازات مشارکت شرکت حمل‌ونقل را نیز جمع‌آوری می‌کردند. سپس بازیکنان می‌توانستند امتیازات مشارکت و سکه‌های خود را برای خرید آیتم‌هایی خرج کنند که منحصراً میان تاجران NPC مبادله می‌شد.

برای بازیکنانی که توانایی یورش به سیاه‌چال‌های تیمیِ دشوار را نداشتند، این‌باید​ فرصت بی‌نظیری بود تا سلاح‌ها، تجهیزات و ابزارهای رده‌بالا به دست آورند.‌موضوع​ در گذشته، محبوبیت شرکت حمل‌ونقل حتی از خانه حراج نیز بیشتر بود.

به طور معمول، خانه‌های حراج NPC تنها هفته‌ای یک بار مزایده برگزار می‌کردند. اما شرکت حمل‌ونقل هر روز آیتم‌های جدیدی در موجودی خود قرار می‌داد. علاوه بر این، هرچه شهر یا شهرکِ میزبانِ شرکت حمل‌ونقل شکوفاتر بود، کیفیت آیتم‌های فروشی نیز بالاتر می‌رفت. از این رو در گذشته، هر شهر یا شهرک انجمن که شرکت حمل‌ونقلی در خود داشت، به سرزمین مقدسی برای بازیکنان مستقل تبدیل می‌شد.

در این میان، فرودگاه و شرکت حمل‌ونقل مکمل یکدیگر بودند.‌کنم​ اگر اکنون می‌توانست هر دو را در شهرک نقره‌بال بسازد، شاید‌سرمایه​ ارتقای آن به شهرک پیشرفته حتی یک ماه هم زمان نمی‌برد.

با وجود این، ساخت این دو سازه‌غیر​ به تعداد نجومیِ سکه نیاز داشت. بنابراین،‌طلا​ باید هرچه سریع‌تر دست به کار می‌شد.

به محض اینکه شی فنگ از دژ سنگ‌صورت​ مخفی خارج شد، اعضای تیم‌های ماجراجوی تاریک و‌الان​ انجمن‌های تاریک بلافاصله نگاهشان را به او دوختند.

قاتل سطح ۵۴ لب‌هایش را لیسید و رو به کماندار رده ۲ سطح‌داشتن​ ۵۴ که کنارش ایستاده بود کرد و پرسید: «فرمانده، الان راه بیفتیم؟ انگار‌امن‌تر​ بقیه تیم‌های ماجراجو و انجمن‌ها هم دارن آماده میشن که دست به کار بشن.»

پس از پایان نبرد با اورک‌ها، NPCهای همراه شی فنگ نیز ناپدید شده بودند. بازیکنان تاریک که در جنگل کمین کرده بودند، با دیدن این وضعیت بی‌قرار شدند.

هرچند قدرت شعلۀ سیاه را به چشم دیده بودند، اما‌احترام​ پاداشی که روح تاریک پیشنهاد داده بود آن‌قدر وسوسه‌انگیز بود‌هزار​ که حاضر بودند خطر حمله به او را به جان بخرند.

در نهایت، اگر موفق‌اینکه​ می‌شدند، زندگیِ سراسر افتخار و‌غیرممکن​ امنیت مالی در انتظارشان بود.