چپتر 1694: نابودی آرایه جادویی تنها با یک ضربه
0در جنگل انبوهی‌میدان در فاصله‌ای نه‌چندان دور‌همین از شهرک جنگل سنگی...
با دستور Singular Burial، اعضای انجمن دفن آسمان پراکنده شدند و به دل جنگل گریختند. با این کار، افراد بیشتری جان سالم به در می‌بردند. اعضای زیرو وینگ تنها قادر بودند درون آرایه جادویی دفاعی سیار فعالیت کنند و فقط آن سه بافومت واقعاً توانایی تعقیب دشمنان را داشتند.
Daybreak Fog که در حال مانور در جنگل بود، با دیدن گروه Falling Fire روی تپه‌ای در دوردست، گیج شد و گفت: «ها؟ افراد آب سیاه اینجا چه غلطی می‌کنن؟ پاک عقلشون رو از دست دادن؟! واقعاً اومدن!»
او صراحتاً به اعضای آب سیاه گفته بود که نیایند و در‌تمام خروجیِ سدِ جادویی تجدید قوا کنند. آن‌ها تنها در صورتی شانسی برای‌خشمگین مقابله با زیرو وینگ داشتند که نیروهایشان را با هم متحد می‌کردند.
Singular Burial با دیدن قامت Falling Fire در دوردست، نتوانست جلوی خودش را بگیرد و با صدای بلند ناسزا گفت: «احمقانه است! حماقت محضه! آب سیاه چطور یه مشت احمق رو استخدام کرده؟!»
او پیش از این طعم قدرت واقعی زیرو وینگ را چشیده بود. امیدوار‌قوا بود پیش از ازسرگیری نبرد علیه این دشمن منفور، با ارتش آب سیاه‌بگیرد و ارتش شیاطین شرور که از خروجی سد محافظت می‌کردند، تجدید قوا کند.
با وجود این، آن احمق‌های آب سیاه به هشدار او توجهی نکرده و به مسیرشان به سمت میدان‌شانسی نبرد ادامه داده بودند. اگر زیرو وینگ همین حالا نیروهای آب سیاه را تار و مار می‌کرد، این جنگ‌مشت عملاً به پایان می‌رسید و انجمن دفن آسمان تمام امیدش را برای تسخیر شهرک جنگل سنگی از دست می‌داد.
پیش از آنکه Singular Burial بتواند با Falling Fire تماس بگیرد و از آن عنصرافزارِ احمق توضیح بخواهد، متوجه شد دو بافومتِ خشمگین میدان نبرد را ترک کرده و مستقیم به سمت تپه‌ی محل استقرار ارتش آب سیاه یورش بردند. با دیدن این صحنه، Singular Burial در یأس مطلق فرو رفت.
اما پیش از آنکه دو بافومت به ارتش آب سیاه برسند، اژدهای جادوییِ اسطوره‌ای از آسمان فرود آمد. با وجود فاصله‌ی بسیار زیاد میان او و آن اژدهای پستِ بالارده، Singular Burial می‌توانست فشار وحشتناکِ ساطع‌شده از هیولا را حس کند و لرزه بر اندامش افتاد. لایه‌به‌لایه سدهای جادویی نیمه‌شفاف، تمام ارتش آب سیاه را در بر گرفت. در یک چشم بر هم زدن، سدی سه‌گانه برای محافظت از ارتش شکل گرفت. با یک نگاه ساده می‌شد فهمید که این سد سه‌گانه، محصول یک آرایه جادویی دفاعیِ رده‌بالاست.
Daybreak Fog که از دیدن دو آرایه جادوییِ شکل‌گرفته پیرامون نیروهای آب سیاه کمی شگفت‌زده شده بود، گفت: «رئیس، به نظر میاد آب سیاه این بار زیرو وینگ رو جدی گرفته. حتی دو تا از برگ برنده‌هاشون رو هم رو کردن. طبق اطلاعات ما، این دو آرایه جادویی همون پاداش‌هایی هستن که آب سیاه بعد از تکمیل یه مأموریت خط داستانی اصلی حماسی به دست آورد. انجمنشون مجبور شد منابع و نیروی انسانی زیادی رو برای تکمیلش فدا کنه. اژدهای جادویی احضارشده باید در حد یه گونه باستانیِ اسطوره‌ایِ هم‌سطح خودش قدرت داشته باشه، اون آرایه دفاعی هم یه آرایه جادویی پیشرفته‌ست. راحت می‌تونه حتی حملات رده ۴ رو هم دفع کنه. با وجود این دو تا، شاید شانسی جلوی زیرو وینگ داشته باشیم.»
با شنیدن توضیحات Daybreak Fog، برخی از مقامات ارشد دفن آسمان نفس راحتی کشیدند.
چشمان Singular Burial از شدت خوشحالی برق زد.
اگر یک گونه باستانیِ اسطوره‌ای در کنارشان بود تا دوشادوش نیروهای آن‌ها و دو اژدهای‌پایان زمینِ شرورِ باقی‌مانده بجنگد، به احتمال زیاد می‌توانستند زیرو وینگ را برای مدتی عقب نگه‌ترک دارند. به‌محض رسیدنِ ارتش دیگرِ شیاطین شرور، شاید حتی سرکوب آن سه بافومت نیز امکان‌پذیر می‌شد.
افزون بر این، با وجود آرایه جادویی دفاعی پیشرفته‌ای که از آن‌ها محافظت می‌کرد، بافومت‌ها تا مدتی قادر‌مقابله به درگیری با ارتش‌هایشان نبودند. آن‌ها می‌توانستند از این فرصت بهره برده و با هشت منجنیقِ آب سیاه، آرایه‌استخدام جادویی دفاعی زیرو وینگ را بمباران کنند. آرایه جادویی دفاعی زیرو وینگ در برابر چنین حملاتی چندان دوام نمی‌آورد.
همان‌طور که Singular Burial آماده می‌شد تا به نیروهای پراکنده‌اش دستورِ تجدید قوا با ارتش آب سیاه را بدهد، اتفاقی غیرقابل‌باور رخ داد. یکی از آن دو بافومتی که به ارتش آب سیاه یورش برده بودند، تنها با یک ضربه، اژدهای جادویی سطح ۷۵ را با صورت به زمین کوبید. در همین حین، بافومتِ دیگر ضربه‌ی مهیبی به آرایه جادویی دفاعی آب سیاه وارد کرد. با اینکه سد سه‌گانه فرو نریخت، اما ترک‌هایی تارمانند سراسر آن را فرا گرفت. برای لحظه‌ای، گویی سکوت مطلق بر جهان حاکم شد.
«چطور همچین چیزی ممکنه؟»
نه‌تنها Singular Burial و مقامات ارشدش، بلکه حتی Falling Fire و همراهانش در آب سیاه نیز مات‌ومبهوت مانده بودند. درحالی‌که به آسیبِ واردشده خیره شده بودند، چشمانشان از حدقه بیرون زده بود.
هیولایی که تنه به تنه‌ی یک گونه باستانیِ اسطوره‌ای‌نیایند می‌زد، با صورت به زمین کوبیده شده بود. گونه باستانیِ‌نیروهایشان اسطوره‌ای برای بازیکنان فعلی، عملاً موجودی شکست‌ناپذیر به شمار می‌رفت.
با وجود این، این مسئله بیشترین شوک را به آن‌ها وارد نکرده بود. توانایی بافومت در وارد آوردن چنین آسیب سنگینی به سدِ یک آرایه جادویی دفاعی پیشرفته، آن هم تنها با یک ضربه، غیرقابل‌باور بود. Falling Fire و دیگر اعضای آب سیاه حتی به این فکر افتادند که شاید سیستم سرشان کلاه گذاشته و یک جنس بُنجل و تقلبی به آن‌ها قالب کرده است...
آنچه Falling Fire و دیگران نمی‌دانستند، این بود که شیاطین بالارده، شیاطینی با اصالت و نجیب‌زاده بودند. شیاطین بالارده در میان شیاطین حکم امپراتور را داشتند و رتبه حیاتشان حتی از گونه‌های باستانی نیز فراتر بود. تنها اژدهایان و جانوران درنده شانسی برای پیروزی بر یک شیطان بالارده داشتند. افزون بر این، بافومت‌های شی فنگ توسط کتاب مقدس تاریکی تقویت شده بودند. ویژگی قدرت آن‌ها بسیار بیشتر از اژدهای جادوییِ اسطوره‌ای بود و در یک درگیریِ رودررو، کاملاً طبیعی بود که کلند، اژدهای جادویی، شکست بخورد.
آرایه جادویی دفاعی پیشرفته درحقیقت توانایی دفع یک حمله‌ی عادیِ رده ۴ را داشت، اما حمله‌ای که بافومت به کار‌می‌داد گرفته بود، یک مهارت ممنوعه‌ی رده ۴ به حساب می‌آمد. با احتساب اثر مثبتِ کتاب مقدس تاریکی، این مهارت ممنوعه‌ی رده‌رفت ۴ تنه به تنه‌ی یک حمله‌ی رده ۵ می‌زد؛ قدرتی که بسیار فراتر از حد تحملِ این آرایه جادویی دفاعی بود.
«نشکست؟ چه‌پاک آرایه جادویی‌دست دفاعی قدرتمندی.»
با وجود این، Falling Fire و همراهانش واقعاً در شوک فرو رفته بودند.
حمله بافومت نه‌تنها آسیب شدیدی به آرایه جادویی دفاعی آن‌ها‌پایان وارد کرده بود، بلکه بازیکنانی که آرایه را حفظ می‌کردند‌توضیح نیز یک‌سوم از ذخیره مانای خود را از دست داده بودند...
برخلاف آرایه جادویی دفاعی متحرک زیرو وینگ که توسط ماشین هدایت می‌شد، بازیکنان آن‌ها باید خودشان آرایه جادویی را حفظ می‌کردند. از این رو، انرژی لازم برای ترمیم‌بافومتِ و حفظ آرایه از مانای بازیکنان تأمین می‌شد. اگر مانای حتی یکی از این بازیکنان تمام می‌شد، آرایه جادویی از کار می‌افتاد و ناپدید می‌گشت. بازیکنان می‌توانستند تنها‌فشار به معجون‌های بازیابی مانا تکیه کنند تا ذخایر مانای خود را پر کنند. همچنان، معجون‌های بازیابی مانا زمان بازیابیِ نسبتاً طولانی داشتند و تنها مقدار کمی مانا برمی‌گرداندند.
در این میان، بافومتی که به آرایه جادویی‌گفته دفاعی حمله می‌کرد، با دیدن ناکامی حمله اولش،شانسی بی‌درنگ مهارت رده ۴ دیگری را به کار گرفت.
اگرچه این مهارت در حد مهارت ممنوعه‌دادن رده ۴ نبود، اما همچنان مقدار قابل‌توجهی از‌قوا مانای بازیکنانِ نگه‌دارنده آرایه جادویی را تخلیه کرد.
در همین حال، بافومت دیگر به بمباران اژدهای جادویی‌عملاً ادامه می‌داد، آن را به عقب می‌راند و صدای‌تماس فریادهای دردناک هیولا را یکی پس از دیگری درمی‌آورد.
در این لحظه، Falling Fire از بهت خارج شد و شتاب‌زده فرمان داد: «حمله کنید! منجنیق‌ها رو شلیک کنید!»
بازیکنانی که منجنیق‌ها را کنترل می‌کردند،اومدن بی‌درنگ بافومتی را که به حفاظ جادویی‌شان‌قوا حمله می‌کرد، هدف گرفتند و شلیک کردند.
منجنیق‌ها فوق‌العاده قدرتمند بودند و با مهمات معمولی، حملاتشان قدرتی معادل ضربات رده ۴ داشت. اگر با‌صورتی مهمات ویژه پر می‌شدند، حملات این سلاح‌های جنگی به اوج رده ۴ می‌رسید. این حملات حتی می‌توانستند هیولاهای‌محضه اسطوره ای را به شدت مجروح کنند و تنها نقطه ضعفشان زمان بازیابی طولانی و ۲ دقیقه‌ای‌شان بود.
ناگهان، هشت تخته‌سنگ غول‌پیکر و شعله‌ور‌مار به سمت بافومتی که به آرایه‌تمام جادویی دفاعی حمله می‌کرد، به پرواز درآمد.
درست پیش از آنکه یکی از تخته‌سنگ‌های شعله‌ور که با‌تار رون‌های الهی تزیین شده بود به شیطان عالی‌رتبه برخورد کند،می‌داد بافومت شمشیر بلند و زرشکی‌اش را به نرمی تاب داد.
بوووم!
با برخورد لبه تیغه و تخته‌سنگ شعله‌ور، بافومت مجبور شد سه قدم عقب بنشیند و آسیبی بیش از -۱۰۰,۰۰۰ بالای سرش پدیدار گشت. با وجود این، این برخورد‌بگیرد نتوانسته بود هیچ اثر منفی مانند بی‌حسی موقت بر جای بگذارد. پس از آن، بافومت به سرعت شمشیر بلندش را چرخاند تا بقیه تخته‌سنگ‌های ورودی را یکی پس از‌کند دیگری در هم بکوبد. بافومت با دفع هر حمله، مجبور می‌شد چند قدم عقب‌نشینی کند و تنها پس از ده‌ها قدم عقب رفتن توانست تعادلش را به دست آورد.
Falling Fire درحالی‌که می‌دید بافومت پس از دریافت هر هشت حمله تنها کمی بیش از ۱,۰۰۰,۰۰۰ HP از دست داده است، با قلبی آکنده از پشیمانی با خود گفت: «چطور یه هیولا می‌تونه این‌قدر قوی باشه؟» چرا این‌قدر احمقانه به اینجا هجوم آورده بود؟
پیش از آنکه Falling Fire بتواند از بهت خارج شود، بافومتِ هدف‌قرارگرفته به جلو یورش برد و دوباره به آرایه جادویی دفاعی حمله کرد. مانای بازیکنانِ نگه‌دارنده آرایه جادویی همچنان تخلیه می‌شد و اگرچه Falling Fire و بازیکنانش سعی در تلافی داشتند، اما شیطان عالی‌رتبه بی‌تفاوت از کنار حملات آن‌ها گذشت.
Falling Fire با چهره‌ای درهم‌کشیده، مضطربانه فریاد زد: «عقب‌نشینی کنید! با آرایه جادویی عقب بکشید! دیگه نمی‌تونیم اینجا بمونیم!»
اگرچه از اعتراف به این موضوع متنفر بود، اما حتی یک احمق هم می‌فهمید که در صورت ادامه این نبرد، تنها‌نیروهایشان مرگ در انتظارشان است. عاقلانه‌ترین گزینه برای آن‌ها یک عقب‌نشینی سریع بود، درحالی‌که آرایه جادویی دفاعی هنوز پابرجا بود. اگرچه جابه‌جایی‌طعم آرایه جادویی انرژی آن را به شدت کاهش می‌داد، اما بهتر از این بود که آنجا بایستند و دست روی دست بگذارند.
شی فنگ با دیدن عقب‌نشینی ارتش انجمن آب سیاه، بی‌درنگ‌پایان به آنا فرمان داد تا از [احضار فرشته] استفاده کند‌توضیح و غرید: «فکر نکنید می‌تونید به این راحتی در برید!»
لحظه‌ای بعد، والکری با بال‌های پردار سفید، در میدان نبرد فرود آمد. رتبه حیات‌عملاً والکری حتی از شیطان عالی‌رتبه نیز بالاتر بود، اما میزان قدرتی که والکریِ احضارشده‌بافومتِ می‌توانست از خود نشان دهد، تا حد زیادی به ویژگی‌های پایه آنا بستگی داشت.
خوشبختانه، آنا از قبل [قدرت یین یانگ]صراحتاً را فعال کرده بود که اجازه می‌داد‌آن‌ها قدرت مبارزه والکری به سطحی بی‌سابقه برسد.
دو جفت بال والکری لرزش خفیفی کرد و سپس او از جایی که ایستاده‌تجدید بود ناپدید شد. یک ثانیه بعد، او در برابر ارتش انجمن آب سیاه ظاهر گشت،صدای درحالی‌که هاله‌ای ترسناک از خود ساطع می‌کرد که حتی از دو بافومت نیز قوی‌تر بود.
ناگهان، [نیزه تندر] در دست والکری شکل‌می‌کرد گرفت و او آن را به سمت‌تسخیر حفاظ جادویی انجمن آب سیاه پرتاب کرد.
پنگ! پنگ! پنگ!
با ایجاد سوراخی در سه حفاظِ محافظتیِ بی‌نهایت قدرتمند، سه‌خروجیِ صدای واضح در سراسر جنگل طنین‌انداز شد. سپس نیزه پیش‌متحد از انفجار، به یکی از بازیکنانِ نگه‌دارنده آرایه برخورد کرد.
بوووم!
قوس‌های بی‌شماری از صاعقه طلایی پراکنده شد و هر چیزی‌پایان را که در مسیرش بود بلعید. هر بازیکنی که این‌توضیح صاعقه با او تماس پیدا می‌کرد، در دم بخار می‌شد.
تنها با یک حمله، والکری بیش از ۵۰۰ عضو انجمن آب سیاه را کشته‌عملاً بود. در همین حال، آرایه جادویی دفاعی پیشرفته با از دست دادن یکی از‌بافومتِ اپراتورهایش دیگر نمی‌توانست به کار خود ادامه دهد و شروع به محو شدن کرد.
Falling Fire درحالی‌که به والکری پیش رویش خیره شده بود، چهره‌اش جدی‌تر از همیشه شد.
وقتی Singular Burial و دیگر اعضای انجمن تدفین بهشت این صحنه را از داخل جنگل دیدند، وحشت در چشمانشان درخشید.
والکری تنها با یک حمله، آرایه جادویی دفاعی‌جنگ پیشرفته‌ای را نابود کرده بود که حتی می‌توانست‌آنکه حملات یک هیولای اسطوره ای را متوقف کند...