چپتر 1136: ساختمان رده‌بالا

شی فنگ در حالی که‌قادر​ به بطری باستانیِ در دستش‌مرموز​ خیره شده بود، مبهوت ماند.

باید اعتراف می‌کرد‌تبدیل​ که زمان می‌تواند همه‌چیز‌مصرف​ را از بین ببرد.

بطری شیشه‌ای که قایق بادبانی کوچک را در خود جای داده بود، کیفیت فوق‌العاده بالایی داشت و‌هزینه​ از مواد رتبه حماسی ساخته شده بود. با وجود این، بطری از زمان جنگ بزرگ باستانی در‌مخالف​ این اسلحه‌خانه مانده بود. پس از گذشت این‌همه زمان، حتی مواد حماسی نیز شروع به متلاشی شدن می‌کردند.

در نتیجه، شی فنگ می‌توانست تنها اطلاعات‌سرعت​ قایق بادبانی کوچک را ببیند و در‌۲۰۰​ واقع قادر به استفاده از آن نبود...

شی فنگ در حالی که قایق بادبانی طوفان را در کیفش می‌گذاشت، آهی کشید و با خود گفت: «به نظر می‌رسد باید از Burning Abyss بخواهم آن را تعمیر کند.»

ارزش قایق بادبانی طوفان کمتر از یک‌نبود​ آیتم افسانه‌ای ناقص نبود. حتی از قایق‌نفر​ تندرو اژدهای سریع نیز ارزش بیشتری داشت.

این قایق بادبانی،‌تبدیل​ به‌ویژه در حال‌۴۰٪​ حاضر، بسیار ارزشمند بود.

قایق‌های بادبانی بسیار بزرگ بودند. آن‌ها نه‌تنها‌انجماد​ می‌توانستند در نبردهای دریایی شرکت کنند، بلکه‌اشیاء​ ابزاری برای حمل‌ونقل نیز به شمار می‌رفتند.

حمل‌ونقل بار از طریق دریا بسیار سریع‌تر و راحت‌تر از‌موجودات​ خشکی بود. مهم‌تر از آن، حمل‌ونقل دریایی امنیت بسیار بیشتری‌تبدیل​ داشت. این موضوع به‌ویژه برای وضعیت کنونی قلمرو خدا صدق می‌کرد.

نبرد دریایی با نبرد در خشکی تفاوت داشت.‌طوفان​ گرچه نقش بازیکنان در این نبردها مهم بود،‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ اما کشتیِ مورد استفاده‌شان اهمیت به‌مراتب بیشتری داشت.

در قلمرو خدا، قدرت مبارزه یک قایق بادبانی کوچک با رتبه‌باد​ آهن مرموز، آن را در میان انجمن‌های کنونی عملاً شکست‌ناپذیر می‌ساخت.‌پیش​ این قایق بادبانی حتی می‌توانست از پس هیولاهای دریایی دردسرساز نیز برآید.

پس از کنار گذاشتن قایق‌تجهیز​ بادبانی طوفان، شی فنگ نگاهش‌حرکت​ را به سمت طرح‌ها معطوف کرد.

اگرچه طرح‌ها به دلیل گذشت زمان‌کاهش​ تا حدودی آسیب دیده بودند، شی‌اشیاء​ فنگ می‌توانست اطلاعات آن‌ها را تشخیص دهد.

چهار برج عناصر!

با دیدن‌جادویی​ این کلمات، شی‌افزایش​ فنگ خشکش زد.

همان‌طور که طرح‌ها را بررسی می‌کرد، چشمان شی فنگ از شدت‌تمام​ هیجان درخشید و در حالی که نزدیک بود کاغذها از دستش‌تبدیل​ رها شوند، گفت: «پس این همان چهار برج عناصر معروف است!»

گرچه نام چهار برج عناصر معمولی به نظر می‌رسید، اما در کتابخانه‌های مختلف سراسر قلمرو خدا،‌بار​ با نام برج‌های عناصر نیز شناخته می‌شد. چهار برج عناصر یک ساختار دفاعی بود که چهار‌مخالف​ برجِ مهارکننده قدرت چهار عنصر اصلی (خاک، آب، باد و آتش) را با هم ترکیب می‌کرد.

اگر برج مانا یک ساختمان دفاعی‌استفاده​ رایج در نظر گرفته می‌شد، چهار‌حداکثر​ برج عناصر یک ساختمان دفاعی رده‌بالا بود.

با وجود این، او در گذشته این برج‌ها را تنها در مقرهای اصلی سوپر‌۵۰٪​ انجمن‌ها دیده بود. هرگز نشنیده بود که انجمنی رده‌پایین‌تر صاحب یکی از آن‌ها باشد.‌آهی​ در واقع، تنها سوپر انجمن‌ها می‌دانستند که باید آن‌ها را از کجا به دست آورند.

اما اکنون که به گذشته نگاه می‌کرد، شی فنگ احساس کرد که آن سوپر انجمن‌ها احتمالاً طرح‌ها را‌بار​ در آرک سقوط‌کرده به دست آورده بودند. یا اینکه گروه مهمانی چای نیمه‌شب پس از یافتن طرح‌ها، آن‌ها را‌شدت​ به سوپر انجمن‌ها فروخته بود. در غیر این صورت، چهار برج عناصر در گذشته تا این حد کمیاب نمی‌بود.

شی فنگ سرانجام فهمید که‌انجماد​ چرا سیستم خدای اصلی، سیستم‌موجودات​ فضای ذهن را فعال کرده بود.

مشخص شد دلیلش این بوده که‌استفاده​ او در آستانه به دست آوردن‌حداکثر​ چهار برج عناصر قرار داشته است.

بازیکنان عادی نمی‌توانستند چهار برج عناصر را که یک ساختمان رده‌بالا بود، بسازند. تنها‌۵۰٪​ کسانی که زیرکلاس‌های مربوطه را آموخته بودند قادر به ساخت آن‌ها بودند. علاوه بر‌آهی​ این، الزامات زیرکلاسِ مربوطه به‌طور استثنایی بالا بود. حداقل، شخص باید به رتبه پیشرفته می‌رسید.

«با این، دیگر مشکلی برای دفاع‌میدان​ از شهر نخواهم داشت.» شی فنگ با‌زنده​ دیدن طرح‌ها نتوانست جلوی لبخندش را بگیرد.

در مجموع چهار طرح وجود داشت که طرح کامل «چهار برج عناصر» را‌خارج​ تشکیل می‌داد. با داشتن این طرح‌ها و بازیکنان سبک زندگی که «شرکت تجاری شمع»‌مقابله​ تا به آن لحظه پرورش داده بود، بدون شک می‌توانست برج‌ها را بنا کند.

با رسیدن به این فکر، شی فنگ مشغول‌طوفان​ بررسی فهرست مصالح ساختمانی مورد نیاز شد تا‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ از این طریق، مقدمات کار را فراهم کند.

«چی؟! این‌جادویی​ برج‌ها کریستال‌مانا​ هفت رنگ می‌خوان؟!»

پس از نگاهی اجمالی‌امکان​ به مصالح، سرگیجه خفیفی‌کاهش​ به شی فنگ دست داد.

اگر برج‌ها تنها چند کریستال هفت رنگ نیاز داشتند، می‌توانست از پس‌اشیاء​ آن بربیاید. اما هر برج نیازمند ده واحد کریستال هفت رنگ بود.‌مصرف​ ساخت کل مجموعه، چهل واحد کریستال هفت رنگ روی دستش خرج می‌گذاشت...

هزینه بنا کردن این‌واقع​ چهار برج، از ساخت یک‌آهن​ شهر کامل هم بیشتر بود.

در قلمرو خدا، هر واحد کریستال هفت رنگ تقریباً به درشتی مشت یک انسان بالغ بود. معمولاً بازیکنان تنها با قطعات ۰.۱ تا ۰.۳ واحدی از این کریستال روبه‌رو می‌شدند. یک‌دهمِ کریستال هفت رنگ به قیمت حدود سیصد تا چهارصد طلا به تاجران NPC فروخته می‌شد. اگر پای فروش به بازیکنان در میان بود، در گذشته حتی پیشنهاد هزار طلا هم برای آن داده شده بود. با وجود این، حتی با چنین قیمت گزافی هم کسی حاضر نبود کریستال‌هایش را بفروشد.

اگر شی فنگ این چهل واحد را در «فضای ذهن»‌حرکت​ خودش سرمایه‌گذاری می‌کرد، می‌توانست گنجایش آن را چهل متر مکعب‌کریستال​ افزایش دهد؛ فضایی که برای زندگی یک نفر کاملاً کفایت می‌کرد.

با وجود اینکه در حال حاضر مناطق زیادی را‌تمام​ برای استخراج کریستال‌های هفت رنگ می‌شناخت، اما جمع‌آوری این‌کریستال​ حجم عظیم در زمانی کوتاه اصلاً کار آسانی نبود.

ناگهان، Fire Dance آنلاین شد. با دیدن چهره درهم‌رفته شی فنگ، با کنجکاوی پرسید: «رئیس، چی شده؟»

شی فنگ سرش را تکان داد و‌مصرف​ گفت: «چیزی نیست.» او قصد نداشت حرفی‌۵۰٪​ از چهار برج عناصر به میان بیاورد.

چهار برج عناصر اهمیت فوق‌العاده‌ای داشتند و فاش کردن این اطلاعات در حال‌زنده​ حاضر سود چندانی نداشت. به جای اینکه ذهن همه را درگیر این مسئله‌مصرف​ کند، بهتر بود روی کارهایی که در حال حاضر باید انجام می‌دادند تمرکز کنند.

اندکی بعد، Aqua Rose نیز وارد بازی شد. او بلافاصله رو به شی فنگ کرد و با هیجان پرسید: «رئیس، روی اون محراب سنگی چی بود؟»

شی فنگ پاسخ داد: «یه قایق بادبانی کوچک.»‌طوفان​ سپس اطلاعات «قایق بادبانی طوفان» را در چت‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ گروهی به اشتراک گذاشت تا همه آن را ببینند.

اعضایی که تازه آنلاین‌مانا​ شده بودند، با دیدن مشخصات‌غیرفعال​ قایق بادبانی طوفان مات‌ومبهوت ماندند.

هرچند آشنایی چندانی با نبردهای دریایی نداشتند، اما‌کاهش​ با دیدن مهارت‌هایش کم‌وبیش می‌توانستند حدس بزنند که‌۲۰۰​ قایق بادبانی طوفان تا چه اندازه قدرتمند است.

قایق بادبانی طوفان عملاً یک دژ جنگی متحرک بود. اگر هر چهار «توپ تخریب دوگانه»‌هزینه​ هم‌زمان و در یک راستا شلیک می‌کردند، قدرت تخریبشان به‌معنای واقعی کلمه وحشتناک می‌شد. اگر امکان‌۵۰٪​ استفاده از این قایق در خشکی وجود داشت، عملاً شکست‌ناپذیر می‌شد، چه رسد به نبردهای دریایی.

Gentle Snow پس از خواندن جزئیات قایق بادبانی طوفان پیشنهاد داد: «رئیس، با این قایق می‌تونیم کارمون رو توی یه شهر ساحلی شروع کنیم. با داشتن این قایق و منابعی که داریم، قطعاً می‌تونیم سهم خودمون رو از این بازار بگیریم.»

Aqua Rose که کاملاً با پیشنهاد Gentle Snow موافق بود، گفت: «دقیقاً. رئیس، انجمن‌های بزرگ تا الان بیشتر منابعِ روی خشکی رو مال خودشون کردن. واسه رقابت سر این منابع باید وقت و انرژی خیلی زیادی هدر بدیم. بهتره یه بخش از تمرکزمون رو بذاریم روی دریا. شهرهای دریایی زیادی وجود نداره، برای همین انجمن‌ها توی توسعه قدرت دریاییشون کُند عمل می‌کنن. هنوز جاهای زیادی هست که دست هیچ انجمنی بهشون نرسیده. با این قایق بادبانی کوچیک، قطعاً می‌تونیم با انجمن‌هایی که الان توی شهرهای ساحلی هستن رقابت کنیم.»

هم Aqua Rose و هم Gentle Snow از اعضای تیم مدیریت انجمن بودند و اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به سایرین در اختیار داشتند. آن دو پیش از این نیز دغدغه توسعه آینده انجمن را در سر داشتند. منابع موجود در خشکی بسیار محدود بود و رقابت برای به دست آوردن سهم بیشتر، زمان زیادی می‌طلبید. اما در مورد دریا، نه تنها منابع فراوانی در آنجا یافت می‌شد، بلکه اکثر انجمن‌های بزرگِ قلمرو خدا نیز در زمینه رقابت‌های دریایی دقیقاً در همان وضعیت زیرو وینگ قرار داشتند. در این مرحله از بازی، اکثر انجمن‌ها تازه به فکر نفوذ در اقیانوس افتاده بودند. به عبارتی، همه آن‌ها در حال حاضر در یک نقطه شروع قرار داشتند.

دستیابی زیرو وینگ به این قایق بادبانی کوچک از رده آهن مرموز،‌اشیاء​ برتری چشمگیری نسبت به سایر انجمن‌ها به آن‌ها می‌بخشید. زیرو وینگ با این‌میزان​ قایق می‌توانست به‌راحتی قایق‌های ماهیگیری و قایق‌های تندروی رقبایش را در هم بشکند.