چپتر 1136: ساختمان رده‌بالا

شی فنگ در حالی که‌هزینه​ به بطری باستانیِ در دستش‌تبدیل​ خیره شده بود، مبهوت ماند.

باید اعتراف می‌کرد‌انجماد​ که زمان می‌تواند همه‌چیز‌تمام​ را از بین ببرد.

بطری شیشه‌ای که قایق بادبانی کوچک را در خود جای داده بود، کیفیت فوق‌العاده بالایی داشت و‌صورت​ از مواد رتبه حماسی ساخته شده بود. با وجود این، بطری از زمان جنگ بزرگ باستانی در‌بازیابی​ این اسلحه‌خانه مانده بود. پس از گذشت این‌همه زمان، حتی مواد حماسی نیز شروع به متلاشی شدن می‌کردند.

در نتیجه، شی فنگ می‌توانست تنها اطلاعات‌۱۵۰​ قایق بادبانی کوچک را ببیند و در‌صورت​ واقع قادر به استفاده از آن نبود...

شی فنگ در حالی که قایق بادبانی طوفان را در کیفش می‌گذاشت، آهی کشید و با خود گفت: «به نظر می‌رسد باید از Burning Abyss بخواهم آن را تعمیر کند.»

ارزش قایق بادبانی طوفان کمتر از یک‌فعال‌سازی​ آیتم افسانه‌ای ناقص نبود. حتی از قایق‌مصرف​ تندرو اژدهای سریع نیز ارزش بیشتری داشت.

این قایق بادبانی،‌انجماد​ به‌ویژه در حال‌حرکت​ حاضر، بسیار ارزشمند بود.

قایق‌های بادبانی بسیار بزرگ بودند. آن‌ها نه‌تنها‌مرموز​ می‌توانستند در نبردهای دریایی شرکت کنند، بلکه‌فضای​ ابزاری برای حمل‌ونقل نیز به شمار می‌رفتند.

حمل‌ونقل بار از طریق دریا بسیار سریع‌تر و راحت‌تر از‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ خشکی بود. مهم‌تر از آن، حمل‌ونقل دریایی امنیت بسیار بیشتری‌غیرکیف​ داشت. این موضوع به‌ویژه برای وضعیت کنونی قلمرو خدا صدق می‌کرد.

نبرد دریایی با نبرد در خشکی تفاوت داشت.‌کریستال​ گرچه نقش بازیکنان در این نبردها مهم بود،‌غیرفعال​ اما کشتیِ مورد استفاده‌شان اهمیت به‌مراتب بیشتری داشت.

در قلمرو خدا، قدرت مبارزه یک قایق بادبانی کوچک با رتبه‌خارج​ آهن مرموز، آن را در میان انجمن‌های کنونی عملاً شکست‌ناپذیر می‌ساخت.‌مصرف​ این قایق بادبانی حتی می‌توانست از پس هیولاهای دریایی دردسرساز نیز برآید.

پس از کنار گذاشتن قایق‌طوفان​ بادبانی طوفان، شی فنگ نگاهش‌۱۵۰​ را به سمت طرح‌ها معطوف کرد.

اگرچه طرح‌ها به دلیل گذشت زمان‌حداکثر​ تا حدودی آسیب دیده بودند، شی‌ذخیره‌سازی​ فنگ می‌توانست اطلاعات آن‌ها را تشخیص دهد.

چهار برج عناصر!

با دیدن‌میدان​ این کلمات، شی‌سرعت​ فنگ خشکش زد.

همان‌طور که طرح‌ها را بررسی می‌کرد، چشمان شی فنگ از شدت‌نفر​ هیجان درخشید و در حالی که نزدیک بود کاغذها از دستش‌۱۰۰​ رها شوند، گفت: «پس این همان چهار برج عناصر معروف است!»

گرچه نام چهار برج عناصر معمولی به نظر می‌رسید، اما در کتابخانه‌های مختلف سراسر قلمرو خدا،‌۸۰۰۰​ با نام برج‌های عناصر نیز شناخته می‌شد. چهار برج عناصر یک ساختار دفاعی بود که چهار‌توپ​ برجِ مهارکننده قدرت چهار عنصر اصلی (خاک، آب، باد و آتش) را با هم ترکیب می‌کرد.

اگر برج مانا یک ساختمان دفاعی‌بار​ رایج در نظر گرفته می‌شد، چهار‌افزایش​ برج عناصر یک ساختمان دفاعی رده‌بالا بود.

با وجود این، او در گذشته این برج‌ها را تنها در مقرهای اصلی سوپر‌بار​ انجمن‌ها دیده بود. هرگز نشنیده بود که انجمنی رده‌پایین‌تر صاحب یکی از آن‌ها باشد.‌موافق​ در واقع، تنها سوپر انجمن‌ها می‌دانستند که باید آن‌ها را از کجا به دست آورند.

اما اکنون که به گذشته نگاه می‌کرد، شی فنگ احساس کرد که آن سوپر انجمن‌ها احتمالاً طرح‌ها را‌آزادسازی​ در آرک سقوط‌کرده به دست آورده بودند. یا اینکه گروه مهمانی چای نیمه‌شب پس از یافتن طرح‌ها، آن‌ها را‌دوتایی​ به سوپر انجمن‌ها فروخته بود. در غیر این صورت، چهار برج عناصر در گذشته تا این حد کمیاب نمی‌بود.

شی فنگ سرانجام فهمید که‌ظرفیت​ چرا سیستم خدای اصلی، سیستم‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ فضای ذهن را فعال کرده بود.

مشخص شد دلیلش این بوده که‌بار​ او در آستانه به دست آوردن‌افزایش​ چهار برج عناصر قرار داشته است.

بازیکنان عادی نمی‌توانستند چهار برج عناصر را که یک ساختمان رده‌بالا بود، بسازند. تنها‌بار​ کسانی که زیرکلاس‌های مربوطه را آموخته بودند قادر به ساخت آن‌ها بودند. علاوه بر‌موافق​ این، الزامات زیرکلاسِ مربوطه به‌طور استثنایی بالا بود. حداقل، شخص باید به رتبه پیشرفته می‌رسید.

«با این، دیگر مشکلی برای دفاع‌آهن​ از شهر نخواهم داشت.» شی فنگ با‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ دیدن طرح‌ها نتوانست جلوی لبخندش را بگیرد.

در مجموع چهار طرح وجود داشت که طرح کامل «چهار برج عناصر» را‌آیتم​ تشکیل می‌داد. با داشتن این طرح‌ها و بازیکنان سبک زندگی که «شرکت تجاری شمع»‌۱,۳۰۰,۰۰۰​ تا به آن لحظه پرورش داده بود، بدون شک می‌توانست برج‌ها را بنا کند.

با رسیدن به این فکر، شی فنگ مشغول‌کریستال​ بررسی فهرست مصالح ساختمانی مورد نیاز شد تا‌غیرفعال​ از این طریق، مقدمات کار را فراهم کند.

«چی؟! این‌میدان​ برج‌ها کریستال‌کاهش​ هفت رنگ می‌خوان؟!»

پس از نگاهی اجمالی‌نبود​ به مصالح، سرگیجه خفیفی‌ظرفیت​ به شی فنگ دست داد.

اگر برج‌ها تنها چند کریستال هفت رنگ نیاز داشتند، می‌توانست از پس‌ذخیره‌سازی​ آن بربیاید. اما هر برج نیازمند ده واحد کریستال هفت رنگ بود.‌سپر​ ساخت کل مجموعه، چهل واحد کریستال هفت رنگ روی دستش خرج می‌گذاشت...

هزینه بنا کردن این‌۲۰۰​ چهار برج، از ساخت یک‌جادویی​ شهر کامل هم بیشتر بود.

در قلمرو خدا، هر واحد کریستال هفت رنگ تقریباً به درشتی مشت یک انسان بالغ بود. معمولاً بازیکنان تنها با قطعات ۰.۱ تا ۰.۳ واحدی از این کریستال روبه‌رو می‌شدند. یک‌دهمِ کریستال هفت رنگ به قیمت حدود سیصد تا چهارصد طلا به تاجران NPC فروخته می‌شد. اگر پای فروش به بازیکنان در میان بود، در گذشته حتی پیشنهاد هزار طلا هم برای آن داده شده بود. با وجود این، حتی با چنین قیمت گزافی هم کسی حاضر نبود کریستال‌هایش را بفروشد.

اگر شی فنگ این چهل واحد را در «فضای ذهن»‌۱۵۰​ خودش سرمایه‌گذاری می‌کرد، می‌توانست گنجایش آن را چهل متر مکعب‌جایگاه​ افزایش دهد؛ فضایی که برای زندگی یک نفر کاملاً کفایت می‌کرد.

با وجود اینکه در حال حاضر مناطق زیادی را‌دوام​ برای استخراج کریستال‌های هفت رنگ می‌شناخت، اما جمع‌آوری این‌کیف​ حجم عظیم در زمانی کوتاه اصلاً کار آسانی نبود.

ناگهان، Fire Dance آنلاین شد. با دیدن چهره درهم‌رفته شی فنگ، با کنجکاوی پرسید: «رئیس، چی شده؟»

شی فنگ سرش را تکان داد و‌تمام​ گفت: «چیزی نیست.» او قصد نداشت حرفی‌بار​ از چهار برج عناصر به میان بیاورد.

چهار برج عناصر اهمیت فوق‌العاده‌ای داشتند و فاش کردن این اطلاعات در حال‌۱۰۰۰/۱۰۰۰​ حاضر سود چندانی نداشت. به جای اینکه ذهن همه را درگیر این مسئله‌اضافی​ کند، بهتر بود روی کارهایی که در حال حاضر باید انجام می‌دادند تمرکز کنند.

اندکی بعد، Aqua Rose نیز وارد بازی شد. او بلافاصله رو به شی فنگ کرد و با هیجان پرسید: «رئیس، روی اون محراب سنگی چی بود؟»

شی فنگ پاسخ داد: «یه قایق بادبانی کوچک.»‌کریستال​ سپس اطلاعات «قایق بادبانی طوفان» را در چت‌غیرفعال​ گروهی به اشتراک گذاشت تا همه آن را ببینند.

اعضایی که تازه آنلاین‌کاهش​ شده بودند، با دیدن مشخصات‌زنده​ قایق بادبانی طوفان مات‌ومبهوت ماندند.

هرچند آشنایی چندانی با نبردهای دریایی نداشتند، اما‌ظرفیت​ با دیدن مهارت‌هایش کم‌وبیش می‌توانستند حدس بزنند که‌آیتم​ قایق بادبانی طوفان تا چه اندازه قدرتمند است.

قایق بادبانی طوفان عملاً یک دژ جنگی متحرک بود. اگر هر چهار «توپ تخریب دوگانه»‌آزادسازی​ هم‌زمان و در یک راستا شلیک می‌کردند، قدرت تخریبشان به‌معنای واقعی کلمه وحشتناک می‌شد. اگر امکان‌بازیابی​ استفاده از این قایق در خشکی وجود داشت، عملاً شکست‌ناپذیر می‌شد، چه رسد به نبردهای دریایی.

Gentle Snow پس از خواندن جزئیات قایق بادبانی طوفان پیشنهاد داد: «رئیس، با این قایق می‌تونیم کارمون رو توی یه شهر ساحلی شروع کنیم. با داشتن این قایق و منابعی که داریم، قطعاً می‌تونیم سهم خودمون رو از این بازار بگیریم.»

Aqua Rose که کاملاً با پیشنهاد Gentle Snow موافق بود، گفت: «دقیقاً. رئیس، انجمن‌های بزرگ تا الان بیشتر منابعِ روی خشکی رو مال خودشون کردن. واسه رقابت سر این منابع باید وقت و انرژی خیلی زیادی هدر بدیم. بهتره یه بخش از تمرکزمون رو بذاریم روی دریا. شهرهای دریایی زیادی وجود نداره، برای همین انجمن‌ها توی توسعه قدرت دریاییشون کُند عمل می‌کنن. هنوز جاهای زیادی هست که دست هیچ انجمنی بهشون نرسیده. با این قایق بادبانی کوچیک، قطعاً می‌تونیم با انجمن‌هایی که الان توی شهرهای ساحلی هستن رقابت کنیم.»

هم Aqua Rose و هم Gentle Snow از اعضای تیم مدیریت انجمن بودند و اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به سایرین در اختیار داشتند. آن دو پیش از این نیز دغدغه توسعه آینده انجمن را در سر داشتند. منابع موجود در خشکی بسیار محدود بود و رقابت برای به دست آوردن سهم بیشتر، زمان زیادی می‌طلبید. اما در مورد دریا، نه تنها منابع فراوانی در آنجا یافت می‌شد، بلکه اکثر انجمن‌های بزرگِ قلمرو خدا نیز در زمینه رقابت‌های دریایی دقیقاً در همان وضعیت زیرو وینگ قرار داشتند. در این مرحله از بازی، اکثر انجمن‌ها تازه به فکر نفوذ در اقیانوس افتاده بودند. به عبارتی، همه آن‌ها در حال حاضر در یک نقطه شروع قرار داشتند.

دستیابی زیرو وینگ به این قایق بادبانی کوچک از رده آهن مرموز،‌ذخیره‌سازی​ برتری چشمگیری نسبت به سایر انجمن‌ها به آن‌ها می‌بخشید. زیرو وینگ با این‌سه‌گانه​ قایق می‌توانست به‌راحتی قایق‌های ماهیگیری و قایق‌های تندروی رقبایش را در هم بشکند.