چپتر 1273: زیرو وینگ رشک‌برانگیز
0با نمایان شدن تصویر خانه‌های شخصی‌دوئل شهرک جنگل سنگی، بازیکنان حاضر در‌همچنین سالن طبقه اول به تکاپو افتادند.
این بازیکنان، گذشته از جایگاه‌های شهر‌بدی مقدس، تنها برای دیدن خانه‌های شخصی شهرک‌تیم‌های جنگل سنگی به حراجی شمع آمده بودند.
شاید قدرت‌های بزرگ به این خانه‌های‌صدها شخصی اعتنایی نمی‌کردند، اما این خانه‌ها‌آزاد برای بازیکنان مستقل اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت.
«اگه بتونم یه خونه بگیرم، راحت‌چشمان می‌تونم برم میدان نبرد شهرک جنگل سنگی!هیجان این‌طوری صددرصد از بقیه متخصص‌ها جلو می‌زنم!»
«استفاده از خونه‌های شهرک‌میزبان جنگل سنگی به عنوان زمین‌رقابت‌ها تمرین هم فکر بدی نیست.»
...
با دیدن معرفی خانه‌های شخصی، چشمان‌صدها بسیاری از متخصصان مستقل و اعضای‌آزاد تیم‌های ماجراجو از شدت هیجان برق زد.
شهرک جنگل سنگی پس از آخرین جنگ، دستخوش تحولی بنیادین شده بود. نه‌تنها تراکم مانای شهرک به‌مراتب افزایش یافته بود، بلکه شمار NPCهای تاجر دوره‌گردی که به آنجا می‌آمدند نیز روزبه‌روز بیشتر می‌شد. مهم‌تر از همه، شهرک توانسته بود بازیکنان متخصص بیشتری را به سوی خود بکشاند.
شهرک جنگل سنگی هر روز میزبان صدها دوئل میان متخصصان بود و تماشای این رقابت‌ها برای عموم آزاد‌آوردن بود. بازیکنان همچنین می‌توانستند در تورنمنت‌های میدان نبرد شرکت کنند و برای به دست آوردن فرصت یادگیری تکنیک‌های‌تله‌پورتی مبارزه‌ای که شایعه‌اش همه‌جا پیچیده بود و همچنین بهره‌مندی از امکانات بیشتر این مجموعه، با یکدیگر به رقابت بپردازند.
با وجود این، ازآنجاکه شهرک هیچ آرایه تله‌پورتی برای استفاده‌بسیاری عموم نداشت، رفت‌وآمد به آنجا کمی دردسرساز بود. اما اگر‌دستخوش موفق به خرید خانه‌ای شخصی می‌شدند، این رفت‌وآمد بسیار آسان‌تر می‌گشت.
«حالا که همه خونه‌های شخصی رو دیدید، قیمت پایه برای‌رقابت‌ها هر واحد ۳۰۰ طلاست و حداقل مبلغ پیشنهادی برای افزایش‌فرصت قیمت هم نباید کمتر از ۱۰ طلا باشه. شروع کنید!»
با پایان یافتن صحبت‌های Melancholic Smile، صدای پیشنهاد قیمت بازیکنان طبقه اول یکی پس از دیگری به هوا برخاست.
«۳۱۰ طلا!»
«۳۲۰ طلا!»
...
«۵۰۰ طلا!»
سرعت افزایش‌بکشاند قیمت‌ها واقعاً‌میزبان سرسام‌آور بود.
با ۵۰۰ طلا می‌شد خانه نسبتاً خوبی در یک شهرک NPC خرید. با وجود این، کاملاً روشن بود که قیمت‌ها هنوز به سقف خود نرسیده‌اند.
این روند صعودی تنها‌روز زمانی متوقف شد که‌میان قیمت به ۶۱۰ طلا رسید.
با مشاهده فروش‌بدی اولین خانه، حسادت‌چشمان قدرت‌های بزرگ برانگیخته شد.
ساخت خانه در شهرک بازیکنان به‌شدت ارزان تمام می‌شد؛ به‌طوری‌که ارزان‌ترینِ آن‌ها تنها ۲۰ طلا و گران‌ترینشان نهایتاً‌آوردن ۱۰۰ طلا هزینه در برداشت. هرچند، هرچه خانه گران‌تر بود، فضای بیشتری را نیز اشغال می‌کرد. ناگفته نماند‌تله‌پورتی که زیرو وینگ برای استفاده حداکثری از زمین‌هایش، به‌جای خانه‌های ۱۰۰ طلایی، همان خانه‌های ۲۰ طلایی را ساخته بود.
اما حالا، تک‌تک این خانه‌های‌فکر ۲۰ طلایی با قیمتی بیش‌بسیاری از ۶۰۰ طلا به فروش می‌رسید.
حراجی شمع در مجموع ۵۰ خانه برای فروش گذاشته‌تماشای بود که در برابر خیل عظیم تیم‌های ماجراجو و‌دست بازیکنان مستقلِ حاضر در آنجا، قطره‌ای در برابر دریا بود.
خانه‌های بعدی با قیمت‌هایی به‌مراتب بالاتر از خانه اول به فروش رفتند. در میان این‌آخرین ۵۰ خانه، گران‌ترینشان با قیمت ۷۴۰ طلا معامله شد. میانگین قیمت فروش خانه‌ها ۶۵۰ طلا‌تاجر بود. زیرو وینگ تنها با حراج همین ۵۰ خانه، توانسته بود ۳۲,۵۰۰ طلا به جیب بزند.
هرچند این مبلغ برای ابرقدرت‌ها پول خردی بیش نبود، اما برای‌آزاد انجمن‌های درجه یک ثروت هنگفتی به شمار می‌رفت. این پول برای‌مبارزه‌ای مجهز کردن شمار زیادی از اعضای نخبه‌شان به مانت‌های معمولی کفایت می‌کرد.
Melancholic Smile با دیدن چهره‌های ناامید بازیکنان، با شی فنگ تماس گرفت و پیشنهاد داد: «لیدر گیلد، این یه فرصت استثناییه؛ چرا چند تا واحد دیگه نمی‌فروشیم؟»
کاملاً مشخص بود که‌روز تعداد خانه‌های عرضه‌شده، به‌هیچ‌وجه پاسخگوی‌تماشای این حجم از تقاضا نیست.
شی فنگ بی‌درنگ این پیشنهاد را رد کرد: «نه. طبق همون برنامه قبلی‌هیجان پیش می‌ریم. اول باید بذاریم مزایای داشتن خونه توی شهرک جنگل سنگی رو‌افزایش درک کنن. این‌طوری تو آینده می‌تونیم خونه‌ها رو با قیمت خیلی بالاتری بفروشیم.»
با وجود اینکه شهرک جنگل سنگی ظرفیت گنجایش خانه‌های بسیار بیشتری را داشت، اما او نقشه‌های دیگری‌دست در سر می‌پروراند؛ به‌ویژه طرح مهاجرت شهرک جنگل سنگی. با به ثمر نشستن این طرح، بازیکنان به‌مراتب‌هیچ بیشتری به سمت شهرک سرازیر می‌شدند و در نتیجه، خانه‌ها با قیمت‌های بسیار بالاتری به فروش می‌رسید.
او این ۵۰ واحد را صرفاً به این‌معرفی منظور عرضه کرده بود تا همه را با‌هیجان مزایای داشتن خانه در شهرک جنگل سنگی آشنا کند.
با پایان یافتن حراج خانه‌های شخصی،صدها نگاه تمام ابرقدرت‌های حاضر در اتاق‌های‌آزاد طبقه دوم به سمت صحنه دوخته شد.
آیتم بعدی حراجی، همان‌نیست دلیلی بود که آن‌ها به‌اعضای حراجی نور شمع آمده بودند.
سهمیه‌های ورود‌بکشاند به شهر‌میزبان مقدس تایتان!
برای گیلدهای معمولی، این سهمیه‌ها کاربرد چندانی نداشت. اما برای ابرقدرت‌هایی‌متخصصان مانند آن‌ها، ماجرا کاملاً متفاوت بود. این سهمیه‌ها می‌توانست به برخی از‌شده بازیکنان سبک زندگی مشهورشان کمک کند تا به استادانی واقعی تبدیل شوند.
یک بازیکن سبک زندگی‌روز در سطح استاد، قدرت دگرگون‌تماشای کردن شرکت‌های تجاری‌شان را داشت.
با وجود چنین افرادی، شرکت‌های تجاری آن‌ها‌بسیاری سود سرشاری به دست می‌آوردند. طبیعتاً این‌برق موضوع روند توسعه گیلدهایشان را نیز سرعت می‌بخشید.
پیرمردی ریش‌سفید، همان‌طور که با چشمانی درخشان توضیحات شهر تایتان‌عموم را می‌خواند، زمزمه کرد: «پس شهر مقدس تایتان همینه؟ سیریوس، طبق‌تکنیک‌های قرارمون باید یه سهمیه ورود به شهر مقدس برام فراهم کنی.»
صفحه نمایش بالای صحنه، توضیحی درباره سهمیه‌های‌نیست شهر مقدس نمی‌داد. در عوض، اطلاعاتی درباره‌ماجراجو خود شهر مقدس به نمایش گذاشته بود.
یکی از این جزئیات، انجمن سبک زندگی تایتان بود. اطلاعات نشان می‌داد که کارگاه‌های این مؤسسه که بازیکنان می‌توانستند آن‌ها را اجاره کنند، تراکم مانایی به‌مراتب بیشتر از اتاق‌های‌مجموعه مدیتیشن پایه داشتند. افزون بر این، در این جزیره معلق اتاق‌های تحقیقی وجود داشت که بازیکنان می‌توانستند از آن‌ها برای بررسی مواد گوناگون بهره ببرند. ویدیوهای آموزشی تولید بسیاری‌مبلغ در سطح استاد نیز وجود داشت. حتی ویدیوهای سطح استاد بزرگ هم در دسترس بود. با این حال، بازیکنان برای دسترسی به آن‌ها باید وارد اتاق تحقیق پیشرفته می‌شدند.
تنها مسئله این بود‌نیست که ورود به این‌متخصصان اتاق‌های تحقیق هزینه گزافی داشت.
هزینه اتاق تحقیق پایه روزانه ۲۰۰ طلا، نسخه‌های متوسط روزانه ۵۰۰آزاد طلا و نسخه‌های پیشرفته روزانه ۱۲۰۰ طلا بود. وقتی ابرقدرت‌های مختلف‌مبارزه‌ای این قیمت‌ها را دیدند، از تعجب نفس در سینه‌شان حبس شد.
علاوه بر این، برای اجاره هر دو‌نیست نسخه متوسط و پیشرفته، به مقدار مشخصی‌ماجراجو از شهرت در شهر تایتان نیاز بود.
سیریوس با احترام پاسخ داد: «استاد Fire، خیالتون راحت باشه؛ گرگ‌های نبرد همیشه پای حرفشون می‌ایستن. ما قطعاً یه سهمیه برای شما فراهم می‌کنیم.»
هم‌زمان، روحیه مبارزه‌طلبی سایر قدرت‌ها نیز‌چشمان شعله‌ور شد و قسم خوردند که‌شدت سهمیه‌ها را برای خود به دست آورند.
Melancholic Smile قوانین دور بعدی را اعلام کرد: «حالا که همه سهمیه‌های شهر مقدس رو دیدن، قیمت پایه ۵۰۰ طلاست و هر پیشنهاد جدید نباید کمتر از ۱۰۰ طلا افزایش داشته باشه. اگه پول کافی ندارید، می‌تونید زمین‌های شهری رو به‌عنوان وثیقه قرار بدید. اما ما زمین‌ها رو فقط به قیمت بازار ارزش‌گذاری می‌کنیم. شروع کنید!»
پس از این‌زمین اعلام، جو سالن‌بدی به نقطه جوش رسید.
«پانصد طلا!»
«ششصد طلا!»
«هشتصد طلا!»
...
در یک چشم بر هم زدن، قیمت به ۳۰۰۰ طلا رسید و تمام بازیکنان حاضر را در شوک فرو برد. گیلدهای درجه یک خیلی زود از خیر سهمیه‌های شهر مقدس گذشتند. آن‌ها با این مقدار پول می‌توانستند زمین نسبتاً خوبی در یک شهر NPC معمولی بخرند. تنها بازیکنانی که در رقابت باقی ماندند، ابرقدرت‌های طبقه دوم بودند.
سهمیه‌های شهر مقدس شباهت زیادی به مجوزهای تندر داشتند. برای کسانی که به آن‌ها نیاز داشتند، ارزش فوق‌العاده‌ای داشتند. اما برای کسانی‌نه‌تنها که نیازی به آن‌ها نداشتند، کاملاً بی‌ارزش بودند. هر ابرقدرت گروهی از بازیکنان سبک زندگی داشت که فاصله چندانی با رتبه استاد‌خود نداشتند. متأسفانه، این بازیکنان آشنایی کافی با مواد و تکنیک‌های تولید در قلمرو خدا نداشتند و نمی‌توانستند از این مانع نهایی عبور کنند.
ابرقدرت‌ها اطمینان داشتند که با به دست آوردن سهمیه‌های شهر مقدس، می‌توانند یک‌می‌توانستند بازیکن سبک زندگی در سطح استاد پرورش دهند و شرکت‌های تجاری خود را‌بهره‌مندی ارتقا بخشند. آن‌ها به‌راحتی می‌توانستند سودی به‌مراتب بیشتر از این سرمایه‌گذاری به دست آورند.
سیریوس بی‌درنگ قیمت را‌تمرین ۲۰۰۰ طلا بالا برد و‌چشمان فریاد زد: «پنج هزار طلا!»
«اون دیوونه! مثل اینکه قسم خورده هر طور‌میان شده این سهمیه رو بگیره.» با شنیدن این‌شرکت قیمت، سایر ابرقدرت‌ها سر تکان دادند و کنار کشیدند.
گرچه توان پرداخت آن را داشتند، اما این مبلغ از انتظارات اولیه‌شان فراتر رفته بود. با وجود اینکه ثروتمند بودند،شده اما پولشان را از سر راه نیاورده بودند. علاوه بر این، ابرقدرت‌های مختلف در حال آماده شدن برای رقابت در جزیره‌متخصص تندر بودند و پول زیادی برای هدر دادن نداشتند. از این رو، تصمیم گرفتند اجازه دهند اولین سهمیه به سیریوس برسد.
به هر حال، ده سهمیه برای تصاحب وجود داشت. حتی اگر این سهمیه‌ها به‌طور مساوی میان هفت‌دست ابرقدرت حاضر تقسیم می‌شد، به هر کدام دست‌کم یک سهمیه می‌رسید. نیازی به عجله نبود. آن‌ها می‌توانستند‌هیچ تماشا کنند که سرمایه گرگ‌های نبرد چگونه ته می‌کشد و منتظر بمانند تا از دور رقابت خارج شوند.
در پی آن،زمین مزایده برای سهمیه‌بدی دوم آغاز شد.
سیریوس بار‌خود دیگر فریاد زد:میزبان «پنج هزار طلا!»