چپتر 1654: شگفتی تمام جبهه‌ها
0با سقوط Falling Fire، سکوت بر میدان نبرد بال صفر و دفن بهشت حاکم شد.
«فرمانده؟»
«فرمانده واقعاً مرد؟»
«یعنی اونا هم‌قابل‌مشاهده‌ای یه متخصص کلاس‌هنگام جادویی رده ۲ دارن؟»
اعضای آب سیاه با دهان باز به Aqua Rose که مسبب مرگ Falling Fire بود، خیره شدند.
Falling Fire هم یکی از معدود بازیکنان رده ۲ و هم از متخصصان رده‌بالای آب سیاه بود. در حالت عادی، وقتی با این عنصرافزار مبارزه تمرینی می‌کردند، او آن‌ها را در دم می‌کشت. با وجود این، همین الان با چشمان خود دیدند که این مرد تنها با یک ضربه جان باخت. از هر زاویه‌ای که به این وضعیت نگاه می‌کردند، کاملاً غیرقابل باور بود.
سرکوب رده‌ای که بازیکنان رده ۲ روی بازیکنان رده ۱ داشتند، بسیار بیشتر از سرکوب بازیکنان رده ۱ بر رده ۰ بود. علاوه بر این، Falling Fire به عنوان یک عنصرافزار، چند مهارت غیرفعال داشت که مقاومت‌های جادویی‌اش را افزایش می‌داد و او را در برابر طلسم‌ها بسیار سرسخت‌تر می‌ساخت.
با این حال، Aqua Rose تنها با یک طلسم، Falling Fire را نابود کرده بود. برای توضیح این نتیجه تنها دو احتمال وجود داشت. نخست اینکه Aqua Rose از یک مهارت جنون و به دنبال آن از یک نفرین رده ۱ استفاده کرده باشد. احتمال دیگر این بود که Aqua Rose نیز یک بازیکن رده ۲ باشد.
وقتی بازیکنان یک مهارت جنون را فعال می‌کردند، نوعی جلوه ویژه در بدنشان تغییر ایجاد می‌کرد. البته تمام‌تغییرات مهارت‌های جنون نشانه‌های قابل‌مشاهده‌ای به همراه نداشتند. با وجود این، هنگام فعال‌سازی یک مهارت جنون، شدت هاله بازیکن‌بگیرند به طرز چشمگیری افزایش می‌یافت و به دیگران اطلاع می‌داد که بازیکن چنین مهارتی را به کار گرفته است.
اما Aqua Rose هیچ‌یک از این نشانه‌ها را بروز نداد، بنابراین مشخص بود که مهارت جنونی را فعال نکرده است. همچنین محال بود که آن‌ها متوجه تغییرات ناشی از آن نشوند. همه آن‌ها به عنوان متخصص، حواس تیزی داشتند و فعال‌سازی یک مهارت جنون، به روشن کردن چراغی در یک اتاق تاریک شباهت داشت.
با در نظر گرفتن این احتمال که بال صفر‌رده‌ای نیز از یک کلاس جادویی رده ۲ برخوردار است،غیرفعال اعضای آب سیاه نتوانستند جلوی لرزش خود را بگیرند.
تانک‌های اصلی رده ۲ تنها هنگام مهار هیولاها قدرتمند بودند؛ قدرت آسیب‌رسانی آن‌ها چنگی به دل نمی‌زد. با وجود این، ماجرا برای کلاس‌های جادویی رده‌بنابراین ۲ متفاوت بود. کلاس‌های جادویی حتی در رده ۱ نیز از قدرت آسیب‌رسانی فوق‌العاده بالایی برخوردار بودند و نسبت به سایر کلاس‌ها مهارت‌های محیطی بیشتری‌بگیرند داشتند. پس از ارتقا به رده ۲، حملات کلاس‌های جادویی حتی قوی‌تر هم می‌شد. اغراق نبود اگر کلاس‌های جادویی رده ۲ را برجک‌های دفاعی متحرک بنامیم.
در مقایسه صرفِ قابلیت‌های مبارزه،است کلاس‌های جادویی رده ۲ با اختلاف‌بنابراین از هر کلاس دیگری قوی‌تر بودند.
در حالی که همه با شوک ناشی از مرگ Falling Fire دست‌وپنجه نرم می‌کردند، Aqua Rose از فرصت استفاده کرد و طلسم رده ۲ حریم آب را اجرا کرد.
با مرکزیت این بانوی نفرین‌گر، یک دامنه آبی پدیدار شد که شعاعی ۷۰ یاردی را پوشش می‌داد. هر یک از اعضای دفن بهشت و آب سیاه‌سرسخت‌تر که در حریم آب گرفتار شده بودند، خیلی زود متوجه افت سریع ویژگی‌های پایه‌شان شدند. در یک چشم‌به‌هم‌زدن، ویژگی‌های پایه‌شان به ۷۰ درصدِ مقادیر اولیه‌اش سقوط‌ایجاد کرد. در پی آن، دوازده مار آبی هشت متری از این استخر آب بیرون آمدند و غرش‌های خشمگینانه‌ای سر دادند که در سراسر برج طنین‌انداز شد.
هر مار آبی از قدرتی برخوردار بود که می‌توانست با یک گرند لرد هم‌سطح خود رقابت کند. تحت کنترل Aqua Rose، مارهای آبی به سمت بازیکنان دفن بهشت و آب سیاه هجوم بردند.
حریم آب شبیه به مهارت‌های محیطی معمولی نبود و در دسته مهارت‌های دامنه قرار می‌گرفت. هنگام استفاده از آن برای حمله، تا زمانی که Aqua Rose طلسم را به درستی کنترل می‌کرد، برخلاف طلسم‌های محیطی معمول، هیچ آسیبی به متحدانش نمی‌رسید.
متخصصان رده ۱ برای مقابله با حملات یک گرند لرد کار بسیار دشواری پیش رو داشتند. تنها تانک‌های اصلی رده ۱ هم‌سطح می‌توانستند چنین حملاتی را بدون دریافت آسیب زیاد سد کنند. با وجود این، برخلاف گرند لردهای معمولی که الگوهای حمله یکنواختی داشتند، مارهای آبی به دلیل کنترل شدن توسط Aqua Rose انعطاف‌پذیر بودند. هر تانک اصلی که در دفع حملات مارها ناکام می‌ماند، در دم بیش از ۲۰,۰۰۰ HP از دست می‌داد. از آنجا که تانک‌های اصلی دفن بهشت و آب سیاه ۳۰ درصد از ویژگی‌های پایه‌شان را از دست داده بودند، مارهای آبی برای از پای درآوردن یک تانک اصلی سطح ۵۰، تنها به دو ضربه نیاز داشتند.
در همان زمان کوتاهی که از اجرای حریم آب توسط Aqua Rose می‌گذشت، او چهار تانک اصلی سطح ۵۰ را کشته بود. شفابخشان خط عقب حتی فرصتی برای درمان متحدانشان پیدا نکرده بودند...
«هیولا! اون یه هیولاست!»
متخصصان دفن بهشت و‌گرفته آب سیاه با وحشت مطلق‌بروز به بانوی نفرین‌گر خیره شدند.
«عقب‌نشینی کنید!»
«فرار کنید! یه هیولا اینجاست!»
با تسلط یافتن تیم نور جادویی و گروه‌های فاتح زیرو وینگ و در پی‌اطلاع آن قتل‌عام ناگهانی آکوا رز، اعضای گیلدهای دفن بهشت و آب سیاه به وحشت افتادند.همچنین آن‌ها به جای عقب‌نشینیِ آرام و سازمان‌یافته، روی برگرداندند و بزدلانه پا به فرار گذاشتند.
در صورت مرگ، نه تنها یک سطح تنزل می‌یافتند، بلکه قطعه‌ای از تجهیزاتشان را نیز از دست می‌دادند. برای بازیکنان متخصصی‌همه چون آن‌ها، این خسارت به‌شدت دردناک بود. از این رو، حالا که می‌دانستند حریف زیرو وینگ نمی‌شوند، دلیلی نداشت تا همچنان‌بودند خود را به کام مرگ بفرستند. افزون بر این، فرماندهانشان، لی جینگ‌یانگ و آتش ریزان، پیش از این کشته شده بودند.
شمشیر سایه و دیگر بازیکنان رده ۲ زیرو وینگ، در حالی که فرار اعضای دفن بهشت و آب‌داشت سیاه را تماشا می‌کردند، با کلافگی آهی کشیدند و پرسیدند: «آبجی آکوا، نمی‌شد یه کم دست نگه‌داری؟ ما‌اینکه هنوز زورکی چند تا دشمن کشتیم، ولی تو همه‌شون رو فراری دادی. حالا چطوری درآمد اضافه کاسب بشیم؟»
آن‌ها پیش‌تر از ترس‌نگاه فراری دادن طعمه‌هایشان، با‌سرکوب تمام قوا حمله نکرده بودند.
در واقع، طولانی کردن این نبرد نیازمند خویشتن‌داری زیادی بود؛ با این حال، پیش‌اطلاع از آنکه بتوانند از مزایای این درگیری بهره‌مند شوند و همه را از پای درآورند،همچنین طعمه‌ها از ترس جانشان گریخته بودند. این موضوع باعث کلافگی شمشیر سایه و بقیه شد.
آکوا رز با نگاهی شرمگین به‌اما همراهانش، پاسخ داد: «تقصیر من بود.مشخص دفعه بعد بیشتر حواسمو جمع می‌کنم.»
او انتظار نداشت بازیکنان دفن بهشت و آب سیاه تا این حد بزدل باشند. تا آن لحظه، نبرد میان گیلدهایشان‌جادویی‌اش تقریباً برابر پیش رفته بود. در حقیقت، اگر دفن بهشت و آب سیاه به مبارزه ادامه می‌دادند، زیرو وینگ نیز‌استفاده به راحتی قسر در نمی‌رفت. با وجود این، اعضای آن دو گیلد به جای ایستادگی، روی برگردانده و گریخته بودند.
شی فنگ دستور داد: «این‌طوری هم بد نیست.سرکوب فقط تا جایی که می‌تونید ازشون بکشید، اما‌چند حواستون باشه نزدیک تیم و توی منطقه تله‌پورت بمونید.»
او از واکنش دشمنانشان چندان غافلگیر نشده بود. هرچند‌هاله متخصصان دفن بهشت و آب سیاه افراد ضعیفی نبودند،گرفته اما ضربات روانیِ پیاپی، آن‌ها را دستخوش وحشت کرده بود.
خوشبختانه، واکنش این دو گیلد به نفع زیرو وینگ‌بروز تمام شد. دست‌کم حالا زیرو وینگ می‌توانست سهمیه‌های ورود‌تغییرات بیشتری را برای ویرانه‌های الهی اولیه به دست آورد.
شمشیر سایه، Blackie، Violet Cloud، Rampant Blade، Alluring Summer و دیگر بازیکنان رده ۲ زیرو وینگ، با تمام قوا وارد میدان نبرد شدند.
با تکیه بر قدرت درهم‌شکننده کلاس‌های رده ۲، شمشیر سایه و بقیه همچون شیرانی که به گله گوسفندان یورش می‌برند، به صفوف دفن بهشت و آب سیاه هجوم بردند. بازیکنان کلاس‌های جادوییِ گیلد نظیر Blackie، Violet Cloud و Alluring Summer، مانند برجک‌های دفاعیِ انسان‌نما بر میدان نبرد تسلط یافتند. در غیاب هرگونه مانعی بر سر راهشان، هر یک از آن‌ها با هر حمله بیش از دوازده بازیکن را از پای درمی‌آوردند.
این صحنه، سایر اعضای‌همراه زیرو وینگ را به‌شدت مبارزه‌ای پرشورتر ترغیب کرد.
تا زمانی که اعضای دفن بهشت و آب سیاه از منطقه تله‌پورت خارج شوند،نکرده مسیرشان با اجساد و تجهیزاتِ رهاشده فرش شده بود. از زمان آغاز درگیری، این دو‌شباهت گیلد نزدیک به ۲۰۰۰ متخصصِ خود را از دست داده بودند. این نتیجه، تکان‌دهنده بود.
اگر این تلفات تنها به بازیکنان معمولی یا نخبه محدود می‌شد، خسارت وارده تا این حد دردناک‌غیرفعال نبود؛ اما کسانی که اعضای زیرو وینگ از پای درآورده بودند، همگی متخصص به شمار می‌رفتند. تعداد متخصصانی‌نخست که این دو گیلد از دست داده بودند، با کل متخصصان یک گیلد درجه یکِ معمولی برابری می‌کرد.
«محشره! پس‌زاویه‌ای قدرت زیرو‌نگاه وینگ اینه؟»
«مگه نمی‌گفتن زیرو‌قابل‌مشاهده‌ای وینگ حریف دفن بهشت‌فعال‌سازی و آب سیاه نمی‌شه؟»
«دفن بهشت بدجوری بدشانسی آورده. نه تنها ممکنه شهر‌بروز صخره باستانی رو از دست بده، بلکه ورود به‌تغییرات ویرانه‌های الهی اولیه هم براش یه چالش بزرگ می‌شه.»
قدرت‌های بزرگِ حاضر، نبرد میان زیرو وینگ و دفن بهشت را به دقت زیر نظر داشتند و ابرقدرت‌ها نیز از این قاعده مستثنی نبودند. با وجود این، هیچ‌یک از آن‌ها حتی تصور چنین نتیجه‌ای را هم نمی‌کرد. حتی Purple Jade که حساب ویژه‌ای روی زیرو وینگ باز کرده بود، گمان می‌کرد این گیلد در بهترین حالت، نبرد را با نتیجه مساوی به پایان می‌رساند.
اما در کمال ناباوری، زیرو وینگ با کمترین تلفاتِ ممکن،روی اعضای دفن بهشت و آب سیاه را از منطقه تله‌پورت‌مقاومت‌های بیرون رانده بود. این اتفاق کاملاً فراتر از انتظارات او بود.
از سوی دیگر، گیلدها و تیم‌های ماجراجویی که قصد داشتند از‌چشمگیری محدوده نزدیک به زیرو وینگ وارد منطقه تله‌پورت شوند، با دیدن‌نشانه‌ها دلاوری‌های این گیلد در میدان نبرد، از ترس پا پس کشیدند.
یک جنگجوی سپردار سطح ۵۰ با زرهی‌هیچ‌یک سیاه، نتوانست جلوی خودش را بگیرد و‌نکرده از فرمانده‌اش پرسید: «فرمانده، هنوزم قراره بریم تو؟»
«بریم تو؟ مگه از جونت‌غیرقابل سیر شدی؟ عقب‌نشینی می‌کنیم! از‌داشتند یه طرف دیگه می‌ریم تو!»