چپتر 3385: پیشی گرفتن از اژدهایان

با پرتاب مشت مانوست، حتی فضای مستحکم سالن در دم به خلأیی تاریک بدل گشت. این‌بازیکن​ خلأ نه‌تنها تمام مانای اطراف را می‌بلعید، بلکه باعث شد گذر زمان کند شده و کاملاً‌مهروموم‌شده​ از حرکت بایستد. در نتیجه، شی فنگ و سایر بازیکنان حاضر قادر به هیچ حرکتی نبودند.

افزون بر این، به‌جز شی فنگ، فری، Unrestrained Lionheart و چند متخصص دیگرِ گروه، افکار سایرین نیز دچار کندی و تأخیر شد.

کارمان تمام است...

پس قدرت‌بهت​ یک جد‌فرو​ مقدس این‌گونه است؟

با دیدن ویرانی پیش چشمانشان، فری و Unrestrained Lionheart در بهت و حیرت فرو رفتند.

خدایان رده ۶ به‌ندرت در قلمرو خدای بزرگ دیده می‌شدند، اما «ملت اژدهای‌بازیکن​ سرخ» به‌عنوان یک قدرت شبه‌مطلق، اطلاعات ویدئویی فراوانی از آنان در اختیار داشت. این‌حال​ گیلد حتی ویدئوهای متعددی از نبرد خدایان باستانی را در آرشیو خود نگه می‌داشت.

با وجود این، در میان تمامی خدایان و خدایان‌بود​ باستانی ثبت‌شده در آرشیو «ملت اژدهای سرخ»، حتی قدرتمندترین خدای‌نژاد​ باستانی نیز نمی‌توانست مشتی به قدرت مشت مانوست روانه کند.

شی فنگ نیز با دیدن مشت ویرانگر مانوست به‌شدت‌قلمرو​ غافلگیر شد و با خود اندیشید: باورنکردنی است! قدرت‌به‌عنوان​ این مشت با حمله یک خدای نخستین برابری می‌کند!

شی فنگ در زندگی پیشین خود با خدایان مقدس بسیاری جنگیده‌درباره​ بود، اما پیش از این هرگز با یک جد مقدس روبه‌رو‌همه​ نشده بود. این نخستین رویارویی او با چنین موجودی به شمار می‌رفت.

حتی در دنیای نژاد مقدس نیز اطلاعات اندکی درباره اجداد مقدس وجود داشت. تا جایی که شی‌تنها​ فنگ به یاد می‌آورد، در زندگی پیشین او هیچ بازیکن انسانی با یک جد مقدس برخورد نکرده‌اسارتش​ بود و تنها چیزی که همه می‌دانستند، این بود که اجداد مقدس موجوداتی هم‌تراز با خدایان نخستین هستند.

در این میان، باید در نظر گرفت که مانوست در حال حاضر در وضعیت مهروموم‌شده قرار‌شمار​ داشت. هرچند او موفق شده بود زنجیرهای اسارتش را پاره کند، اما قدرتش همچنان مهروموم بود‌همه​ و اگر می‌توانست تنها ۳۰ درصد از قدرت واقعی‌اش را آزاد کند، بسیار خوش‌شانس به حساب می‌آمد.

با وجود این، مانوست حتی با‌خدایان​ ۳۰ درصد از قدرتش می‌توانست مشتی‌دیده​ هم‌تراز با قدرت خدایان نخستین روانه کند.

درحالی‌که شی فنگ غرق در شگفتی از مشت مانوست بود، بهت و حیرت فری و Unrestrained Lionheart رفته‌رفته جای خود را به ناامیدی داد.

حمله یک خدای نخستین چیزی نبود که بازیکنان رده ۵ بتوانند در برابرش‌بازیکن​ تاب بیاورند. در برابر چنین حمله‌ای، حتی تجهیزات افسانه‌ای ناقص نیز پودر می‌شدند. اگر‌حال​ با این ضربه کشته می‌شدند، بدون شک ارواح جاودانه‌شان نیز برای همیشه نابود می‌گشت.

با این حال، درست زمانی که مشت مانوست تنها ده‌هرگز​ یارد با گروه شی فنگ فاصله داشت، «سایه الهه» که‌اندکی​ در حال خواندن ورد بود، ناگهان دستش را تکان داد.

بوم!

انفجاری مهیب تمام «حیاط فضا» را به لرزه درآورد و امواج ناشی از آن‌یاد​ باعث شد محیط حیاط همچون شیشه ترک بردارد. اگر چنین انفجاری بار دیگر رخ‌نظر​ می‌داد، محیط حیاط بی‌شک در هم می‌شکست و تمام موجودات درون آن از بین می‌رفتند.

در همین‌موجودی​ حین، درون سالن‌دنیای​ طبقه بالای قلعه...

«زنده‌ایم؟»

«نمردیم؟»

بازیکنان حاضر در سالن،‌چنین​ درحالی‌که بدن‌هایشان را بررسی‌دنیای​ می‌کردند، غرق در تعجب بودند.

هرچند بیشتر بازیکنان حاضر متوجه اتفاقات رخ‌داده نشده بودند، اما احمق هم نبودند. در لحظه‌ای‌برخورد​ که مانوست مشتش را تاب داد، زمان درون سالن از حرکت ایستاده بود؛ بنابراین همه‌قرار​ به‌خوبی می‌دانستند که امکان نداشت هیچ‌کدامشان از حمله این جد مقدس جان سالم به در ببرند.

درحالی‌که همه در سردرگمی به سر می‌بردند، چندین سد دفاعیِ کاملاً شفاف در برابرشان‌چنین​ یکی پس از دیگری در هم شکست و ناپدید شد. با از بین رفتن‌برخورد​ پنجمین سد و پدیدار شدن ترک‌هایی بر روی ششمین سد، مشت مانوست کاملاً متوقف شد.

Unrestrained Lionheart با دیدن سدهای درهم‌شکسته، چیزی نمانده بود عصایش را از دست رها کند. او درحالی‌که به «سایه الهه» خیره شده بود، با خود گفت: دارم خواب می‌بینم؟ دیوار جهانِ شش‌لایه؟ واقعاً فقط یه بدله؟

[دیوار جهان] یک طلسم دفاعی رده‌شمار​ ۶ و در عین حال، قدرتمندترین‌اجداد​ طلسم دفاعی موجود در این رده بود.

در حالت عادی، حتی یک متخصص رده ۶ با استاندارد طبقه پنجم نیز در‌انسانی​ بهترین حالت تنها می‌توانست یک [دیوار جهان] تک‌لایه را به‌صورت بی‌صدا اجرا کند. حتی‌وضعیت​ اگر ورد طلسم را کامل می‌خواندند، نهایتاً قادر به ایجاد یک دیوار دولایه بودند.

با وجود این، «سایه الهه» تنها با یک حرکت دست، دیوار‌روبه‌رو​ جهانی شش‌لایه بنا کرده بود. در حالت عادی، این شاهکاری بود که‌جایی​ حتی خدایان باستانی نیز با بدن‌های اصلی‌شان به‌سختی از پس آن برمی‌آمدند...

مانوست غرید: «بمیرید!»

مانوست با دیدن ناکامیِ نخستین حمله‌اش، خم به ابرو نیاورد. او بی‌درنگ‌اجداد​ رگباری از مشت‌های ویرانگر را روانه کرد؛ تعداد این مشت‌ها به‌قدری زیاد‌موجوداتی​ بود که گویی دیواری از مشت به سوی گروه شی فنگ هجوم می‌آورد.

با دیدن‌موجودی​ این صحنه، بازیکنان‌دنیای​ حاضر خشکشان زد.

یک تکنیک مبارزه طلایی؟!

غیرممکن است! چطور یک NPC می‌تواند از تکنیک مبارزه طلایی استفاده کند؟ ما اصلاً چطور باید با چنین NPC مبارزه کنیم؟

با دیدن رگبار مشت‌ها، در میان حاضران، Frey و Unrestrained Lionheart بیش از همه شوکه شدند. با دانش وسیعشان از قلمرو خدا، آن‌ها بلافاصله فهمیدند که مانوست به تازگی یک تکنیک مبارزه طلایی اجرا کرده است.

باید دانست که NPCها معمولاً ویژگی‌های پایه بسیار بالاتری نسبت به بازیکنان داشتند. آن‌ها همچنین استانداردهای مبارزه بالاتری نسبت به هیولاها داشتند، به طوری که بسیاری از NPCهای رده ۶ استانداردهای مبارزه در حد طبقه چهارم داشتند. به دلیل این عوامل، بازیکنان رده ۶ بسیار کمی می‌توانستند با خدایان رده ۶ رقابت کنند و در شرایط عادی، برای از پای درآوردن یک خدای رده ۶ به تعداد زیادی از متخصصان رده ۶ نیاز بود.

با وجود این، اگر یک خدای رده ۶ علاوه بر داشتن ویژگی‌های‌نشده​ پایه بالاتر از بازیکنان و استانداردهای مبارزه بیشتر از هیولاها، می‌دانست چگونه‌یاد​ از تکنیک‌های مبارزه طلایی استفاده کند، شکست دادنشان برای بازیکنان تقریباً غیرممکن می‌شد.

«مُهر!»

درست زمانی که رگبار مشت‌ها در آستانه برخورد به گروه‌اندکی​ شی فنگ بود، ناگهان صدایی الهی در ذهن همه طنین‌انداز‌تنها​ شد. بی‌درنگ پس از آن، دیوار مشت‌ها رفته‌رفته ناپدید شد.

مانوست با درد و‌می‌رفت​ خشم غرید: «لعنت به تو،‌اجداد​ فضا! نمی‌تونی جلوم رو بگیری!»

در پی آن، رون‌های الهی بی‌شماری در اطراف مانوست پدیدار شد و فضا‌رویارویی​ را در شعاع ۱۰۰ یاردی جد مقدس قفل کرد. سپس، این رون‌های الهی‌بازیکن​ با زنجیرهای باقی‌مانده روی بدن مانوست هم‌نوا شدند و قدرتش را تحلیل بردند.

خدای نخستین... خدای‌حیرت​ باستانی رده ۶...‌خدایان​ خدای رده ۶...

در همان لحظه‌ای که رتبه حیات مانوست به‌دنیای​ استاندارد رده ۵ سقوط کرد، درخشش رون‌های الهی اطرافش‌انسانی​ به اوج رسید و کاهش قدرت مانوست متوقف شد.

با دیدن بی‌ثبات شدن بدن سایه الهه، مانوست خندید و گفت:‌یاد​ «هاهاها! این نهایت قدرت همزادته؟ یا فکر می‌کنی این مورچه‌ها فقط‌هم‌تراز​ به خاطر اینکه تا رده ۵ ضعیف شدم، می‌تونن شکستم بدن؟»

تمسخر مانوست هیچ واکنشی از سوی سایه الهه در پی نداشت. در عوض، سایه الهه صرفاً به سمت‌دنیای​ ورودی سالن برگشت و رو به گروه شی فنگ گفت: «بقیه‌اش دیگه با خودتونه. من تا جایی که‌هستند​ در توانم بود مانوست رو سرکوب کردم، اما این سرکوب رو فقط برای یه مدت محدود می‌تونم حفظ کنم.»

پس از گفتن این حرف، سایه‌خدایان​ الهه چشمانش را بست و تمام توجهش‌می‌شدند​ را روی حفظ مُهر مانوست متمرکز کرد.

«یعنی از‌نشده​ ما می‌خواد‌چنین​ با اون بجنگیم؟»

وقتی همه به جد مقدسِ‌دنیای​ تضعیف‌شده نگاه کردند، ناخودآگاه لبخند‌جایی​ تلخی بر لبانشان نقش بست.

…

…

حقیقت داشت که مانوست تا استاندارد رده ۵ تضعیف شده بود، اما صرفاً نگاه کردن به HP او کافی بود تا به آن‌ها بگوید مانوست هنوز هم چقدر قدرت ترسناکی دارد. در مقایسه با جد مقدس، حتی یک اژدها در همان رده نیز شرمسار می‌شد.

پیش از آنکه همه بتوانند با این وضعیت کنار بیایند، مانوست بار دیگر مشتش را به سمت گروه‌برخورد​ تاب داد. در مقایسه با قبل، مشت مانوست این بار وحشت کمتری به همراه داشت. با این حال، همچنان‌اسارتش​ قدرتی در حد استاندارد رده ۶ به همراه داشت و آن‌قدر قوی بود که فضای اطراف را مخدوش کند.

پیش از آنکه مشت مانوست به‌نژاد​ گروه برسد، یک جنگجوی سپردار نیمه‌اژدهای‌می‌آورد​ رده ۵ آن را سد کرد.

این جنگجوی سپردار نیمه‌اژدها همان تانکی بود که پیش‌تر گنجینه مخفی اوریکالکوم را از Frey دریافت کرده بود. پس از سردادن یک غرش، سپرش به چندین سد نوری تبدیل شد که پیوسته مشت مانوست را منحرف و تضعیف می‌کرد.

یکی از‌بهت​ ۹۹ تکنیک مطلق،‌رفتند​ نگهبان نور آسمان!

بوووم!

در پی آن، جنگجوی سپردار نیمه‌اژدها به عقب پرتاب شد و به دیواری کوبیده گشت، سپرش از دستانش افتاد و HP او بیش از ۸۰٪ کاهش یافت...

«Crest!»

Unrestrained Lionheart از این اتفاق به شدت شوکه شد.

Crest تانک برتر گروهشان بود. او نه‌تنها یک سپر افسانه‌ای ناقصِ رده‌بالا در دست داشت که تقریباً با سپرهای افسانه‌ای رقابت می‌کرد، بلکه گنجینه مخفی اوریکالکوم را نیز مجهز کرده بود. در ترکیب با تکنیک مطلق سپر نور آسمان، حتی اگر حمله‌ای از یک هیولای الهی رده ۶ را دفع می‌کرد، نباید بیش از ۳۰٪ از HP خود را از دست می‌داد.

با این حال، اکنون حمله مانوست نه‌تنها Crest را در وضعیت آسیب‌دیدگی شدید قرار داده بود، بلکه جنگجوی سپردار بیش از ۸۰٪ از HP خود را نیز از دست داده بود.

آن‌ها چطور باید‌برابری​ با چنین دشمن‌پیشین​ قدرتمندی مبارزه می‌کردند؟