چپتر 581: سلاح حماسی

به محض برخورد انگشت شی‌باورنکردنی​ فنگ با پنجره سیستم، شمشیر قیرگون‌هنوز​ پرتگاه، غرش اژدهایی را سر داد.

این غرش کرکننده‌ چنان بود که‌صدای​ گویی اژدهایی واقعی در آن لحظه‌موجودی​ پیش روی شی فنگ ایستاده بود.

با چنین غرش درنده‌خویانه‌ای، حتی پرندگان در‌اطلاعاتی​ حال پرواز نیز خشکشان زد و یکی‌می‌کردند​ پس از دیگری از آسمان سقوط کردند.

بلافاصله پس از سر دادن غرش اژدها،‌ترسناک​ شمشیر پرتگاه خود را از دستان شی‌زیر​ فنگ رها کرد و به هوا برخاست.

در یک چشم به هم زدن، شمشیر‌زمانی​ قیرگون پرتگاه به ابری از مه سیاه‌هاله​ تبدیل شد و یازده سلاح قربانی را بلعید.

همان‌طور که سلاح‌ها بلعیده می‌شدند، شی فنگ صدای تپش قلب قدرتمندی را از‌باستانی​ درون مه سیاه می‌شنید. گویی موجودی باستانی در حال بیداری بود. هاله‌ای رعب‌آور‌اخم​ شی فنگ و محیط اطرافش را فرا گرفت؛ حتی گیاهان نزدیک نیز پژمرده شدند.

شی فنگ در حالی که اخم کرده بود به مه سیاه شناور‌دیگران​ در هوا نگاه کرد و با خود گفت: «چرا قدرت این تکامل‌ترسناک​ با دفعه قبل این‌قدر فرق داره؟ نکنه این شروع یه پس‌زنی باشه؟»

شی فنگ پیش از این‌طرز​ هرگز جزئیاتی درباره پس‌زنی سلاح‌های‌ارتقا​ جادویی ندیده یا نشنیده بود.

در گذشته، بازیکنانی که سلاح‌های جادویی به دست می‌آوردند، هرگز‌داده​ اطلاعاتی درباره پس‌زنی آن‌ها فاش نمی‌کردند. آن‌ها تنها به دیگران‌اما​ توصیه می‌کردند که تا حد امکان از سلاح‌های جادویی دوری کنند.

فشاری که شمشیر پرتگاه در حال حاضر ساطع می‌کرد، به طرز باورنکردنی ترسناک بود. زمانی که شی فنگ این سلاح‌گرفت​ جادویی را به سطح ۲۵ ارتقا داده بود، هنوز می‌توانست زیر هاله ساطع‌شده از سلاح نسبتاً راحت حرکت کند. اما‌شروع​ اکنون، حتی حرکت کردن هم غیرممکن به نظر می‌رسید. او تنها می‌توانست بی‌حرکت بایستد و در سکوت، تماشاگر این اتفاقات باشد.

پس از مدتی، شدت تپش‌های قلب رفته‌رفته افزایش یافت. مه سیاه در‌دیگران​ آسمان نیز به شکل یک قلب سیاه درآمد. در همین حین، با‌ترسناک​ محوریت این قلب سیاه، شبحی مه‌آلود از یک اژدهای سیاه پدیدار شد.

اژدهای سیاه در سکوت از بالا به شی فنگ خیره شد و در چشمان سرخ‌هاله​ و خونینش، حالتی بازیگوشانه و انسان‌گونه به چشم می‌خورد. در لحظه بعد، شبح کاملاً محو‌تماشاگر​ شد و این بار به شمشیر نقره‌ای رنگی تبدیل گشت که پیش پای شی فنگ افتاد.

شبح اژدهای سیاه با هر تکامل واقعی‌تر می‌شود. حتی فشاری که ساطع می‌کند نیز قوی‌تر می‌گردد. جای تعجب‌حرکت​ نیست که بسیاری از بازیکنان با وجود به دست آوردن سلاح‌های جادویی، جرئت استفاده از آن‌ها را نداشتند.‌افزایش​ شی فنگ در حالی که به شمشیر پرتگاه که در زمین فرو رفته بود نگاه می‌کرد، کمی اخم کرد.

هیچ‌کس نمی‌دانست پس‌زنی‌سلاح‌ها​ چه زمانی و در‌تپش​ کجا رخ خواهد داد.

تقویت مداوم شمشیر پرتگاه، معادل افزایش قدرت پس‌زنی سلاح جادویی بود. همین‌دیگران​ حالا هم شمشیر پرتگاه می‌توانست ترس را در وجودش بیندازد. اگر به ارتقای‌زمانی​ شمشیر پرتگاه ادامه می‌داد، ممکن بود واقعاً نتواند از پسِ پس‌زنی آن بربیاید.

این باید مصداق‌ساطع​ بارزِ «هرکه بامش‌باورنکردنی​ بیش، برفش بیشتر» باشد.

شی فنگ سرش را تکان داد و افکار منفی را از‌هنوز​ ذهنش دور کرد و گفت: «بی‌خیال. هرچی پیش آید خوش آید.»‌کردن​ سپس شمشیر پرتگاه را بیرون کشید و نگاهی به ویژگی‌هایش انداخت.

شی فنگ با تعجب گفت: «چه قدرت حمله‌نمی‌کردند​ بالایی! این با قدرت حمله یه شمشیر دو‌فشاری​ دستیِ حماسیِ سطح ۳۰ برابری می‌کنه، مگه نه؟»

پیش از این، زمانی که [شمشیر پرتگاه] در سطح ۲۵ قرار داشت، قدرت حمله‌اش تنها کمی بیشتر از ۴۰۰ بود. اکنون که این سلاح جادویی به‌بی‌حرکت​ سطح ۳۰ ارتقا یافته بود، قدرت حمله‌اش بیش از ۲۰۰ امتیاز افزایش نشان می‌داد. ناگفته نماند که مهارت‌های سلاح نیز دستخوش تغییر شده و [نفرین پرتگاه] جایگزین‌بازیگوشانه​ رقص خشن تاریک شده بود. این مهارت، چه در برابر هدفی واحد و چه در برابر یک گروه، مهارت کنترل و تضعیف فوق‌العاده قدرتمندی به شمار می‌رفت.

با این حال، این‌اطلاعاتی​ هنوز بزرگ‌ترین تغییرِ [شمشیر‌تنها​ پرتگاه] به حساب نمی‌آمد.

با تاب دادنِ نرمِ سلاح جادویی، شی فنگ احساس کرد‌ارتقا​ [شمشیر پرتگاه] امتدادی از بازوی خودش است؛ تا جایی که‌کند​ حتی می‌توانست شکافته شدن هوا توسط لبه‌ی شمشیر را حس کند.

شی فنگ ناباورانه به [شمشیر‌اطلاعاتی​ پرتگاه] خیره شد و با‌دیگران​ خود گفت: «اینجا چه خبره؟»

گفته می‌شد وقتی تسلطِ فرد بر سلاحی‌زمانی​ به سطح خاصی برسد، آن سلاح همچون‌هاله​ امتدادی از بدنِ خود شخص احساس می‌شود.

اما این‌دست​ صرفاً یک‌اطلاعاتی​ حرف بود.

همین که کسی می‌توانست سلاحی را‌باورنکردنی​ با الگوها و سبک‌های هجومیِ خود هماهنگ‌می‌توانست​ کند، به‌خودی‌خود دستاوردی شگفت‌انگیز به شمار می‌رفت.

در مراحل اولیه قلمرو خدا، ویژگی‌های سلاح‌ها و تجهیزات از اهمیت بالایی برخوردار بود. اما با دستیابی بازیکنان‌ساطع​ به تجهیزات بهتر، آن‌ها سفارشِ ساختِ سلاح‌ها و تجهیزاتِ شخصی‌سازی‌شده را برای خود آغاز می‌کردند. حتی اگر دو‌اما​ آیتم ویژگی‌های کاملاً یکسانی داشتند، بیشتر بازیکنان تجهیزاتی را ترجیح می‌دادند که دقیقاً بر اساس نیازهایشان ساخته شده باشد.

دلیل این امر چه بود؟

دلیلش بسیار ساده بود: سهولتِ بسیار بیشتر در هماهنگ‌سازیِ تجهیزات‌توصیه​ با عادات و سبکِ مبارزه‌ی آن‌ها. تنها به همین دلیل،‌باورنکردنی​ بازیکنان حاضر بودند هر چقدر که لازم است پول خرج کنند.

اگر بازیکنی نرخ سازگاری بالایی با سلاحِ در دستش داشت، حملاتش بسیار روان‌تر اجرا می‌شد. مهم‌تر از همه، سلاحی با سازگاریِ مناسب می‌توانست نرخ‌غیرممکن​ تکمیل مهارت بازیکن را بهبود بخشد. به همین دلیل بود که در مراحل بعدیِ بازی، بسیاری از بازیکنان قیدِ سلاح‌های حماسیِ آماده را می‌زدند‌بالا​ و در عوض، اصرار داشتند با پرداخت مبالغی نجومی، یک استاد یا استاد اعظم آهنگری را برای ساختِ سلاح حماسیِ سفارشی به خدمت بگیرند.

تمام این‌ها به این خاطر‌اطلاعاتی​ بود که سلاح‌ها و تجهیزاتِ سفارشی،‌توصیه​ نرخ سازگاریِ به مراتب بالاتری داشتند.

با رسیدن به این افکار، شی فنگ بی‌درنگ شروع به چرخاندنِ [شمشیر‌می‌توانست​ پرتگاه] کرد تا به این سلاحِ تازه‌تقویت‌شده عادت کند. سپس یک سگ‌نظر​ شکاری شیطانیِ سطح ۳۵ پیدا کرد تا شمشیرش را روی آن محک بزند.

[برش]!

معمولاً شی فنگ هنگام استفاده از این مهارت می‌توانست به نرخ تکمیل ۸۵ درصد یا بالاتر دست‌نسبتاً​ یابد و ۱۰۰ درصدِ قدرت مهارت را به نمایش بگذارد. در گذشته، بهترین رکوردِ او برای مهارت‌شدت​ [برش]، ۹۰ درصد بود. هرچند این مهارت بسیار ساده بود، اما اجرای بی‌نقصِ آن دشواریِ فوق‌العاده‌ای داشت.

سه نورِ شمشیر که باید شبیه به سه هلالِ نقره‌ای می‌بودند، هنگام برخورد با سگ شکاری شیطانی در هم آمیختند و یکی شدند؛ اتفاقی که باعث شد آسیبِ‌می‌توانست​ وارد شده توسط [برش] به حداکثرِ خود برسد. با این حال، در این لحظه، آن سه نورِ شمشیر به سه ماهِ کامل تبدیل شده بودند که در یک‌همین​ نقطه به هم می‌رسیدند. فضایِ آن نقطه چنان به نظر می‌رسید که گویی سوراخ شده است؛ به‌طوری‌که می‌شد شکافِ فضاییِ کوچکی را در آنجا به شکلی محو تماشا کرد.

شی فنگ در ادامه، مهارت [انفجار رعد و آتش] را به کار گرفت. در حالت‌هاله​ عادی، این مهارت باید قدرتِ آذرخش و آتش را در قالبِ یک توپ آتشینِ عظیم‌تماشاگر​ ترکیب می‌کرد و بر سر دشمن فرود می‌آورد. اما اکنون، به جای یک توپ آتشین...

شی فنگ مات‌ومبهوت به پنجره‌ی اعلان‌فاش​ سیستم خیره شد و گفت: «چی؟! چرا‌دوری​ یهو نرخ تکمیل مهارت این‌قدر رفت بالا؟!»

قدرتِ کنونیِ او در مقایسه با گذشته‌اش، بسیار بیشتر بود. پیش از این، بهترین‌زیر​ رکوردش برای نرخ تکمیلِ [برش]، ۹۰ درصد بود. هرچند این تنها یک افزایشِ ناچیزِ‌بایستد​ ۲ درصدی به حساب می‌آمد، اما فاصله‌ی میان آن‌ها مانند تفاوت زمین تا آسمان بود.

بر اساس تنظیمات سیستم، نرخ تکمیلِ بین ۸۱ تا ۹۰ درصد در یک گروه دسته‌بندی می‌شد؛ دستیابی به هر درصدی در‌باورنکردنی​ این بازه، سه امتیاز مهارت اضافه می‌کرد. همچنین در نرخ ۹۰ درصد، بازیکن می‌توانست ۱۱۰ درصد از اثرِ یک مهارت را به‌بایستد​ نمایش بگذارد. اما در نرخ ۹۱ درصد، اثر مهارت مستقیماً به ۱۲۰ درصد ارتقا می‌یافت و چهار امتیاز مهارت نصیبِ بازیکن می‌کرد.

پیشرفتِ مهارت [انفجار رعد و آتش] حتی از این هم مشهودتر بود.‌می‌توانست​ پیش‌تر، او حتی نمی‌توانست به نرخ تکمیل ۸۵ درصد در این مهارت‌نظر​ برسد. اما اکنون، موفق شده بود نرخ ۹۰ درصد را ثبت کند.

شی فنگ سگ شکاری شیطانیِ‌آن‌ها​ سطح ۳۵ را تنها با‌توصیه​ دو حرکت از پای درآورده بود.

شی فنگ در حالی که به سگ شکاری شیطانیِ سطح ۳۵ که تازه نابودش کرده بود‌ساطع‌شده​ نگاه می‌کرد، قلبش دیوانه‌وار می‌تپید. او با خود گفت: «بی‌دلیل نیست که می‌گفتن سلاح‌های جادویی قدرت ترسناکی‌مدتی​ دارن و خیلی از متخصص‌ها تو گذشته نمی‌تونستن از سلاح‌های جادوییشون دل بکنن. پس قضیه این بود!»

سازگاریِ او با [شمشیر پرتگاه]‌اطلاعاتی​ در این لحظه عملاً بی‌نقص‌دیگران​ بود. او احساس شکست‌ناپذیری می‌کرد!