چپتر 581: سلاح حماسی

به محض برخورد انگشت شی‌قدرتمندی​ فنگ با پنجره سیستم، شمشیر قیرگون‌هاله‌ای​ پرتگاه، غرش اژدهایی را سر داد.

این غرش کرکننده‌ چنان بود که‌موجودی​ گویی اژدهایی واقعی در آن لحظه‌اطرافش​ پیش روی شی فنگ ایستاده بود.

با چنین غرش درنده‌خویانه‌ای، حتی پرندگان در‌می‌شنید​ حال پرواز نیز خشکشان زد و یکی‌اطرافش​ پس از دیگری از آسمان سقوط کردند.

بلافاصله پس از سر دادن غرش اژدها،‌دیگران​ شمشیر پرتگاه خود را از دستان شی‌حاضر​ فنگ رها کرد و به هوا برخاست.

در یک چشم به هم زدن، شمشیر‌می‌شنید​ قیرگون پرتگاه به ابری از مه سیاه‌اطرافش​ تبدیل شد و یازده سلاح قربانی را بلعید.

همان‌طور که سلاح‌ها بلعیده می‌شدند، شی فنگ صدای تپش قلب قدرتمندی را از‌فرا​ درون مه سیاه می‌شنید. گویی موجودی باستانی در حال بیداری بود. هاله‌ای رعب‌آور‌قدرت​ شی فنگ و محیط اطرافش را فرا گرفت؛ حتی گیاهان نزدیک نیز پژمرده شدند.

شی فنگ در حالی که اخم کرده بود به مه سیاه شناور‌رعب‌آور​ در هوا نگاه کرد و با خود گفت: «چرا قدرت این تکامل‌شناور​ با دفعه قبل این‌قدر فرق داره؟ نکنه این شروع یه پس‌زنی باشه؟»

شی فنگ پیش از این‌نمی‌کردند​ هرگز جزئیاتی درباره پس‌زنی سلاح‌های‌امکان​ جادویی ندیده یا نشنیده بود.

در گذشته، بازیکنانی که سلاح‌های جادویی به دست می‌آوردند، هرگز‌بیداری​ اطلاعاتی درباره پس‌زنی آن‌ها فاش نمی‌کردند. آن‌ها تنها به دیگران‌شدند​ توصیه می‌کردند که تا حد امکان از سلاح‌های جادویی دوری کنند.

فشاری که شمشیر پرتگاه در حال حاضر ساطع می‌کرد، به طرز باورنکردنی ترسناک بود. زمانی که شی فنگ این سلاح‌اخم​ جادویی را به سطح ۲۵ ارتقا داده بود، هنوز می‌توانست زیر هاله ساطع‌شده از سلاح نسبتاً راحت حرکت کند. اما‌سلاح‌های​ اکنون، حتی حرکت کردن هم غیرممکن به نظر می‌رسید. او تنها می‌توانست بی‌حرکت بایستد و در سکوت، تماشاگر این اتفاقات باشد.

پس از مدتی، شدت تپش‌های قلب رفته‌رفته افزایش یافت. مه سیاه در‌رعب‌آور​ آسمان نیز به شکل یک قلب سیاه درآمد. در همین حین، با‌شناور​ محوریت این قلب سیاه، شبحی مه‌آلود از یک اژدهای سیاه پدیدار شد.

اژدهای سیاه در سکوت از بالا به شی فنگ خیره شد و در چشمان سرخ‌ساطع​ و خونینش، حالتی بازیگوشانه و انسان‌گونه به چشم می‌خورد. در لحظه بعد، شبح کاملاً محو‌راحت​ شد و این بار به شمشیر نقره‌ای رنگی تبدیل گشت که پیش پای شی فنگ افتاد.

شبح اژدهای سیاه با هر تکامل واقعی‌تر می‌شود. حتی فشاری که ساطع می‌کند نیز قوی‌تر می‌گردد. جای تعجب‌نزدیک​ نیست که بسیاری از بازیکنان با وجود به دست آوردن سلاح‌های جادویی، جرئت استفاده از آن‌ها را نداشتند.‌شروع​ شی فنگ در حالی که به شمشیر پرتگاه که در زمین فرو رفته بود نگاه می‌کرد، کمی اخم کرد.

هیچ‌کس نمی‌دانست پس‌زنی‌قدرتمندی​ چه زمانی و در‌باستانی​ کجا رخ خواهد داد.

تقویت مداوم شمشیر پرتگاه، معادل افزایش قدرت پس‌زنی سلاح جادویی بود. همین‌رعب‌آور​ حالا هم شمشیر پرتگاه می‌توانست ترس را در وجودش بیندازد. اگر به ارتقای‌نگاه​ شمشیر پرتگاه ادامه می‌داد، ممکن بود واقعاً نتواند از پسِ پس‌زنی آن بربیاید.

این باید مصداق‌آن‌ها​ بارزِ «هرکه بامش‌تنها​ بیش، برفش بیشتر» باشد.

شی فنگ سرش را تکان داد و افکار منفی را از‌هاله‌ای​ ذهنش دور کرد و گفت: «بی‌خیال. هرچی پیش آید خوش آید.»‌اخم​ سپس شمشیر پرتگاه را بیرون کشید و نگاهی به ویژگی‌هایش انداخت.

شی فنگ با تعجب گفت: «چه قدرت حمله‌توصیه​ بالایی! این با قدرت حمله یه شمشیر دو‌می‌کرد​ دستیِ حماسیِ سطح ۳۰ برابری می‌کنه، مگه نه؟»

پیش از این، زمانی که [شمشیر پرتگاه] در سطح ۲۵ قرار داشت، قدرت حمله‌اش تنها کمی بیشتر از ۴۰۰ بود. اکنون که این سلاح جادویی به‌نسبتاً​ سطح ۳۰ ارتقا یافته بود، قدرت حمله‌اش بیش از ۲۰۰ امتیاز افزایش نشان می‌داد. ناگفته نماند که مهارت‌های سلاح نیز دستخوش تغییر شده و [نفرین پرتگاه] جایگزین‌شبحی​ رقص خشن تاریک شده بود. این مهارت، چه در برابر هدفی واحد و چه در برابر یک گروه، مهارت کنترل و تضعیف فوق‌العاده قدرتمندی به شمار می‌رفت.

با این حال، این‌دست​ هنوز بزرگ‌ترین تغییرِ [شمشیر‌فاش​ پرتگاه] به حساب نمی‌آمد.

با تاب دادنِ نرمِ سلاح جادویی، شی فنگ احساس کرد‌زیر​ [شمشیر پرتگاه] امتدادی از بازوی خودش است؛ تا جایی که‌غیرممکن​ حتی می‌توانست شکافته شدن هوا توسط لبه‌ی شمشیر را حس کند.

شی فنگ ناباورانه به [شمشیر‌نمی‌کردند​ پرتگاه] خیره شد و با‌امکان​ خود گفت: «اینجا چه خبره؟»

گفته می‌شد وقتی تسلطِ فرد بر سلاحی‌امکان​ به سطح خاصی برسد، آن سلاح همچون‌طرز​ امتدادی از بدنِ خود شخص احساس می‌شود.

اما این‌گذشته​ صرفاً یک‌دست​ حرف بود.

همین که کسی می‌توانست سلاحی را‌ارتقا​ با الگوها و سبک‌های هجومیِ خود هماهنگ‌نسبتاً​ کند، به‌خودی‌خود دستاوردی شگفت‌انگیز به شمار می‌رفت.

در مراحل اولیه قلمرو خدا، ویژگی‌های سلاح‌ها و تجهیزات از اهمیت بالایی برخوردار بود. اما با دستیابی بازیکنان‌باورنکردنی​ به تجهیزات بهتر، آن‌ها سفارشِ ساختِ سلاح‌ها و تجهیزاتِ شخصی‌سازی‌شده را برای خود آغاز می‌کردند. حتی اگر دو‌غیرممکن​ آیتم ویژگی‌های کاملاً یکسانی داشتند، بیشتر بازیکنان تجهیزاتی را ترجیح می‌دادند که دقیقاً بر اساس نیازهایشان ساخته شده باشد.

دلیل این امر چه بود؟

دلیلش بسیار ساده بود: سهولتِ بسیار بیشتر در هماهنگ‌سازیِ تجهیزات‌تنها​ با عادات و سبکِ مبارزه‌ی آن‌ها. تنها به همین دلیل،‌می‌کرد​ بازیکنان حاضر بودند هر چقدر که لازم است پول خرج کنند.

اگر بازیکنی نرخ سازگاری بالایی با سلاحِ در دستش داشت، حملاتش بسیار روان‌تر اجرا می‌شد. مهم‌تر از همه، سلاحی با سازگاریِ مناسب می‌توانست نرخ‌بایستد​ تکمیل مهارت بازیکن را بهبود بخشد. به همین دلیل بود که در مراحل بعدیِ بازی، بسیاری از بازیکنان قیدِ سلاح‌های حماسیِ آماده را می‌زدند‌خونینش​ و در عوض، اصرار داشتند با پرداخت مبالغی نجومی، یک استاد یا استاد اعظم آهنگری را برای ساختِ سلاح حماسیِ سفارشی به خدمت بگیرند.

تمام این‌ها به این خاطر‌نمی‌کردند​ بود که سلاح‌ها و تجهیزاتِ سفارشی،‌دوری​ نرخ سازگاریِ به مراتب بالاتری داشتند.

با رسیدن به این افکار، شی فنگ بی‌درنگ شروع به چرخاندنِ [شمشیر‌ساطع​ پرتگاه] کرد تا به این سلاحِ تازه‌تقویت‌شده عادت کند. سپس یک سگ‌هاله​ شکاری شیطانیِ سطح ۳۵ پیدا کرد تا شمشیرش را روی آن محک بزند.

[برش]!

معمولاً شی فنگ هنگام استفاده از این مهارت می‌توانست به نرخ تکمیل ۸۵ درصد یا بالاتر دست‌اما​ یابد و ۱۰۰ درصدِ قدرت مهارت را به نمایش بگذارد. در گذشته، بهترین رکوردِ او برای مهارت‌یافت​ [برش]، ۹۰ درصد بود. هرچند این مهارت بسیار ساده بود، اما اجرای بی‌نقصِ آن دشواریِ فوق‌العاده‌ای داشت.

سه نورِ شمشیر که باید شبیه به سه هلالِ نقره‌ای می‌بودند، هنگام برخورد با سگ شکاری شیطانی در هم آمیختند و یکی شدند؛ اتفاقی که باعث شد آسیبِ‌ساطع‌شده​ وارد شده توسط [برش] به حداکثرِ خود برسد. با این حال، در این لحظه، آن سه نورِ شمشیر به سه ماهِ کامل تبدیل شده بودند که در یک‌شبحی​ نقطه به هم می‌رسیدند. فضایِ آن نقطه چنان به نظر می‌رسید که گویی سوراخ شده است؛ به‌طوری‌که می‌شد شکافِ فضاییِ کوچکی را در آنجا به شکلی محو تماشا کرد.

شی فنگ در ادامه، مهارت [انفجار رعد و آتش] را به کار گرفت. در حالت‌حرکت​ عادی، این مهارت باید قدرتِ آذرخش و آتش را در قالبِ یک توپ آتشینِ عظیم‌شدت​ ترکیب می‌کرد و بر سر دشمن فرود می‌آورد. اما اکنون، به جای یک توپ آتشین...

شی فنگ مات‌ومبهوت به پنجره‌ی اعلان‌اطلاعاتی​ سیستم خیره شد و گفت: «چی؟! چرا‌می‌کردند​ یهو نرخ تکمیل مهارت این‌قدر رفت بالا؟!»

قدرتِ کنونیِ او در مقایسه با گذشته‌اش، بسیار بیشتر بود. پیش از این، بهترین‌راحت​ رکوردش برای نرخ تکمیلِ [برش]، ۹۰ درصد بود. هرچند این تنها یک افزایشِ ناچیزِ‌باشد​ ۲ درصدی به حساب می‌آمد، اما فاصله‌ی میان آن‌ها مانند تفاوت زمین تا آسمان بود.

بر اساس تنظیمات سیستم، نرخ تکمیلِ بین ۸۱ تا ۹۰ درصد در یک گروه دسته‌بندی می‌شد؛ دستیابی به هر درصدی در‌سطح​ این بازه، سه امتیاز مهارت اضافه می‌کرد. همچنین در نرخ ۹۰ درصد، بازیکن می‌توانست ۱۱۰ درصد از اثرِ یک مهارت را به‌اتفاقات​ نمایش بگذارد. اما در نرخ ۹۱ درصد، اثر مهارت مستقیماً به ۱۲۰ درصد ارتقا می‌یافت و چهار امتیاز مهارت نصیبِ بازیکن می‌کرد.

پیشرفتِ مهارت [انفجار رعد و آتش] حتی از این هم مشهودتر بود.‌ساطع​ پیش‌تر، او حتی نمی‌توانست به نرخ تکمیل ۸۵ درصد در این مهارت‌هاله​ برسد. اما اکنون، موفق شده بود نرخ ۹۰ درصد را ثبت کند.

شی فنگ سگ شکاری شیطانیِ‌می‌آوردند​ سطح ۳۵ را تنها با‌تنها​ دو حرکت از پای درآورده بود.

شی فنگ در حالی که به سگ شکاری شیطانیِ سطح ۳۵ که تازه نابودش کرده بود‌کند​ نگاه می‌کرد، قلبش دیوانه‌وار می‌تپید. او با خود گفت: «بی‌دلیل نیست که می‌گفتن سلاح‌های جادویی قدرت ترسناکی‌افزایش​ دارن و خیلی از متخصص‌ها تو گذشته نمی‌تونستن از سلاح‌های جادوییشون دل بکنن. پس قضیه این بود!»

سازگاریِ او با [شمشیر پرتگاه]‌نمی‌کردند​ در این لحظه عملاً بی‌نقص‌امکان​ بود. او احساس شکست‌ناپذیری می‌کرد!