چپتر 1524: شهر زیرو وینگ

پس از اینکه شی فنگ با آغاز مراحل‌کنید​ انتقال موافقت کرد، کاپیتان شوالیه نشان نقره‌ای و‌شود​ خیره‌کننده‌ای را بیرون آورد و به او داد.

خود نشان ظاهر پرزرق‌وبرقی نداشت، اما به محض اینکه کاپیتان شوالیه آن را به‌پنجره‌ای​ نمایش گذاشت، مانای سالن به دورش جمع شد و حفاظی جادویی پیرامون نشان شکل داد.‌می‌گذارم​ این حفاظ جادویی مانع از آن می‌شد که بازیکنانِ تاییدنشده بتوانند آن را لمس کنند.

همان‌طور که کاپیتان شوالیه، یارود، با تحسین به آیتمِ درون دست شی فنگ نگاه می‌کرد، توضیح‌کادر​ داد: «لردِ محترم شهر، این نشان لرد شهرِ شماست. پس از اینکه نام شهر را روی نشان‌تبلیغی​ حک کنید و مراحل ثبت را به پایان برسانیم، شهر می‌تواند رسماً به روی عموم باز شود.»

صاحب نشان، کنترل مطلقی‌روی​ بر شهر می‌یافت. حتی دادرسان‌می‌تواند​ شهر نیز چنین اختیاراتی نداشتند.

پادشاهی، دادرسان شهر را صرفاً به عنوان نمایندگانی برای مدیریت شهرهایش می‌گماشت. در سراسر پادشاهی ستاره-ماه، تنها افراد انگشت‌شماری کنترل شهرهایشان را در دست داشتند و به عنوان لرد در پادشاهی به رسمیت شناخته می‌شدند. جایگاه این NPCها چنان والا بود که حتی پادشاه نیز باید با آن‌ها محترمانه رفتار می‌کرد.

این نخستین باری نبود که شی فنگ نشان لرد شهر‌ضربه‌ای​ را به دست می‌آورد. در حالی که نشان در کف‌کادر​ دستش قرار داشت، ضربه‌ای به آرایه جادوییِ پیرامون آن زد.

بی‌درنگ، پنجره‌ای سیستمی پیش رویش‌داشت​ پدیدار شد و نام شهر‌پنجره‌ای​ را از او درخواست کرد.

همان‌طور که شی فنگ کادر نام را پر‌برسانیم​ می‌کرد، با خود اندیشید: چون این اولین شهر انجمن‌می‌یافت​ زیرو وینگ است، نامش را شهر زیرو وینگ می‌گذارم!

با انتخاب نام انجمن برای شهر، نه تنها عموم مردم متوجه می‌شدند که شهر به چه کسی تعلق دارد،‌مطلقی​ بلکه تبلیغی عالی نیز برای انجمن محسوب می‌شد. این یکی دیگر از مزایای ساخت شهر از پایه بود. اگر‌تنها​ انجمنی شهر خود را از طریق ارتقای یک شهرک به دست می‌آورد، شهر جدید همان نام قدیمی‌اش را حفظ می‌کرد.

از این رو، انجمن‌های درجه یک و قوی‌تر،‌قرار​ معمولاً تلاش می‌کردند تا شهرهایشان را از پایه‌پیش​ بسازند تا قدرت خود را به اثبات برسانند.

پس از اینکه شی فنگ نام‌گذاری‌ضربه‌ای​ شهر زیرو وینگ را به پایان‌پیش​ رساند، یارود مراحل ثبت را آغاز کرد.

یارود توضیح داد: «تبریک می‌گویم، لردِ محترم شهر. شما اکنون به نخستین برگزیده‌ی آسمانی در پادشاهی ستاره-ماه تبدیل شده‌اید که شهر اختصاصی خودش را دارد.‌صرفاً​ شهر اکنون وارد یک دوره حفاظتی ۲۱ روزه می‌شود. در این مدت، می‌توانید نگهبانانی برای شهر استخدام کنید تا از آن در برابر هرگونه مزاحمتی‌محترمانه​ محافظت کنند. همچنین، شما موظف به پرداخت مالیاتی معادل ۲۰۰,۰۰۰ طلا در هر ماه خواهید بود.» سپس پرسید: «آیا مایلید همین الان نگهبان استخدام کنید؟»

شی فنگ پرسید: «فهرستی‌شهرِ​ دارید که بتوانم از‌کنید​ روی آن انتخاب کنم؟»

سیستم دفاعیِ شهر با شهرک تفاوت داشت. سیستم در شهرک‌ها به بازیکنان اجازه می‌داد تنها تا سقف NPCهای رده ۲ را استخدام کنند. گذشته از این، NPCهای رده ۳ می‌توانستند به عنوان دادرس در شهرهای کوچک خدمت کنند.

با وجود اینکه او می‌توانست در یک شهر پایه نگهبانان NPC رده ۳ استخدام کند، اما ظرفیتش تنها به پنج نفر محدود می‌شد. علاوه بر این، NPCهای رده ۳ نقاط قوت و تخصص‌های متفاوتی داشتند. برای کاهش فشارِ دفاع از شهر، ضروری بود که نگهبانان NPC رده ۳ با دقت بالایی انتخاب شوند.

یارود فهرستی را به دست شی فنگ داد و گفت: «بسیار خب. این فهرستی از نگهبانان رده ۳ است که در حال‌اختیاراتی​ حاضر امکان ارائه‌ی آن‌ها را داریم. متأسفانه، از آنجا که تعداد نگهبانان رده ۱ و رده ۲ برای انتخاب بسیار زیاد است،‌چنان​ نمی‌توانم فهرست دقیقی از آن‌ها ارائه دهم. اگر فهرست دقیق‌تری از گزینه‌هایتان می‌خواهید، می‌توانید این نگهبانان را از طریق انجمن ماجراجویان استخدام کنید.»

این فهرست، قیمت‌های کلیِ نگهبانان NPC رده ۱ و رده ۲ را در کنار معرفی کوتاهی از نگهبانان NPC رده ۳ که برای استخدام در دسترس بودند، نشان می‌داد.

هزینه استخدام ده نگهبان نخبه سطح ۱۵۰ برای ۲۱ روز معادل ۱۰۰ طلا بود. این مبلغ‌پیش​ برای ده نگهبان رده ۱ سطح ۱۵۰ به ۳۰۰ طلا، و برای ده نگهبان رده ۲ سطح‌کسی​ ۱۵۰ به ۷۰۰ طلا می‌رسید. قیمت هر یک از نگهبانان رده ۳ نیز با دیگری تفاوت داشت.

در مجموع ۳۷ نگهبان رده ۳ در دسترس بودند که هزینه استخدام آن‌ها برای ۲۱ روز، بین ۸۰۰ تا ۱,۴۰۰ طلا متغیر بود. هزینه استخدام تنها یکی از این NPCها، با هزینه استخدام دو جوخه از نگهبانان رده ۲ برابری می‌کرد.

حتی برای انجمن زیرو وینگ نیز‌ثبت​ چشم‌پوشی از چنین هزینه‌ای آسان نبود، با‌شود​ وجود این، شی فنگ چاره‌ی دیگری نداشت.

از آنجا که او شهر زیرو وینگ را در نزدیکی شهرها یا شهرک‌های NPC بنا نکرده بود، شهر به راحتی در معرض حمله هیولاها قرار داشت. این خطر در شب‌ها دوچندان می‌شد. برای شهر زیرو وینگ که هنوز سازه‌های دفاعی‌اش تکمیل نشده بود، حضور نگهبانان قدرتمند امری ضروری به شمار می‌رفت.

علاوه بر این، شی فنگ اصلاً انتظار ظهور امپراتوری اورک را نداشت؛ امپراتوری قدرتمندی که از همین حالا نگاهش را به شهرک جنگل سردرگم دوخته بود. جنگل هزارتو تنها سد دفاعی میان شهرک و تپه جادوگر بود. اگر ارتش اورک‌ها تصمیم می‌گرفت به شهر زیرو وینگ حمله کند، نگهبانان NPC رده ۱ و رده ۲ به هیچ وجه قادر به دفع این هجوم نبودند. تنها NPCهای رده ۳ از برتری کافی در برابر اورک‌ها برخوردار بودند.

در نتیجه، شی فنگ تصمیم گرفت پنج نگهبان رده ۳ استخدام کند: یک شفابخش، دو تانک اصلی و دو کلاس جادویی. در میان آن‌ها، کلاس‌های جادویی با هزینه ۱۳۰۰ طلا برای هر نفر، گران‌ترین گزینه‌ها بودند. هر یک از این NPCهای کلاس جادویی، دو طلسم تخریب گسترده رده ۳ و یک نفرین رده ۳ در چنته داشتند.

پس از تصمیم‌گیری، شی فنگ لیست را به یارود برگرداند و گفت: «تصمیم‌شود​ گرفتم این پنج نفر رو استخدام کنم. علاوه بر این، می‌خوام ۸۰۰ نگهبان‌عنوان​ نخبه، ۱۵۰ نگهبان رده ۱ و ۵۰ نگهبان رده ۲ هم استخدام کنم.»

اگر Aqua Rose یا Gentle Snow آنجا حضور داشتند، با دیدن استخدام این حجم عظیم از نگهبانان، حتماً سکته می‌کردند.

با وجود اینکه هزینه استخدام نگهبانان NPC بسیار بیشتر از سربازان NPC بود، شی فنگ همچنان تصمیم گرفت ۱۰۰۰ نگهبان را به صورت یکجا استخدام کند...

اما شی فنگ به خوبی از ضرورت این تصمیم آگاه بود. وسعت شهرها به مراتب بیشتر از شهرک‌ها بود و بدون حضور NPCهای کافی، دفاع از شهر غیرممکن می‌شد و امنیت عمومی از بین می‌رفت.

از طرفی، از آنجا که محیط یک شهر مزایای بسیار بیشتری نسبت به شهرک داشت، هزینه استخدام نگهبانان NPC در آنجا مقرون‌به‌صرفه‌تر بود. اگر می‌خواست این تعداد نگهبان را در یک شهرک استخدام کند، وضعیت مالی زیرو وینگ به مرز ورشکستگی کشیده می‌شد.

این یکی از مزایایی بود که‌نام​ سیستم در اختیار بازیکنانی قرار می‌داد‌می‌تواند​ که شهرشان را از پایه بنا می‌کردند.

یارود پاسخ داد: «بسیار خب. هزینه کل نگهبانانی که انتخاب‌ضربه‌ای​ کردید، ۲۱,۰۰۰ طلا می‌شود. به محض اینکه پرداخت را انجام‌کادر​ دهید، انجمن ماجراجویان آن‌ها را به شهر اعزام خواهد کرد.»

شی فنگ بی‌درنگ‌دستش​ ۲۱,۰۰۰ طلا را به‌آرایه​ کاپیتان شوالیه تحویل داد.

خوشبختانه، او اخیراً مقدار زیادی از مواد کمیابی را که از شهر باد سرد به دست آورده بود، در‌دادرسان​ خانه حراج زیرو وینگ برای فروش گذاشته بود. در مدتی که در جزیره تندر حضور داشت، بیشتر آن مواد‌شهرهایشان​ به فروش رفته بود و پس از کسر هزینه‌های اولیه، سود خالصی معادل ۳۳,۵۲۷ طلا به دست آورده بود.

دقیقاً به همین دلیل بود که با وجود وضعیت‌ثبت​ مالی فعلی زیرو وینگ، جرئت کرد این تعداد عظیم‌کنترل​ از نگهبانان رده ۱ و رده ۲ را استخدام کند.

گذشته از این، آن مبلغ تنها سود حاصل از محموله اول بود. با گذشت زمان، بازیکنان شهر باد سرد دوباره‌کادر​ حجم عظیمی از مواد را انبار می‌کردند. اگر آن مواد را می‌خرید و دوباره به فروش می‌رساند، به راحتی ۳۰,۰۰۰‌یکی​ طلای دیگر به جیب می‌زد. این سرعت درآمدزایی، حتی از شهرک جنگل سنگی و شرکت تجاری نور شمع نیز پیشی می‌گرفت.

در آینده و زمانی که شهر باد سرد مسیری به سوی دیگر شهرهای NPC در دنیای کریستال یخی باز می‌کرد، سود او از این هم فراتر می‌رفت. این شرایط، هیچ دست‌کمی از داشتن یک معدن طلای شخصی نداشت.

پس از تأیید پرداخت، یارود با احترام‌پایان​ به شی فنگ تعظیم کرد و سپس‌صاحب​ به همراه دیگر شوالیه‌ها آنجا را ترک کرد.

بلافاصله پس از آن، مجموعه‌ای‌شماست​ از اعلان‌ها و اطلاعیه‌های سیستم‌پایان​ در گوش شی فنگ طنین‌انداز شد.

...