چپتر 1781: چپتر 1781
0پادشاهی ستاره-ماه، شهر زیرو وینگ:
با ورود به سالن طبقه اول گیلد، شی فنگ متوجه شد که سالن اصلی مملو از اعضایی است که مشتاقانه در حال دریافت‌تغییر مأموریت یا معاوضه آیتم از انبار گیلد بودند. با یک نگاه سطحی، دریافت که تمام بازیکنان حاضر در سالن، سطح ۵۱ و بالاتر هستند.می‌رسید برخی بازیکنان رده ۲ که نشان عضو هسته زیرو وینگ را بر سینه داشتند، در حال تشکیل تیم‌های گیلد برای پاکسازی سیاه‌چال‌های تیمی بودند.
شور و نشاط و رونق خاصی در سراسر‌سمت سالن طبقه اول موج می‌زد. اوضاع با پیش از‌پیشرفته عزیمت او به دنیای بلور یخ، کاملاً تفاوت داشت.
پس از بررسی کوتاه وضعیت سالن‌یافته گیلد، شی فنگ با عجله به‌خود سمت شرکت تجاری نور شمع رفت.
همان‌طور که سوار بر یک کالسکه پیشرفته از میان خیابان‌های شهر زیرو وینگ می‌گذشت، متوجه شد که بازیکنان بسیار بیشتری نسبت به قبل در‌حضورشان شهر حضور دارند؛ به ویژه بازیکنان تاجر. افزون بر این، بازیکنان تفریحی بسیاری به چشم می‌خوردند که لباس‌های مجازیِ طراحی و تولید شده توسط‌قریب‌الوقوع شرکت‌های دنیای واقعی را به تن داشتند. کاملاً روشن بود که بازیکنان، شهر زیرو وینگ را به چشم مکانی برای لذت بردن از زندگی می‌دیدند.
سوای بازیکنان تاجر و تفریحی،لحظه حضور بازیکنان متخصص در شهر‌ده‌ها نیز افزایش چشمگیری یافته بود.
شی فنگ در همان لحظه و تنها در میدان دید خود، ده‌ها‌شمع بازیکن متخصص سطح ۵۳ به بالا و حتی دو بازیکن بسیار کمیاب رده‌حضور ۲ را مشاهده کرد. چنین صحنه‌ای حتی در شهر یخ‌زده نیز بی‌سابقه بود.
با وجود این، بزرگ‌ترین تغییر شهر زیرو وینگ، کالسکه‌های حاضر در خیابان‌ها بود. کاروان‌های کالسکه پی‌درپی از کنار شی فنگ عبور می‌کردند. این کاروان‌ها بیشتر به تاجران NPC تعلق داشتند و حضورشان، خود نشان‌دهنده رونق شهر بود. هرچه تعداد این کاروان‌ها در شهری بیشتر می‌شد، آن شهر نیز پررونق‌تر به شمار می‌رفت.
زمانی که رونق شهر زیرو وینگ به حد نصاب‌بی‌سابقه مشخصی می‌رسید، به شرط برآورده کردن الزامات امنیتی، می‌توانست‌عبور از یک شهر پایه به شهر متوسط ارتقا یابد.
از نگاه شی‌یافته فنگ، ارتقای شهر‌تنها زیرو وینگ قریب‌الوقوع بود.
اگر گیلدی قصد داشت شهر پایه خود را به شهر متوسط ارتقا دهد، آن شهر به شهرت عمومی کافی نیاز داشت. حضور تاجران NPC در خیابان‌ها، معیار مناسبی برای سنجش شهرت عمومی شهر محسوب می‌شد؛ حقیقتی که گیلدهای بزرگ در گذشته پس از جمع‌آوری داده‌ها از چندین شهر گیلد، به آن پی برده بودند. در حالت عادی، وقتی نیمی از کاروان‌های تجاریِ حاضر در شهر را کالسکه‌های حمل‌ونقل پیشرفته تشکیل می‌دادند، بدین معنا بود که شهر پایه، شهرت عمومی لازم برای تبدیل شدن به شهر متوسط را کسب کرده است.
در این میان، تقریباً یک‌سوم از کالسکه‌های تجاریِ حاضر در‌میدان شهر زیرو وینگ، از نوع کالسکه‌های حمل‌ونقل پیشرفته بودند. شهر‌چنین فاصله چندانی تا رسیدن به شهرت عمومی مورد نیاز نداشت.
سرعت توسعه شهر زیرو‌مشاهده وینگ کاملاً فراتر از‌یخ‌زده انتظارات شی فنگ پیش می‌رفت.
با وجود چهار برج عناصر در شهر زیرو وینگ، الزامات امنیتی برای تبدیل شدن به‌مشاهده شهر متوسط از پیش فراهم شده بود. به بیان دیگر، تنها کافی بود شهر زیرو‌می‌کردند وینگ به شهرت عمومی لازم دست یابد تا بی‌درنگ به شهر متوسط ارتقا پیدا کند.
عالی می‌شد اگر شهرک بال نقره‌ای و شهرک گمشده نیز‌تجاری به همین سرعت ارتقا می‌یافتند. همان‌طور که از پنجره کالسکه‌می‌گذشت به خیابان‌ها چشم دوخته بود، آهی از سر حسرت کشید.
جایگاه شهر زیرو وینگ به عنوان اولین شهر گیلد در پادشاهی ستاره-ماه، مزیت عظیمی‌بازیکن برای آن به ارمغان آورده بود. با مزیت اضافی یک سازه دفاعی پیشرفته مانند چهار‌کاروان‌های برج عناصر، اساساً غیرممکن بود که بتوان جلوی توسعه سریع شهر زیرو وینگ را گرفت.
از طرف دیگر، شهرک بال نقره‌ای و‌صحنه‌ای شهرک گمشده که هر دو در نقشه‌های‌خیابان‌ها بی‌طرف واقع شده بودند، چنین مزیتی نداشتند.
پس از حدود ده دقیقه کالسکه‌سواری، شی فنگ به مقابل شرکت تجاری نور شمع رسید‌مشاهده که همچون گذشته پرجنب‌وجوش بود. تعداد زیادی از بازیکنان سبک زندگی در گوشه‌ای از فروشگاه صف‌کاروان‌ها کشیده بودند و انتظار می‌کشیدند تا درخواست عضویت خود را به شرکت نور شمع ارائه دهند.
با دیدن شی فنگ، Melancholic Smile که در سالن طبقه دوم سرگرم رسیدگی به امور استخدام بود، با خوشحالی غافلگیر شد و گفت: «لیدر گیلد، برگشتید!»
وقتی شی فنگ دید که Melancholic Smile به او نزدیک می‌شود، پرسید: «اوهوم. الان اوضاع توی شهر زیرو وینگ و نور شمع چطوره؟»
وقتی چشمش به نشان استاد آهنگر روی‌صحنه‌ای سینه او افتاد، نتوانست تعجبش را پنهان‌خیابان‌ها کند و پرسید: «به این زودی استاد شدی؟»
Melancholic Smile پاسخ داد: «همین دیروز استاد آهنگر شدم. همه‌اش به خاطر مواد کمیابیه که دادی Solitary Nine و بقیه بیارن. اون مواد بهم اجازه داد آزمایش‌های زیادی بکنم. آخرش تونستم یه تجهیزات کاملاً جدید بسازم.»
با وجود این، Melancholic Smile برخلاف لحن متواضعانه‌اش، همچنان در دل به خود می‌بالید. گذشته از این، رسیدن به مقام استادی، سد بزرگی برای عبور محسوب می‌شد. در این مقطع زمانی، خیل عظیمی از بازیکنان سبک زندگی همچنان در رتبه پیشرفته گیر افتاده بودند و با ساخت یک آیتم جدید فرسنگ‌ها فاصله داشتند.
شی فنگ چند طرح از کیفش بیرون‌همان آورد و گفت: «حالا که استاد آهنگر‌بازیکن شدی، این طرح‌ها رو می‌سپارم به خودت.»
او این طرح‌ها را از ویرانه برف به دست آورده بود. یکی از این طرح‌ها متعلق به‌کنار سلاح رتبه طلای سیاه سطح ۵۰ یعنی تیغه ساکام بود، دیگری به محافظ بازوی زره صفحه‌ای رتبه طلای‌مشخصی آبدیده سطح ۵۰ اختصاص داشت و آخرین مورد، طرح ردای زره پارچه‌ای رتبه طلای سیاه سطح ۵۰ بود.
با نگاهی دقیق‌تر به این طرح‌ها، Melancholic Smile در دم مات و مبهوت ماند و طرح‌های تیغه سوکهام و محافظ بازوی رتبه طلای آبدیده را محکم در دست فشرد.
او با هیجان پرسید:بررسی «لیدر گیلد، واقعاً می‌تونم‌سمت اینا رو یاد بگیرم؟»
اگر این‌ها صرفاً طرح‌های آهنگری رتبه نقره مهتاب بودند، او حتی خم به ابرو نمی‌آورد. با وجود این، ماجرا‌کرد برای طرح‌های رتبه طلای آبدیده و طلای سیاه سطح ۵۰ کاملاً متفاوت بود، چرا که آهنگری آیتم‌هایی با این‌حضورشان کیفیت به تکنیک‌های کاملاً متفاوتی نیاز داشت و برای آزادسازی پتانسیل کامل مواد اولیه، باید ترکیب‌بندی دقیقی صورت می‌گرفت.
خلاصه اینکه، رتبه یک سلاح یا‌چنین تجهیزات ساخته شده، به توانایی آهنگر‌تغییر در به‌کارگیری مواد اولیه بستگی داشت.
اگر یک آهنگر می‌توانست تنها سلاح‌ها و تجهیزات رتبه برنزی و آهن مرموز را بسازد، توانایی‌اش در‌چنین آزادسازی پتانسیل مواد خام تنها در سطح ابتدایی بود. از سوی دیگر، سلاح‌ها و تجهیزات رتبه طلای سیاه‌حضورشان را می‌شد آثار هنری به شمار آورد. در این رتبه، ترکیب مواد عملاً در سطحی بی‌نقص قرار داشت.
در همین حال، اگر بازیکنان می‌خواستند چنین آثار هنری‌شرکت خلق کنند، باید پیوسته طرح‌های آهنگری رتبه طلای آبدیده‌میان و طلای سیاه سطح ۵۰ به بالا را یاد می‌گرفتند.
با وجود این، طرح‌هایی با چنین رتبه‌ای به‌شدت کمیاب بودند و به دست آوردنشان دشواری‌بالا زیادی به همراه داشت. تا به این لحظه، به جز طرح‌های رتبه طلای آبدیده و‌پی‌درپی بالاتر از شهر مقدس تایتان، شرکت تجاری نور شمع هیچ طرح رده‌بالای دیگری در اختیار نداشت.
شی فنگ با خنده‌ای کوتاه گفت: «معلومه.صحنه‌ای اگه نور شمع خیاطی داره که به رتبه‌کاروان‌های استاد رسیده، پس اون طرح ردا مال اونه.»
این وضعیت او را متوجه کرد که علاوه بر مواد کمیاب مختلف، می‌توانست طرح‌های رده‌بالایی برای بازیکنان سبک زندگی از دنیای کریستال یخی به دست آورد. ایده بدی نبود که از Solitary Nine بخواهد برخی از طرح‌های رده‌بالایی را که در دنیای کریستال یخی به دست آورده بودند، منتقل کند.
Melancholic Smile همان‌طور که طرح‌ها را در کیفش می‌گذاشت، با چهره‌ای غرق در شادی گفت: «ممنون لیدر گیلد! بهت قول می‌دم خیلی زود سلاح‌ها و تجهیزاتی بسازم که راضیت کنه!»
پس از آن، او شروع‌چشمگیری به ارائه گزارشی از امور جاری‌دید زیرو وینگ به شی فنگ کرد.
به لطف شهر زیرو وینگ و شهرک بال نقره‌ای، توسعه زیرو وینگ با‌کالسکه‌های سرعتی سرسام‌آور پیش می‌رفت. گیلد اکنون بیش از ۲۴۰,۰۰۰ عضو نخبه و ۷,۰۰۰هرچه عضو متخصص داشت. این ارقام به‌تنهایی می‌توانست با گیلدهای درجه یک رقابت کند.
با عبور جمعیت بازیکنان شهر زیرو وینگ از مرز ۵,۰۰۰,۰۰۰ نفر در‌بالا این مدت، فاصله چندانی تا رسیدن به شهر رودخانه سفید نمانده بود.کالسکه‌های تنها هزینه ورودی که روزانه جمع‌آوری می‌شد، درآمد عظیمی برای گیلد فراهم می‌کرد.
فقط با افزایش تعداد اعضای گیلد، هزینه‌های آن نیز به همان نسبت بالا می‌رفت. علاوه بر این، اعضای زیرو وینگ که در شهرک بال نقره‌ای در حال توسعه بودند، پیوسته مورد کمین‌بسیاری و آزار و اذیت معبد خدای شرور و بازیکنان تاریک قرار می‌گرفتند. این موضوع گیلد را مجبور می‌کرد تا ساختارهای دفاعی بیشتری در شهرک بال نقره‌ای بسازد و همچنین به اعضایی که در‌حتی نبرد کشته می‌شدند، غرامت بپردازد. در حال حاضر، گیلد اساساً هر سکه‌ای را که به دست می‌آورد، دوباره روی خودش سرمایه‌گذاری می‌کرد. در نتیجه، اکنون تنها می‌توانست به‌سختی خود را سرپا نگه دارد.
با وجود این، به لطف شهرک بال نقره‌ای، زیرو‌تنها وینگ دستاوردهای فراوانی از ویرانه‌های الهی اولیه کسب می‌کرد.مشاهده گیلد اکنون بازیکنان بسیار بیشتری را به ویرانه‌ها می‌فرستاد.
پس از شنیدن گزارش Melancholic Smile، شی فنگ که بر سر جمع‌آوری تجهیزات مقاومت در برابر آتش حسابی ذهنش را درگیر کرده بود، تا حد زیادی نفس راحتی کشید.
اکنون که گیلد متخصصان بی‌شماری داشت، اختصاص دادن بخشی از آن‌ها‌بازیکن صرفاً برای جمع‌آوری تجهیزات مقاومت در برابر آتش، مانعی در عملیات‌بزرگ‌ترین گیلد ایجاد نمی‌کرد. دست‌کم، این کار تأثیری روی توسعه نیروی اصلی نمی‌گذاشت.
در مورد بودجه نیز، این موضوع اصلاً مشکلی به حساب نمی‌آمد. پس از‌رفت آن، شی فنگ مواد کمیاب داخل کیفش را خالی کرد و آن‌ها را‌دارند به شکل کوه‌هایی مینیاتوری در انبار شرکت تجاری نور شمع روی هم چید.
تماشای موادی که شی فنگ بیرون می‌کشید، Melancholic Smile را زبان‌بسته کرد. حجم این مواد بسیار بیشتر از مجموع موادی بود که گروه Solitary Nine در دو سفر با خود آورده بودند.
با این حجم از مواد کمیاب، آن‌ها می‌توانستند تنها با فروش مستقیمشان ثروت هنگفتی به جیب بزنند. اگر این مواد را به محصول‌تعلق تبدیل کرده و می‌فروختند، درآمدشان از این هم بیشتر می‌شد. گذشته از این، بسیاری از این مواد برای تولید سلاح‌ها و تجهیزات سطح‌یابد ۵۰ در رتبه نقره مهتاب و بالاتر مناسب بودند. اگر این سلاح‌ها و تجهیزات را می‌ساختند و می‌فروختند، پول هنگفتی به دست می‌آوردند.
Melancholic Smile گفت: «راستی لیدر گیلد، یه آیتم اینجاست که عمارت راز فرستاده. اولش نماینده‌های عمارت راز گفتن که حتماً باید شخصاً تحویلش بدن به خودت. اما چون نبودی، بعد از چند بار رفت و آمد، بی‌خیال شدن و در عوض اونو دادن به من تا براشون نگه دارم.»
سپس جعبه کادویی کاملاً سیاه‌کوتاه را از کیفش بیرون آورد‌تجاری و به شی فنگ داد.
پس از گرفتن جعبه کادو، شی فنگ‌همان در دم آن را از روی کنجکاوی باز‌بالا کرد و پرسید: «آیتمی از طرف عمارت راز؟»