چپتر 721: ارتقا به پادشاه شمشیر

با کلیک شی فنگ بر روی گزینه «استفاده»،‌کافی​ کتاب تبحر به نوری نقره‌ای بدل گشت و ناپدید‌رسیدن​ شد. سپس گردونه جوایز نیمه‌شفافی پیش رویش پدیدار گشت.

کتاب تبحر برنزی بین ۵ تا ۲۵ امتیاز‌آسانی​ تبحر آزاد به بازیکن می‌بخشید. ویژگی شانس بازیکن‌نتیجه‌ای​ هیچ‌گونه تأثیری بر این نوع گردونه جوایز نداشت.

عقربه گردونه جوایز تنها‌کنم​ زمانی از چرخش می‌ایستاد‌۲۰۰​ که بازیکن فرمان «توقف» می‌داد.

با وجود این، گردونه جوایز به بخش‌های مساوی تقسیم نشده بود. هرچه امتیاز تبحر آزادِ یک بخش بیشتر می‌شد، مساحت آن‌حتی​ روی گردونه کاهش می‌یافت. برای نمونه، بخش ۵ امتیازی، ۲۵ درصد از فضای گردونه را به خود اختصاص داده بود و‌بالاتر​ توقف عقربه روی آن به آسانی رخ می‌داد. در مقابل، بخش ۲۵ امتیازی کمتر از ۱ درصد گردونه را در بر می‌گرفت...

تکیه بر قدرت بینایی‌پیشم​ برای کسب نتیجه‌ای بهتر‌کافی​ نیز کاملاً غیرممکن بود.

چشم غیرمسلح نمی‌توانست سرعت چرخش عقربه‌اختصاص​ را دنبال کند. هیچ راهی برای تشخیص‌قدرت​ زمان مناسبِ توقف عقربه در کار نبود.

با فرمان «توقفِ»‌جمع​ شی فنگ، سرعت‌سطح​ عقربه کاهش یافت.

عقربه روی‌کنم​ بخش ۶ امتیازی‌متوسط​ از حرکت ایستاد.

شی فنگ به عدد به‌دست‌آمده نگاه کرد و با خنده‌ای تلخ با خود گفت: «همون‌طور‌جمع​ که انتظار می‌رفت، افتادن روی بخش پرامتیاز کار راحتی نیست. باز خوبه ۳۵ تا کتاب تبحر‌مجموع​ پیشم دارم. باید بتونم امتیاز کافی واسه تبدیل شدن به استاد پیشرفته شمشیر رو جمع کنم.»

برای رسیدن به سطح استاد متوسط شمشیر، به‌آسانی​ ۲۰۰ امتیاز تبحر و برای رسیدن به سطح‌نتیجه‌ای​ استاد پیشرفته شمشیر، به ۳۰۰ امتیاز نیاز داشت.

در حال حاضر، ۱۷۷ امتیاز تبحر داشت. با احتساب ۶ امتیازی که تازه به دست آورده بود، مجموع امتیازاتش به ۱۸۳ می‌رسید. حتی‌حتی​ اگر از هر کتاب تبحر برنزی تنها ۵ امتیاز می‌گرفت، دست‌کم ۱۷۰ امتیاز تبحرِ دیگر کسب می‌کرد. بدین ترتیب، برای ارتقا به استاد‌غول‌ها​ پیشرفته شمشیر هیچ مشکلی پیش رویش نبود. آسیب او با شمشیر یک‌دست ۵۰ درصد افزایش می‌یافت و قدرت او نیز رشد چشمگیری می‌کرد.

پس از آن، شی‌سطح​ فنگ بی‌درنگ استفاده از‌نیاز​ کتاب‌های تبحر را آغاز کرد.

...

حتی یکی از چرخش‌ها نیز امتیازی بالاتر از ۱۰‌مقابل​ به همراه نداشت. کتاب‌های تبحر برنزی که غول‌ها به‌نیز​ جا گذاشته بودند، به‌شدت ناامیدکننده و فریبکارانه به نظر می‌رسید.

با وجود این، پس از مصرف ۱۴‌متوسط​ کتاب تبحر برنزی، شی فنگ توانست تبحر‌۱۷۷​ شمشیر یک‌دست خود را به ۳۰۰ امتیاز برساند.

شی فنگ که پیش‌تر قصد داشت چند کتاب تبحر برای Fire Dance و دیگران کنار بگذارد، با خود فکر کرد: «هنوز ۲۰ تا کتاب دیگه مونده و فقط ۱۵۰ امتیاز تا رسیدن به ۴۵۰ امتیاز تبحر فاصله دارم. بهتره شانسم رو واسه پادشاه شمشیر امتحان کنم.»

اگر می‌توانست تبحر شمشیر یک‌دست خود‌باید​ را به سطح پادشاه شمشیر پایه ارتقا‌پیشرفته​ دهد، قدرت کشندگی حملاتش دیگر شوخی‌بردار نبود.

اگر در مقام یک استاد پیشرفته شمشیر در برابر یک تانک اصلیِ تراز اول قرار می‌گرفت، برای پایان‌نیز​ دادن به نبرد تقریباً به ۷ حمله پایه نیاز داشت. اما در صورت رسیدن به سطح پادشاه شمشیر‌حرکت​ پایه، این رقم به تنها ۵ ضربه کاهش می‌یافت. تازه این محاسبات بدون در نظر گرفتن مهارت‌ها بود.

به بیان دیگر، ارتقای تبحر شمشیر یک‌دست به استاندارد پادشاه شمشیر پایه، معادل فعال‌سازی دائمی یک مهارت جنونِ ضعیف با مدت‌زمان نامحدود بود. در نبردهای PvP، این پیشرفت به او اجازه می‌داد تا حریفانی از رده‌های بالاتر را به چالش بکشد.

در حال حاضر، شی فنگ تنها در قلمرو جریان آب قرار داشت. تجهیزات متخصصان تراز اول در قلمرو خدا پیوسته‌می‌رسید​ در حال ارتقا بود. از سوی دیگر، تجهیزات خودش از مدت‌ها پیش به بالاترین حد ممکن رسیده بود و ارتقای مجدد‌چرخش‌ها​ آن‌ها تا مدتی بسیار دشوار به نظر می‌رسید. از این رو، برتری او در ویژگی‌ها با گذشت زمان رفته‌رفته رنگ می‌باخت.

شی فنگ تخمین می‌زد که در یک نبرد متکی بر حملات پایه، تنها اندکی از‌جمع​ یک متخصص قلمرو تهی هم‌سطحِ خود که تجهیزات تراز اول به تن دارد، قوی‌تر است. اگر‌مجموع​ قصد داشت یک متخصص قلمرو تهی را از پای درآورد، به زمان نسبتاً زیادی نیاز داشت.

در نبرد گروهی و در برابر آن خیل عظیم از متخصصان گل هفت گناه، هرچه متخصص‌نتیجه‌ای​ قلمرو تهی او را بیشتر معطل می‌کرد، خطر بزرگ‌تری جانش را تهدید می‌نمود. با وجود این، در‌نبود​ صورت رسیدن به سطح پادشاه شمشیر پایه، از پای درآوردن یک متخصص قلمرو تهی بسیار آسان‌تر می‌شد.

از این رو، تبدیل شدن‌رسیدن​ به پادشاه شمشیر پایه برای‌نیاز​ شی فنگ امری حیاتی بود.

سپس شی فنگ‌رسیدن​ به استفاده از کتاب‌های‌۳۰۰​ تبحر برنزی ادامه داد.

یک کتاب...‌باز​ دو کتاب...‌پیشم​ سه کتاب...

کتاب‌های تبحر برنزی، یکی‌فضای​ پس از دیگری در‌آسانی​ دستان شی فنگ ناپدید می‌شد.

تبحر ۶+!

تبحر ۸+!

تبحر ۵+!

تبحر ۹+!

...

شی فنگ به نشانگر کنار تبحر شمشیر یک‌دست‌نیاز​ خود نگاه کرد و گفت: «فقط هشت امتیاز دیگه!»‌مجموع​ با برداشتن آخرین کتاب تبحر، روی «استفاده» کلیک کرد.

با شروع چرخش عقربه،‌پیشم​ شی فنگ نفس عمیقی‌کافی​ کشید و فریاد زد: «وایسا!»

اگر نمی‌توانست هشت امتیاز به‌خود​ دست آورد، باید برای جستجوی‌کمتر​ گول‌های بیشتر به جای دیگری می‌رفت.

منطقه تجاری بیشترین جمعیت گول‌ها را در خود جای داده بود. مکان‌های دیگر گول‌های‌۱۷۷​ کمتری داشتند. اگر می‌خواست کتاب تبحر دیگری به دست آورد، باید دست‌کم صد گول‌دیگر​ را می‌کشت. در این صورت مجبور می‌شد دو یا سه ساعت دیگر را هدر دهد.

بی‌درنگ، سرعت عقربه کم شد و از بخش‌های دورقمی و بخش‌حاضر​ ۵ امتیازی عبور کرد. عقربه از بخش ۶ امتیازی نیز گذشت.‌اگر​ در نهایت، عقربه رفته‌رفته روی بخش ۹ امتیازی از حرکت ایستاد.

شی فنگ بی‌درنگ هر نه امتیاز را‌متوسط​ به تبحر شمشیر یک‌دست خود اختصاص داد‌۱۷۷​ و آن را به ۴۵۱ امتیاز رساند.

شی فنگ‌امتیازی​ عنوان استاد شمشیرزنی‌خود​ را بررسی کرد.

افزایش ۲۰ درصدی سرعت‌فضای​ حمله؟! چه عنوان قدرتمندی!‌آسانی​ شی فنگ شگفت‌زده شد.

در قلمرو خدا، سلاح‌ها و تجهیزات بسیار کمی سرعت حمله بازیکن را افزایش می‌دادند. هر آیتمی که‌دست​ چنین قابلیتی داشت، بسیار ارزشمند بود. این اولین باری بود که شی فنگ عنوانی را می‌دید که می‌توانست‌یک‌دست​ سرعت حمله بازیکن را ۲۰ درصد افزایش دهد. در گذشته، بالاترین مقداری که شنیده بود ۱۵ درصد بود.

همان‌طور که شی فنگ به عنوان استاد شمشیرزنی نگاه می‌کرد، نمی‌توانست پوزخندش را پنهان کند و با خود‌امتیازاتش​ گفت: «برای رویارویی با اون متخصص قلمرو تهی از گل هفت گناه مطمئن نبودم. حالا که تبحر شمشیر یک‌دستم‌بی‌درنگ​ به سطح پادشاه شمشیر پایه رسیده و عنوان استاد شمشیرزنی رو دارم، باید بتونم مبارزه رو سریع تموم کنم.»

شی فنگ آرزو داشت می‌توانست بی‌درنگ به شهر‌کافی​ رودخانه سفید بازگردد. با وجود این، او تنها‌کنم​ نیمی از مأموریت خود را انجام داده بود.

«دیگه وقتشه یه سری به کاخ بزنم.» شی فنگ بی‌درنگ‌کمتر​ عنوان خود را به مارکی جانور تندر تغییر داد. سپس باد‌چشم​ سوار را فعال کرد و به سمت کاخ به پرواز درآمد.

با رتبه مارکی او، هیچ‌یک از نگهبانان جانور تندر در دو طرف دروازه اصلی کاخ برای متوقف کردن شی فنگ‌امتیازاتش​ حرکتی نکردند. لردهای اعظم به سادگی به شی فنگ اجازه دادند وارد کاخ شود. با این حال، نگهبانان در دم‌کتاب‌های​ اهریمن رده ۳ را که شی فنگ احضار کرده بود، از پای درآوردند. این موضوع شی فنگ را کمی کلافه کرد.

به محض عبور از دروازه‌های کاخ، شی‌۳۰۰​ فنگ با منظره نگهبانان مکانیکی متعددی روبه‌رو‌تازه​ شد که در سالن پهناور گشت می‌زدند.

اگرچه این گشتی‌های جانور تندر به قدرت نگهبانان جانور تندر نبودند، اما تعدادشان بسیار بیشتر‌دست​ بود. هر جوخه شامل ۲۰ گشتی جانور تندر می‌شد. در برابر چنین نیرویی، حتی یک‌ارتقا​ بازیکن رده ۴ سطح ۲۰۰ هم مجبور می‌شد دمش را روی کولش بگذارد و فرار کند.

همان‌طور که شی فنگ گشتی‌های جانور تندر را تماشا می‌کرد، شایعات مربوط به‌پیشرفته​ مرگ بازیکنان رده ۴ بسیاری در این مکان را به یاد آورد و با‌احتساب​ خود فکر کرد: «اگه واقعاً سعی می‌کردم به زور وارد بشم، اینجا گورم می‌شد.»

این گشتی‌های جانور تندر پیش‌خود​ از ادامه وظایف خود، تنها‌کمتر​ نگاهی گذرا به شی فنگ انداختند.

شی فنگ‌شمشیر​ بدون مانع در‌رسیدن​ کاخ پیش رفت.

به دلیل وجود گشتی‌های جانور تندر، حتی یک‌نیاز​ هیولا هم در کاخ حضور نداشت. شی فنگ به‌مجموع​ راحتی به قلب کاخ، یعنی حیاط جانور تندر رسید.

نقشه نشان می‌داد که حیاط جانور تندر محل‌کافی​ زندگی امپراتور تندر کایزر است. از این رو، شی‌رسیدن​ فنگ راه خود را به آنجا باز کرده بود.

«عجب مانای شدیدی. تراکم اینجا تقریباً سه برابر دنیای بیرونه.» پیش از آنکه شی فنگ حتی وارد حیاط‌نیز​ جانور تندر شود، می‌توانست پاک شدن ذهنش را احساس کند. این پدیده‌ای بود که تنها زمانی رخ می‌داد‌حرکت​ که مانا به تراکم خاصی می‌رسید. او با رضایت اندیشید: «به نظر می‌رسه کار درستی کردم که اومدم اینجا.»