چپتر 1277: شمشیرهایی که غبار شدند

به محض اینکه شی فنگ شمشیر پرتگاه‌وجه​ را وادار کرد سلاح‌های روی میز را‌بلعید​ ببلعد، فضای اتاق ساکت آهنگری به لرزه درآمد.

با دیدن اینکه سلاح‌های رده‌بالا‌سنگ​ یکی پس از دیگری پودر‌برداشت​ می‌شدند، قلبش به درد آمد.

در حال حاضر، سلاح‌های سطح ۴۵ در قلمرو خدا بسیار کمیاب‌فعلی​ بود. از آنجا که بسیاری از بازیکنان متخصص تنها در سطح‌فشار​ ۴۱ یا ۴۲ قرار داشتند، این سلاح‌ها ارزش بسیار بالایی داشت.

در این مقطع زمانی، یک سلاح طلای آبدیده سطح ۴۵ به‌راحتی بیش از ۴۰۰ طلا به فروش می‌رسید که تنها اندکی‌حین​ از یک سلاح طلای سیاه سطح ۴۰ ارزان‌تر بود. در مورد سلاح‌های طلای سیاه سطح ۴۵ نیز، حتی سلاحی با ویژگی‌های‌گشت​ متوسط بیش از ۱۰۰۰ طلا قیمت داشت. با وجود این، حتی با چنین قیمتی هیچ‌کس حاضر به فروش این سلاح‌ها نبود.

اما اکنون، شی فنگ سی سلاح طلای آبدیده‌توانایی​ و ده سلاح طلای سیاه را فدا کرده بود.‌خود​ ارزش کل آن‌ها به‌راحتی از ۲۰,۰۰۰ طلا فراتر می‌رفت.

حتی مقامات عالی‌رتبه سوپر انجمن‌ها نیز جرأت انجام چنین ارتقای‌برداشت​ پرهزینه‌ای را نداشتند. آن‌ها قطعاً ترجیح می‌دادند این کار را‌شکست​ تنها پس از عبور بازیکنان عادی از سطح ۴۵ انجام دهند.

با وجود این، شی فنگ در این لحظه هیچ اهمیتی به این موضوع نمی‌داد. مأموریت ارتقای رده ۲ او در‌جوهره​ بالاترین درجه اهمیت قرار داشت. تنها یک بار شرکت در مأموریت ارتقا، ۱۸۸ سنگ مانا و ۱۰,۰۰۰ طلا برایش هزینه‌دیگر​ در برداشت. با توجه به منابع مالی فعلی زیرو وینگ، او به هیچ وجه توانایی تحمل یک شکست را نداشت.

پس از اینکه شمشیر پرتگاه تمام جوهره سلاح‌ها را بلعید، شی فنگ فشار بی‌سابقه‌ای را روی خود‌هرگونه​ احساس کرد که توان هرگونه حرکتی را از او می‌گرفت. در همین حین، فضای اطراف شمشیر پرتگاهِ‌غرش​ دگرگون‌شده نیز شروع به ترک خوردن کرد؛ گویی محیط اطراف دیگر گنجایش تحمل حضور این سلاح را نداشت.

«غرررش!»

غرش اژدهایی در سراسر اتاق طنین‌انداز شد. بی‌درنگ،‌برایش​ فضای داخل اتاق در خلأ محو گشت و تاریکی‌وجه​ مطلق، محیط اطراف شی فنگ را در بر گرفت.

لحظاتی بعد، جریان‌هایی از دودِ قیرگون از درون خلأِ تاریک بیرون آمد و به داخل‌توانایی​ شمشیر پرتگاه سرازیر شد. سپس، گویی اژدهای سیاه حک‌شده بر قبضه شمشیر جان گرفته باشد، نقش‌برجسته‌حین​ روی تیغه به حرکت درآمد و در مسیر خود، رون‌هایی به رنگ خون بر جای گذاشت.

با پوشیده شدن تمام تیغه‌ی شمشیر از‌شکست​ رون‌ها، اژدهای سیاه و کوچک به جایگاه‌خود​ اصلی خود روی قبضه بازگشت و بی‌حرکت شد.

اگرچه فضای اطراف آرام گرفته بود، اما شمشیر پرتگاه که در برابر شی فنگ شناور مانده‌بی‌سابقه‌ای​ بود، هاله‌ای فوق‌العاده شیطانی از خود ساطع می‌کرد. مه سیاه و رقیقی تمام شمشیر را در‌محیط​ بر گرفته بود. رون‌ها نیز با درخششی خونین می‌درخشیدند و جلوه‌ای بس وهم‌انگیزتر به سلاح می‌بخشیدند.

شمشیر پرتگاه واقعاً دارد روزبه‌روز خطرناک‌تر می‌شود.‌۱۰,۰۰۰​ اگر اطمینان کامل نداشته باشم، به هیچ وجه‌زیرو​ نباید آن را به سطح ۵۰ ارتقا دهم.

با در دست گرفتن شمشیر پرتگاه، شی فنگ به‌منابع​ وضوح تپش آن را احساس کرد؛ گویی موجودی زنده را‌تمام​ در چنگ می‌فشرد. از این حس، لرزه‌ای بر اندامش افتاد.

سطح ۵۰ نقطه عطف بزرگی به شمار می‌رفت. با وجود اینکه مطمئن نبود ارتقای شمشیر پرتگاه به سطح‌حرکتی​ ۵۰ واکنش معکوسی در پی خواهد داشت یا خیر، اما همچنان باید نهایت احتیاط را به خرج می‌داد. در‌طنین‌انداز​ غیر این صورت، ممکن بود حتی بدون اینکه بفهمد چه بلایی بر سرش آمده، جانش را از دست بدهد.

در همین حین، شمشیر پرتگاه پس از ارتقا به سطح ۴۵، بهبود‌تمام​ چشمگیری در ویژگی‌های پایه خود پیدا کرده بود. شی فنگ با مشاهده ویژگی‌های‌اطراف​ این سلاح جادویی، برای رویارویی با مأموریت ارتقای خود اعتمادبه‌نفس بسیار بیشتری یافت.

همان‌طور که شمشیر پرتگاه را سرسری چند بار تاب می‌داد، شی فنگ در‌جوهره​ دل شگفت‌زده شد: «ویژگی‌های پایه‌اش واقعاً افزایش چشمگیری داشته است. تنها قدرت حمله‌اش‌پرتگاهِ​ می‌تواند با یک سلاح دودستی حماسی رقابت کند. وزن سنگینش هم شگفت‌انگیز است.»

در مقایسه با شمشیر یک‌دستی و سبکی‌۱۰,۰۰۰​ مانند پرتو کشتار، شی فنگ به شخصه‌فعلی​ شمشیرهای یک‌دستی و سنگین را ترجیح می‌داد.

در نبردهای پیشین، به دلیل افزایش مداوم سطحش، رفته‌رفته بیشتر به پرتو کشتار‌وینگ​ متکی شده بود که آسیب بیشتری وارد می‌کرد. در نتیجه، شمشیر پرتگاه را‌توان​ که سازگاری بالاتری با او داشت، بیشتر در حالت ذخیره نگه داشته بود.

اکنون که شمشیر پرتگاه به سطح ۴۵‌شکست​ ارتقا یافته بود، می‌توانست دوباره از آن‌خود​ به عنوان سلاح اصلی خود استفاده کند.

پس از آن، شی فنگ به انبار خود رفت و برخی از آیتم‌هایی را که‌فشار​ برای مأموریت ارتقا نیاز نداشت در آنجا گذاشت و کیفش را خلوت کرد. هم‌زمان، چند طومار‌گویی​ جادویی و معجون‌های ضروری را نیز از انبار گیلد برداشت. سپس، با عجله راهی کتابخانه شد.

در راه کتابخانه، شی فنگ ناگهان تماسی از Aqua Rose دریافت کرد.

Aqua Rose با لحنی مضطرب گفت: «لیدر گیلد، سریع یه نگاه به فروم‌های رسمی بنداز! تو شهر ستاره-ماه یه اتفاق بزرگ افتاده! همین چند لحظه پیش، خرابه‌های تیغه سایه مهر و موم شد و هیچ‌کدوم از بازیکنایی که وارد نقشه شدن نتونستن فرار کنن. حتی نمیشه باهاشون تماس گرفت. خیلی از گیلدها همین الان تیم‌های خودشون رو برای بررسی این ماجرا فرستادن. تازه، غیر از خرابه‌های تیغه سایه، چند تا نقشه پرمنابع سطح ۳۰ به بالا هم مهر و موم شدن.»

شی فنگ که کمی گیج شده بود،‌شکست​ پرسید: «یه نقشه میدانی مهر و موم‌خود​ شده؟ و حتی راه‌های ارتباطی هم مسدود شدن؟»

سپس فروم‌های‌منابع​ رسمی پادشاهی ستاره-ماه‌زیرو​ را باز کرد.

در حالت عادی، مهر و موم کردن یک نقشه تنها بازیکنان را از استفاده از طومارهای تله‌پورت بازمی‌داشت.‌توانایی​ در همین حال، چنین مهر و موم‌های گسترده‌ای تنها با یک فرمان جنگ گیلد امکان‌پذیر بود. با وجود‌پرتگاهِ​ این، اگر مهر و موم می‌توانست حتی روش‌های ارتباطی را مسدود کند، بدون شک اتفاقی غیرعادی رخ داده بود.

بر اساس دانش شی فنگ،‌برایش​ تنها سه روش برای اجرای‌مالی​ چنین مهر و مومی امکان‌پذیر بود.

پس از باز کردن فروم‌های رسمی، متوجه شد‌نداشت​ که بحث‌های مربوط به نقشه‌های میدانی مهر و‌توان​ موم شده، کل فروم را در بر گرفته است.

«مهر و موم خرابه‌های‌فعلی​ تیغه سایه! قطع ارتباط با‌تحمل​ بیش از ۱۰۰ هزار بازیکن!»

«ظهور ناگهانی گروه‌های بزرگی‌۱۸۸​ از سردسته‌ها و لردها‌برایش​ در کمپ پتک خونین!»

«عدم امکان‌سنگ​ تله‌پورت به‌۱۰,۰۰۰​ شهرک ستیغ قرمز!»

تمام پست‌ها درباره نقشه‌های‌وجه​ میدانی مهر و موم‌نداشت​ شده یا بازیکنان گمشده بود.