چپتر 292: امپراتور سیاه

قدرت خارق‌العاده‌جلوی​ از اراده‌ای‌پنهانش​ خارق‌العاده سرچشمه می‌گیرد.

این تنها نصیحتی‌القای​ بود که فاوست به‌مدت​ شی فنگ کرده بود.

پس از اینکه شی فنگ تیغه ابیسال را که ظاهرش تغییرات عظیمی کرده بود در دست گرفت، توانست قدرت وحشتناک نهفته در‌مدت​ خود شمشیر را کاملاً حس کند. انگار که شمشیر زنده بود. شی فنگ حتی وقتی قبضه تیغه ابیسال را می‌فشرد، می‌توانست تپش‌هایی را‌آبدیده​ احساس کند. احساس می‌شد که پادشاه اژدهای سیاه درون تیغه ابیسال در حال غرش است و احتمال دارد هر لحظه مهرهایش را بشکند.

شی فنگ وقتی ویژگی‌های تیغه ابیسال را‌کاهش​ بررسی کرد، نتوانست جلوی شگفتی پنهانش را‌مرتبط​ بگیرد و با خود گفت: «چه ویژگی‌های قدرتمندی!»

تیغه ابیسال قطعاً بهترین سلاح‌بگیرد​ زیر رده حماسی بود که شی‌زیر​ فنگ تا به حال دیده بود.

حتی شهاب سوزان که توسط‌شوم​ نابغه آهنگری، سلیورا، ساخته شده‌تعلق​ بود هم حریف آن نمی‌شد.

در حال حاضر، بر اساس ویژگی‌های تیغه ابیسال، اغراق نبود اگر‌برای​ این شمشیر را یک آیتم شبه‌خارق‌العاده بنامیم. به شرطی که می‌توانست به‌ثانیه​ ارتقای آن ادامه دهد، طولی نمی‌کشید که به استاندارد رده حماسی می‌رسید.

شی فنگ با لحنی رضایت‌بخش گفت: «همین انتظار رو از یه سلاح جادویی داشتم. واقعاً‌مدت​ ناامیدم نکرد. حتی سلاح‌های حماسی هم به ندرت میراث عمیق بهشون وصله. حالا این یکی،‌ازای​ حتی قبل از اینکه به استاندارد یه سلاح حماسی برسه، از قبل یه میراث عمیق داره.»

شی فنگ پس از خواندن دقیق توضیحات امپراتور‌حملات​ سیاه، نفس راحتی کشید. با وجود آن، نباید‌۳۰۰٪​ برای روبرو شدن با ششمین آزمون مشکلی داشته باشد.

میراث‌های عمیق در مراحل اولیه قلمرو خدا به‌امتیازات​ ندرت دیده می‌شدند. آن‌ها تازه در مراحل میانی‌بلعیدن​ بازی شروع به شناخته شدن در سطح گسترده کردند.

میراث‌ها و مهارت‌ها با هم تفاوت داشتند. در قلمرو خدا، مهارت‌های ارائه‌شده به هر کلاس برای سازگاری با توده بازیکنان ساخته شده بودند، بنابراین هیچ حس فردیت و تمایزی در آن‌ها وجود نداشت. به بیان دیگر،‌دارای​ به جای اینکه مهارت‌ها برای پاسخگویی به نیازهای بازیکنان فردی ساخته شوند، بازیکنان موظف بودند خود را با مهارت‌های از پیش ساخته‌شده تطبیق دهند، صرف نظر از اینکه این مهارت‌ها برایشان مناسب بود یا نه. در‌میراث​ همین حال، بازیکنان می‌توانستند از میراث‌ها برای ایجاد روش حمله منحصربه‌فرد خود استفاده کنند که آزادی عمل بیشتری در سبک مبارزه‌شان به آن‌ها می‌داد. این موضوع همچنین می‌توانست قدرت رزمی بازیکن را بیش از پیش افزایش دهد.

پایه‌ای‌ترین میراث‌ها در قلمرو خدا مهارت‌های بازیکن را‌۱۵٪​ تقویت می‌کردند، مانند افزایش آسیب مهارت یا تغییر اثرات‌صورت​ آن مهارت برای فراهم کردن یک سبک مبارزه انعطاف‌پذیرتر.

در مورد میراث‌های پیشرفته‌تر، آن‌ها نه تنها مهارت‌های بازیکن را تغییر‌برای​ می‌دادند، بلکه می‌توانستند ویژگی‌های بازیکن را نیز افزایش دهند. در این‌مدت​ میان، میراث امپراتور سیاه به وضوح به این دسته تعلق داشت.

اگر دیگران ویژگی‌های تیغه ابیسال را می‌دیدند،‌امتیازی​ قطعاً از تعجب فکشان به زمین می‌چسبید.‌قابلیت​ حتی بعضی‌ها به فکر تصاحب آن می‌افتادند.

سازمانی مثل آندرورلد که پیوسته در حال‌کاربر​ جمع‌آوری انواع آیتم‌های قدرتمند بود، برای تصاحب تیغه‌توانایی​ ابیسال قطعاً از هیچ کار کثیفی دریغ نمی‌کرد.

در جامعه امروزی، بازی‌های مجازی‌ایجاد​ از قبل به یکی از‌۲۰٪​ سرگرمی‌های اصلی جهان تبدیل شده بودند.

ظهور قلمرو خدا جایگاه بازی‌های واقعیت مجازی را در زندگی مردم بیش از پیش تثبیت کرده بود.‌۲۰٪​ در حال حاضر، یک فرد عادی نزدیک به نیمی از روز خود را در قلمرو خدا زندگی می‌کرد.‌آزاد​ به همین دلیل بود که همه بازیکنان آرزو داشتند زندگی بهتر و آبرومندانه‌تری در قلمرو خدا داشته باشند.

هرچه باشد، زندگی در‌شمشیرزن​ قلمرو خدا درست مانند بخش‌توانایی​ دیگری از زندگی خودشان بود.

با این حال، برخلاف دنیای‌صورت​ واقعی، زندگی آن‌ها در دنیای‌شمشیرزن​ مجازی بسیار خالص‌تر و ساده‌تر بود.

به طور کلی، آن‌ها در‌ایجاد​ بازی فقط به سلاح‌ها، تجهیزات‌۲۰٪​ و نفوذ خوب نیاز داشتند.

در عصر حاضر، ولع بازیکنان برای‌سطح​ به دست آوردن آیتم‌های مجازی دست‌کمی‌ایجاد​ از علاقه زنان به کالاهای لوکس نداشت.

هرچه باشد، در چشم بازیکنان عادی، سلاح‌ها و تجهیزات نماد‌آزاد​ قدرت بودند. سلاح‌ها و تجهیزات چشم‌نوازی که به شخص اجازه می‌دادند‌تکامل​ خروجی آسیب شگفت‌انگیزی داشته باشد، مایه حسرت همه بازیکنان عادی بود.

سلاح‌ها و تجهیزات سطح بالا نماد قدرت در قلمرو خدا بودند و بازیکنان بی‌شماری در پی آن‌ها بودند. به همین دلیل بود که بسیاری‌مهتاب​ از بازیکنان حاضر بودند صدها، هزاران و گاهی حتی ده‌ها هزار اعتبار برای خرید این آیتم‌های قدرتمند خرج کنند. برخی از جوانان ثروتمندی که در‌حرکت​ پر قو بزرگ شده بودند، حتی حاضر بودند برای به دست آوردن یک آیتم قدرتمند، بدون اینکه خم به ابرو بیاورند، چندین میلیون خرج کنند.

این افراد حاضر بودند تا این حد‌آسیب​ پیش بروند، زیرا با سلاح‌ها و تجهیزات قدرتمند‌مدت​ می‌توانستند لذت برتری بر دیگران را تجربه کنند.

در مورد یک سلاح جادویی مثل تیغه ابیسال، فروش آن با قیمت نجومی ده‌ها میلیون اصلاً غیرممکن نبود. شی فنگ به یاد آورد که در گذشته، یک سال پس از‌مهارت‌ها​ عرضه رسمی قلمرو خدا، یک آیتم افسانه‌ای در حراجی جهانی که در دنیای واقعی برگزار می‌شد، ظاهر شده بود. در آن زمان، این آیتم افسانه‌ای به قیمت ۶۰ میلیون اعتبار فروخته‌زمان​ شد. این قیمت تمام دنیا را در شوک فرو برد. با این حال، مدت کوتاهی پس از حراجی، شخصی که آیتم افسانه‌ای را فروخته بود، بلافاصله از تصمیم خود پشیمان شد.

تعداد آیتم‌های افسانه‌ای در سراسر قلمرو خدا بسیار محدود بود و انجمن‌ها هر یک از آن‌ها را به عنوان یک سلاح استراتژیک در نظر می‌گرفتند. یک بازیکن تنها با داشتن یکی از آن‌ها‌اصلی​ می‌توانست به راحتی از پس مأموریت‌های ارتقای کلاس رده ۴ یا حتی رده ۵ خود بربیاید. در همین حال، ارزش یک غول رده ۵ می‌توانست به ده‌ها میلیارد اعتبار برسد. دلیلش این بود‌میراث​ که وقتی یک انجمن موفق به پرورش یک غول رده ۵ می‌شد، توانایی فتح دو یا سه شهر دیگر را پیدا می‌کرد که هر کدام می‌توانستند جمعیتی چند میلیونی را در خود جای دهند.

البته، تیغه ابیسال در حال حاضر هنوز توانایی رقابت با یک سلاح افسانه‌ای را نداشت؛‌توانایی​ حتی هنوز در سطح یک سلاح حماسی هم نبود. با این حال، این همان چیزی‌اضافی​ بود که شی فنگ در حال حاضر بیش از هر چیزی به آن نیاز داشت.

برای شی فنگ، چند صد امتیاز ویژگی‌های اضافی‌۱۵٪​ به اندازه یک مهارت قدرتمند مفید نبود. و میراث‌صورت​ امپراتور سیاه دقیقاً همان چیزی بود که نیاز داشت.

شی فنگ مهارت‌های قدرتمند زیادی یاد گرفته بود. با این حال،‌برای​ همه آن‌ها یک نقطه ضعف کشنده مشترک داشتند؛ همه آن‌ها قدرت‌مدت​ انفجاری داشتند، اما هیچ‌کدام از قدرت ماندگاری و پایداری برخوردار نبودند.

شاید این نقطه ضعف زمانی که این مهارت‌ها در داخل یک سیاه‌چال یا در برابر بازیکنانی با تجهیزات ضعیف استفاده می‌شدند، مشکلی ایجاد نمی‌کرد. هرچه باشد، هنگام رویارویی با بازیکنانی که تجهیزات ضعیفی داشتند، شی فنگ حتی نیازی نداشت برای کلک‌ و‌جلوگیری​ پرکندنشان از تمام مهارت‌های زرادخانه‌اش استفاده کند. او به سادگی می‌توانست آن‌ها را با ویژگی‌های برترش در هم بکوبد و حتی به تکنیک هم نیازی نبود. در همین حال، در داخل سیاه‌چال‌ها، او تانک‌های اصلی را داشت که در خط مقدم هیولاها‌دندان‌های​ را مهار می‌کردند، شفابخشانی که از پشت او را شفا می‌دادند و بازیکنان بسیار دیگری که از او پشتیبانی می‌کردند. او فقط باید زنده می‌ماند و منتظر می‌شد تا زمان بازیابی مهارت‌هایش به پایان برسد تا دور بعدی حملاتش را آغاز کند.

اما هنگام مبارزه با هیولاها یا بازیکنانی که از نظر قدرت با او برابر بودند، فقط یک انفجار کوتاه از آسیب او را به پیروزی نمی‌رساند. بدون پایداری، او پس از این انفجار‌فوری​ کوتاه توسط حریفش زیر پا له می‌شد. برای مثال ابسولوت هیون را در نظر بگیرید. زمانی که او برای شی فنگ کمین کرده بود، پس از اینکه شی فنگ در برابر سری حملاتش‌ناحیه​ دفاع کرد، تنها کار دیگری که ابسولوت هیون می‌توانست انجام دهد فرار بود. مگر اینکه ابسولوت هیون روشی برای سوءاستفاده از نقطه ضعف حریفش داشت، در غیر این صورت تنها مرگ در انتظارش بود.

پس از ارتقای تیغه ابیسال، شی فنگ بیش از دو ساعت در افکار‌شوم​ عمیقی فرو رفت و به راه‌هایی برای گنجاندن میراث امپراتور سیاه در سبک‌امتیازات​ مبارزه‌اش فکر کرد. حالا، او برای پاکسازی ششمین مرحله آزمایشی بسیار مطمئن‌تر بود.

«خب، بذار ببینیم‌۱۰+​ تو مرحله ششم‌سطح​ چه جور هیولایی منتظرمه.»

شی فنگ لبخند محوی زد. انگشتش را‌امتیازی​ دراز کرد، روی کلمه «بله» در رابط سیستم‌ارتقا​ ضربه زد و مرحله بعدی را آغاز کرد.