چپتر 3334: شعلۀ سیاه از بال صفر؟
0به محض اینکه حرف شمشیرزن‌ندیده لاغراندام تمام شد، ناگهان شمشیر بلند‌دید و خارمانندش را به حرکت درآورد.
پیش از آنکه کراس بتواند واکنشی نشان دهد، پرتوهای بی‌شمار نور به‌بگیرد یک ساختمان سه‌طبقه در فاصله بیش از هزار یاردی برخورد کردند و در‌هیچ‌یک یک چشم به هم زدن آن را به تلی از آوار تبدیل کردند.
چقدر سریع!
دزولیت فیوری که با ناامیدی در برابر مهاجمانش از خود دفاع می‌کرد، با دیدن حمله‌ای که شمشیرزن لاغراندام به تازگی اجرا کرده بود، نفس در سینه‌اش حبس شد. حمله شمشیرزن‌حالی لاغراندام نه تنها در سرعت پرتابه، بلکه در فرکانس حمله نیز بسیار سریع بود. شمشیرزن لاغراندام در یک لحظه آن‌قدر حمله روانه کرده بود که واکنش نشان دادن به همه‌ایجاد آن‌ها برای بازیکنان رده ۴ غیرممکن بود. حتی با وجود دو سپر در دست، دزولیت فیوری فکر نمی‌کرد بتواند به طور کامل در برابر تمام آن حملات از خود دفاع کند.
شمشیرزن لاغراندام در حالی که با صدایی پر از تحقیر به پیکر خونین کراس نگاه‌بگیرد می‌کرد، گفت: «حالا نوبت توئه!» با این حال، پیش از آنکه شمشیرزن بتواند شمشیر بلند‌علیه و خارمانندش را تاب دهد، ناگهان یک پرتو نور زرشکی‌رنگ در پشت سرش ظاهر شد.
«رئیس!»
بازیکنانی که به‌ندیده گروه دزولیت فیوری حمله‌شگفت‌انگیز می‌کردند، به وحشت افتادند.
حمله بی‌صدا و ناگهانی ظاهر شده بود و هیچ‌لحظه نوسانی در فضا ایجاد نکرده بود. اگر آن پرتو نور‌غیرممکن زرشکی را ندیده بودند، حتی وجودش را هم حس نمی‌کردند!
شگفت‌انگیز بود! وقتی کراس پرتو نور‌بودند زرشکی را دید، حتی او هم‌نتوانست نتوانست جلوی حیرت خود را بگیرد.
پرتو نور زرشکی، تیر زرشکی‌رنگی بود که توسط لروجا شلیک شده بود. نام این حمله «تیر خونین» بود‌نام و همان چیزی بود که لقب «امپراتریس تیر خونین» را برای لروجا به ارمغان آورده بود. تا به حال‌می‌گرفت هیچ‌یک از حریفانی که او این حمله را علیه آن‌ها استفاده کرده بود، نتوانسته بودند در برابرش دفاع کنند.
حالا با دیدن این حمله، کراس چاره‌ای جز تحسین لروجا نداشت. اگر‌حیرت او هدف «تیر خونین» لروجا قرار می‌گرفت، بسیار شک داشت که بتواند‌ارمغان آن را دفع کند، حتی اگر از نظر ذهنی برایش آماده بود.
«با این سطح‌سرعت داغون به خودت‌فرکانس جرئت می‌دی شبیخون بزنی؟»
در حالی که تمام توجه‌ها روی حمله لروجا‌نمی‌کردند متمرکز بود، صدای سردی به گوششان رسید. با شنیدن‌زرشکی‌رنگی این صدا، قلب لروجا و کراس به لرزه درآمد.
شمشیرزن لاغراندام‌ندیده هیچ آسیبی‌وجودش ندیده بود!
برخلاف تصور همه، «تیر خونین» لروجا به شمشیرزن لاغراندام برخورد نکرد.جلوی در عوض، بدون هیچ آسیبی از میان بدن شمشیرزن عبور کرده‌لقب بود و مطلقاً نتوانسته بود به بدن واقعی او اصابت کند.
لروجا با ناباوری به شمشیرزنی‌بلکه که پوزخند می‌زد نگاه کرد و‌روانه گفت: «تو... یه متخصص طبقه پنجمی!»
یک متخصص طبقه پنجم!
این تنها احتمالی بود که به ذهن لروجا‌دید می‌رسید تا توضیح دهد چگونه شمشیرزن لاغراندام توانسته‌لروجا بود بدون هیچ‌گونه هشداری از حمله‌اش جاخالی دهد.
کراس که چشمانش پر از ناامیدی شده‌شگفت‌انگیز بود به شمشیرزن لاغراندام خیره شد و گفت:زرشکی‌رنگی «چرا باید متخصصی مثل تو اینجا پیداش بشه؟»
کراس هم به‌سرعت همین ترتیب متوجه اتفاقی‌نیز که افتاده بود شد.
پس از رسیدن به استاندارد طبقه پنجم، متخصصان می‌توانستند به طور مداوم تهدیدات علیه خود را پیش‌بینی کنند. مگر اینکه شکاف قابل‌توجهی در‌چیزی ویژگی‌های اصلی وجود داشت، هر حمله‌ای که توسط یک غیرمتخصص طبقه پنجم علیه یک متخصص طبقه پنجم انجام می‌شد، بی‌فایده بود. در یک‌آماده رده یکسان، یک متخصص طبقه پنجم می‌توانست در یک نبرد تن‌به‌تن، غیرمتخصصان طبقه پنجم را بدون دریافت حتی یک نقطه آسیب شکست دهد.
با این حال، این یک متخصص طبقه پنجم بود که در موردش صحبت می‌کردند. در قلمرو‌لروجا استارلایت، تقریباً هیچ متخصص رده ۶ در این سطح وجود نداشت، چه برسد به متخصصان رده‌چاره‌ای ۴. بنابراین، برای کراس بهت‌آور بود که در این مکان با یک متخصص طبقه پنجم روبه‌رو شود.
«چیه؟ به‌زرشکی همین زودی‌بودند ناامید شدی؟»
با دیدن اینکه اراده جنگیدن در‌فرکانس کراس از بین رفته است، تحقیر‌واکنش در چشمان شمشیرزن لاغراندام بیشتر شد.
«حقتونه! می‌خواستین همون‌اگر اول بذارین بکشیمتون! حالا‌وجودش طعم ناامیدی رو می‌چشین!»
«واسه همینه که می‌گم آدمای قلمرو استارلایت یه مشت‌نتوانست آشغالن. با اینکه می‌دونین حریف ما نمی‌شین، بازم اصرار‌نام دارین مقاومت کنین. آخرشم فقط خودتون رو مضحکه کردین.»
«واقعاً دارم به این فکر می‌کنم که اتحاد هفت رنگ فازش چیه. آخه‌بگیرد چرا باید کسی رو که فقط دو تا زباله رو شکست داده، بذارن‌هیچ‌یک تو لیست شکوه درخشان؟ حتماً یه زد و بندایی پشت پرده در جریانه.»
«حدس می‌زنم اتحاد هفت رنگ استانداردهاش رو آورده پایین، چون‌آن‌قدر بازیکن‌های قلمرو نور ستاره نسل به نسل دارن ضعیف‌تر می‌شن.حتی وگرنه هیچ‌کس از نسل فعلی‌شون نمی‌تونست وارد لیست‌های هفت رنگ بشه.»
«احتمالش خیلی زیاده. از زمان نسل اون‌وجودش زن دیوانه تا الان، قلمرو نور ستاره‌حیرت حتی یه مبارز درست‌وحسابی هم بیرون نداده.»
وقتی بازیکنان اطراف، ناامیدی را در چهره‌وقتی کراس و لروجا دیدند، شروع به پوزخند‌زرشکی‌رنگی زدن و پچ‌پچ کردن با یکدیگر کردند.
بر اساس اطلاعات داخلی، رهبر آن‌ها، گوست هند ملقب به شمشیر ستاره، در ابتدا قرار بود در آخرین‌شلیک بازبینی لیست رتبه‌بندی، وارد لیست افتخار درخشان شود. با این حال، به دلیل حضور ناگهانی بازیکنی به نام‌هدف شعلۀ سیاه، گوست هند به رتبه ۱۰۰۱ سقوط کرد و از ورود به لیست افتخار درخشان محروم شد...
این چرخش اتفاقات، گوست هند را به شدت خشمگین کرده‌آن‌قدر بود و او قسم خورد که هر بازیکنی از قلمرو نور‌وجود ستاره را که بر سر راهش قرار بگیرد، به قتل برساند.
گوست هند در حالی که شمشیر بلندش‌وجودش را برای اجرای یک باران ستاره دیگر بالا‌بگیرد می‌برد، فریاد زد: «بمیرین، آشغال‌های قلمرو نور ستاره!»
کارمون تمومه...
لروجا با دیدن اینکه گوست هند قصد دارد حمله دیگری را آغاز کند، آهی کشید. فاصله بین متخصصان طبقه چهارم و پنجم به‌امپراتریس سادگی بیش از حد عظیم بود. از میان تمام بازیکنان قلمرو نور ستاره که وارد قلمرو مقدس شده بودند، تنها چند بازیکن برتر‌داغون می‌توانستند امیدی به رقابت با گوست هند داشته باشند. بقیه افراد در بهترین حالت می‌توانستند تنها دو حرکت در برابر او دوام بیاورند.
با این حال، درست زمانی که گوست هند می‌خواست با شمشیر بلند و‌دادن خارمانند خود حمله کند، ناگهان صدای بمی از دوردست به گوش رسید. اگرچه‌طور صدا آرام بود، اما کلمات بیان‌شده با صدای بلند در ذهن همه طنین‌انداز شد.
«با این‌نکرده استانداردهای پایینت جرئت‌ندیده می‌کنی شبیخون بزنی؟»
هر کلمه‌ای که توسط این صدا بیان می‌شد، دقیقاً همان چیزی بود‌بگیرد که گوست هند قبلاً گفته بود. حتی لحن صدا نیز همان لحن‌آورده تحقیرآمیزی بود که گوست هند پیش از این به کار برده بود.
«کی اونجاست؟!»
گوست هند سرش را به سمت منبع صدا چرخاند و بدون تردید‌واکنش باران ستاره را در آن جهت اجرا کرد. بلافاصله، شمشیرهای بی‌شماری بر‌فکر روی بقایای ساختمان سه‌طبقه‌ای که گوست هند قبلاً ویران کرده بود، باریدند.
این بار، باران شمشیر پیش از توقف، سه ثانیه کامل‌وقتی طول کشید. کاملاً مشخص بود که گوست هند از این‌شلیک تحریک خشمگین شده است و هیچ قصدی برای عقب‌نشینی ندارد.
اما درست زمانی که همه فکر می‌کردند کار تمام شده است، شخصی را دیدند که از میان گرد‌نام و غبار و آوار بیرون می‌آید. علاوه بر این، در کمال تعجب، به نظر می‌رسید که این شخص بدون‌می‌گرفت هیچ آسیبی از حمله گوست هند جان سالم به در برده و با قدم‌هایی استوار و آسوده راه می‌رود.
گوست هند در حالی که به شخصی که از میان‌نتوانست گرد و غبارِ در حال فرونشستن بیرون می‌آمد نگاه می‌کرد،همان نتوانست جلوی خودش را بگیرد و پرسید: «تو دیگه کی هستی؟»
باران ستاره حرکت نمادین گوست هند بود. این همچنین تکنیک مبارزه‌ای بود که او بیش از همه به آن افتخار می‌کرد. با‌سپر کمک این تکنیک مبارزه، او به ندرت با حریف شایسته‌ای در میان هم‌نسلان خود روبرو می‌شد. اگرچه برخی از متخصصان می‌توانستند باران ستاره‌پشت او را مسدود کنند، اما معمولاً پس از انجام این کار، مانند کراس به شدت آسیب دیده و در آستانه مرگ قرار می‌گرفتند.
از میان تمام حریفانی که گوست هند تا به حال با آن‌ها مبارزه کرده بود، تنها کسانی که توانسته‌لروجا بودند بدون هیچ آسیبی از باران ستاره او جان سالم به در ببرند، هیولاهای پیر بودند. با این حال، بر‌قرار اساس ظاهر و صدای شخصی که در مقابلش قرار داشت، کاملاً مشخص بود که طرف مقابل یک مرد جوان است.
سایه میان گرد و‌وجودش غبار خندید: «من کی‌ام؟دید کسی که از تو قوی‌تره!»
گوست هند با شنیدن‌بودند کلمات طرف مقابل از‌وقتی کوره در رفت: «تو...!»
درست زمانی که گوست هند قصد داشت حمله دیگری را اجرا کند، گرد و غبار سرانجام فرو نشست و‌غیرممکن چهره‌ای را که پیش از این پنهان کرده بود، آشکار کرد. در همین حال، با دیدن این شخص، چه گوست‌توئه هند، چه کراس، چه لروجا و چه دزولیت فیوری، هیچ‌کدام نتوانستند جلوی گشاد شدن چشمانشان از شدت شوک را بگیرند.
«شعلۀ سیاه؟»
«تو شعلۀ‌ندیده سیاهی؟ امپراتور‌وجودش شمشیر آسورا؟»
«داداش شعلۀ‌زرشکی سیاه، تو‌بودند اینجا چه‌کار می‌کنی؟»