چپتر 3376: حیاط فضای حالت جهانی

مورو با نگاهی سرد به پارکر پرسید: «بزرگ‌شده​ پارکر، قضیه این حالت جهانی چیه؟ چرا پیش‌لرزه​ از این هرگز نشنیده بودم درباره‌اش حرفی بزنی؟»

ملت اژدهای سرخ یک قدرت شبه‌مطلق و موجودیتی عظیم در قلمرو خدای بزرگ‌وجود​ به شمار می‌رفت. قدرت آن‌ها به‌مراتب بیشتر از امثال مجتمع کهکشان بود. به همین‌پرداخته​ دلیل، بسیاری از مدیران ملت اژدهای سرخ شدیداً خواهان مقام بزرگ در گیلد بودند.

پارکر شاید یکی از معدود افرادی بود که به قلمرو قدیس‌ها دست یافته بود، اما ملت اژدهای‌بهونه‌هاتو​ سرخ تعداد قابل‌توجهی از این افراد را تحت فرمان خود داشت. از این رو، حتی به‌عنوان یک‌جایگاه​ قدیس، هیچ تضمینی وجود نداشت که پارکر در صورت پیوستن به گیلد، مقام بزرگ را به دست آورد.

در این میان، مورو و مجتمع پشتیبانش برای نابود کردن‌دهه​ نقشه‌های فری، بهای گزافی پرداخته بودند تا مقام بزرگ را‌فوق‌العاده​ برای پارکر در ملت اژدهای سرخ تضمین کنند. اما اکنون...

با دیدن چهره سرد مورو، پارکر با عجله توضیح داد: «لرد مورو، زمانی که‌شنیدن​ در کنار فری بودم، هرگز نشنیدم درباره این موضوع حرفی بزنه. اون دو زنی‌دهه​ هم که اطلاعات حیاط فضا رو در اختیارمون گذاشتن، هیچ اشاره‌ای به این قضیه نکردن.»

راستش را بخواهید، پارکر از اینکه فهمید‌داشت​ فری حالت جهانی حیاط فضا را فعال‌نداشت​ کرده، حتی بیشتر از مورو حیرت‌زده شده بود.

مورو گفت:‌اختیارمون​ «کافیه. نمی‌خوام‌اشاره‌ای​ بهونه‌هاتو بشنوم.»

با شنیدن لحن سرد مورو، لرزه بر اندام تمام حاضران افتاد. حتی قدیس‌هایی مانند پارکر و Desert Web نیز کمی به خود لرزیدند.

مورو به‌عنوان کسی که بیش از دو دهه در جایگاه معاون گیلد ملت اژدهای سرخ‌لحن​ خدمت کرده بود، نه‌تنها از قدرت فردی خیره‌کننده‌ای برخوردار بود، بلکه پشتوانه فوق‌العاده قدرتمندی نیز‌معاون​ داشت. از این رو، مقابله با یک یا دو قدیس برای او کار دشواری نبود.

Desert Web پرسید: «لرد مورو، الان باید چیکار کنیم؟ حتی اگه همین الان بخوایم یه تیم جدید تشکیل بدیم، بعید می‌دونم بتونیم بازیکنای به‌اندازه کافی قوی برای پاکسازی حالت جهانی حیاط فضا جمع کنیم.»

مورو نفس عمیقی کشید و لبخند زد: «به حمله‌مون ادامه می‌دیم. من قبلاً فری رو دست‌کم گرفته بودم. از اعتراف بهش‌لرزه​ متنفرم، اما ظاهراً با شانس و اقبال به این مقام نرسیده. الان دیگه برای رقابت سر حالت جهانی خیلی دیره. اما‌پشتوانه​ فری هم احتمالاً انتظار نداشت گروه پارکر بهش پشت کنن، پس اونم نباید خواب به دست آوردن اولین پاکسازی رو ببینه!»

Desert Web سر تکان داد: «دقیقاً. تیم اون بدون گروه پارکر حتی نمی‌تونه حالت خدا رو پاکسازی کنه، چه برسه به حالت جهانی. در عوض، اگه ما بتونیم لوت حالت خدای حیاط فضا رو به دست بیاریم، کارمون برای پاکسازی حالت جهانی خیلی راحت‌تر میشه.»

«همینطوره! فری شاید فکر کنه دست بالا رو داره، اما وقتی حتی نمی‌تونه حالت خدا رو پاکسازی کنه، تو حالت جهانی چه غلطی می‌خواد بکنه؟ این اولین‌بیش​ باریه که قلمرو خدای بزرگ یه دانجن تیمی حالت جهانی به خودش می‌بینه، پس سختی پاکسازیش باید فراتر از تصور باشه.» مورو سر تکان داد و فوراً از‌می‌دونم​ جا برخاست: «شاید به نظر برسه ما راه طولانی‌تری رو انتخاب کردیم، اما باید دید در نهایت کی پیروز میدان میشه! دیگه استراحت کافیه! به پیشروی ادامه بدید!»

پارکر در تأیید حرف‌های مورو و Desert Web به‌شدت سر تکان داد. او همچنین نتوانست از کشیدن نفس راحتی خودداری کند.

جدا از تیم مورو، سایر تیم‌هایی که در حالت خدای حیاط فضا گیر‌شده​ افتاده بودند نیز ایده مشابهی داشتند و سرعت پیشروی خود را افزایش دادند.‌قدیس‌هایی​ هدف همه آن‌ها هموار کردن مسیری به سوی حالت جهانی حیاط فضا بود.

...

در همین‌بخواهید​ حین، درون حالت‌فعال​ جهانی حیاط فضا...

فضای داخلی حیاط فضا به وسعت یک شهر بود. الگوهای الهی بی‌شماری پهنه آسمان را‌صورت​ پوشانده و درخشش ساطع‌شده از آن‌ها، کل محیط را روشن کرده بود. در این میان،‌اکنون​ با فرود رگه‌های نوری متعدد در باغ ورودی حیاط، آنجا به‌سرعت شلوغ و پرهیاهو شد.

این همون‌اختیارمون​ حالت جهانی‌اشاره‌ای​ حیاط فضاست؟

با رسیدن به میدان باغ ورودی، نفس در سینه Death Omen و Thousand Scars حبس شد.

هرچند هیچ هیولایی در میدان به چشم نمی‌خورد، اما می‌توانستند تیغه‌های فضایی را ببینند که در سرتاسر حیاط به پرواز درآمده بودند. این‌نیز​ تیغه‌های فضایی اندازه‌های مختلفی داشتند؛ طول کوچک‌ترین آن‌ها به چند سانتی‌متر و بزرگ‌ترینشان به چند ده متر می‌رسید. ردیابی تیغه‌های فضاییِ کوچک‌تر با چشم‌کنیم​ غیرمسلح به‌شدت دشوار بود، درحالی‌که تیغه‌های بزرگ‌تر چنان عظیم بودند که به نظر می‌رسید می‌توانند به‌راحتی یک آسمان‌خراش را به دو نیم تقسیم کنند.

این تیغه‌های فضایی نه تنها تقریباً تمام فضای باز حیاط را پوشانده بود، بلکه با الگوهای نامنظمی نیز حرکت می‌کرد. علاوه بر‌کردن​ این، هر تیغه فضایی قدرت مخرب کافی برای به دردسر انداختن متخصصان رده ۶ را به همراه داشت. بازیکنان رده ۵ اصلاً هیچ‌اطلاعات​ شانسی برای دفاع در برابر این تیغه‌های فضایی و زنده ماندن نداشتند. حتی تانک‌های اصلی رده ۵ نیز از این قاعده مستثنی نبودند.

با دیدن تیغه‌های فضایی که در اطرافشان به پرواز درآمده بود، فری، Unrestrained Lionheart و دیگر متخصصان طبقه پنجم گروه، حس کردند در مخمصه افتاده‌اند.

انگار مقابله با این تیغه‌های فضایی به اندازه کافی سخت نبود، آن‌ها علاوه بر تعداد زیاد، سرعت بالا و الگوهای حرکتی نامنظم،‌مقابله​ پس از برخورد با هر شیئی که ذاتاً متعلق به حیاط بود کمانه می‌کردند و در این فرآیند مسیر و سرعتشان تغییر‌جمع​ می‌کرد. همچنین پیش‌بینی اینکه آیا یک تیغه فضایی پس از کمانه کردن از یک شیء شتاب می‌گیرد یا کند می‌شود، چالش‌برانگیز بود.

اگر مجبور می‌شدند در چنین محیطی با هیولاها بجنگند، حتی متخصصان‌نمی‌خوام​ طبقه پنجم نیز در صورت استفاده از تمام توانشان برای عملکرد‌مانند​ مؤثر با مشکل مواجه می‌شدند، چه رسد به متخصصان طبقه چهارم.

پس این همان‌افراد​ میدان تیغه‌ای است که‌داشت​ شایعه‌اش پخش شده بود.

شی فنگ نیز به‌اشاره‌ای​ همان اندازه از منظره‌اینکه​ پیش رویش شگفت‌زده شده بود.

بدتر از‌افتاد​ همه اینکه،‌مانند​ چون میدان تیغه...

یکی از جنبه‌هایی که حیاط‌فعال​ فضای حالت جهانی را چالش‌برانگیز‌کافیه​ می‌کرد، همین میدان تیغه بود.

هر تیغه فضایی در این میدان، قدرتی در سطح استاندارد رده ۶ داشت و سرعتش با تیرهای کمانداران رده ۵ رقابت می‌کرد. به دلیل وجود میدان تیغه، حتی عبور‌کنند​ از حیاط نیز به یک چالش تبدیل می‌شد، چه رسد به مبارزه با هیولاهای آن. علاوه بر این، از آنجا که میدان تیغه تمام حیاط را می‌پوشاند، بازیکنان باید‌حیرت‌زده​ در حرکت مداوم می‌بودند و نمی‌توانستند حتی برای یک لحظه استراحت کنند. با این وجود، از قضا، یورش به حیاط فضای حالت جهانی به زمان قابل توجهی نیاز داشت.

به بیان ساده، چالش‌هایی که بازیکنان در حیاط‌اینکه​ فضای حالت جهانی با آن روبرو می‌شدند، در سطحی‌بهونه‌هاتو​ کاملاً متفاوت از چالش‌های حیاط فضای حالت خدا بود.

در حالی که همه از منظره پیش رویشان در شوک بودند،‌جایگاه​ ناگهان صدای غرش‌هایی از بیرون میدان باغ به گوش رسید. غرش‌ها‌مقابله​ در سرتاسر میدان طنین‌انداز شد و همه را بی‌اختیار به لرزه درآورد.

پیش از آنکه کسی بتواند واکنشی‌کرده​ نشان دهد، چندین هیولای عظیم‌الجثه فلس‌دار‌بهونه‌هاتو​ سی متری در دیدرسشان ظاهر شد.

«اژدهایان زمین رده ۵؟!»

«خدای من!‌اختیارمون​ اژدهایان زمین‌اشاره‌ای​ رده ۵!»

«دیوانگیه! این دیوانگیه! داریم درباره بالاترین رتبه اژدهازادگان حرف‌بیش​ می‌زنیم، با این حال سه تا از اونا اینجان؟!‌بلکه​ این اصلاً با اطلاعاتی که به دستمون رسیده فرق داره!»

با دیدن پرسه زدن آن سه هیولای عظیم‌الجثه فلس‌دار در باغ پیش رو، رنگ از رخسار همه پرید، گویی روحی دیده باشند. حتی Unrestrained Lionheart نیز از شدت اضطراب به عرق کردن افتاد.

...

...

اژدهایان زمین در صدر سلسله‌مراتب اژدهازادگان قرار داشتند و از رتبه حیاتی نزدیک به اژدهایان واقعی برخوردار بودند. در حالت‌لحن​ عادی، هر اژدهای زمین افسانه‌ای رده ۵ به منزله یک ورلد باس بود. با در نظر گرفتن اثرات محافظت قدرت‌برخوردار​ مقدس، حتی یک گروه ۱۰۰ نفره رده ۵ نیز برای یورش به یکی از آن‌ها با دشواری زیادی روبرو می‌شد.

با این وجود، اکنون سه اژدهای زمین رده ۵‌بیش​ در برابر گروه‌هایشان ظاهر شده بود. علاوه بر این،‌بلکه​ این اژدهایان زمین صرفاً حکم سیاه‌لشکر حیاط فضا را داشتند...

مهم‌تر از همه، گروه آن‌ها‌فعال​ باید در محیطی پوشیده از تیغه‌های‌نمی‌خوام​ فضایی با این اژدهایان زمین می‌جنگید.

فری با دیدن آن سه اژدهای زمین بلعنده که در باغ‌هیچ​ پیش رو پرسه می‌زدند، رو به شی فنگ کرد و پرسید:‌کردن​ «لیدر گیلد شعلۀ سیاه، مطمئنید که می‌تونیم به اینجا یورش ببریم؟»