چپتر 725: آرایه جادویی متوسط

با تکمیل مأموریت حماسی و به دست آوردن‌افزود​ شمشیر مقدس، پرتو کشتار، شی فنگ از طریق‌ماست​ گذرگاه انتقال به پایین‌ترین طبقه زیرزمینی آرواره اژدها بازگشت.

پس از خروج از نقشه ویژه، شی فنگ مهارت‌مایه‌ی​ قابل فعال‌سازیِ هاله فضا، یعنی [حرکت فضایی] را به‌امیدوارم​ کار گرفت تا پیش روی کاریان واکر ظاهر شود.

با بازگشت نزد کاریان واکر و سایر NPCها، شی فنگ متوجه شد که آن‌ها به طرز چشمگیری پیر شده‌اند.

هرچند طلسم سنگ‌شدگی به آن‌ها اجازه داده بود صدها سال‌زمان​ زنده بمانند، اما با باطل شدن نفرین، زمان فرسایش بدن‌هایشان‌موجوداتی​ را آغاز کرده بود و باعث می‌شد به سرعت پیر شوند.

در نهایت، آن‌ها موجوداتی فانی بودند،‌آورد​ نه خدایان؛ و هرگز نمی‌توانستند از‌افتخار​ غل و زنجیر زمان رهایی یابند.

اگر شی فنگ با این‌داد​ سرعت بازنگشته بود، کاریان واکر و‌امپراتوری​ همراهانش تا الان جان سپرده بودند.

کاریان واکر نگاهی به شی فنگ انداخت و با تعظیمی عمیق گفت: «ماجراجوی جوان،‌طرح​ از تو سپاسگزارم. همین حالا هم حس می‌کنم که نفرین از بدنم در حال‌مختلف​ محو شدن است. با این اوصاف، می‌توانیم بدون هیچ حسرتی این دنیا را ترک کنیم.»

سپس کتابی طلایی بیرون آورد و آن را به دست‌زمان​ شی فنگ داد و افزود: «این آرایه جادوییِ مایه‌ی افتخار امپراتوری‌فانی​ جانور تندر ماست؛ [دامنه قطبی نه‌ستاره]. امیدوارم روزی به کارت بیاید.»

شی فنگ طرح آرایه جادویی را‌آورد​ که به شدت سنگین بود گرفت‌افتخار​ و هیجان در چهره‌اش نمایان شد.

طرح‌های آرایه جادویی‌بیرون​ در قلمرو خدا‌افزود​ بی‌نهایت کمیاب بودند.

پادشاهی‌ها و امپراتوری‌های مختلف درباره آرایه‌های جادویی به شدت پنهان‌کار‌امیدوارم​ بودند و هر یک تحقیقات مستقل خود را در این‌نمایان​ زمینه پیش می‌بردند. طبیعتاً هرگونه دستاوردی نیز کاملاً محرمانه باقی می‌ماند.

در حالت عادی، وقتی مردم عادی می‌خواستند آرایه‌های‌شدن​ جادویی را به کار بگیرند، به طومارهای جادویی متوسل‌سرعت​ می‌شدند. این موضوع در مورد بازیکنان نیز صدق می‌کرد.

از طرفی، همین طومارهای‌طلایی​ جادویی نیز از روی‌افزود​ طرح‌های آرایه جادویی ساخته می‌شدند.

آرایه‌های جادویی انواع مختلفی‌آورد​ داشتند؛ از جمله آرایه‌های‌جادوییِ​ تقویتی، سرکوب‌گر و محدودکننده.

فارغ از نوع‌امپراتوری​ آرایه جادویی، تمامی‌ماست​ آن‌ها بی‌نهایت نایاب بودند.

در حالت عادی، بازیکنان طومارهای آرایه جادویی را تنها می‌توانستند از طریق‌بدن‌هایشان​ مأموریت‌ها یا صندوق‌های گنج به دست آورند. هرچند کوهستان‌های پنجه‌سنگی بازیکنان را با‌نمی‌توانستند​ گوی‌های کریستالی حفاظ آشنا کرده بود، اما استفاده از آن‌ها چندان راحت نبود.

فعال‌سازیِ آن‌ها زمان زیادی می‌طلبید. افزون بر این، قدرت گوی‌های کریستالی حفاظ به‌امپراتوری​ هیچ‌وجه به پای طومارهای جادویی نمی‌رسید. قابلیت‌هایشان نیز محدود بود و برخلاف طومارهای جادویی‌سنگین​ نبودند که می‌شد آن‌ها را به سرعت و با کمترین محدودیتِ ممکن فعال کرد.

از این رو، طرح‌های‌آورد​ آرایه جادویی بسیار نایاب‌جادوییِ​ و گران‌بها به شمار می‌رفتند.

اگر بازیکنان می‌خواستند آرایه‌های جادوییِ مختص به خود را کشف کنند، به زمان، انرژی و منابع عظیمی‌سنگین​ نیاز داشتند. به دست آوردن یک طرح آرایه جادویی برای یک انجمن بزرگ و معمولی به خودی‌خود​ خود بی‌نهایت دشوار بود، چه رسد به اینکه بخواهند آن را از صفر تحقیق و کشف کنند.

حالا که چنین طرحی به‌بمانند​ دست آورده بود، شی فنگ‌زمان​ چطور می‌توانست هیجانش را پنهان کند؟

با داشتن این طرح آرایه جادویی، زیرو وینگ‌افزود​ می‌توانست تنها با صرف مقداری مواد اولیه، طومارهای‌ماست​ آرایه جادویی را بدون هیچ محدودیتی تولید کند.

شی فنگ که بی‌صبرانه می‌خواست بداند‌افزود​ چه نوع آرایه‌ای نصیبش شده، بی‌درنگ روی‌تندر​ طرح آرایه جادویی در دستش کلیک کرد.

با دیدن ویژگی‌های آن، شی‌تندر​ فنگ شوکه شد و با‌امیدوارم​ خود گفت: «چرا آرایه جادویی متوسطه؟!»

آرایه‌های جادویی نیز به چند‌بمانند​ رده تقسیم می‌شدند: پایه، متوسط،‌زمان​ پیشرفته، استاد، گرندمستر و صنعتگر.

در حال حاضر، بیشتر آرایه‌های جادویی که بازیکنان با آن‌ها برخورد می‌کردند، از‌امپراتوری​ نوع پایه بودند. با وجود این، حتی آرایه‌های جادویی پایه نیز می‌توانستند به روش‌های‌سنگین​ مختلفی بی‌نهایت کارآمد باشند؛ از جمله سرکوب هیولاهایی در رده لرد اعظم یا پایین‌تر.

آرایه‌های جادویی بالاتر‌بیرون​ از رده پایه،‌افزود​ به شدت نایاب بودند.

دلیلش این بود که آرایه‌های‌تندر​ جادویی متوسط می‌توانستند هیولاهای رده‌امیدوارم​ اسطوره‌ای و پایین‌تر را سرکوب کنند.

باس‌های نهایی در سیاه‌چال‌های تیمی حالت جهنمیِ ۱۰۰ نفره فعلی، در بهترین حالت لرد‌کرده​ اعظم بودند. با در اختیار داشتن یک آرایه جادویی متوسط، بازیکنان می‌توانستند به راحتی‌یابند​ چنین باسی را سرکوب کرده و درجه سختی سیاه‌چال را به طرز چشمگیری کاهش دهند.

اما آنچه بیش از همه باعث هیجان شی فنگ می‌شد،‌جادوییِ​ این حقیقت بود که آرایه جادویی متوسطِ اهدایی از سوی‌امیدوارم​ کاریان واکر، یک آرایه جادویی سرکوب‌گر از بالاترین سطح ممکن بود.

اجرای چنین آرایه جادوییِ وسیعی تنها به نُه کلاس جادویی نیاز داشت؟ علاوه بر این، هیچ کلاس خاصی مورد‌ماست​ نیاز نبود. جای تعجب نداشت که کاریان واکر گفته بود این آرایه جادویی مایه افتخار امپراتوری جانور تندر است.‌کمیاب​ پس از بررسی دقیق طرح، شی فنگ سرانجام فهمید که این مأموریت چه پاداش بی‌نظیری به او داده است.

کتاب‌های تسلط و پرتو کشتاری‌طلایی​ که به دست آورده بود،‌آرایه​ به خودی خود چشمگیر بودند.

با وجود این، دامنه قطبی نُه‌ستاره‌امیدوارم​ بسیار حیرت‌انگیزتر بود. ارزش آن از‌شدت​ یک آیتم حماسی هم بیشتر بود.

همه می‌دانستند که در هر زمان تنها تعداد محدودی از بازیکنان می‌توانستند وارد‌قطبی​ یک سیاه‌چال شوند. اگر گروهی برای سرکوب یک باس از آرایه جادویی استفاده‌طرح‌های​ می‌کرد، بازیکنانی که آرایه را حفظ می‌کردند قادر به حمله یا دفاع نبودند.

هرچه آرایه جادویی به افراد‌سپس​ بیشتری نیاز داشت، تأثیر آن‌داد​ بر قدرت مبارزه گروه بیشتر می‌شد.

از این رو،‌سپس​ هرچه به افراد کمتری‌آورد​ نیاز بود، بهتر می‌شد.

به طور کلی، آرایه‌های جادویی که می‌توانستند باس‌ها را سرکوب کنند، برای حفظ شدن به بیش از ده نفر نیاز داشتند. برای نمونه، حصار سرکوب‌کننده اهریمن که Blue Frost و دیگران در برابر گرند لرد نویا استفاده کرده بودند، به دوازده نفر نیاز داشت. با این حال، آن آرایه نیز بسیار قدرتمند محسوب می‌شد. اما دامنه قطبی نُه‌ستاره تنها به نُه نفر نیاز داشت.

افزون بر این، محدودیت کلاس در دامنه قطبی نُه‌ستاره چندان سختگیرانه‌ماست​ نبود و برای اجرا تنها به نُه کلاس جادویی نیاز داشت.‌سنگین​ از سوی دیگر، آرایه سرکوب‌کننده اهریمن مشخصاً به دوازده عنصرافزار نیاز داشت.

تفاوت میان این دو پیش‌شرط شاید ناچیز به نظر می‌رسید، اما کسانی که پیش‌تر روی آرایه‌های جادویی تحقیق‌تندر​ کرده بودند، می‌دانستند که هرچه آرایه‌ای پیشرفته‌تر باشد، برای حفظ به افراد بیشتر و کلاس‌های مشخص‌تری نیاز دارد. کاهش‌بی‌نهایت​ حتی یک نفر از پیش‌شرط‌ها بی‌نهایت دشوار بود، چه رسد به کاهش محدودیت کلاس‌ها که دو برابر سخت‌تر بود.

امپراتوری جانور تندر تنها پس از گردآوری تمام نوابغ خود توانسته‌جادوییِ​ بود چنین آرایه جادویی متوسطِ کارآمد و بی‌نقصی بسازد. به احتمال‌روزی​ زیاد تولید چنین آرایه جادویی برای هر امپراتوری دیگری غیرممکن بود.

حالا با دیدن این آرایه‌نه‌ستاره​ جادویی، شی فنگ ناخودآگاه به‌طرح​ یاد امپراتور تندر کایزر افتاد.

آن امپراتور بدون هیچ کمکی، یک آرایه جادویی شش‌گانه خلق کرده بود. این نشان‌نه‌ستاره​ می‌داد که تحقیقات کایزر در زمینه آرایه‌های جادویی به قلمرویی عمیق رسیده است. او دست‌کم‌بی‌نهایت​ باید یک گرندمستر می‌بود. در قلمرو خدا، چنین شخصی به اندازه پر ققنوس کمیاب بود.

شی فنگ به طرحِ در دستانش لبخند زد و با خود فکر‌آرایه​ کرد: «فکر می‌کردم از گوی‌های کریستالی حصار واسه تله گذاشتن استفاده کنم،‌روزی​ اما با این دامنه قطبی نُه‌ستاره، دیگه هیچ شانسی واسه فرار ندارن.»

اگرچه دامنه قطبی نُه‌ستاره یک آرایه جادویی متوسط بود، اما مواد لازم برای تولید آن چندان کمیاب نبود. برای شروع، زیرو‌امیدوارم​ وینگ هیچ کمبودی در زمینه کریستال‌های جادویی نداشت. در همین حال، سنگ‌های نور ستاره حاوی قدرت ستارگان بودند. با وجود اینکه‌پنهان‌کار​ تا حدودی کمیاب محسوب می‌شدند، مکان‌های زیادی برای استخراج آن‌ها وجود داشت. کمیاب‌ترین ماده برای ساخت دامنه قطبی نُه‌ستاره، آب عنصری بود.

آب عنصری می‌توانست مقادیر زیادی مانا را به طور خودکار جذب کند. در صورت استفاده برای تولید‌طرح‌های​ طومارهای جادویی، می‌توانست مانای مورد نیاز آرایه جادویی را کاهش دهد. این ماده بسیار ارزشمند بود. آب عنصری‌دستاوردی​ علاوه بر تولید طومارهای جادویی، در کیمیاگری و آهنگری نیز کاربرد داشت. این آیتم مصارف بسیار متنوعی داشت.

با وجود این، حتی در سیاه‌چال‌های تیمیِ بزرگ نیز نرخ افتادن آب‌دامنه​ عنصری بسیار پایین بود. انجمن‌های بزرگ مختلف با آب عنصری مانند یک‌چهره‌اش​ آیتم استراتژیک برخورد می‌کردند و جز در مواقع ضروری، آن را نمی‌فروختند.

البته، اگر شی فنگ حاضر می‌شد‌کتابی​ کمی بیشتر پول خرج کند، می‌توانست مقدار‌جادوییِ​ قابل‌توجهی از آن را به دست آورد.

پس از اینکه شی فنگ طرح مربوط به آرایه جادویی دامنه قطبی‌مایه‌ی​ نُه‌ستاره را در کیفش گذاشت، با کاریان واکر و دیگران خداحافظی کرد‌بیاید​ و با استفاده از یک طومار بازگشت، به شهر رودخانه سفید تله‌پورت کرد.