چپتر 2542: شمشیر پرتگاه جدید

همان‌طور که سیستم ارزیابی سلاح را آغاز می‌کرد، آرایه‌های جادویی روی شمشیر‌ناگهان​ پرتگاه جدید هم‌زمان روشن شد. این آرایه‌ها نه‌تنها کل اتاق را غرق‌ظاهری​ در نور کردند، بلکه مانای محیط را نیز حول سلاح گرد آوردند.

غرش کرکننده‌ی دیگری از اژدها‌درک​ از شمشیر پرتگاه به گوش رسید‌شدند​ که در سراسر اتاق طنین‌انداز شد.

غرررش!

این غرش چنان قدرتمند بود که شی فنگ تلوتلوخوران‌شکل​ از سلاح عقب نشست. در همین حال، آرایه‌های جادویی‌باور​ روی دیوارهای اتاق درخشان‌تر شد و حصار دیگری پدید آورد.

بوووم...

غرش اژدها، حصار دولایه‌بتواند​ را به شدت لرزاند؛ گویی‌ناگهان​ حصار هر لحظه درهم می‌شکست.

با محو شدن غرش، آرامش به اتاق بازگشت. در پی آن، سرمایی اتاق را فرا گرفت‌عادی​ و حتی شی فنگ با وجود مقاومت جادویی بسیار بالایش، در آن هوای سرد به لرزه افتاد.‌قمارش​ احساس می‌کرد در دشت یخبندانی ایستاده است و یخ زدن بدنش را با تمام وجود حس می‌کرد.

چه مانای قدرتمندی!

با نگاه دوباره‌ی شی فنگ به شمشیر پرتگاه جدید که منشأ این سرما بود، متوجه شد‌حالت​ که این پدیده تنها بازتابی از فعال شدنِ آرایه‌های جادویی سلاح است. اگر آرایه‌هایی که خودبه‌خود فعال‌نمی‌کرد​ شده بودند چنین پیامدی داشتند، بی‌شک تحت کنترل او به سطح کاملاً جدیدی از قدرت دست می‌یافتند.

با این حال، پیش از آنکه بتواند درک بهتری‌ناگهان​ از قدرت سلاح جدید پیدا کند، آرایه‌ها ناگهان خاموش‌آیا​ شدند و اتاق به سرعت به حالت عادی بازگشت.

شی فنگ با حیرت به اعلان سیستم خیره شد. ۸۶ درصد؟ او واقعاً‌خاموش​ باور نمی‌کرد که قمارش نتیجه دهد، آن هم تا این حد چشمگیر. نرخ تکمیل‌حیرت​ نهایی ۱۶ درصد بالاتر از نیاز پایه بود که کاملاً فراتر از انتظاراتش می‌رفت.

در قلمرو خدا، به محض آنکه نرخ تکمیل سلاح به حد استاندارد می‌رسید، درصدهای‌عادی​ بالاتر تأثیر چندانی بر ویژگی‌های ظاهری آن نداشت؛ بلکه در عوض، ویژگی‌های مخفی سلاح‌واقعاً​ را ارتقا می‌بخشید. طبیعتاً هرچه نرخ تکمیل بالاتر بود، اثرهای پنهان نیز قوی‌تر می‌شدند.

نرخ تکمیل ۸۶ درصدی به هیچ وجه مقدار پایینی نبود. کمتر‌ناگهان​ از ۱۰ درصد از سلاح‌های قلمرو خدا نرخ تکمیل ۸۰ درصد یا‌ظاهری​ بالاتر داشتند و بیشتر آن‌ها در مرز ۷۵ درصد در نوسان بودند.

تنها ۱ درصد از تمام‌تکمیل​ سلاح‌های بازی دارای نرخ تکمیل‌ظاهری​ ۸۵ درصد یا بالاتر بودند.

بر اساس دانش شی فنگ، بالاترین نرخ تکمیلی که تاکنون در ساخت‌ناگهان​ یک سلاح به دست آمده بود، ۹۴ درصد بود. او شنیده بود‌ظاهری​ که عملکرد آن سلاح حماسی حتی با یک سلاح افسانه‌ای ناقص رقابت می‌کرد.

شی فنگ حتی جرئت نمی‌کرد رؤیای ساخت سلاحی با نرخ تکمیل ۹۰ درصد را در سر بپروراند. تنها‌آیا​ آهنگران گرندمستر قادر به انجام چنین کاری بودند. او صرفاً یک آهنگر استاد متوسط بود و تنها به لطف‌نیاز​ دست فیلسوف به رتبه استاد پیشرفته رسیده بود. او هرگز انتظار نداشت به نرخ تکمیل ۸۶ درصدی دست یابد.

او بی‌درنگ تصمیم گرفت این شکل را حفظ‌بهتری​ کند و با تأیید این تصمیم، شمشیر پرتگاه‌عادی​ جدید به آرامی روی سکوی مرکزی فرود آمد.

شگفت‌انگیز است!‌حالت​ پس این قدرتِ‌تکمیل​ قطعات ادغام‌شده است؟

با در دست گرفتن‌می‌یافتند​ شمشیر پرتگاه جدید، برق غافلگیری‌بهتری​ در چشمان شی فنگ درخشید.

شمشیر پرتگاه قدیمی و جدید در ظاهر تقریباً یکسان بودند، اما سلاح جدید بسیار سنگین‌تر از قبلی بود. با وجود این افزایش وزن، شی فنگ در‌خیره​ مقایسه با گذشته که تنها قبضه را در دست داشت، احساس سازگاری بسیار بیشتری با این سلاح می‌کرد. گویی این شمشیر امتدادی از بدن خودش بود.‌عوض​ او حتی می‌توانست جریان مانای محیط را در درون سلاح حس کند. با داشتن شمشیر پرتگاه جدید در دست، حساسیت او به مانا دچار تحولی کیفی شد.

او بازیکن کلاس جادویی نبود‌آنکه​ و حساسیتش به مانا در مقایسه‌ناگهان​ با آن‌ها حرفی برای گفتن نداشت.

حساسیت به مانا شاید برای بازیکنان کلاس فیزیکی کاربرد‌شکل​ چندانی نداشت، اما برای متخصصان، به ویژه آن‌هایی که‌باور​ در دستکاری آرایه‌های جادویی مهارت داشتند، بسیار سودمند بود.

بازیکنان با داشتن حساسیت بالاتر به مانا، نه‌تنها می‌توانستند‌بهتری​ آرایه‌های جادویی را بسیار آسان‌تر کنترل کنند، بلکه قادر‌نرخ​ بودند نقاط ضعف آرایه‌ها را نیز با زحمت کمتری بیابند.

افزون بر این، به محض اینکه حساسیت به مانای فرد به سطح خاصی می‌رسید، بازیکنان‌نرخ​ می‌توانستند با دستکاری جریان مانای موجود در هوا، مهارت یا طلسم حریف را درهم بشکنند.‌نمی‌کرد​ آن‌ها حتی می‌توانستند به طور کامل مانع از استفاده حریفان از مهارت‌ها یا طلسم‌ها شوند.

خیلی نزدیک بود.‌دست​ کم مانده بود‌آنکه​ وقتم تمام شود.

با شنیدن اعلان سیستم، شی‌درک​ فنگ نفس راحتی کشید و‌خاموش​ شروع به پالایش سلاح جدید کرد.

روند پالایش بسیار ساده‌تر از روند تغییر شکل بود. او تنها باید لبه تیغه را اضافه می‌کرد و‌تکمیل​ آرایه‌های جادویی شمشیر را صیقل می‌داد. به عنوان یک استاد جادوگر متوسط و یک آهنگر استاد پیشرفته موقت، این‌ها‌نهایی​ کارهای ساده‌ای برای او به شمار می‌رفت. او این روند را در کمتر از ۲۰ دقیقه به پایان رساند.

به محض اینکه شی فنگ‌تکمیل​ کار سلاح جدید را تمام کرد،‌حفظ​ صدای اعلان سیستم دیگری را شنید.

شی فنگ‌دست​ بی‌درنگ پاسخ‌پیش​ داد: «شمشیر پرتگاه.»

شی فنگ‌پیش​ پاسخ داد:‌بتواند​ «ارزیابی کن!»

سپردن ارزیابی سلاح به سیستم شاید برای بازیکنان عادی معنای چندانی نداشت، اما برای شی فنگ که یک آهنگر استاد بود، ابزار نسبتاً مفیدی محسوب می‌شد که مقداری تبحر آهنگری‌واقعاً​ به او می‌بخشید. در واقع، آهنگران استاد در زندگی قبلی او گاهی سفارش‌های بازسازی را به صورت رایگان می‌پذیرفتند تا تبحر آهنگری بیشتری کسب کنند. در صورت موفقیت‌آمیز بودن کار،‌اثرهای​ به آهنگر مربوطه مقدار فراوانی تبحر پاداش داده می‌شد. یک آهنگر استاد می‌توانست با بازسازی موفقیت‌آمیزِ تنها یک سلاح، معادل یک یا دو روز کار را در زمان خود صرفه‌جویی کند.

این اعلان‌پیش​ شی فنگ‌بتواند​ را مبهوت کرد.

شی فنگ با چهره‌ای غرق در وجد به‌بهتری​ سلاح جدیدش نگاه کرد و با خود گفت:‌عادی​ «عالیه! به رتبه افسانه‌ای ناقص ارتقا پیدا کرده!»

هرچند حدس می‌زد که احتمال رسیدن محصول نهایی‌پیدا​ به رتبه افسانه‌ای ناقص بسیار بالاست، اما پس از‌تکمیل​ شنیدن تأیید حدسش، نتوانست جلوی خوشحالی خود را بگیرد.

یک سلاح افسانه‌ای ناقص!

او تعداد قابل‌توجهی آیتم افسانه‌ای ناقص به همراه داشت، اما هیچ‌کدام سلاح نبودند؛ آن‌ها صرفاً قطعات تجهیزات و زیورآلات بودند. افزایش قدرت مبارزه‌ای که‌حالت​ این آیتم‌ها فراهم می‌کردند، به هیچ وجه با یک سلاح افسانه‌ای ناقص قابل مقایسه نبود و هرچند پیش از این در فکر به دست آوردن‌پایه​ چنین سلاحی برای خود بود، اما یافتن آن در حرف آسان‌تر از عمل بود. علاوه بر این، باید یک شمشیر یک‌دستیِ سازگار نیز پیدا می‌کرد.

اکنون که سرانجام یک سلاح‌شدن​ افسانه‌ای ناقص داشت که کاملاً برایش‌حتی​ مناسب بود، چرا نباید هیجان‌زده می‌شد؟

شی فنگ بی‌درنگ پنل ویژگی‌های شمشیر پرتگاه را باز کرد. در‌خاموش​ حالت عادی، بازآفرینی یک سلاح، ویژگی‌های آن را به طرز چشمگیری‌ظاهری​ تغییر می‌داد. سلاح جدید دیگر آن چیزی نبود که در گذشته بود.

شی فنگ با خود اندیشید: «چقدر قدرتمند! حتی [هزار تغییرِ] Fire Dance هم نمی‌تونه با این رقابت کنه!»

ویژگی‌های شمشیر پرتگاه جدید، شی فنگ را‌پیدا​ متحیر ساخت. با چنین ویژگی‌هایی، آیا این‌عادی​ شمشیر تقریباً با سلاح‌های افسانه‌ای برابری نمی‌کرد؟

شمشیر پرتگاه جدید شبیه ترکیبی از شمشیر پرتگاه قدیمی و تاریکی بی‌رحم بود. حتی سلاح‌های افسانه‌ای ناقصِ رده‌بالا نیز‌۸۶٪​ احتمالاً از این شمشیر ضعیف‌تر بودند. هنگامی که شی فنگ شمشیر پرتگاه را در دست گرفت، احساس کرد که‌بالاتر​ حتی بدون استفاده از تکنیک مانا، می‌تواند تنها با یک حمله معمولی قدرتی در سطح رده ۴ به نمایش بگذارد.

«نگران رسیدن به قطعات شمشیر سلیمان‌۸۶٪​ توی شهر سم بودم، اما با‌کنید​ این سلاح، دیگه نباید مشکلی باشه.»

شهر سم یک سرزمین مخفی سطح ۱۲۰ بود. هرچند‌بهتری​ این کار حتی با وجود سلاح جدیدش و کمک لژیون‌تکمیل​ جهنم همچنان یک چالش محسوب می‌شد، اما دیگر غیرممکن نبود.

یک سرزمین مخفی سطح ۱۲۰!

اگر سیاه‌چال‌های تیمی سطح ۱۰۰ مکانی برای سازگاری بازیکنان با رده ۳ بودند، سرزمین‌های مخفی سطح ۱۲۰ گنجینه‌هایی برای‌۸۶٪​ متخصصان رده ۳ به شمار می‌رفتند. درون این سرزمین‌های مخفی، بازیکنان می‌توانستند میراث‌های باستانی از جمله کتاب‌های مهارت و‌بالاتر​ طلسم رده ۳ و همچنین معجون‌های باستانی را پیدا کنند که به آن‌ها در آزادسازی پتانسیل بدن مانایشان کمک می‌کرد.

در زندگی قبلی شی فنگ، تا زمانی که انجمن سایه آن‌قدر قوی شد که بتواند به سرزمین‌های مخفی سطح ۱۲۰ یورش ببرد، ابرقدرت‌های مختلف مدت‌ها پیش آن‌ها را پاکسازی‌انتظاراتش​ کرده و تنها ته‌مانده‌هایی را برای قدرت‌های معمولی باقی گذاشته بودند. اگر زیرو وینگ می‌توانست اکنون یورش به سرزمین‌های مخفی سطح ۱۲۰ را آغاز کند، توانایی انجمن در پرورش‌سلاح‌های​ بازیکنان رده ۳ و کمک به آن‌ها برای آزادسازی پتانسیل بدن مانایشان، قطعاً از ابرقدرت‌های مختلف پیشی می‌گرفت. انجمن او به یک تایتان واقعی در قلمرو خدا تبدیل می‌شد.

«حالا که سلاحم کامل‌می‌یافتند​ شده، وقتشه با بازیکنای‌درک​ دنیای تاریک ملاقات کنم.»

شی فنگ شمشیر پرتگاه جدید‌درک​ را غلاف کرد و از‌خاموش​ اتاق هسته زیرزمینی خارج شد.