چپتر 2307: شمشیر پرتگاه رده ۳

به محض اینکه شی فنگ روی دکمه «تکامل» ضربه زد، شمشیر پرتگاه‌نوسانات​ به ابری از مه سیاه بدل گشت و به سوی کیف او حرکت‌طول​ کرد. مه سیاه همچون گرگی گرسنه، تمام کریستال‌های مانای درون کیف را بلعید.

خلوص مانای درون کریستال‌های مانا، تنها اندکی از کریستال‌های هفت رنگ کمتر بود و یک کریستال مانا به تنهایی آن‌قدر مانا در خود داشت که بتواند شهرکی کوچک‌سهمگینِ​ را از روی قاره محو کند. با بلعیده شدن هر ۱۰۰ کریستال مانا توسط شمشیر پرتگاه، به دلیل انتقال چنین حجم عظیمی از انرژی، فضای اطراف شی فنگ‌می‌دهد​ به شدت لرزید. در همان لحظه، غرش اژدهایی در سراسر جزیره طنین‌انداز شد. گویی فضا در آستانه انفجار قرار داشت تا راه را برای ورود یک اژدها باز کند.

با دیدن این صحنه، چهره‌شانس​ شی فنگ در هم رفت.‌خوشبختانه​ آیا این یک پس‌زنی بود؟

با هر تکامل، این احتمال وجود داشت که سلاح جادویی دچار پس‌زنی شود‌ثانیه​ و هر پس‌زنی نسبت به دفعات قبل قدرتمندتر بود. اگر صاحب سلاح از پس‌فاصله​ مهار حتی یک مورد از این پس‌زنی‌ها برنمی‌آمد، حساب کاربری‌اش برای همیشه فلج می‌شد.

در ابتدا، شی فنگ اطمینان داشت که می‌تواند با دومین پس‌زنیِ‌توجه​ احتمالی مقابله کند، اما با توجه به نوسانات مانایی که اکنون‌باشد​ حس می‌کرد، بعید می‌دانست شانس بقایش بیشتر از ۵۰ درصد باشد.

خوشبختانه نوسانات مانا تنها چند لحظه به طول انجامید. پس‌ثانیه​ از سه ثانیه، آرامش به جزیره بازگشت و شمشیری کاملاً سیاه،‌پدیدار​ مزین به نقوش حکاکی‌شده اژدها، در فاصله‌ای نه‌چندان دور پدیدار گشت.

با وجود اینکه شی فنگ پنج یارد از شمشیر پرتگاه فاصله‌چند​ داشت، سنگینیِ هیبت اژدهای سهمگینِ این سلاح جادویی را روی شانه‌هایش‌فاصله‌ای​ حس می‌کرد؛ فشاری چنان طاقت‌فرسا که حتی پاشنه‌هایش در خاک فرو رفت.

چقدر قدرتمند! با دیدن پنل‌شانس​ ویژگی‌های شمشیر پرتگاهِ تکامل‌یافته، شی‌خوشبختانه​ فنگ غرق در حیرت شد.

هرچند ویژگی‌های شمشیر پرتگاه هنوز به پای تیغه گرگ‌ومیش و پرتو کشتار نمی‌رسید، اما‌آرامش​ با وجود اینکه تنها یک سلاح جادویی سطح ۸۰ بود، می‌توانست با یک سلاح‌سنگینیِ​ حماسی رده‌بالای سطح ۸۵ رقابت کند. با وجود این، ویژگی‌های ارتقایافته حیرت‌انگیزترین بخش ماجرا نبود.

با ارتقای شمشیر پرتگاه به رده ۳، مهارت‌های آن نیز به طرز چشمگیری قدرتمندتر شده‌می‌کرد​ بود. اکنون این شمشیر به سلاحی بی‌نقص برای نبردهای گروهی تبدیل شده بود؛ تا جایی‌شمشیری​ که حتی یک سلاح افسانه‌ای ناقصِ معمولی نیز در این زمینه به گرد پایش نمی‌رسید.

شی فنگ با نگاه به شمشیر پرتگاه رده ۳،‌انجامید​ حتی نمی‌توانست تصور کند که این سلاح با رسیدن‌فاصله‌ای​ به رده ۴ تا چه حد ترسناک‌تر خواهد شد.

البته تکامل بیشتر این سلاح جادویی به مراتب دشوارتر از مراحل پیشین بود، چرا که به‌بازگشت​ کریستال‌های خدا نیاز داشت؛ آن هم نه یکی، بلکه پنج عدد! برای یافتن کریستال‌های خدا که‌سهمگینِ​ حتی از سلاح‌های حماسی نیز کمیاب‌تر بودند و سخت‌تر پیدا می‌شدند، تنها می‌شد به شانس تکیه کرد.

سپس شی فنگ پرتو کشتار‌بقایش​ را از دست باز کرد و‌طول​ شمشیر پرتگاه را جایگزین آن ساخت.

پس قدرت شمشیر پرتگاه بعد از یک تکامل دیگه‌مقابله​ به این سطح می‌رسه؟ هم‌زمان با تجهیز این سلاح‌شانس​ جادویی، موجی از حیرت وجود شی فنگ را فرا گرفت.

هرچند قدرت حمله و ویژگی‌های پایه‌اش اندکی کاهش یافته بود، اما سازگاری او‌شمشیری​ با شمشیر پرتگاه بسیار بیشتر از پرتو کشتار بود. این سلاح در دستانش‌هیبت​ همچون امتدادی از بدنش حس می‌شد و اکنون بُرندگیِ غیرقابل‌تصوری پیدا کرده بود.

در وضعیت کنونی، شمشیر پرتگاه می‌توانست به راحتی فلس‌های یک گرند لرد بالای سطح ۱۰۰ را بشکافد. علاوه بر این، تأثیرات سلاح جادویی‌نه‌چندان​ به طرز چشمگیری ارتقا یافته بود و شی فنگ به وضوح قدرتمندتر شدن فیزیک خود را احساس می‌کرد. با وجود اینکه پرتو کشتار را‌+۳۳​ با سلاحی با سطح پایین‌تر جایگزین کرده بود، اما قدرت مبارزه کلی او نه‌تنها ذره‌ای کاهش نیافته، بلکه با افزایش نیز روبرو شده بود.

شی فنگ پس از آشنایی مختصر‌بیشتر​ با [شمشیر پرتگاه] ارتقایافته، توجهش را‌انجامید​ به گورهای بخش داخلی معطوف کرد.

هدف [مأموریت ارتقا] او یافتن میراث‌دومین​ گمشده‌ی [قدیس شمشیر] بود. مشخصاً، این میراث‌مانایی​ باید داخل یکی از آن گورها باشد.

تنها موانع سر راهش، ارواح فراموش‌شده‌ی بی‌شماری‌چند​ بودند که در جنگل پرسه می‌زدند و‌کاملاً​ ارواح قهرمانی که از هر گور محافظت می‌کردند.

چند دقیقه پیش، شی فنگ در برابر ارواح فراموش‌شده‌ی سرگردان درمانده بود، اما اکنون که‌آرامش​ [شمشیر پرتگاه] رده ۳ را در اختیار داشت، شکست دادن نامردگان دیگر مشکلی نبود. حالا‌هیبت​ تنها باید راهی پیدا می‌کرد تا حواس ارواح قهرمان را پرت کند و گورها را بگشاید.

متأسفانه، از آنجا که نمی‌دانست کدام گور حاوی‌باشد​ میراث است، تصمیم گرفت روح قهرمانی را که از‌کاملاً​ نزدیک‌ترین و کوچک‌ترین گور محافظت می‌کرد، به چالش بکشد.

به محض اینکه شی فنگ از سد نیمه‌شفاف عبور‌مقابله​ کرد، نامردگانی که نزدیک گورِ انتخاب‌شده پرسه می‌زدند، هاله‌شانس​ شی فنگ را حس کردند و به سمتش یورش بردند.

با اینکه ارواح فراموش‌شده هوش چندان بالایی نداشتند، اما‌انجامید​ اگر ده‌ها تن از آن‌ها با هم حمله می‌کردند،‌فاصله‌ای​ حتی یک متخصص اوج نیز مجبور به فرار می‌شد.

«بروید!»

شی فنگ بی‌درنگ [برش نه اژدها] را فعال کرد.‌خوشبختانه​ ۲۱ شبح [شمشیر پرتگاه] همچون گروهی از متخصصان، به‌مزین​ پرواز درآمدند تا راه را برای شی فنگ باز کنند.

با وجود اینکه هر شبح تنها ۹۰٪ از قدرت شی فنگ را در اختیار داشت،‌می‌کرد​ اما این ویژگی به اندازه یک بازیکن واقعی سطح ۱۰۰ و رده ۳ بالا بود.‌شمشیری​ در نتیجه، اشباح [شمشیر پرتگاه] بدون هیچ زحمتی ارواح فراموش‌شده‌ای را که نزدیک می‌شدند، سرکوب کردند.

تنها با یک برخورد، اشباح ده‌ها نامرده‌چند​ را کنار زدند و به شی فنگ‌کاملاً​ اجازه دادند تا به گور کوچک برسد.

روح قهرمان رده ۳ نیزه‌داری که از گور محافظت می‌کرد،‌خوشبختانه​ نیزه‌اش را به سمت شی فنگ پرتاب کرد و غرید:‌نقوش​ «اینجا آرامگاه مردگان است! زنده‌ها هیچ جایی در اینجا ندارند!»

با اینکه روح قهرمان HP زیادی نداشت، اما در آن ضربه ساده از یک تکنیک مبارزه پیشرفته استفاده کرد که باعث می‌شد حریفش ناخودآگاه سلاح را نادیده بگیرد. علاوه بر این، حمله حاوی قدرت اوج رده ۳ بود و به راحتی می‌توانست لردهای اعظم سطح ۱۰۰ به بالا را دفع کند.

اگر این حمله به‌شانس​ یک بازیکن رده ۳ برخورد‌خوشبختانه​ می‌کرد، در دم کشته می‌شد.

با دیدن قدرت روح قهرمان، شی فنگ تمام اعتمادبه‌نفس خود را برای شکست دادن این نامرده از دست داد. خوشبختانه،‌بیشتر​ او واقعاً قصد نداشت با روح قهرمان بجنگد. شی فنگ با استفاده از [شبح قاتل] به این حمله پاسخ داد؛‌یارد​ همزادش را به جلو فرستاد و هم‌زمان [شمشیر دفاعی] را برای دفع ضربه فعال کرد. سپس خودش به سمت گور شتافت.

به محض اینکه شی فنگ‌باشد​ گور را لمس کرد، پنجره‌ثانیه​ اعلانی در برابرش ظاهر شد.

شی فنگ‌می‌شد​ با خوشحالی گور‌می‌تواند​ را فعال کرد.

با وجود این، همان لحظه یک‌خوشبختانه​ نوار بارگذاری ظاهر شد. فعال‌سازی گور در‌شمشیری​ مجموع به هشت ثانیه زمان نیاز داشت.

وقتی روح قهرمان فعال شدن گور را حس‌درصد​ کرد، خشمگین شد. او با نادیده گرفتن همزاد‌بازگشت​ شی فنگ، به سمت بازیکن متخلف هجوم برد.

«همان‌طور که انتظار می‌رفت،‌شانس​ این کار به همین‌باشد​ سادگی‌ها هم نخواهد بود.»

همان‌طور که روح قهرمان به سمتش می‌دوید، شی فنگ دیگر خودداری نکرد. او همزادش‌اکنون​ را وادار کرد تا مهارت جنون میراث خود، یعنی [رهایی شمشیر] را فعال کند‌آرامش​ و تمام توجهش را بر کنترل همزاد در هنگام حمله به روح قهرمان متمرکز کرد.

«[آذرخش آنی]!»

شبکه‌ای از نورهای شمشیر روح قهرمان را در بر گرفت،‌خوشبختانه​ اما به نظر نمی‌رسید این نامرده کوچک‌ترین نگرانی‌ای داشته باشد.‌نقوش​ او چرخید و با نیزه‌اش به مقابله با حمله رفت.

دنگ... دنگ... دنگ...

صدای برخورد فلز در سراسر جنگل طنین‌انداز شد. روح قهرمان نه‌تنها تمام‌نوسانات​ نورهای شمشیری را که همزاد به سمتش فرستاده بود دفع کرد، بلکه‌چند​ موفق شد این کار را بدون حتی یک قدم عقب‌نشینی انجام دهد.

همزاد حریف روح قهرمان نمی‌شد، اما شی فنگ اهمیتی‌انجامید​ نمی‌داد. تنها هدف او به تأخیر انداختن روح قهرمان رده‌نه‌چندان​ ۳ به مدت هشت ثانیه بود، نه شکست دادن او.

در نهایت، شی فنگ با فدا کردن همزادش، بخشی‌باشد​ از میراث صاحب گور را جذب کرد. با این‌کاملاً​ کار، بخش نرخ تکمیل میراث در پنجره مأموریتش پدیدار شد.

«پس سازوکارش این‌گونه است.» شی فنگ‌خوشبختانه​ فوراً متوجه شد که چگونه باید‌بازگشت​ [مأموریت ارتقا] خود را به پایان برساند.

هر گور در این جنگل سرسبز حاوی میراث [قدیس شمشیر] بود، اما هر‌انجامید​ گور نرخ تکمیل متفاوتی از میراث را در خود داشت که قابل ترکیب نبودند.‌یارد​ تصمیم با خودش بود که می‌خواهد با چه مقدار از میراث از آنجا برود.

به دنبال آن، شی فنگ نرخ تکمیلی‌درصد​ را که از گور کوچک به دست آورده‌بازگشت​ بود رها کرد و از طریق سد گریخت.

به محض عبور از سد جادویی، ارواح فراموش‌شده‌احتمالی​ و روح قهرمانی که در تعقیبش بودند، دست‌بعید​ از تعقیب کشیدند و به موقعیت‌های اصلی خود بازگشتند.

اکنون که مکانیک مأموریتش را درک‌خوشبختانه​ کرده بود، شی فنگ نگاهش را به‌شمشیری​ گورهای باکیفیت‌تر در بخش داخلی جزیره دوخت.

طبیعتاً، ارواح قهرمان قوی‌تری از گورهای باشکوه‌تر محافظت می‌کردند. بزرگ‌ترین گور‌چند​ در هسته جنگل قرار داشت؛ گوری به شکوه یک کاخ که‌فاصله‌ای​ یک روح قهرمان سطح ۱۰۰ و رده ۴ از آن نگهبانی می‌کرد.

گورهایی که یک درجه پایین‌تر‌بقایش​ از گور کاخ‌مانندِ مرکز بودند، توسط‌طول​ ارواح قهرمانِ دارای لقب محافظت می‌شدند.

ارواح قهرمانی که پس از مرگشان لقبی به دست آورده بودند، در زمان حیاتشان قهرمانانی در میان قهرمانان به‌بقایش​ شمار می‌رفتند. کشتن متخصصان اوجِ هم‌رده برای آن‌ها مثل آب خوردن بود. با وجود اینکه پس از مرگ بخش قابل‌توجهی‌پنج​ از قدرت خود را از دست داده بودند، اما همچنان می‌توانستند متخصصان اوج را با کمترین زحمت از پای درآورند.

«تنها می‌توانم شانسم را امتحان کنم.» شی فنگ دندان‌هایش‌انجامید​ را روی هم فشرد و نگاهش را به یک روح‌نه‌چندان​ قهرمانِ دارای لقب که شمشیر بزرگی در دست داشت، دوخت.

او می‌دانست هیچ امیدی برای فعال کردن مجلل‌ترین گور در این قبرستان ندارد. شکاف بین موجودات رده ۳ و رده ۴ عظیم بود، چه رسد به شکاف‌یارد​ میان رده ۲ و رده ۴. به محض اینکه روح قهرمان رده ۴ متوجه حضورش می‌شد، جانش را از دست می‌داد. با وجود این، حاضر نبود به‌ایجاد​ گورهای درجه سه قناعت کند. در نهایت، نرخ تکمیل میراث تأثیر شدیدی بر پاداش‌های [مأموریت ارتقای به رده ۳] می‌گذاشت. دست‌کم باید برای گورهای درجه دو تلاش می‌کرد.

پس از پایان یافتن زمان بازیابی مهارت‌هایش، شی فنگ بار‌چند​ دیگر به سمت بخش داخلی هجوم برد و مستقیماً به‌حکاکی‌شده​ سوی گوری دوید که به بزرگی یک ساختمان چندطبقه بود.