چپتر 2742: اختیار درجه ۱
0منطقه بالا، بیرون مسیر ذهنی:
با شنیدن طنین زنگ‌های خوش‌آهنگ،هیچ چهره لو هانبینگ و موکسین‌بیش رنگ تعجب به خود گرفت.
کمتر از ۲۰ دقیقه از ورودشان می‌گذشت، اما‌بهتری کسی از قبل آزمون را پشت سر گذاشته بود؟واجدین تعجب موکسین از شنیدن صدای زنگ کاملاً طبیعی بود.
مسیر ذهنی یکی از بخش‌های فوق‌العاده مهم منطقه بالا به شمار می‌رفت.شخص هرگاه کسی با موفقیت از مسیر ذهنیِ فعال‌شده عبور می‌کرد، زنگ‌ها طنین‌انداز‌اصلاً می‌شدند تا این دستاورد را به گوش همه ساکنان منطقه بالا برسانند.
طنین زنگ‌های مسیر ذهنی ثابت می‌کرد که شخصی همین‌ارزشش حالا آن را به پایان رسانده است. با وجود‌نشان این، سرعت عبور آن شخص به هیچ وجه باورکردنی نبود.
معمولاً عبور از مسیر ذهنی بیش از ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. گذشته از این، طول پلکان اصلاً‌کوتاه کوتاه نبود. حتی اگر کسی با سرعت معمولی قدم برمی‌داشت، پایین رفتن از آن ۳۰ دقیقه طول‌پیش می‌کشید. چه رسد به اینکه هر قدم در مسیر ذهنی، یک حمله ذهنی شدید به همراه داشت.
لو هانبینگ با رضایت پوزخند زد و پیش خود فکر کرد: «عالیه! عالیه! زمان پاکسازی‌علاوه کمتر از ۲۰ دقیقه! به نظر می‌رسه حق با مقامات بالا بود! اون بچه واقعاً‌کند یه هیولاست! بهایی که برای راهنما شدن تو این آزمون پرداختم، واقعاً ارزشش رو داشت!»
به عنوان ناظر آزمون، هرچه تازه‌واردانِ تحت نظارتش عملکرد بهتری از خود نشان می‌دادند، ارزیابی او نیز نزد مقامات‌زمان بالاتر می‌رفت. علاوه بر این، به عنوان راهنمای واجدین شرایطِ آزمون، کار بسیار راحت‌تری برای جذب تازه‌واردانِ تأییدشده داشت. اگر‌داشت می‌توانست نابغه بی‌همتایی مانند یان وومینگ را با خود همراه کند، جایگاهش در منطقه بالای شهر یوانتیان نیز ارتقا می‌یافت.
در همین حین، موکسین که‌برای او نیز متوجه این موضوع‌عنوان شده بود، چهره‌اش در هم رفت.
اگر لو هانبینگ هیولای ذهنیِ قدرتمندی همچون یان‌نبود وومینگ را به خدمت می‌گرفت، جایگاهش در منطقه‌اصلاً بالا به احتمال زیاد از هونگ شینیوان پیشی می‌گرفت.
پس از گذشت چند‌تازه‌واردانِ دقیقه دیگر، زنگ‌های مسیر‌بهتری ذهنی بار دیگر طنین‌انداز شد.
با شنیدن صدای زنگ‌ها، موکسین مات و مبهوت ماند‌است و پیش خود فکر کرد: «یه نفر دیگه هم‌بیش قبول شد؟» هم‌زمان، رنگ چهره‌اش از قبل هم تیره‌تر گشت.
زنگ‌های منطقه بالای شهر یوانتیان در طول سال تنها به تعداد انگشت‌شماری‌هرچه به صدا درمی‌آمد. با وجود این، امروز دو بار طنین‌انداز شده بود. این‌راهنمای وضعیتی بود که حتی در طول یک دهه نیز یک بار رخ نمی‌داد.
اما از بختِ بلند،شخص لو هانبینگ دقیقاً در‌نبود چنین روزی حضور داشت.
لو هانبینگ زیر خنده‌تازه‌واردانِ زد و گفت: «هاهاها! معرکه‌ست!نشان تازه‌واردای این دفعه واقعاً معرکه‌ن!»
سپس نگاهی به موکسین انداخت و ادامه داد: «موکسین، تو یکی از نوابغ معروف منطقه بالای شهر یوانتیانی. اگه بخوای همین‌طوری‌گذشته دنباله‌روی هونگِ پیر باشی، هیچ آینده‌ای نداری. چطوره بیای سمت من؟ اگه با من باشی، شاید حتی تو یکی دو سال‌پیش آینده بتونی قدرت ذهنیت رو یه رتبه ببری بالا. اون موقع، اختیاراتت تو منطقه بالا هم به درجه ۱ ارتقا پیدا می‌کنه.»
موکسین بی‌درنگ پیشنهاد لو هانبینگ را رد کرد: «ممنون از پیشنهادتون‌ناظر سرپرست لو، اما من با عمو هونگ خیلی خوب پیش می‌رم.نزد مطمئنم زمان زیادی نمی‌بره تا اختیاراتم رو به درجه ۱ برسونم.»
لو هانبینگ به هیچ وجه از رد شدن پیشنهادش توسط‌بیش موکسین تعجب نکرد و با بی‌تفاوتی گفت: «کسی که عقب‌معمولی بمونه، همیشه عقب می‌مونه. امیدوارم از تصمیم امروزت پشیمون نشی.»
آنچه در منطقه بالا بیشترین اهمیت را داشت، قدرت ذهنی افراد بود. در حقیقت، این قدرت‌راهنمای ذهنی بود که جایگاه هر شخص را در منطقه بالا تعیین می‌کرد. هرچه قدرت ذهنی فرد‌بالای بیشتر بود، از اختیارات بالاتری برخوردار می‌شد و در نتیجه، به منابع بیشتری دسترسی پیدا می‌کرد.
با وجود این، پرورش وضعیت ذهنی به شدت‌رسانده دشوار بود. علاوه بر این، هرچه سن فرد‌نبود بالاتر می‌رفت، سرعت رشد او نیز کندتر می‌شد.
برای نمونه می‌توان به موکسین اشاره کرد. او در سن ۱۵ سالگی مسیر ذهنی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود.نیز در آن زمان، ارزیابی‌ها نشان می‌داد که او از قدرت ذهنی پیشرفته‌ای برخوردار است. اما از آنجا که عضو داخلی شرکت‌شهر خدای سبز نبود، تنها اختیار درجه ۲ به او اعطا شد؛ یک سطح پایین‌تر از اعضای داخلی که قدرت ذهنی مشابهی داشتند.
در آن دوران، به سایر افرادِ غیروابسته به‌نبود شرکت خدای سبز که از مسیر ذهنی عبور‌اصلاً کرده بودند، تنها اختیار درجه ۳ داده شده بود.
متأسفانه حتی پس از گذشت سال‌ها، قدرت ذهنی موکسین‌نشان پیشرفت چندانی نکرده بود. در نتیجه، او تا به‌شرایطِ امروز همچنان در سطح اختیار درجه ۲ باقی مانده بود.
با این حال، اگر موکسین می‌توانست خود را‌رسانده ارتقا داده و به اختیار درجه ۱ دست‌نبود یابد، جایگاهش در منطقه بالا دچار تحولی کیفی می‌شد.
کمتر از ۲۰۰ نفر در منطقه بالای شهر یوانتیان دارای اختیار درجه ۱ بودند.تحت حتی لو هانبینگ که یکی از سرپرستان منطقه بالا به شمار می‌رفت، تنها از‌کار اختیار رتبه پیشرفته برخوردار بود که یک سطح بالاتر از اختیار درجه ۱ قرار داشت.
پس از این‌سرعت گفتگو، لو هانبینگ دیگر‌باورکردنی با موکسین صحبتی نکرد.
از دیدگاه لو هانبینگ، موکسین عملاً مهره‌ای سوخته بود. با منابع ناچیز هونگ شینیوان، ارتقای‌علاوه سطح قدرت ذهنی موکسین که جای خود داشت، حتی رساندن کروی، خواهر کوچک‌تر موکسین، به‌کند استاندارد درجه ۲ نیز چالشی بزرگ محسوب می‌شد. پس از آن، زمان به سرعت سپری شد.
موکسین با نگرانی به ساعت نگاه‌حالا کرد و پیش خود اندیشید: «چرا هنوز‌هیچ برنگشتن؟ نکنه برای کروی اتفاقی افتاده باشه؟»
با اینکه کروی در برابر اثرات مسیر ذهنی مصون نبود، اما با‌هرچه توجه به تجربیات گذشته‌اش، دیگر نباید مشکلی در مقابله با حملات ذهنی می‌داشت.راهنمای درد ناشی از این حملات باید کاملاً در محدوده تحمل او قرار می‌گرفت.
لو هانبینگ نگاهی به ساعتش انداخت‌وجه و گفت: «تقریباً یه ساعت گذشته و‌گذشته هنوز بیرون نیومدن. حتماً بلایی سرشون اومده.»
او با پوزخندی ادامه داد: «بهش هشدار دادم که اگه حواسش‌ارزیابی جمع نباشه کارش به بیمارستان می‌کشه. جوونای امروزی اصلاً گوششون بدهکار‌جذب نصیحت نیست. حیف شد، ولی حالا مجبورن چند ساعتی همون تو بمونن.»
آیا واقعاً اتفاقی‌ثابت افتاده بود؟ رنگ‌حالا از رخسار موشین پرید.
فرایندهای فعال‌سازی و غیرفعال‌سازی مسیر ذهنی بسیار طاقت‌فرسا بود.ارزشش حتی فردی با امتیازات ویژه نیز برای خاموش کردن‌نشان آن به دو یا سه ساعت زمان نیاز داشت.
اگر شی فنگ و کروی از حال می‌رفتند و برای چنین مدت طولانی در مسیر‌پلکان ذهنی می‌ماندند، شانس می‌آوردند که تنها با یک ماه بستری شدن در بیمارستان قسر در‌همراه بروند. اگر وضعیت آن‌ها وخیم می‌بود، ممکن بود آینده و پیشرفتشان به کلی نابود شود.
درست زمانی که موجی از وحشت بر موشین غلبه کرد، ساعت‌ارزیابی کوانتومی روی مچ دستش ناگهان به صدا درآمد و تماسی را‌جذب به او اطلاع داد. در همین حال، تماس‌گیرنده کسی نبود جز کروی.
با دیدن چهره کروی روی صفحه نمایش، موشین‌رسانده نتوانست خشم خود را کنترل کند و پرسید:نبود «کروی، اوضاع اونجا چطوره؟ چرا هنوز بیرون نیومدین؟»
کروی با هیجان پاسخ داد: «آبجی!راهنما اون دیگه مهم نیست! یه اتفاق‌هرچه خیلی بزرگ تو مسیر ذهنی افتاده!»
موشین که از حرف‌های کروی کلافه شده‌باورکردنی بود، پرسید: «اتفاق بزرگ؟ چیه؟ منظورت همون‌طول دو نفریه که مسیر ذهنی رو رد کردن؟»
برای او غیرقابل باور بود که‌نظارتش خواهر کوچکش در چنین شرایطی، حوصله‌نیز توجه به مسائل حاشیه‌ای را داشته باشد.
کروی در حالی که چشمانش از هیجان برق می‌زد، گفت: «آره، شی‌شخص فنگ واقعاً مسیر ذهنی رو رد کرد! همه توی سالن شوکه شدن!اصلاً بعدش مجبور شدم با عجله برم سمت منطقه ارتباطی. از خستگی دارم می‌میرم.»
موشین ناگهان احساس کرد مغزش توانایی‌راهنما پردازش این اطلاعات را ندارد: «شی‌هرچه فنگ... مسیر ذهنی رو رد کرد؟»
شی فنگ بدون شک بیش از ۲۰ سال سن داشت. این در‌می‌برد حالی بود که در تاریخ منطقه بالاییِ شهر یوانتیان، هیچ‌کس بالای ۲۰رفتن سال و زیر ۲۵ سال نتوانسته بود مسیر ذهنی را فتح کند.
کروی در حالی که زاویه دوربین را تنظیم می‌کرد تا شی فنگ و همچنین یان وومینگ را که‌شرایطِ با چشمانی سرشار از روحیه جنگندگی به شی فنگ خیره شده بود نشان دهد، گفت: «اوهوم. می‌دونستم حرفمو‌می‌یافت باور نمی‌کنی. بیا، خودت ببین. اون همین‌جا پیش منه. فعلاً خداحافظ! ما الان داریم وارد منطقه بالایی می‌شیم.»
پس از اتمام صحبت‌های کروی، او بی‌درنگ‌پایان تماس را قطع کرد و خواهر بزرگترش‌وجه را در بهت و حیرت رها ساخت.
با شنیدن گفتگوی موشین و کروی، لو هانبینگ کاملاً‌ارزشش مبهوت ماند. با خود فکر کرد: «غیرممکنه! اون بچه بالای‌می‌دادند ۲۰ سالشه! چطور ممکنه بتونه از مسیر ذهنی عبور کنه؟!»
هنوز این فکر از ذهن‌هیچ لو هانبینگ نگذشته بود که‌بیش اعلانی روی ساعت کوانتومی‌اش ظاهر شد.
لحظه‌ای بعد، ساعت کوانتومی او یک جدول‌عملکرد هولوگرافیک حاوی داده‌های واجدین شرایط این دوره‌بالاتر از مسیر ذهنی را به تصویر کشید.
مقام اول – شی فنگ
زمان پاکسازی: ۱۳ دقیقه ۴۱ ثانیه
سن: زیر ۲۵ سال
وابستگی: غیرعضو
ارزیابی قدرت ذهنی: رتبه ویژه
اقتدار منطقه بالایی: رتبه ۱
مقام دوم – یان وومینگ
زمان پاکسازی: ۱۸ دقیقه ۳۳ ثانیه
سن: زیر ۲۰ سال
وابستگی: عضو داخلی
ارزیابی قدرت ذهنی: رتبه پیشرفته
اقتدار منطقه بالایی: رتبه ۱
موشین با دیدن‌ثابت داده‌های جدول‌بندی‌شده، مبهوت‌حالا ماند: «رتبه ویژه؟!»
اگرچه عملکرد شی فنگ در قلمرو خدا واقعاً‌پرداختم حیرت‌انگیز بود، اما او هرگز تصور نمی‌کرد که‌عملکرد قدرت ذهنی‌اش نیز به همان اندازه شگفت‌انگیز باشد.
رتبه ویژه!
این همان قدرت ذهنی‌ای بود که او برای رسیدن به آن تلاش می‌کرد. با‌بالاتر وجود این، مهم نبود چقدر تقلا می‌کرد، همچنان فاصله زیادی تا رسیدن به این‌یان استاندارد داشت. حتی در مقطعی، امید خود را برای پیشرفت بیشتر از دست داده بود.
با دیدن نتایج، رنگ از‌همین رخسار لو هانبینگ پرید و‌وجود با خود گفت: «لعنتی! چطور ممکنه؟»
او ناخواسته به هیولایی توهین کرده بود.شدن علاوه بر این، آشکار بود که شی‌تحت فنگ روابط عمیقی با هونگ شینیوان دارد.
در همین حال، در درونی‌ترین بخش مسیر‌باورکردنی ذهنی، شی فنگ و دیگران سوار بر‌طول سکویی بودند که به اعماق زمین پایین می‌رفت.
شی فنگ با‌هرچه خود فکر کرد: «جاذبه‌عملکرد اینجا داره قوی‌تر می‌شه؟»
همان‌طور که شی فنگ در تونل پایین‌تر می‌رفت، متوجه شد که جاذبه‌ای‌شخص که بدنش تجربه می‌کند، در حال تشدید است. در کمتر از ده دقیقه‌کوتاه سواری روی سکو، جاذبه‌ای که به او وارد می‌شد دو برابر شده بود.
پس از خروج سکوی‌بهایی متحرک از تونل، شی‌پرداختم فنگ بی‌درنگ مبهوت ماند.
با این حال، تعجب او تنها به‌باورکردنی این دلیل نبود که جاذبه در آنجا‌طول سه برابر قوی‌تر از دنیای بیرون بود.
بلکه به این دلیل بود که در آن‌سوی تونل، کوهی‌می‌دادند معلق قرار داشت. شعاع این کوه از ده کیلومتر فراتر‌بسیار می‌رفت و چندین پله‌برقی معلق به سمت آن بالا می‌رفتند.
ساختمان‌های بلند بسیاری روی این کوه معلق بنا شده بود. ابرها و مه‌هیچ قله آن را پوشانده بودند و مانع از آن می‌شدند که کسی بتواند نگاهی‌اگر واضح به آن بیندازد. در مجموع، کوه مانند بهشتی روی زمین به نظر می‌رسید.
حالت شوکه‌شده در چهره شی فنگ باعث خوشحالی کروی شد و گفت: «خب؟ کف کردی،نظارتش نه؟! هر کی برای اولین بار بیاد منطقه بالایی، عمراً فکرشو نمی‌کنه که این منطقه‌راحت‌تری زیر زمین باشه، چه برسه به اینکه همچین فضای غیرقابل تصوری اون پایین وجود داشته باشه.»
شی فنگ‌وجود اعتراف کرد:شخص «واقعاً باورنکردنیه.»
او پیش از این هرگز چنین فضای منحصربه‌فردی را ندیده و درباره‌اش نشنیده بود. جای تعجب نداشت که کسانی که‌بسیار از جزئیات منطقه بالایی آگاه بودند، تا این حد برای زندگی در اینجا بی‌تابی می‌کردند. تنها تنفس هوای آنجا به او‌چهره‌اش احساس طراوت می‌بخشید. اگر می‌توانست برای مدت طولانی در اینجا اقامت کند، دستیابی به طول عمر قطعاً دیگر یک رؤیا نبود.
وقتی کروی دید که سکوی متحرک‌حالا در کوهپایه متوقف شده است، بی‌درنگ دروازه‌هیچ سکو را باز کرد و پایین پرید.
با این حال، با دیدن اینکه شی فنگ همچنان بی‌حرکت روی سکو ایستاده‌تازه‌واردانِ است، با هیجان او را ترغیب کرد: «زود باش! تو الان اقتدار رتبه‌واجدین ۱ داری! بیا بریم دفتر ثبت‌نام یه نگاهی بندازیم! شاید پاداش‌های خوبی منتظرت باشن!»