چپتر 1982: حمله به خاندان شیا
0منطقهٔ دریایی سایهٔ بازتابنده.
سطح دریا همچون آینه‌ای صیقلی‌پرت و بی‌موج بود. حتی با زوزهٔ‌آن‌هاست بادها نیز، آب دریا بی‌حرکت می‌ماند.
شیا ژنگ چینگ،آرایه جاودانهٔ خاندان شیا، در‌اندیشید این مکان مستقر بود.
منطقهٔ دریایی سایهٔ بازتابنده نقطهٔ منابع عظیمی بود که منابع تزکیهٔ مسیر تاریکی‌حریف و مسیر قانون را به وفور تولید می‌کرد. هرچند خاندان شیا عمدتاً مسیر‌لحظهٔ آب را تزکیه می‌کرد، اما این منابع می‌توانست سود کلانی در تجارت نصیبشان کند.
شیا ژنگ چینگ در حال تزکیه‌مقداری در انزوا بود که ناگهان، زنگ‌جاودانه خطر در آرایهٔ پیرامونش به صدا درآمد.
شیا ژنگ چینگ که در ابتدا گمان می‌کرد جانوران دریایی در‌آن‌هاست حال آشوب به پا کردن هستند، از آرایه بیرون پرید و با‌دیگر خود اندیشید: «باز هم یه ماهیِ برهوتِ باستانی به قلمرو حمله کرده؟»
اما لحظه‌ای بعد، با‌بیرون درکِ حقیقت، لرزه بر‌باز اندامش افتاد: «دشمن حمله کرده!»
سه جاودانهٔ رتبه‌تنها هفت هم‌زمان به‌حواسش سوی او یورش بردند.
شیا ژنگ چینگ‌همه‌چیز بی‌درنگ آرایهٔ دفاعی‌مقداری را فعال کرد.
در همین حین، با انفجاری مهیب، آرایه در هم شکست. جاودانه‌ای از نژاد‌حریف مردمان مویین، در حالی که پتک غول‌پیکری در دست داشت و غرق در‌لحظهٔ نوری طلایی بود، به درون آرایه یورش برد و همه‌چیز را به ویرانی کشید!
شیا ژنگ چینگ مقداری خون‌پرید به بیرون تف کرد و‌برهوتِ وحشت در چهره‌اش نمایان شد.
او در دم متوجه شد که آن‌بوده‌اند سه جاودانه تنها برای پرت کردن حواسش‌آن‌ها بوده‌اند و این شخص، نیروی اصلیِ آن‌هاست.
شیا ژنگ چینگ که می‌دانست حریف آن‌ها نمی‌شود، با خود اندیشید: «یه‌جاودانه جاودانهٔ رتبه هشت از مردمان مویین؟» او بی‌درنگ پیامی به خاندان فرستاد و‌نمی‌شود با فعال کردنِ آرایهٔ جاودانِ درونی، خود را به نقطه‌ای دیگر انتقال داد.
در لحظهٔ بعد، او‌برای به مکانی در هزار لی‌نیروی دورتر از آرایه منتقل گشت.
فرمانروای جاودانِ بلورِ یخ با تحسین‌خود گفت: «هاهاها، بالاخره به همین‌جا منتقل‌قلمرو شد. خرد بزرگ، واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.»
مادر جاودانِ خرد بزرگ سر تکان‌حواسش داد: «اگه اطلاعات دقیقِ سرور رئیس اتحاد‌حریف نبود، چطور می‌تونستم چنین استنتاج دقیقی بکنم؟»
شیا ژنگ چینگ نگاهی‌ویرانی به اطراف انداخت و‌وحشت غرق در ناامیدی شد!
دو جاودانه از انسان‌های دگرگونه‌پرت آنجا حضور داشتند که هر دو‌آن‌هاست در سطح تزکیهٔ رتبه هشت بودند.
«از کی تا‌آرایه حالا جاودانه‌های رتبه‌خود هشت این‌قدر زیاد شدن؟»
«سه تا‌جاودانه رتبه هشت‌برای از انسان‌های دگرگونه!»
شیا ژنگ چینگ که نمی‌توانست این صحنه را باور‌چهره‌اش کند، دندان‌هایش را به هم فشرد و پرسید: «شماها‌شخص کی هستید؟ چرا با خاندان شیای دریای شرقی درافتادید؟»
فرمانروای جاودانِ بلورِ یخ که حوصلهٔ هم‌کلامی‌بوده‌اند با او را نداشت، دستش را تکان‌آن‌ها داد و حرکت کشنده‌اش را رها کرد.
شیا ژنگ چینگ که تنها سطح تزکیهٔ رتبه هفت‌ماهیِ را داشت، چگونه می‌توانست در برابر یک حرکت کشندهٔ رتبه‌لرزه هشت مقاومت کند؟ او در دم درون یخ منجمد گشت.
مقر خاندان شیای‌تنها دریای شرقی، سرزمین‌حواسش متبرک چشمه‌های آب گرم.
«وای نه! گروه قدرتمندی از دشمنان حمله کردن، دریای سایهٔ‌نمایان بازتابنده از دست رفت. با اینکه شیا ژنگ چینگ از آرایهٔ‌آن‌هاست جاودان برای فرار استفاده کرد، اما ارتباطمون کاملاً باهاش قطع شده!»
درخواست کمک شیا‌تنها ژنگ چینگ به‌حواسش خاندان شیا رسیده بود.
بیشتر جاودانه‌های خاندان شیا در مقر گرد‌اندیشید هم آمده بودند و هیچ‌کس انتظار نداشت چنین‌لحظه‌ای اخبار ناگواری به این ناگهانی به گوششان برسد.
«همون‌طور که می‌گن، آدم‌برای تو خونهٔ خودش نشسته، یهو‌نیروی بلا از آسمون نازل می‌شه!»
«شیا ژنگ چینگ خبر داد که هم جاودانه‌های‌وحشت انسانی و هم انسان‌های دگرگونه بین دشمنا هستن،حواسش تازه یه مرد مویین رتبه هشت هم بینشونه.»
«اینا دیگه‌جاودانه از کجا‌برای پیداشون شد؟»
«می‌ترسم اینا نیروهای آسمان سیاه و سفید باشن. در طول طغیان جزر‌قلمرو و مد چی، همهٔ غار-بهشت‌ها لو رفتن. کی فکرشو می‌کرد هنوز این‌همه‌هفت انسان دگرگونه باقی مونده باشن؟ تازه اومدن برای ما هم دردسر درست کنن!»
«تا حدودی قابل درکه. اگه از این فرصت استفاده نکنن، وقتی جزر و مد‌آن‌ها چی فروکش کنه، پنج منطقه می‌رن سراغ بررسی غار-بهشت‌های آسمان سیاه و سفید. اگه هر‌دورتر نیرویی از انسان‌های دگرگونه رو پیدا کنیم که جاودانهٔ رتبه هشت داشته باشن، ریشه‌کَنشون می‌کنیم.»
«هه هه، اون زمان حتی والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی و والامقامِ جاودانِ صورت‌تنها فلکی هم نتونستن تمام غار-بهشت‌های پنهان انسان‌های دگرگونه رو پیدا کنن. اما حالا‌هشت که دنیا عوض شده، این انسان‌های دگرگونه مجبور شدن خودشون رو نشون بدن.»
جاودانه‌های خاندان شیا دستپاچه نبودند؛ هرچند طبق اطلاعات، یک جاودانهٔ رتبه‌آن‌هاست هشت از انسان‌های دگرگونه در میان دشمنان حضور داشت، اما آن‌ها همچنان‌دیگر خانه‌های گوی جاودان را برای مقاومت در برابر دشمن در اختیار داشتند.
اما طولی نکشید‌آرایه که اخبار بدتری‌خود به گوش رسید.
این جاودانه‌های انسانِ دگرگونه، دریای موجِ نوری و دریای ماهیِ پرتابی را نیز تسخیر‌آن‌ها کرده بودند! جاودانه‌های خاندان شیا که مسئول دفاع از این دو نقطهٔ منابع بودند،هزار قدرتی به‌مراتب کمتر داشتند؛ به‌طوری‌که پیش از قطع ارتباط، حتی فرصت نکردند هیچ پیامی بفرستند.
جاودانه‌های خاندان‌برد شیا غرق‌ویرانی در خشم شدند.
«باید یه درس‌تنها حسابی به این‌حواسش جاودانه‌های انسان دگرگونه بدیم!»
«چند تا انسان دگرگونهٔ‌بیرون حقیر جرئت کردن به ما‌ماهیِ نیروهای برتر انسانی زور بگن.»
«همف، آسمان وقتی بخواد کسی رو‌حواسش نابود کنه، اول دیوونه‌ش می‌کنه. این‌می‌دانست انسان‌های دگرگونه عقلشون رو از دست دادن.»
«بزرگِ اعظمِ اول، اجازه بدید هر‌مقداری دو خانهٔ گوی جاودان رو وارد‌جاودانه میدان کنیم و همه‌شون رو بکشیم!»
«آره، سه تا از جاودانه‌های خاندانمون به‌بوده‌اند دست اونا افتادن. باید افراد خاندان رو‌آن‌ها نجات بدیم و انتقام این تحقیر رو بگیریم!!»
جاودانه‌ها سرشار از‌آرایه روحیهٔ نبرد بودند و‌اندیشید برای جنگیدن بی‌تابی می‌کردند.
بزرگِ اعظمِ اولِ خاندان شیا،پرت شیا روی ژی بود. با شنیدن‌آن‌هاست سخنان جاودانه‌ها، چهره‌اش در هم رفت.
او سر تکان داد و گفت: «الان وقت حمله نیست! ما سه نقطهٔ منابع‌برای رو یکجا از دست دادیم. اینا همه‌شون مکان‌های مهمی هستن و آرایه‌های جاودان قدرتمندی‌فرستاد ازشون محافظت می‌کردن. اصلاً طبیعی نیست که به این سرعت از دست رفته باشن.»
«خاندان ما جاودانهٔ رتبه هشت نداره که ازمون دفاع کنه. اگه هر دو‌حریف خانهٔ گوی جاودان رو اعزام کنیم، مقرمان به‌شدت ضعیف می‌شه. در حال حاضر،لحظهٔ چیزی نمونده تا دریای انسان رو تکمیل کنیم، نباید بی‌گدار به آب بزنیم!»
«به نظر من، باید تا زمان تکمیلِ دریای انسان روی دفاع تمرکز کنیم. اون‌کرده موقع، بنیان ما به طرز چشمگیری قوی‌تر می‌شه و به یکی از قدرت‌های برتر‌بردند دریای شرقی تبدیل می‌شیم. اون زمان، برخورد با انسان‌های دگرگونه خیلی کوبنده‌تر خواهد بود.»
با وجود اینکه شیا روی ژی تنها در سطحِ تزکیهٔ رتبه هفت‌می‌دانست قرار داشت، اما از اعتبار بالایی برخوردار بود. جاودانه‌های خاندان شیا با شنیدن‌داد سخنانش، استدلال او را منطقی یافتند و عطش آن‌ها برای نبرد فروکش کرد.
اما در لحظهٔ بعد، صدای غرش مهیبی به گوش‌چهره‌اش رسید؛ خانهٔ گوی جاودانی سد دفاعی را در هم‌شخص شکست و وارد سرزمین متبرک عمومی خاندان شیا شد.
درِ خانهٔ گوی جاودان گشوده شد و با پدیدار‌نیروی شدن وو شوای و دیگر جاودانه‌های غار-بهشت، صدایی طنین‌انداز‌فرستاد شد: «خاندان شیای دریای شرقی، امروز روز نابودیِ شماست!»
اعضای خاندان شیا با دیدن‌پرید این گروه از دشمنان، در‌برهوتِ بهت و وحشت فرو رفتند.
«کاخ اژدها!»
«وو شوای!!»
«این همه‌جاودانه انسان دگرگونهٔ رتبه‌پرت هشت... خدای من!»
رنگ از رخسار جاودانه‌های‌بیرون خاندان شیا پرید و وحشتی‌ماهیِ عمیق وجودشان را فرا گرفت.
اما وو شوای به آن‌ها فرصتی‌حواسش برای هضم این واقعیت نداد؛ دستش را‌حریف تکان داد و فرمان داد: «حمله کنید!»
بدین ترتیب در لحظهٔ بعد،کشید رتبه هشت‌های اطرافش به پایین یورش‌متوجه بردند و حمله را آغاز کردند.
با دیدن این صحنهٔ هولناک، چشمان‌حواسش جاودانه‌های خاندان شیا سیاهی رفت و برخی‌حریف از آن‌ها تا مرز بی‌هوشی پیش رفتند.
چنین گروهی به‌طور کامل بر‌پرید جاودانه‌های خاندان شیا چیره بود‌برهوتِ و آن‌ها را در هم می‌کوبید.
خاندان شیا حتی یک رتبه هشت هم در اختیار‌نیروی نداشت، در حالی که وو شوای بیش از ده‌فرستاد رتبه هشت به همراه آورده بود؛ چگونه می‌توانستند مقاومت کنند؟
شیا روی ژی در برابر چنین دشمن قدرتمندی احساس استیصال کرد و‌جاودانه زیر لب زمزمه کرد: «سرزمین متبرک خاندان شیای من که دربار آسمانی‌آن‌ها نیست، پس چرا این همه جاودانهٔ رتبه هشت به ما حمله کردن؟!»
در همین حین، جاودانهٔ زن، شیا‌حواسش یینگ، خطاب به جاودانه‌های خاندان شیا فریاد‌حریف زد: «دشمن خیلی قدرتمنده، باید عقب‌نشینی کنیم!»
شیا روی ژی لرزید و‌پرید دندان‌هایش را روی هم فشرد: «عقب‌باستانی می‌کشیم! برید داخل خانه‌های گوی جاودان!»
خاندان شیا دو خانهٔ گوی‌پرت جاودان در اختیار داشت که‌اصلیِ هر دو رتبه هفت بودند.
یکی از آن‌ها «قایق‌ویرانی صید نهنگ» و دیگری‌وحشت «برج ستارهٔ طلایی» بود.
«می‌خواین در‌جاودانه برین؟ به‌برای این سادگی‌ها نیست!»
«هیچ‌کدومتون قسر در نمی‌ره.»
جاودانه‌های انسانِ دگرگونه به‌سرعت یورش بردند و‌بوده‌اند سیلی از حملات را روانه کردند؛ صدای‌آن‌ها انفجارها در سراسر آسمان و زمین طنین‌انداز شد.
در لحظه‌ای حساس، شیا یینگ از‌مقداری حمله‌ای جاخالی داد و توانست خود‌جاودانه را به درون برج ستارهٔ طلایی برساند.
اما او فرار نکرد؛ برج ستارهٔ طلایی‌بوده‌اند را هدایت کرد، جلو رفت و فریاد‌آن‌ها زد: «همه فرار کنین، من جلوشون رو می‌گیرم!»
برج ستارهٔ طلایی با استفاده از حرکت‌های کشنده،باز بی‌امان به پیش تاخت. ستاره‌های طلایی به هر سو‌درکِ شلیک می‌شدند و انسان‌های دگرگونه به‌سرعت جای خالی می‌دادند.
سایر جاودانه‌های خاندان شیا فرصت را‌حواسش غنیمت شمرده و وارد قایق صید‌می‌دانست نهنگ شدند و از مقر خود گریختند.