چپتر 2297: جوهر یکپارچه، یی چی زی
0با شنیدن سخنان والامقام جاودان خورشید عظیم، فی وو به شدت لرزید و چهره‌اش غرق در‌فریب سپاسگزاری شد: «جدِ کهن خردمندید! اون به‌اصطلاح درگیری داخلیِ قبیلهٔ فی، فقط یه سرپوش برای دنیای بیرون‌حیف بود. حقیقت اینه که اگه اون موج جانوران نبود، چطور ممکن بود قبیلهٔ متحد فی نابود بشه؟»
«اون زمان، من منابع مواد جاودانِ بی‌شماری رو خرج کردم، اما به‌چشمان بنیان قبیلهٔ فی دست نزدم. بعدش که توی اون منطقهٔ خطرناک مستقر شدیم،می‌گن حتی یی چی زی رو که تو اعماق اونجا بود به چنگ آوردم!»
«با وجود این، هیولای برهوتِ ازلیِ افسانه‌ای، یی چی زی، تا‌یعنی حد زیادی بهبود پیدا کرده بود و هوشیار بود. ما فریب‌تنها حقه‌ش رو خوردیم و آخر سر با موج جانوران تارومار شدیم.»
«اما در نهایت، قبیلهٔ فیِ ما با تمام‌منبعِ توان مقابله کرد و یی چی زی هم‌سکوت به هدفش نرسید. ما اراده‌ش رو به‌کلی نابود کردیم!»
«واقعاً حیف شد!»
«اگه یی چی زی نقشه‌مون رو خراب نمی‌کرد، قبیلهٔ فی با تولیدِ بی‌وقفهٔ‌یائو سنگ‌های جوهر جاودان، بر دشت‌های شمالی مسلط می‌شد. ما تبدیل می‌شدیم به قبیلهٔ‌خاستگاه شماره یکِ هوانگ جین و تا حد زیادی می‌تونستیم با دربار آسمانی رقابت کنیم!!»
با شنیدن این حرف،ازلی چشمان یائو هوانگ گرد‌منبعِ شد و پشت‌سرهم پرسید:
«یی چی زی؟»
«مگه اون همون هیولای برهوتِ ازلیِ افسانه‌ای نیست‌برهوتِ که تو سپیده‌دمِ تاریخِ بشریت پیداش شد؟ افسانه‌ها‌فریب می‌گن والامقام جاودان خاستگاه ازلی کشتش، چطور هنوز زنده‌ست؟»
«منبعِ بی‌پایانِ سنگ‌های جوهر جاودان؟ ارشد،می‌تونستیم یعنی شما رازِ تولیدِ سنگ‌های جوهر‌چشمان جاودانِ دربار آسمانی رو کشف کردید؟»
والامقام جاودان خورشید عظیم در سکوت گوش می‌داد. اگر زنده کردن فی وو‌رازِ تنها برایش سنگ‌های جوهر جاودان به ارمغان می‌آورد، اهمیت چندانی نداشت. با وجود‌اهمیت این، بررسی بخت نشان می‌داد که فی وو برای او بسیار سودمند است.
درون دریای خون، یائو هوانگ که لحظه‌به‌لحظه هیجان‌زده‌تر می‌شد، مشتش را در کف دست دیگرش کوبید و گفت: «عالیه، ارشد فی وو درست به موقع بیدار شده. تا وقتی‌بررسی این روشِ تولیدِ سنگ‌های جوهر جاودان رو داشته باشیم، می‌تونیم اعتبارمون رو بالا ببریم و به دربار آسمانی برسیم. حالا که دربار آسمانی توزیع سنگ‌های جوهر جاودان رو متوقف کرده،توزیع این قطعاً یه فرصت طلاییه. وقتی ما کار رو دست بگیریم، باعث میشه همه حسابِ ویژه‌ای روی آسمانِ عمرِ دراز باز کنن و ما رو بالاتر از دربار آسمانی ببینن!»
یائو هوانگ هر‌چنگ چه بیشتر حرف‌این می‌زد، خوشحال‌تر می‌شد.
فی وو که همچنان روی زمین زانو زده بود، نیم‌تنه‌اش را بالا‌چشمان کشید و با پوزخندی حاکی از اطمینان گفت: «دربار آسمانی توزیع سنگ‌های‌افسانه‌ها جوهر جاودان رو متوقف کرده؟ دلیلش اینه که دیگه نمی‌تونن تولیدش کنن.»
والامقام جاودان خورشید عظیم بر فراز دریای خون‌منبعِ فرود آمد و پیشِ روی فی وو ایستاد:سکوت «اوه؟ پاشو حرف بزن، قضیه رو واضح برام بگو.»
فی وو پیش از‌ازلی برخاستن، دوباره تعظیم عمیقی کرد:بی‌پایانِ «چشم. از اول توضیح می‌دم.»
فی وو آرام توضیح داد: «همه می‌دونن که تو این دنیا، انرژی‌بهبود ازلی بی‌نهایته و چشمه‌های جان سنگ‌های ازلی تولید می‌کنن، اما هیچ‌کس تا‌توان حالا چشمهٔ جاودانی پیدا نکرده که بتونه سنگ‌های جوهر جاودان تولید کنه.»
«گوی وحشی، چه فانی باشه چه جاودان، می‌تونه برای فعال کردن توانایی‌هاش انرژی ازلی رو جذب کنه.مگه اما به محض اینکه پالایش بشه، کرم گو به داراییِ یک شخص تبدیل میشه و تواناییِ استفاده‌یعنی از انرژی ازلی رو از دست می‌ده. اون‌ها فقط می‌تونن از جوهر ازلی یا جوهر جاودان استفاده کنن.»
«این جوهر ازلی و جوهر جاودان، هم شاملِ جوهرِ مالک میشه و هم دیگران. اگه یه‌سکوت کرم گو به کسی قرض داده بشه، باز هم می‌تونه از جوهر ازلی یا جوهر جاودانِ‌بسیار بقیه استفاده کنه. مثلاً یه خانهٔ گوی جاودان می‌تونه از جوهر جاودانِ ذخیره‌شدهٔ جاودانه‌های داخلش استفاده کنه.»
«ریشهٔ همهٔ این‌ها چیه؟»
«طبق تحقیقاتِ من، دلیلش اینه که چه جوهر ازلی و چه جوهر جاودان، هر دو حاوی ارادهٔ انسانِ ما هستن.تارومار گوهای وحشی ارادهٔ آسمان رو در خودشون دارن، اون‌ها محصول آسمان و زمین هستن، برای همین می‌گیم گو جوهرِ آسمان‌جوهر و زمینه. وقتی ما کرم‌های گو رو پالایش می‌کنیم، ارادهٔ آسمانِ درونشون پاک میشه و ارادهٔ انسانِ ما جاش رو می‌گیره.»
«در نتیجه، کرم گو به مالکیت خصوصی درمیاد و ارادهٔ‌کنیم انسان توسط ارادهٔ آسمانِ دنیای بیرون به رسمیت شناخته نمیشه. به‌تاریخِ همین خاطر، گو دیگه نمی‌تونه انرژی ازلیِ بیرونی رو جذب کنه.»
«اگه به بقیه قرض داده بشه، ارادهٔ انسانِ درونِ کرم‌ارشد گو اون‌ها رو به رسمیت می‌شناسه، پس اون‌ها می‌تونن از‌زنده جوهر ازلی یا جوهر جاودانِ خودشون برای فعال کردنش استفاده کنن.»
«جوهرهای جاودانِ مختلف اراده‌های انسانیِ متفاوتی دارن، در نتیجه می‌تونن همدیگه رو‌شما خنثی کنن. به همین دلیله که خیلی از جاودانه‌های رتبه ۶ وقتی‌ارمغان به سرزمین‌های متبرکی که از قبل صاحب دارن حمله می‌کنن، شکست می‌خورن.»
یائو هوانگ گیج شده‌آوردم بود: «اینا چه ربطی به‌ازلیِ تولیدِ سنگ‌های جوهر جاودان داره؟»
فی وو دستش را تکان داد‌می‌تونستیم و لبخند زد: «عجله نکن، به‌چشمان حرفم گوش بده، الان متوجه می‌شی.»
«روزنهٔ ما جوهر ازلی و روزنهٔ جاودانِ ما جوهر جاودان‌ارشد تولید می‌کنه که همه‌شون حاوی ارادهٔ انسانِ ما هستن. پس،زنده آیا سنگ‌های ازلی و سنگ‌های جوهر جاودان اراده‌ای درونشون ندارن؟»
«معلومه که دارن!»
«سنگ‌های ازلی که چشمه‌های جان تولید می‌کنن، در اصل جوهر ازلیِ تقویت‌شده‌ای هستن که ارادهٔ آسمان رو در خودشون دارن. فقط چون سنگ‌های‌تمام ازلی ارادهٔ آسمانِ خیلی کمی دارن، معمولاً نادیده گرفته می‌شن. با وجود این، وقتی داریم سنگ‌های ازلی رو جذب می‌کنیم، ارادهٔ آسمان اغلب‌می‌شدیم مخفیانه وارد ذهنمون میشه تا روی افکارمون تأثیر بذاره. این یکی از راه‌هاییه که ارادهٔ آسمان برای کنترل کردنِ ما ازش استفاده می‌کنه!»
«حیف که بیشترِ تزکیه‌گران گوی دنیا مجذوبِ‌دربار تأثیرِ بازیابیِ جوهر ازلی از طریق سنگ‌های‌گرد ازلی می‌شن و اصلاً متوجه این قضیه نمی‌شن.»
«حتی اگه بفهمن هم براشون مهم نیست. ارادهٔ‌منبعِ آسمان درست مثل هوا همه‌جاست، پس کاملاً طبیعیه‌سکوت که مقداری از اون توی سنگ‌های ازلی باشه.»
«سنگ‌های جوهر جاودانی که دربار آسمانی‌هنوز توزیع می‌کنه هم مثل سنگ‌های ازلی هستن‌رازِ و ارادهٔ آسمان رو در خودشون دارن.»
«چرا دربار آسمانی‌چنگ سنگ‌های جوهر جاودانِ‌این رتبه ۶ پخش می‌کنه؟»
«این در واقع‌یکِ یه توطئهٔ بزرگ‌می‌تونستیم از طرفِ دربار آسمانیه!»
«در دوران والامقام جاودان خاستگاه ازلی، دربار آسمانی عمداً سنگ‌های جوهر جاودان رو‌رازِ پخش می‌کرد. این سنگ‌های جوهر جاودان به دست جاودانه‌های انسانِ دگرگونه می‌رسید و اون‌ها‌چندانی مصرفش می‌کردن. این کار به ارادهٔ آسمان اجازه می‌داد تا به درونشون نفوذ کنه.»
«اون زمان، ارادهٔ آسمان طرفدارِ‌کشتش بشریت بود که می‌خواست قیام کنه‌یعنی و جایگاه انسان‌های دگرگونه رو بگیره.»
«در دوران والامقام جاودان صورت فلکی، او با دائو یکی شد و تواناییِ تحریفِ ارادهٔ آسمان رو به دست آورد‌تارومار و به‌شدت روش تأثیر گذاشت. توزیع سنگ‌های جوهر جاودان حتی گسترده‌تر هم شد. وقتی جاودانه‌ها از این سنگ‌های جوهر جاودان‌جوهر استفاده می‌کنن، ارادهٔ آسمان به درونشون نفوذ می‌کنه و به دربار آسمانی اجازه می‌ده تا روشون تأثیر بذاره و کنترلشون کنه!»
با شنیدن این سخنان، دهان یائو هوانگ کمی باز ماند و پرسید: «پس ماجرا‌گرد از این قراره؟ می‌تونیم از دربار آسمانی الگوبرداری کنیم و سنگ‌های جوهر جاودان رو‌کشتش پخش کنیم تا همین نتیجه رو برای آسمانِ عمرِ درازِ خودمون به دست بیاریم؟»
فی وو سر تکان داد و گفت: «مگر‌منبعِ اینکه بتونیم مثل والامقام جاودانِ صورت فلکی با‌سکوت دائو یکی بشیم تا ارادهٔ آسمان رو تغییر بدیم.»
یائو هوانگ اکنون بی‌قرار شده بود و گفت: «حتی اگه نتونیم به همون نتیجه برسیم،کردید تا وقتی که منبع بی‌پایانی از سنگ‌های جوهر جاودان داشته باشیم، بازم می‌تونیم ازش به‌بخت نفع آسمانِ عمرِ دراز استفاده کنیم. ارشد فی، چطور می‌تونیم سنگ‌های جوهر جاودان تولید کنیم؟»
فی وو دوباره دستش را‌وجود تکان داد و گفت: «عجله نکن،زیادی عجله نکن، به داستانم گوش بده.»
«وقتی جوهر ازلی تولید می‌کنیم، به ارادهٔ انسان و روزنه‌مون نیاز داریم. وقتی جوهر‌گرد جاودان تولید می‌کنیم، به ارادهٔ انسان و روزنهٔ جاودانمون نیاز داریم. برای تولید سنگ‌های‌کشتش ازلی، به ارادهٔ آسمان و چشمه‌های جان نیازه. در مورد سنگ‌های جوهر جاودان چطور؟»
یائو هوانگ پلک زد و پرسید: «برای‌زنده‌ست ساختن سنگ‌های جوهر جاودان هم به ارادهٔ آسمان‌کردید و روزنه‌های جاودان یا چشمه‌های جاودان نیاز داریم؟»
فی وو سر تکان داد و پاسخ داد: «بسیاری از جاودانه‌های رتبه هشت که به پشت سر گذاشتن مصیبت اطمینان ندارن، قطعه‌ای از نُه آسمان ازلی رو الحاق‌نداشت می‌کنن. از اون به بعد، روزنهٔ جاودان به غار-بهشت تبدیل میشه و در یک مکان ثابت می‌مونه، در حالی که جاودانهٔ رتبه هشت مثل پرنده‌ای تو قفس میشه‌ببریم که دیگه نمی‌تونه از روزنهٔ جاودان خارج بشه. این غار-بهشت‌ها ارادهٔ آسمان رو در خودشون دارن، روزنهٔ جاودان هم که هست، پس چرا نمیشه سنگ‌های جوهر جاودان تولید کرد؟»
«اما در مورد ارادهٔ آسمان و چشمه‌های جاودان؟ این چیزیه که مردم درباره دربار آسمانی‌هوشیار گمانه‌زنی می‌کنن؛ اونا فکر می‌کنن دربار آسمانی تنها چشمهٔ جاودانِ دنیا رو به دست آورده.به‌کلی اما حقیقت اینه که این‌طور نیست. اصلاً چیزی به اسم چشمهٔ جاودان تو دنیا وجود نداره.»
یائو هوانگ آهی‌یکِ کشید و گفت:می‌تونستیم «ارشد فی، حاشیه نرو.»
حتی والامقام جاودانِ خورشید‌ازلی عظیم نیز به سخن‌منبعِ آمد: «مستقیم حرفت رو بزن.»
فی وو که جرئت نداشت از فرمان والامقام‌منبعِ جاودانِ خورشید عظیم سرپیچی کند، با تأسف آهی‌سکوت کشید و گفت: «پس میرم سر اصل مطلب.»
«طبق تحقیقات من، ماهیت یک چشمهٔ جان صرفاً یک نقطهٔ منابعِ عادیِ مسیر‌پیدا آسمانه. درون اون، نشان‌های دائوی مسیر آسمان، مسیر آب و مسیر خاک وجود‌کرد داره. به خاطر ارادهٔ آسمانه که آبِ چشمه می‌تونه سنگ‌های ازلیِ جامد تولید کنه.»
«دائوی آسمانی به دنبال ایجاد توازن بین همهٔ موجوداته و منبعی مثل سنگ‌های جوهر جاودان رو به طور طبیعی تولید نمی‌کنه.تاریخِ جوهر جاودان بنیادی‌ترین منبع به شمار میره؛ بدون اون، هیچ‌کس نمی‌تونه از گوی جاودان استفاده کنه. از طرفی، توزیع گستردهٔ سنگ‌های‌اگر جوهر جاودان، شانس زنده موندن در برابر بلایا و مصیبت‌ها رو به شدت بالا برده؛ این کار فقط می‌تونه کارِ انسان‌ها باشه.»
«با این حال، این فرایند نمی‌تونه از ارادهٔ آسمان‌بی‌پایانِ دوری کنه. تنها از طریق تزریق ارادهٔ آسمانه که‌می‌داد میشه سنگ‌های جوهر جاودان تولید کرد. این یک چرخهٔ غیرممکنه.»
فی وو به درستی اشاره‌کشتش کرد که ارادهٔ آسمان، حیاتی‌ترین عنصر‌یعنی در تولید سنگ‌های جوهر جاودان است.
اما وادار کردن ارادهٔ آسمان به انجام‌هیولای داوطلبانهٔ این کار غیرممکن بود، زیرا این‌کرده عمل قوانین دائوی آسمانی را نقض می‌کرد.
اما هیچ‌چیز مطلق نبود.
در طول‌می‌گن تاریخ، دربار آسمانی‌کشتش موفق شده بود.
در دوران والامقام جاودانِ خاستگاه ازلی،هنوز او از ویژگی خاص یی چی زی‌رازِ برای تولید سنگ‌های جوهر جاودان استفاده کرد.
در دوران والامقام جاودانِ صورت فلکی، یی چی زی خودکشی کرد، اما او‌پیدا با دائو یکی شد و ارادهٔ آسمان را تغییر داد و به آن‌کرد اجازه داد تا برای تولید سنگ‌های جوهر جاودان با دربار آسمانی همکاری کند.
والامقام جاودانِ خورشید عظیم مهم‌ترین سؤال را‌دربار پرسید: «پس ویژگی خاص یی چی زی چیه؟پشت‌سرهم از اونجایی که خودکشی کرده، چطور زنده شده؟»
فی وو بی‌درنگ پاسخ داد: «نام کاملش یی چی زی نیست، اسم اصلیش‌رازِ یی چی زیِ جوهر یکپارچه‌ست. اون یک هیولای برهوتِ ازلیِ افسانه‌ای و بسیار‌اهمیت خاصه، تا حدودی شبیه به دی زانگ شنگ که بعدها در آینده ظاهر شد.»
«وقتی یک استاد گو عروج جاودانگی رو پشت سر می‌ذاره، یک مرحلهٔ حیاتی‌رازِ وجود داره که باید چیِ آسمان و زمین رو به داخل بکشه تا‌اهمیت با چیِ انسانِ خودش ترکیب کنه و بین هر سه توازن برقرار کنه.»
«اگه برقراری توازن بین سه چی موفقیت‌آمیز باشه، تودهٔ‌ازلیِ چی متراکم و کوچک‌تر میشه تا به حد نهاییش برسه.آخر این تودهٔ چی به عنوان چیِ جوهر یکپارچه شناخته میشه.»
«این علت ریشه‌ایِ خلقت یی چی زیِ جوهر یکپارچه‌ست! تا زمانی که استادان‌یائو گویی در دنیا وجود داشته باشن که عروج جاودانگی رو انجام بدن، چیِ جوهر‌ازلی یکپارچه رو تولید می‌کنن؛ حتی اگه نابود بشه، باز هم می‌تونه دوباره متولد بشه!»
«در ابتدا، در طول عصر ازلی، یک مردجانورِ بسیار قدرتمند به اون‌شما هوش بخشید. به این ترتیب، اون یک روزنهٔ جاودان به دست آورد‌ارمغان و قدرتش افزایش یافت و به یک جانور ازلی افسانه‌ای تبدیل شد.»
«وقتی والامقام جاودانِ خاستگاه ازلی نژادهای مختلف انسان‌های دگرگونه رو به چالش کشید،رازِ یی چی زی با والامقام جاودان مبارزه کرد و شکست خورد و دستگیر‌اهمیت شد. اما خاستگاه ازلی به دنیای بیرون اعلام کرد که اون کشته شده.»
«والامقام جاودانِ خاستگاه ازلی، یی چی زی‌هیولای رو اسیر نگه داشت و از اون‌کرده برای تولید سنگ‌های جوهر جاودان استفاده کرد.»
«یی چی زی آزادیش رو از دست داد، اما حاضر به تسلیم نبود و تمام راه‌ها رو برای فرار امتحان کرد. مهم‌بشریت نبود چه تلاشی می‌کرد، والامقام جاودانِ خاستگاه ازلی همچنان نقشه‌هاش رو خنثی می‌کرد. بعد از اون، صورت فلکی کار رو به دست‌کردن گرفت. اون در برنامه‌ریزی ماهرتر بود و درک فوق‌العاده‌ای داشت؛ یی چی زی چاره‌ای جز این نداشت که از سر ناامیدی خودکشی کنه.»
«این همون دلیلیه‌خاستگاه که اون در‌هنوز دربار آسمانی خودکشی کرد.»
یائو هوانگ متوجه نشد و‌کشتش پرسید: «پس اونا چطور هنوز‌ارشد دارن سنگ‌های جوهر جاودان تولید می‌کنن؟»
برقی در چشمان والامقام‌آوردم جاودانِ خورشید عظیم درخشید و‌ازلیِ زمزمه کرد: «پس ماجرا اینه.»
در این لحظه، والامقام جاودانِ خورشید عظیم‌دربار سرانجام فهمید که چرا تولد مقدر از‌گرد طریق بخت، فی وو را زنده کرده است.
دلیلش این بود که زنده شدن‌هنوز او، راهی برای پر کردن مجدد جوهر‌رازِ جاودانِ والامقام جاودانِ خورشید عظیم فراهم می‌کرد!
این برای والامقام جاودانِ خورشید‌کشتش عظیم، بسیار مفیدتر و سودمندتر‌ارشد از گوی نورِ رتبه نه بود.
اما خود مسیر‌چنگ بخت، با عدم‌این قطعیت همراه بود.
والامقام جاودانِ خورشید عظیم می‌توانست اطمینان حاصل کند که متغیرهای‌کنیم مثبت به نفع او رخ می‌دهند، اما نمی‌توانست وضعیت دقیق‌سپیده‌دمِ را کنترل کند، زیرا این کار مستلزم کنترلِ قطعیت بود.