چپتر 2090: منگ چیو ژن
0همزاد رؤیای نابِ فانگ یوان پیش‌می‌گرفت از این روزنه‌اش را در هم شکسته‌چنگ بود تا عروج جاودانگی را آغاز کند.
به محض آغازِ این روند، دیگر راه‌نمونه توقفی وجود نداشت. او یا به یک جاودانه‌شیا بدل می‌شد، یا با شکستی مرگبار روبه‌رو می‌گشت!
چی آسمان همچون نسیمی آرام اما تند‌همان به پایین سرازیر شد و چی زمین‌جریان‌های با حسی سنگین و استوار به بالا برخاست.
همزاد رؤیای ناب‌می‌رفت نیز چی انسانِ غلیظی‌مقدار از خود ساطع می‌کرد.
کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جویِ کامل، یازدهمین کالبد‌برای مطلق به شمار می‌رفت و از همان‌مرز ابتدا حاویِ مقدار عظیمی از چی انسان بود.
با هم‌گراییِ این سه چی، جریان‌های چی خروشیدند و در هم تنیدند‌چنگ و پیلهٔ عظیمی پدید آوردند که تمام بدنِ همزاد رؤیای ناب را‌دست به سختی در بر گرفت و هیچ شکافی به بیرون باقی نگذاشت.
در این برهه، استادان گو باید‌می‌رفت هوشیار می‌بودند تا این سه چی را‌هم‌گراییِ تنظیم کرده و با یکدیگر تلفیق کنند.
این سه چی باید در تعادل می‌بودند؛ اگر چی انسان اندکی بیش از حد می‌شد، به‌آوردند انفجارِ خودبه‌خودی می‌انجامید. اگر چی آسمان اندکی بیشتر بود، استاد گو در آسمان حل می‌گشت. اگر‌کرده چی زمین اندکی غلیظ‌تر می‌بود، استاد گو به سنگواره بدل می‌شد و از خفگی جان می‌داد.
این مرحله بسیار پرخطر بود.
اما فانگ یوان‌روحشان به همزاد رؤیای‌برای ناب اطمینان مطلق داشت.
او پیش از این خاطراتِ فراوانی دربارهٔ عروج جاودانگی به همزاد رؤیای ناب منتقل کرده بود. این خاطرات نه‌تنها شامل تجربیاتِ خودِ فانگ یوان‌هیچ می‌شد، بلکه تجربیاتِ کسانی را که روحشان را جستجو کرده بود نیز در بر می‌گرفت. برای نمونه، جاودانه‌های دشت‌های شمالی مانند هی چنگ، یا جاودانه‌های‌می‌بود مرز جنوبی مانند شیا چا، و همچنین جاودانه‌های بسیاری از دریای شرقی، قاره مرکزی و صحرای غربی که به دست فانگ یوان آسیب دیده بودند.
در تاریخِ درازِ تزکیهٔ گو، از‌حاویِ نظرِ تجربهٔ عروج جاودانگی، اندوختهٔ همزاد‌خروشیدند رؤیای ناب بی‌شک نادر و کم‌نظیر بود.
دشواریِ عروج جاودانگیِ همزاد رؤیای‌جستجو ناب در آن سه چی‌دشت‌های نبود، بلکه در مصیبت نهفته بود!
در آسمان، چی آسمان و زمین همچون دریایی متلاطم می‌غرید. مهِ‌مانند صورتی‌رنگِ عظیمی آسمان را تا شعاع چند هزار لی پوشاند؛ منظره‌ای‌صحرای شکوهمند و باعظمت که هالهٔ غلیظی از مسیر رؤیا را ساطع می‌کرد.
بدن اصلی فانگ یوان با وقار و جدیت در انتظار‌مقدار آن بود. این عروج جاودانگی قطعاً ارادهٔ آسمان را به شدت‌بدنِ خشمگین می‌ساخت و دشواریِ آن بسیار فراتر از حد معمول بود.
گرومب گرومب گرومب...
در لحظهٔ بعد،کسانی غرشِ بی‌وقفهٔ تندر‌می‌گرفت به گوش رسید.
از درونِ دریای ابرهای‌جستجو صورتی، بیش از ده گلولهٔ‌دشت‌های نور به پایین شلیک شد.
این گلوله‌ها همگی صورتی‌رنگ و‌شمار به بزرگیِ کوه بودند و سطحی‌عظیمی صاف و بدون هیچ‌گونه ناخالصی داشتند.
گلوله‌های نور سرعتِ چندانی‌همان نداشتند و حسِ بی‌وزنی‌عظیمی را به بیننده القا می‌کردند.
با پایین آمدنِ این ده گلولهٔ‌می‌گرفت صورتی، هدفِ آن‌ها همزاد رؤیای ناب‌مانند بود که در هوا شناور مانده بود.
فانگ یوان بی‌درنگ برای‌جستجو سد کردنِ راهِ آن‌ها‌جاودانه‌های دست به کار شد.
افکارِ بی‌شماری در ذهنش انباشته شده بود. به ناگاه، افکارش با هم برخورد‌هم‌گراییِ کردند و حرکات کشنده یکی پس از دیگری و به سرعت رها شدند و‌باقی آسمانی عظیم از آتش‌بازی پدید آوردند که راهِ ده گلولهٔ صورتی را مسدود کرد.
صحنهٔ بعدی‌شمار باعثِ شگفتیِ اندکِ‌ابتدا فانگ یوان گشت.
یکی از گلوله‌های صورتی متلاشی‌جستجو شد و به حباب‌های بی‌شماری بدل‌شمالی گشت که در آسمان پراکنده شدند.
گلولهٔ صورتیِ دیگر، در حالی‌می‌گرفت که چندین برابر منبسط می‌شد، هر‌مانند چه را در مسیرش بود بلعید.
گلوله‌ای دیگر در هم شکست و به‌همان هیولاهای برهوتِ کره‌اسب‌های اهریمنیِ کابوس تبدیل شد که‌خروشیدند به سرعت به همزاد رؤیای ناب نزدیک می‌شدند.
گلوله‌ای دیگر به توده‌ای‌همان از قلمروهای رؤیا بدل‌عظیمی گشت که به پرواز درآمدند.
گلولهٔ صورتیِ دیگر به یک گویِ‌می‌گرفت جاودانِ مسیر رؤیا تبدیل شد و‌مانند به سرعت در هوا ناپدید گشت.
...
آن ده گلولهٔ صورتی‌مطلق تأثیرات متفاوتی داشتند؛ صحنه‌ای‌ابتدا سراسر آشوب برپا بود!
هر جاودانهٔ عادی تا الان دستپاچه می‌شد،مقدار اما فانگ یوان با تبحرِ عمیقش در مسیر‌پدید خرد، در دم مناسب‌ترین واکنش را نشان داد.
او ابتدا جانوران سال در سطح برهوت‌برای را از روزنهٔ جاودانش رها کرد تا‌مرز در برابر کره‌اسب‌های اهریمنیِ کابوس مقاومت کنند.
سپس آستین‌هایش را تکان داد؛ دود غلیظی به‌جاودانه‌های بیرون پرواز کرد و تمام پروانه‌های رؤیا را که‌بسیاری به همزاد رؤیای ناب نزدیک می‌شدند، به دام انداخت.
پس از آن، او دگرگونیِ‌شمار کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو را‌مقدار بر قلمرو رؤیا به کار گرفت!
اما این قلمرو رؤیا در حالی که فرمش به شدت‌هم‌گراییِ تغییر می‌کرد، همچنان به بالای سرِ همزاد رؤیای ناب نزدیک می‌شد‌هیچ و در برابر دگرگونیِ رؤیای ناب حقیقت‌جویِ فانگ یوان مقاومت می‌کرد.
فانگ یوان بدون هیچ نگرانی‌جستجو اندیشید: «به نظر می‌رسه این‌دشت‌های قلمرو رؤیا حاویِ ارادهٔ آسمانه.»
با وجود اینکه پیش از این عروج‌نمونه جاودانگیِ مسیر رؤیا را تجربه نکرده بود، اما‌شیا استنتاج‌های بسیاری در این باره انجام داده بود.
این یکی از‌کالبد سناریوهایی بود که‌می‌رفت او استنتاج کرده بود.
مقدار زیادی از کرم‌های گویِ مسیر خرد و مسیر‌انسان رؤیا به سرعت در روزنهٔ جاودانِ فرمانروا فعال شدند و‌سختی حرکت کشنده‌ای به نامِ «پراکندگیِ ارادهٔ آسمان» را شکل دادند.
فانگ یوان این حرکت کشنده را اصلاح کرده بود. در اصل، این حرکت قادر بود‌جنوبی ارادهٔ آسمان را در قلمروهای رؤیا باطل کند، اما بازدهی آن بسیار پایین بود. پس‌درازِ از اصلاح و با افزودنِ گویِ جاودانِ مسیر رؤیا، سرعتِ آن بسیار بیشتر شده بود.
با وجود این، حرکتِ کشندهٔ‌می‌گرفت جدیدِ پراکندگی ارادهٔ آسمان نتوانست‌شمالی روی این قلمرو رؤیا اثری بگذارد.
فانگ یوان‌یازدهمین اخم کرد:مطلق «چه خبره؟»
در لحظهٔ بعد، افکار در‌ابتدا ذهنش با هم برخورد کردند‌هم‌گراییِ و جرقه‌ای از الهام درخشید.
«این قلمرو رؤیا جعلیه!»
«به همین خاطره که دگرگونی رؤیای ناب‌نمونه حقیقت‌جو قبلاً کارساز نبود. حتی اگه از‌جنوبی پراکندگی ارادهٔ آسمان هم استفاده کنم، نتیجه همونه.»
نور تاریکی در چشمان فانگ یوان درخشید و برای یک‌مقدار بار هم که شده، درنگ کرد: «اما در این صورت...تمام با نگاه به صحنهٔ روبه‌روم، چی واقعیه و چی جعلی؟»
مصیبتی که سراسر آشوب‌همان به نظر می‌رسید، دارای‌عظیمی عناصر واقعی و جعلی بود.
اما حتی فانگ یوان با‌جستجو آن قدرت عظیمش نیز نمی‌توانست‌دشت‌های تفاوتِ آن‌ها را تشخیص دهد.
یک مهارت برای تسلط بر جهان؛ این‌نمونه قدرتِ مسیر رؤیا بود که حتی بدن‌جنوبی اصلی فانگ یوان نیز ناآگاهانه تسلیم آن گشت.
«درسته، همزاد رؤیای ناب فقط داره عروج جاودانگی رو پشت سر‌عظیمی می‌ذاره، مصیبت نمی‌تونه تا این حد قدرتمند باشه. هیولاهای برهوت و‌سختی گویِ جاودانِ مسیر رؤیا اونجا بودن... چرا زودتر متوجه این موضوع نشدم؟»
مردمکِ چشمانِ‌شمار فانگ یوان‌همان بی‌اختیار تنگ شد.
مصیبتِ مسیر رؤیا واقعاً عجیب بود؛ نه تنها می‌توانست‌جاودانه‌های واقعیت و حقیقت را تار کند، بلکه حتی می‌توانست بی‌سروصدا‌دریای بر افکار و وضعیت ذهنیِ فانگ یوان نیز تأثیر بگذارد.
مدت‌ها پیش گویِ جاودانِ زره رؤیا را به همزاد‌دشت‌های رؤیای ناب داده بود، از این رو فانگ یوان‌دریای به سرعت حرکت کشندهٔ ترکیبی‌اش را به کار گرفت.
با استفاده از گویِ جاودانِ رؤیابینی به عنوان هسته، بدنش‌مقدار در لایه‌ای از نورِ ژرف شروع به درخشیدن کرد که‌تمام قادر بود در برابر برخی از توانایی‌های مسیر رؤیا دفاع کند.
فانگ یوان در دم احساس‌ابتدا کرد ذهنش شفاف شده است؛ او‌جریان‌های دیگر هنگام تفکر دچار اختلال نمی‌شد.
اما این امر کمکی‌روحشان به مصیبتی که همزاد‌نمونه با آن روبه‌رو بود، نمی‌کرد.
در این زمان،روحشان فانگ یوان تنها می‌توانست‌نمونه اقداماتش را متوقف کند!
تنها یک مصیبتِ رتبه ۶ِ ساده‌می‌رفت توانسته بود فانگ یوانِ شبه‌والامقام را مجبور‌هم‌گراییِ کند که دیگر دست به اقدامی نزند.
زیرا به زودی، فانگ یوان متوجه شد که‌عظیمی نمی‌تواند واقعیت و توهمِ این صحنه را رمزگشایی‌آوردند کند؛ آیا برای همزاد رؤیای ناب نیز چنین بود؟
با وجود اینکه فانگ یوان احساس می‌کرد پیلهٔ همزاد‌جاودانه‌های رؤیای ناب هرگز تغییر مکان نداده است، اما به‌بسیاری احتمال زیاد ردپای آن از پیش پنهان شده بود.
اگر فانگ یوان در این لحظه‌برای دست به کاری می‌زد، ممکن بود در‌مرز واقعیت جانِ همزادِ رؤیای ناب را بگیرد!
در این زمان،کالبد روش‌های دفاعیِ مسیر رؤیا‌همان به شدت ارزشمند می‌شدند.
فانگ یوان حرکتی نکرد؛ او اجازه داد مصیبتِ‌عظیمی مسیر رؤیا به او برخورد کند و تنها از‌تمام حرکت کشندهٔ ترکیبی برای دفاع از خود بهره گرفت.
گویِ جاودانِ زرهِ‌کسانی رؤیا نیز از همزادِ‌برای رؤیای ناب محافظت می‌کرد.
همزادِ رؤیای ناب کالبدِ جاودانِ فرمانروا را‌نمونه نداشت، از این رو نمی‌توانست حرکات کشندهٔ‌جنوبی ترکیبیِ فانگ یوان را به کار گیرد.
همزادِ رؤیای ناب همچنین باید سه چی را‌ابتدا تثبیت می‌کرد، بنابراین نمی‌توانست افکار ارزشمندش را معطوفِ‌تنیدند فعال‌سازیِ هیچ‌یک از حرکات کشندهٔ مسیر رؤیا کند.
حقیقت این بود که فانگ یوان تنها استادِ مسیر‌انسان رؤیا بود و نمی‌توانست در این مدت کوتاه، حرکات کشندهٔ‌سختی مسیر رؤیایی بسازد که با همزادِ رؤیای ناب سازگار باشد.
بنابراین، همزادِ رؤیای ناب به‌جستجو جای آن مستقیماً گویِ جاودانِ‌دشت‌های زرهِ رؤیا را فعال کرد.
با وجود اینکه گویِ جاودانِ زرهِ رؤیا رتبه‌جاودانه‌های ۷ بود، همزادِ رؤیای ناب جوهر جاودانی را که‌بسیاری بدن اصلی به او داده بود، در اختیار داشت.
فانگ یوان بسیار صبور بود؛ او فرود آمدنِ قلمروِ رؤیا بر سر‌انسان همزادش را تماشا کرد و دید که چگونه کره‌اسب‌های اهریمنیِ کابوس از‌هیچ چنگ جانوران سال رها شدند و به همزادِ رؤیای ناب یورش بردند.
مصیبتِ مسیر رؤیا بیش از چهل‌حاویِ و پنج دقیقه به طول انجامید‌خروشیدند تا اینکه ابرهای آسمان پراکنده شدند.
آسمان و‌بلکه زمین دوباره‌روحشان صاف شد.
با محو شدنِ‌روحشان چی آسمان و زمین،نمونه دریا دوباره آرام گرفت.
کره‌اسب‌های اهریمنیِ کابوس روی زمین به شکل اصلی‌ابتدا خود بازگشتند؛ آن‌ها در واقع همان جانوران سالِ سطح‌پیلهٔ برهوتی بودند که فانگ یوان پیش‌تر رهایشان کرده بود.
همان‌طور که انتظار می‌رفت، پیله‌ابتدا چندان دور نبود، بلکه در‌هم‌گراییِ سمت چپ فانگ یوان قرار داشت!
این کشف قلب فانگ یوان را سرد کرد. پیله‌جاودانه‌های در نقطهٔ خطرناکی قرار داشت؛ اگر فانگ یوان از‌بسیاری هر حرکت کشنده‌ای استفاده می‌کرد، احتمالاً به آن آسیب می‌رساند.
در آن صورت، بدن اصلی‌می‌گرفت فانگ یوان مقصری می‌شد که جانِ‌مانند همزادِ رؤیای ناب را گرفته بود!
عروج جاودانگیِ‌یازدهمین مسیر رؤیا‌مطلق حقیقتاً خطرناک بود.
اگر فانگ یوان خطر می‌کرد، احتمالاً بدن اصلی‌اش به بزرگ‌ترین مانع برای‌خروشیدند مصیبتِ همزادش تبدیل می‌شد. خوشبختانه، فانگ یوان هوشیار بود و تنها پس‌باقی از به دست آوردنِ گویِ جاودانِ زرهِ رؤیا، با مصیبت روبه‌رو شد.
با این وجود، این عروج جاودانگی‌می‌گرفت بسیار خطرناک بود و چیزی نمانده بود‌چنگ او در عبور از آن ناکام بماند.
فانگ یوان با خود گفت: «این مصیبتِ مسیر‌جاودانه‌های رؤیا حتی تونست روی بدن اصلی من هم‌همچنین تأثیر بذاره. اسمش رو مصیبتِ رؤیای توهمِ گیج‌کننده می‌ذارم.»
با وجود اینکه فانگ یوان یک حرکت کشندهٔ ترکیبیِ حاویِ‌مقدار گویِ جاودانِ رؤیابینی نیز داشت که می‌توانست برای بررسی استفاده‌تمام شود، این حرکت کشنده به وضوح برای کشف حقیقت کافی نبود.
مسئلهٔ اصلی این بود که‌ابتدا او گوهای جاودانِ مسیر رؤیای‌هم‌گراییِ بسیار کمی در اختیار داشت.
زرهِ رؤیا پیش همزاد بود و‌می‌گرفت بدن اصلی تنها رؤیابینیِ رتبه ۷مانند و نشانِ رؤیای رتبه ۸ را داشت.
اگر نشانِ رؤیا به تنهایی به کار می‌رفت، استفاده‌کننده از آن‌مانند جان می‌داد، زیرا این گویِ جاودان از تمام بنیانِ جاودانه (جوهر‌صحرای جاودان، احساسات، معنای حقیقی) برای ایجاد یک قلمروِ رؤیا استفاده می‌کرد.
وسعت و قدرت‌کالبد قلمروِ رؤیا به‌می‌رفت شرایط بستگی داشت.
در آن زمان، وو شوای یک جاودانهٔ رتبه ۸ اوج و‌جریان‌های شبه‌استادِ متعالِ مسیر بردگی بود؛ پس از فدا کردن جانش، کاخ‌شکافی اژدها قدرتِ به بردگی گرفتنِ چهار سردار اژدها را به دست آورد.
استفادهٔ انفرادی از نشانِ رؤیا بسیار دشوار بود‌نمونه و فعال‌سازی حرکات کشنده‌ای که از آن به‌شیا عنوان هسته استفاده می‌کردند نیز سختیِ بسیاری داشت.
در مورد فانگ یوان، این‌می‌گرفت گو حتی به اندازهٔ گویِ جاودانِ‌مانند رؤیابینیِ رتبه ۷ هم کارایی نداشت.
سه چی‌یازدهمین در یک‌مطلق توده ادغام شدند.
همزادِ رؤیای ناب یک گویِ‌ابتدا فانیِ پروانهٔ رؤیای رتبه ۵هم‌گراییِ را به درون آن پرتاب کرد.
در لحظهٔ بعد، با انفجار‌جستجو سه چی صدای بلندی به گوش‌شمالی رسید و روزنه‌ای جاودان پدید آمد.
با ایجاد روزنهٔ جاودان، این روزنه شروع به‌جاودانه‌های جذبِ دیوانه‌وارِ چی آسمان و زمینِ پیرامونِ همزادِ‌همچنین رؤیای ناب کرد و به سرعت رشد یافت.
همزادِ رؤیای ناب گویِ جاودانِ زرهِ رؤیا و بقیهٔ گوها‌مقدار را درون آن قرار داد و به سرعت سه چی‌تمام را تسکین بخشید و سرزمین متبرکِ تازه‌تأسیس را تثبیت کرد.
سرزمین متبرک کامل شد؛ با وجود اینکه با‌عظیمی روزنهٔ جاودانِ فرمانروا قابل‌قیاس نبود، اما یک سرزمین متبرکِ‌تمام درجه‌عالی محسوب می‌شد که بسیار فراتر از درجه‌بالا بود.
همزادِ رؤیای نابِ کامل، دارای یکی از ده کالبد‌جاودانه‌های مطلق بود؛ بنابراین، داشتنِ سرزمین متبرکِ درجه‌عالی که تنها‌بسیاری کالبدهای ده‌گانهٔ مطلق می‌توانستند به آن دست یابند، عجیب نبود.
با وجود شکل‌گیری سرزمین متبرک،می‌گرفت هنوز بخشی از چی آسمان‌شمالی و زمین باقی مانده بود.
همزادِ رؤیای ناب از‌مطلق این فرصت برای پالایشِ‌ابتدا گویِ حیاتی‌اش بهره برد.
گویِ فانیِ پروانهٔ رؤیا که‌ابتدا پیش‌تر به درون پرتاب کرده‌هم‌گراییِ بود، همان گویِ حیاتیِ او بود.
در طول هم‌آوایی با آسمان و زمین، او از‌جاودانه‌های طریق الهام طبیعی، سه دستورالعملِ گویِ جاودانِ مسیر رؤیا را‌دریای آموخت که گویِ جاودانِ پروانهٔ رؤیا یکی از آن‌ها بود.
گویِ جاودانِ پروانهٔ رؤیا با موفقیت به رتبه‌جاودانه‌های ۶ رسید و فانگ یوان اکنون در مجموع‌همچنین چهار گویِ جاودانِ مسیر رؤیا در اختیار داشت!
پس از پالایش گویِ جاودان، مصیبت‌های مسیر رؤیای‌ابتدا جدیدی در سرزمین متبرک پدیدار شدند، اما قدرت‌تنیدند آن‌ها بسیار کمتر از مصیبتِ عروج جاودانگی بود.
این بار، نیازی‌می‌رفت نبود بدن اصلی فانگ‌مقدار یوان کاری انجام دهد.
فانگ یوان گویِ جاودانِ رؤیابینی را به همزادِ‌نمونه رؤیای ناب داد و او با استفاده از‌شیا این سه گویِ جاودان، مصیبت را پشت سر گذاشت.
«دودِ رؤیاگون و سبکِ مهمانِ برون‌جهانی،
روحِ نهانِ رؤیای شبانه‌ام را فرا می‌خواند.
حتی اگر صد سال هم در تقدیرم نباشد،
این کالبد فانی را وامی‌نهم تا در رؤیای خویش، حقیقت را بجویم.»
پس از مصیبت، همزادِ رؤیای ناب شعرش را خواند، دستش‌داشت را روی سینه‌اش گذاشت و در برابر بدن اصلی تعظیم‌بلکه کرد: «از امروز به بعد، نام من منگ چیو ژن است.»
فانگ یوان خندید: «اسم خوبیه.دربارهٔ منگ چیو ژن، سرزمین متبرکِ‌تجربیاتِ مسیر رؤیات رو نشونم بده.»
او به سرزمین‌جستجو متبرکِ مسیر رؤیا‌نمونه علاقهٔ زیادی داشت.
این سرزمین متبرکِ درجه‌عالیِ مسیر رؤیا در مجموع ۸۰۰۰ کیلومتر مربع‌شیا وسعت داشت، سرعت گذر زمان در آن ۴۶ برابر بود و هستهٔ‌بودند خاستگاهِ روزنهٔ جاودان، هر سال ۵۵ جوهر جاودانِ انگور سبز تولید می‌کرد.
این معیارِ یک سرزمین متبرکِ‌می‌داد درجه‌عالی بود و هیچ چیزِ‌داشت غیرعادی در آن به چشم نمی‌خورد.
چیزی که حقیقتاً برای‌فراوانی فانگ یوان رضایت‌بخش بود، محیط‌شامل خاصِ این سرزمین متبرک بود.
فانگ یوان پس از کمی بررسی کاملاً راضی‌دشت‌های بود: «اینجا بهترین مکان برای پرورش مواد جاودانِ‌بسیاری مسیر رؤیاست. پتانسیل پیشرفتش عظيمه؛ بالاخره ناامیدم نکرد.»
کمبود شدید مواد‌نمونه جاودانِ مسیر رؤیا همیشه‌مانند مایهٔ دردسر او بود.
با این روزنهٔ جاودانِ مسیر‌می‌داد رؤیا، او بنیانی برای توسعهٔ‌داشت مواد جاودانِ بیشتر در اختیار داشت.
در طول تاریخ، نشانهٔ بارزِ توسعهٔ‌منتقل یک مسیر جدید، ظهور جاودانه‌هایی بود‌بلکه که آن مسیر را تزکیه می‌کردند!
به دلیل محیط منحصربه‌فرد و بسته، روزنهٔ جاودانِ یک جاودانه می‌توانست به سرعت مقدار‌شیا زیادی از مواد جاودانِ آن مسیر را پرورش دهد؛ این مواد جاودان سپس به‌درازِ بازار سرازیر می‌شدند و آن مسیر را به سوی شکوفایی و پیشرفت سوق می‌دادند.