چپتر 2031: دریای چی نامحدود
0در همان لحظه که بدن اصلی وارد کاخ اژدها می‌شد، او میوهٔ‌دچار برداشت چیِ دربار آسمانی را درون همزادِ مسیر چیِ خود پالایش کرد.پرتوی با وجود حضور جاودانه‌های بسیار در میدان نبرد، هیچ‌کس به حقیقت پی نبرد.
همزادِ مسیر چیِ فانگ یوان‌روی نفس عمیقی کشید و تمامِ‌کاملاً چیِ سفید جذبِ بدنش گشت.
سپس هر دو دستش را به جلو راند. با طنین‌بالا صدایی رعدآسا، دیوارِ چیِ متراکمی پدیدار شد و با قدرتی‌بی‌شمارِ درهم‌شکننده به سوی کاخ اژدها و روحِ شبح یورش برد.
چشمانِ روحِ شبح برقی زد؛ چیِ‌حرکت سیاهی از بدنش فوران کرد و با‌می‌رفت صدایی مهیب به دیوارِ چی کوبیده شد.
دیوارِ چی دچار خوردگی شد، اما جریانِ چیِ اطراف بی‌درنگ جای خالی‌دچار را پر کرد. روحِ شبح با بهره‌گیری از همین فرصت کوتاه، به پرتوی‌نور از نور سیاه بدل گشت و همچون آذرخش از میان آن عبور کرد.
روحِ شبح بخشی از حواسش را معطوف‌جاودان به نیایِ دریای چی نگه داشته بود، اما‌پنج بیشترین توجهش همچنان بر کاخ اژدها متمرکز بود.
کاخ اژدها عظیم بود و عبور از دیوارِ چی برایش به این آسانی نبود. اگر کاخ‌لرزید اژدها هنگام مقاومت در برابر دیوارِ چی کوچک‌ترین ضعفی نشان می‌داد، روحِ شبح بی‌درنگ دست به‌قایم کار می‌شد و با سوءاستفاده از حرکت کشندهٔ نیایِ دریای چی، ضربه‌ای سهمگین بر آن وارد می‌آورد.
درست در لحظه‌ای که دیوارِ چی می‌رفت تا بر‌سهمگین کاخ اژدها آوار شود، درهای کاخ گشوده شد و‌قامتی فانگ یوان با قامتی استوار پیشِ روی همگان پدیدار گشت.
حرکت کشندهٔ‌روحِ جاودان —یورش دریای چی نامحدود!
فانگ یوان که از پیش کاملاً آماده‌جاودان بود، دست راستش را بالا آورد و با‌پنج پنج انگشت به سوی دیوارِ چی چنگ زد.
دیوارِ عظیمِ چی لرزید و فرو ریخت؛ جریان‌های‌آماده بی‌شمارِ چی توسط نیرویی بی‌شکل مکیده شدند و‌لرزید به درونِ روزنهٔ جاودانِ فانگ یوان سرازیر گشتند.
«فانگ یوان!»
«پس اونجا قایم شده بود.»
«بازم همین حرکت! تو جنگ‌روی تقدیر هم با همین حرکت دیوارِ‌آماده چیِ ازلی رو از هم پاشید!»
با دیدن فانگ‌همگان یوان، لرزه بر‌پیش اندامِ تمامِ جاودانه‌ها افتاد.
رنگ از رخسارِ جاودانه‌های دربار آسمانی پرید. پس‌ضربه‌ای از شکست در جنگ تقدیر، فانگ یوان به‌درهای کابوسی بدل شده بود که بر ذهنشان سایه می‌انداخت.
در مقابل، جاودانه‌های اتحاد دو آسمان غرق‌برقی در شادی شدند. با دیدن اقدام فانگ یوان،جریانِ کاملاً روشن بود که او در جبههٔ آن‌هاست.
مردمکِ چشمانِ روحِ شبح تنگ شد. نمایش فانگ یوان واقعاً‌کاملاً تکان‌دهنده بود. او که گرفتارِ نشان‌های دائویِ مسیر آسمان بود،فرو چطور می‌توانست همچنان چنین قدرت نبردِ عظیمی از خود نشان دهد؟
سکوتی عجیب‌روی بر سراسر میدان‌نامحدود نبرد حاکم شد.
با حضورِ هم‌زمانِ فانگ یوان‌سوءاستفاده و نیایِ دریای چی، معادلاتِ میدان‌درست نبرد در یک چشم‌به‌هم‌زدن دگرگون گشت.
دربار آسمانی از نیایِ دریای چی محافظت می‌کرد، روحِ شبح‌مهیب تک‌وتنها بود و فانگ یوان پیشِ روی کاخ اژدها ایستاده‌بهره‌گیری بود. این سه جاودانهٔ قدرتمند، آمادهٔ رویارویی با یکدیگر می‌شدند.
در دنیای گو، قدرت حرف اول‌همگان و آخر را می‌زد؛ سرنوشتِ نبردِ پیش‌بالا رو در دستانِ این سه نفر بود.
چین دینگ لینگ در حالی که در دل آه می‌کشید و با خود می‌اندیشید:چنگ «فکرش رو نمی‌کردم روزی برسه که دربار آسمانی نتونه رهبریِ چنین نبردی رو تو‌جاودانِ دست داشته باشه»، پیامی به نیایِ دریای چی فرستاد و از وضعیتش جویا شد.
نیایِ دریای چی بی‌درنگ پاسخ داد: «با اینکه از شرِ میوهٔ برداشت‌لحظه‌ای چی خلاص شدم، اما آسیب شدیدی دیدم. برای اینکه از این بحران جونِ‌پیش سالم به در ببریم، همهٔ اعضای دربار آسمانی باید با هم همکاری کنن.»
چین دینگ لینگ دوباره گفت: «نیا، به لطف شما بزرگ‌ترین تهدیدِ‌کوبیده دربار آسمانی برطرف شد. بعد از اینکه از این مخمصه نجات‌فرصت پیدا کنیم، دربار آسمانی حتماً پاداشی بهتون میده که کاملاً راضی بشید!»
در حالی که چین دینگ لینگ با تمام توان می‌کوشید‌کاملاً حمایتِ نیایِ دریای چی را جلب کند، در همان لحظه،فرو کاخ اژدها همچون شهاب‌سنگی نارنجی به سوی آسمان پر کشید!
پس از آن نبردِ فاجعه‌بار، سوراخ‌ها و رخنه‌های بی‌شماری در سراسرِ دربار‌پنج آسمانی پدید آمده بود. کاخ اژدها از میان یکی از همین شکاف‌ها‌مکیده گریخت و به آسانی با ترکِ دربار آسمانی، واردِ آسمان سفیدِ ازلی شد.
جاودانه‌های باقی‌مانده با چهره‌هایی‌کار بهت‌زده به دور شدنِ‌ضربه‌ای کاخ اژدها خیره ماندند.
با وجود اینکه فانگ یوان ظاهر شده و‌سیاهی با وو شوای همکاری کرده بود، اما آن‌اطراف دو در واقع پا به فرار گذاشته بودند.
آیا این‌قامتی همان نمایشِ اهریمنِ‌روی شماره یک بود؟
«به نظر می‌رسه‌همگان فانگ یوان هنوز‌پیش بهبود پیدا نکرده.»
«با اینکه حرکتش وحشتناک بود و حرکت کشندهٔ‌ضربه‌ای دیوارِ چیِ نیایِ دریای چی رو در هم‌درهای شکست، اما احتمالاً به تهِ خط رسیده بود!»
«تعقیبشون کنیم؟ این اهریمن فانگ یوان خیلی مکار و حیله‌گره، می‌ترسم این فقط‌خوردگی نقشه‌ش باشه تا ما رو بیرون بکشه. ممکنه اون بیرون یه آرایهٔ جاودانِ‌سیاه کمین‌کرده داشته باشه و منتظر باشه تا با پای خودمون بریم تو تله‌ش.»
جاودانه‌های دربار آسمانی مردد ماندند،روی در حالی که جاودانه‌های اتحاد دو‌آماده آسمان در دلِ خود ناسزا می‌گفتند.
خبره و رهبری که تمام امید و‌کاملاً روحیه‌شان را به او بسته بودند، در واقع‌عظیمِ فرار کرده بود؛ آن هم با چنین سرعتی!
تمام جاودانه‌های اتحاد دو‌کار آسمان در دربار آسمانی به‌سهمگین حال خود رها شده بودند.
روحِ شبح پوزخندی زد و با استفاده از بدنِ بانو خاکسترِ سرد، به‌خوردگی سرعت از دربار آسمانی خارج شد تا کاخ اژدها را تعقیب کند. او‌سیاه فریاد زد: «فانگ یوان، کجا فرار می‌کنی؟ همین جا و همین الان بمیر!»
غرررش—!
چینگ چو غرید. او رفته‌رفته در حالِ بازیابیِ قدرتِ ازدست‌رفته‌اش بود‌آورد و با وجود اینکه هالهٔ رتبه نُهِ گویِ نفرتِ او هنوز‌نیرویی کامل نشده بود، اما بسیار متراکم‌تر از پیش به نظر می‌رسید.
چینگ چو که نفرتی التیام‌ناپذیر در‌حرکت سینه داشت، بی‌درنگ به تعقیب روحِ شبح‌می‌رفت پرداخت و غرید: «روحِ شبح، می‌خوام بمیری!»
به این ترتیب، در میدان نبرد، تنها‌برقی جاودانه‌های دربار آسمانی، نیای دریای چی و‌اما جاودانه‌های گو از اتحاد دو آسمان باقی ماندند.
فرمانروای جاودانِ بلورِ یخ‌پیشِ و شیائو هه جیان‌نامحدود به یکدیگر نگاه کردند.
اکنون در‌روی موقعیت بسیار‌جاودان ناخوشایندی قرار داشتند!
«می‌ریم دنبالشون!»
«از کاخ اژدها محافظت کنید!!»
فرمانروای جاودانِ بلورِ یخ و شیائو هه جیان برای نخستین بار با‌راستش یکدیگر همکاری کردند و در حالی که به بیرون از دربار آسمانی‌توسط یورش می‌بردند، شعاری سر دادند که خود نیز به آن باوری نداشتند.
جاودانه‌های باقی‌ماندهٔ اتحاد دو آسمان نیز به دنبالشان‌آماده راه افتادند و با فریاد و هیاهو، همراه با‌فرو دو معاون رئیس اتحاد از دربار آسمانی خارج شدند.
شاهزاده فنگ شیان از چین‌سوءاستفاده دینگ لینگ پرسید: «کار این‌می‌آورد جاودانه‌های انسان دگرگونه رو تموم می‌کنیم؟»
چین دینگ لینگ نگاهی به نیای دریای چی انداخت و پس از کمی تأمل، قاطعانه گفت:اطراف «نه! این جاودانه‌های انسان دگرگونه دردسرهای کوچکی هستن، مهم‌ترین هدف فانگ یوانه. دو نفر همین‌جا می‌مونن تا‌حواسش اوضاع رو کنترل کنن، بقیه دنبال من بیاین تا بریم و کار فانگ یوان رو تموم کنیم!!»
فانگ یوان اکنون در وضعیت مناسبی‌همگان قرار نداشت و این بهترین فرصت‌راستش برای از پای درآوردن او بود.
اگر موفق می‌شدند فانگ یوان را بکشند، غنایم حاصل از آن برای دربار آسمانی بی‌نهایت سودمند بود. فانگ یوان گنجینه‌های‌بی‌شمارِ بی‌شماری در اختیار داشت؛ از گوهای جاودان متعدد گرفته تا میراث‌های بی‌نظیر. حتی بدون این‌ها، اگر تنها می‌توانستند روح او‌لرزه را اسیر کرده و خاطراتِ زندگی پیشینش را استخراج کنند، باز هم دستاوردی فوق‌العاده ارزشمند برای دربار آسمانی به شمار می‌رفت!
در حقیقت، حتی اگر دربار آسمانی از مرگ فانگ یوان هیچ غنیمتی به دست نمی‌آورد،شود صِرفِ کشته شدنِ او به دست آن‌ها کافی بود تا دربار آسمانی روحیهٔ ازدست‌رفته‌اش را‌آورد بازیابد، از ضربهٔ روحیِ جنگ تقدیر رها شود و بار دیگر بر بام جهان بایستد.
چین دینگ لینگ که از آن هیولای پیر، یعنی روح‌مهیب شبح، نیز بیمناک بود، ادامه داد: «حتی اگه نتونیم فانگ‌بهره‌گیری یوان رو بکشیم، نباید بذاریم روح شبح کارش رو تموم کنه!»
چین دینگ لینگ خواست چیزی‌روی بگوید: «نیا...» اما نیای دریای‌کاملاً چی حرفش را قطع کرد.
«نیازی به حرف نیست. چه روح شبح و چه فانگ یوان، هر دو اهریمن هستن و ما اعضای جناح‌جریان‌های حق باید کار همه‌شون رو یک‌سره کنیم. وقت تنگه و فرصت داره از دست می‌ره، باید همین الان تعقیبشون‌پاشید کنیم!» در این لحظهٔ حساس، نیای دریای چی جذبهٔ یک رهبر قهرمان از جناح حق را به نمایش گذاشت!
جاودانه‌های دربار آسمانی با شنیدن‌سوءاستفاده این سخنان، احساس نزدیکیِ بسیار‌می‌آورد بیشتری به او پیدا کردند.
چین دینگ لینگ با وقار سر تکان‌برقی داد؛ بدون یاری نیای دریای چی، آنان نمی‌توانستند‌جریانِ با خیالی آسوده به تعقیب فانگ یوان بپردازند.
نیای دریای چی در حالی که رهبریِ جاودانه‌های دربار آسمانی را در این تعقیب بر‌پنج عهده داشت، در دل نقشه‌اش را مرور کرد: «وضعیت بدن اصلی عجیبه، باید حواسم بهش‌روزنهٔ باشه. این جاودانه‌های دربار آسمانی گوشت‌دم‌توپ‌های خیلی بهتری نسبت به جاودانه‌های اتحاد دو آسمان هستن!»
به این ترتیب، کاخ اژدها در خط‌کاملاً مقدم پیش می‌رفت و روح شبح که لحظه‌به‌لحظه‌عظیمِ فاصله‌اش را کمتر می‌کرد، در پیِ آن بود.
پشت سر‌می‌داد او، چینگ چو‌سوءاستفاده در حرکت بود.
و در نهایت، نیای‌یورش دریای چی و جاودانه‌های‌سیاهی دربار آسمانی در تعقیبشان بودند.
اما دو معاون رئیس اتحاد دو آسمان، پیش‌تر همراه با دیگر جاودانه‌ها‌راستش از دربار آسمانی گریخته بودند. آنان به هر سو پراکنده شدند و تنها‌نیرویی در اندیشهٔ فرار بودند؛ دیگر هیچ‌کس جرئت نمی‌کرد قدم به این نبرد بگذارد.
در این لحظه،همگان درهای کاخ اژدها‌پیش همچنان محکم بسته بود.
فانگ یوان روی زمین نشسته بود و‌کشندهٔ داشت دو حرکت کشندهٔ «حس آسمان-انسان» و «اجرای‌شود کار آسمان به دست انسان» را اصلاح می‌کرد.
فانگ یوان بیش از نیمی از کرم‌های گوی موردنیاز برای این حرکات کشنده‌خوردگی را در اختیار نداشت. از این رو، ناچار بود حرکات را دستخوش تغییر‌سیاه کند و کرم‌های گو را جایگزین سازد تا بتواند آن‌ها را به کار گیرد.
گوهای جاودان بی‌همتا بودند و این دو حرکت کشنده‌پیش نیز به‌تازگی به دست آمده بودند؛ به همین دلیل،عظیمِ فانگ یوان برای اصلاح آن‌ها با دشواریِ قابل‌توجهی روبه‌رو بود.
پس از مدتی تلاش، فانگ یوان رویکرد خود را‌راستش تغییر داد؛ او از سطح گوی جاودان چشم‌پوشی کرد و‌جریان‌های تمرکزش را بر ساختارِ یک حرکت کشندهٔ فانی معطوف ساخت.
فانگ یوان به آسمان زرد گنجینه متصل شد و به‌سرعت کرم‌های گوی فانیِ مربوطه را گردآوری‌درهای کرد. با در اختیار داشتنِ کرم‌های گوی ضروری و پس از تنزل دادنِ حرکت از یک حرکت‌چنگ کشندهٔ جاودان به یک حرکت کشندهٔ فانی، دیگر تقریباً هیچ دشواریِ خاصی بر سر راهش وجود نداشت.
با آماده شدنِ این دو حرکت کشندهٔ فانی، فانگ یوان آرایه‌کوبیده را در روزنهٔ جاودانِ فرمانروا متوقف کرد و دیگر از امواج‌فرصت چی برای پاک‌سازیِ نُه آسمان و پنج منطقهٔ روزنهٔ جاودان بهره نبرد.
دیری نپایید‌قامتی که ارادهٔ‌پیشِ آسمان پدیدار گشت.
فانگ یوان بخشی از‌جاودان اراده‌اش را به سوی‌آماده ارادهٔ آسمان روانه کرد.
سپس، حرکت کشندهٔ «حس‌کار آسمان-انسان» را به کار گرفت‌سهمگین و با ارادهٔ آسمان درآمیخت.
پس از آن، «اجرای‌یورش کار آسمان به دست‌سیاهی انسان» را فعال نمود.
لحظاتی بعد.
برقی در چشمان فانگ یوان درخشید:پیش «حس کردم... گروه خاصی از نشان‌های‌پنج دائوی مسیر آسمان رو حس کردم!»
اگر قرار بود واژهٔ «حس‌سوءاستفاده کردم» را جایگزین کند، فانگ یوان‌درست واژهٔ دیگری برمی‌گزید: «به چنگ آوردم».
پیش از این، فانگ یوان از وجود نشان‌های دائوی مسیر آسمان در بدنش آگاه بود، اما‌اطراف کاری جز به حال خود رها کردنشان از دستش برنمی‌آمد. با این حال، اکنون که قادر‌بخشی به حس کردنشان بود، بدین معنا بود که این نشان‌های دائو موقتاً تحت کنترل او درآمده‌اند.
با این پیشرفتِ حیاتی و تبحرِ فانگ یوان در پالایش‌کاملاً گو، تنها مسئلهٔ زمان مطرح بود تا او تمامیِ این نشان‌های‌ریخت دائوی مسیر آسمان را پالایش کرده و از آنِ خود سازد.