چپتر 2073: تزکیهٔ پرشور
0فعال‌سازیِ آرایهٔ جاودان و‌عبور جدیدِ مسیر زمان، به‌ریخت نقطه‌ای حساس رسیده بود.
فانگ یوان اراده کرد: «برو.»می‌پوشاند توده‌ای بزرگ از عسل کاکتوس‌جای به درون آرایه پرتاب شد.
این ماده‌ای جاودان‌به‌کلی از مسیر زمان و‌وجود در رتبه ۸ بود.
در لحظهٔ بعد، نوری ژرف فوران کرد‌فرعی و به ذراتِ نورانیِ بی‌شماری بدل گشت‌کفِ که همچون آتش‌بازیِ نقره‌ای-سفید، به سرعت پراکنده شدند.
ذرات نور بی‌هیچ نشانهای به سرعت محو‌فرو شدند، گویی آرایه‌ای که فانگ یوان با تلاشی‌شمارِ شگرف بنا کرده بود، به‌کلی ناکام مانده است.
با وجود این، هنگامی که فانگ یوان حرکت کشندهٔ کاوشگرِ خود را به‌مردابِ کار گرفت، تصویرِ شبح‌وارِ حوضچه‌ای را در میانِ هوا دید. این حوضچه به حوضچهٔ‌به‌هم‌پیوسته‌شان جوهر سال می‌مانست، اما چندان بزرگ نبود و تنها حدود ده‌درصدِ آن وسعت داشت.
فانگ یوان پیش از آنکه با‌است رضایت سر تکان دهد، مدتی به‌خود بررسی پرداخت؛ چیدمانِ این آرایه موفقیت‌آمیز بود.
با اراده‌ای، حوضچهٔ جوهر سالِ رتبه ۸ را در‌مشخصی نُه آسمانِ کوچک گشود. شاخه‌ای از رود زمان به‌فرو پایین سرازیر گشت و در حوضچهٔ فرعیِ نوساز انباشته شد.
هنگامی که آبِ رود زمان در حوضچهٔ فرعی تا سطحِ‌پهنه‌ای مشخصی بالا آمد، حوضچه خودبه‌خود شروع به کار کرد. آبِ رود‌گل‌های از کفِ آن عبور کرد و بر زمینِ زیرین فرو ریخت.
در زیرِ حوضچهٔ فرعیِ جوهر سال، پهنه‌ای از مهِ سفید‌جای قرار داشت. این مه، مردابی را می‌پوشاند که شمارِ زیادی از‌خانه گیاهان برهوت را در خود جای داده بود؛ گل‌های مردابِ مطلق.
برخی از این گل‌ها به شکلِ غنچه‌ای ایستاده به درشتیِ یک‌کاوشگرِ خانه بودند. برخی دیگر شکوفا شده و با گلبرگ‌هایِ به‌هم‌پیوسته‌شان به شیپوری‌جوهر می‌مانستند که رشته‌هایِ مهِ سفید پیوسته از مادگی‌شان به بیرون تراوش می‌کرد.
این همان مردابِ مطلقِ مه‌گل‌انباشته بود که فانگ یوان با‌بالا دقتی ظریف بنا کرده بود.
خوراکِ گویِ جاودانِ حسرت‌عبور در رتبه ۸، مهِ‌ریخت تازهِ گلِ مردابِ مطلق بود.
تحتِ آبیاریِ شاخهٔ رود زمان، گذرِ زمان در سراسرِ مردابِ مطلقِ‌داده مه‌گل شتاب گرفت. آبِ رود زمان همچنان در محیطِ اطراف پخش می‌شد،دیگر اما دیوارهایی از نورِ آبیِ نیمه‌شفاف پیرامونِ مردابِ مطلقِ مه‌گل پدیدار گشت.
بدین ترتیب، شتابِ‌به‌کلی زمان تنها به محدودهٔ‌وجود درونِ دیوارها محدود می‌شد.
فانگ یوان چندین بار به بررسی پرداخت‌فرعی و با نیافتنِ هیچ نقصی، با رضایتی عمیق‌عبور اندیشید: «موفقیت‌آمیز بود، حتی می‌توان گفت بی‌نقص است.»
فانگ یوان روشِ ایجادِ دیوارهایِ‌زمینِ نیمه‌شفافِ آبی‌رنگ را از غار-بهشتِ‌پهنه‌ای اختلافِ زمان به دست آورده بود.
نقاط منابعِ بزرگِ غار-بهشتِ اختلافِ زمان همگی بدین شکل بودند؛ محصور در دیوارهایی‌مردابِ از نور، جایی که سرعتِ گذرِ زمان در درونشان چندین برابرِ دیگر مناطق‌گلبرگ‌هایِ بود. از این رو، غار-بهشتِ اختلافِ زمان تولیدِ چشمگیری در منابعِ مسیر زمان داشت.
فانگ یوان حوضچهٔ جوهر سال را بر روی بنیانِ اصلی افزود؛ هر حوضچهٔ فرعی وظیفهٔ تنظیمِ زمانِ یک منطقهٔ مسیر زمان را بر عهده داشت. حوضچهٔ جوهر سالِ‌نبود رتبه ۸ سدِ اصلی بود و این حوضچه‌هایِ فرعیِ جوهر سال، سدهای ثانویه به شمار می‌رفتند. شاخه‌ای که از رود زمان کشیده شده بود، ابتدا در حوضچهٔ جوهر سال‌آبِ انباشته می‌شد و بزرگ‌ترین انشعابِ آن در سراسرِ روزنهٔ جاودان جریان می‌یافت، در حالی که انشعاباتِ فرعیِ بسیاری در سدهای ثانویه جمع می‌شدند و تولیدِ منابع را شتاب می‌بخشیدند.
بدین ترتیب، سرعتِ تولیدِ‌نوساز منابعِ فانگ یوان بیش‌سطحِ از ده برابر افزایش یافت!
طبیعتاً، این روش تنها برای شتاب بخشیدن به‌ریخت تولیدِ منابع به کار نمی‌رفت، بلکه می‌شد آن‌زیادی را بر روی کرم‌های گو نیز اعمال کرد.
با قرار دادنِ کرم‌های گو در‌شمارِ منطقه‌ای از مسیر زمان با گذرِ کُند،مردابِ نیازِ غذاییِ آن‌ها به شدت کاهش می‌یافت.
این روش در دستِ دیگر جاودانه‌ها تأثیرِ ناچیزی نشان می‌داد و دلیلش ساده بود؛ تضادِ نشان‌های‌شبح‌وارِ دائو. مناطقِ مسیر زمان در ذاتِ خود روشی از مسیر زمان بودند؛ اگر بر روی کرم‌های‌وسعت گویِ مسیرهایِ دیگر اعمال می‌شدند، هرچه رتبهٔ گوها بالاتر بود، تأثیرِ این روش بر آن‌ها کمتر می‌شد.
فانگ یوان نشانهای دائو مسیر آسمان را در اختیار داشت‌بالا که می‌توانستند اصطکاکِ درونی را کاهش دهند. پس از آزمودنِ‌زیرِ این روش، دریافت که تأثیراتِ آن شگرف و خیره‌کننده است.
از یک سو، می‌توانست نیازِ غذاییِ کرم‌های گو را تقلیل دهد؛ و‌قرار از سوی دیگر، تواناییِ افزایشِ تولیدِ منابع را داشت. معضلِ خوراکِ کرم‌های‌برخی گو پیش از آنکه حتی به یک بحران بدل شود، برطرف گشته بود.
نیایِ دریای چی رفته‌مردابی بود، اما فانگ یوان در‌برهوت این چند روز بیکار ننشست.
سرزمین‌های متبرکی که از جاودانه‌هایِ کشته‌شدهٔ‌است دریای شرقی بر جای مانده بود،خود تقریباً همگی توسط او الحاق شدند.
و در خصوصِ غار-بهشت‌هایِ دو آسمان،آبِ فانگ یوان قصد داشت فعلاً آن‌ها‌خودبه‌خود را به حالِ خود رها کند.
نخست آنکه، روزنهٔ جاودانِ فرمانروا به خوراک نیاز داشت و باید هر از گاهی یک‌شمارِ غار-بهشت را الحاق می‌کرد؛ این کار همچنین می‌توانست شمارشِ معکوسِ بلایا و مصائب را از نو‌بودند آغاز کند و به فانگ یوان اجازه می‌داد تا برنامه‌هایش را با انعطافِ بیشتری پیش ببرد.
دوم آنکه، غار-بهشت‌ها همچون گلدان‌هایی بودند که میوه‌های برداشت چی را در خود پرورش می‌دادند. هرچند امیدِ چندانی‌غنچه‌ای در میان نبود، اما اگر میوه‌های برداشت چی می‌توانستند به رشدِ خود ادامه دهند، این امر نه تنها‌همان عاملِ سرکوبی برای اعضایِ اتحاد انسان‌های دگرگونه به شمار می‌رفت، بلکه می‌توانست بدلِ دریای چی را نیز تغذیه کند.
اما در مورد سه غار-بهشتی‌مانده که فانگ یوان پیش‌تر الحاق‌کشندهٔ کرده بود، وجودشان ضرورتی اجتناب‌ناپذیر داشت.
فانگ یوان نیازِ‌فرعیِ مبرمی به تجدیدِ‌آبِ جوهر جاودانِ خود داشت.
بازدهیِ استفاده از سنگ‌های جوهر جاودان برای بازیابیِ‌ریخت جوهر جاودانِ رتبه ۸ بسیار پایین بود و‌زیادی منبعِ اصلی، تولیدِ درونیِ خودِ روزنه به شمار می‌رفت.
اما تولیدِ جوهر جاودان در روزنهٔ جاودان، به هستهٔ خاستگاه‌جای روزنه جاودان بستگی داشت. و تقویت شدن یا نشدنِ هستهٔ‌درشتیِ خاستگاه روزنه جاودان نیز، در گروِ توسعهٔ روزنهٔ جاودان بود.
برای تسریعِ این توسعه،ناکام فانگ یوان ناگزیر به‌هنگامی الحاقِ آن سه غار-بهشت بود.
جنگ تقدیر بخشِ عظیمی از ذخایرِ جوهر جاودانِ فانگ یوان را بلعیده بود. پس از آن نیز، فانگ یوان هیچ مجالی برای‌مهِ استراحت نیافت؛ او در طولِ جزر و مد چی به مکان‌های بسیاری شتافت تا راهی برای مقابله با نشانهای دائو مسیر آسمان‌شکوفا بیابد. پس از یافتنِ این روش، فانگ یوان وارد دربار آسمانی شد که بی‌درنگ نبردِ تعقیب و گریز را در پی داشت.
در این مدت، فانگ یوان در نبردهای بی‌شماری جنگیده‌زیرِ بود و تقریباً تمامِ این نبردها در برابر دشمنانی‌برهوت قدرتمند بود که در اوجِ دنیایِ جاودانه‌ها قرار داشتند.
اکنون، ذخایرِ جوهر جاودانِ فانگ یوان به زیرِ خطِ هشدار‌جای سقوط کرده بود؛ او به استراحت و تجدید قوا نیاز‌درشتیِ داشت و در کوتاه‌مدت قادر به هیچ نبردِ دیگری نبود!
«خوشبختانه حوضچهٔ جوهر سال را تصاحب کردم و روش‌هایِ مسیر زمانِ بسیاری در‌کار اختیار دارم که می‌توانند جریانِ زمانِ روزنهٔ جاودانم را تا سرحدِ ممکن شتاب‌اما بخشند. در غیر این صورت، جوهر جاودانم تا به حال کاملاً ته کشیده بود.»
«حیف که لوتوس امپراتوری گنجینه جوهر‌آبِ آسمانی رتبه ۸ را ندارم، وگرنه‌خودبه‌خود نیازی نبود نگرانِ این موضوع باشم.»
لوتوس امپراتوری گنجینه جوهر آسمانی می‌توانست جوهر جاودانِ رتبه ۸ تولید کند؛ صاحبِ آن، والامقامِ جاودانِ نیلوفر آغازین، والامقامی با عظیم‌ترین ذخایرِ جوهر جاودان در تاریخ‌شکلِ بود! از زمانی که والامقامِ جاودانِ نیلوفر آغازین تزکیهٔ خود را آغاز کرد، به نظر می‌رسید که هرگز دغدغه‌ای برای جوهر ازلی یا جوهر جاودان نداشته‌جاودانِ است. در نقطهٔ مقابل، دشمنانش در هنگام نبرد با نیلوفر آغازین، اغلب در وضعیتِ اسف‌بارِ تهی شدنِ تمامِ جوهر ازلی و جوهر جاودانِ خود گرفتار می‌شدند.
فانگ یوان در حال حاضر با‌شمارِ کمبودِ جوهر جاودان مواجه بود و این‌مردابِ امر، روندِ بهبودی‌اش را به تأخیر می‌انداخت.
برای کاوش در‌به‌کلی قلمروهای رؤیا، به‌است جوهر جاودان نیاز داشت.
برای تزکیهٔ مسیر‌فرعیِ روح، به جوهر‌آبِ جاودان نیاز داشت.
او بسیاری از گوهایِ جاودانِ خود را از دست داده بود و آن‌ها باید دوباره پالایش می‌شدند.گیاهان گوهایِ جاودانِ رتبه‌پایینِ بسیاری در اختیار داشت که نیازمندِ ارتقا بودند. گوهایِ جاودانِ آسیب‌دیده نیز باید با‌شده استفاده از روش‌های مسیر پالایش ترمیم می‌شدند که این کار هم به نوبهٔ خود، جوهر جاودان می‌طلبید.
از آنجا که جوهر جاودان کمیاب بود، فانگ یوان‌برهوت چاره‌ای نداشت جز آنکه اندک جوهر باقی‌مانده را برای موقعیت‌های‌ایستاده پیش‌بینی‌نشده حفظ کند و این کارها را فعلاً کنار بگذارد.
تنها از آنجا که دشواریِ خلقِ حرکات کشندهٔ ترکیبی بسیار ناچیز‌کاوشگرِ بود، به زحمت از پس آن برمی‌آمد. آزمایش حرکات کشندهٔ جدید بی‌شک‌جوهر نیازمند جوهر جاودان بود، اما این مقدار در محدوده‌ای پذیرفتنی قرار داشت.
افزون بر انباشت جوهر جاودان و استنتاج‌فرعی حرکات کشندهٔ ترکیبی، فانگ یوان نقاط منابع را‌عبور جابه‌جا می‌کرد و مواد جاودان را سامان می‌بخشید.
فانگ یوان تمام نقاط منابعِ غار-بهشت‌های دو آسمان را که قابلیت جابه‌جایی داشتند، منتقل کرد.شمارِ از این گذشته، این غار-بهشت‌ها در دو آسمانِ ازلی قرار داشتند و باید از پهنه‌ای‌خانه وسیع دفاع می‌کردند، از این رو نمی‌توانستند به‌موقع در برابر حملات دشمن از خود دفاع کنند.
مواد جاودانِ بی‌شمار دسته‌بندی شده و در چندین انبار درون روزنهٔ جاودانِ‌گل‌های فرمانروا ذخیره گشتند. فانگ یوان با تقلید از دربار آسمانی، چندین انبار بزرگ‌شده و آشکار و همچنین چندین انبار پنهان برای اقلام بسیار ارزشمند بنا کرد.
جاودانه‌های انسان دگرگونه از‌ناکام لطف ارادهٔ آسمان برخوردار‌هنگامی بودند و ثروتی هنگفت داشتند.
در میان منابع، مواد جاودانِ مسیر چوب از همه فراوان‌تر بود. از‌خودبه‌خود آنجا که شیائو هه جیان و حکیمِ بزرگِ جنگلِ سبز از ریزمردمان‌مردابی بودند، افزون بر آن‌ها، دو غار-بهشتِ مسیر چوب نیز در آنجا قرار داشت.
طبیعتاً مواد جاودانِ بسیاری از مسیرهای دیگر نیز به چشم‌پهنه‌ای می‌خورد، اما آنچه فانگ یوان را به وجد آورد، دستیابی‌داده به مواد جاودانِ مسیر بخت بود؛ آن هم در مقیاسی حیرت‌انگیز!
برای نمونه، هیولای برهوتِ باستانیِ مسیر بخت، گربهٔ غلتان؛برهوت پس از جمع‌آوریِ تمامی آن‌ها، فانگ یوان دریافت که‌غنچه‌ای ده‌ها قلاده از این جانور را گرد آورده است.
این گربهٔ کوچک بی‌نهایت ظریف‌مانده بود و می‌توانست روی کفِ دستِ‌کاوشگرِ بازِ یک انسان بالغ غلت بزند.
گربهٔ غلتان با خزِ سپید چون برف، پنجه‌های لطیف و چشمانِ‌آمد درشت، درخشان و سیاهش، بی‌نهایت دلنشین به نظر می‌رسید. صدای خرخرِ آن‌قرار نیز بسیار ظریف بود، میو میو میو... چنان‌که دلِ شنونده را می‌ربود.
یشمِ بخت نیز در میان آن‌ها بود؛ مادهٔ جاودانِ مسیر‌پهنه‌ای بخت با رتبهٔ هشت. این یشم گهگاه نوری خیره‌کننده ساطع‌داده می‌کرد و دربردارندهٔ شمارِ انبوهی از نشانهای دائوی مسیر بخت بود.
آبِ شکافِ دندان، مادهٔ دیگری از مسیر بخت بود. ظاهرِ آن تفاوتی با آبِ‌مطلق چشمهٔ معمولی نداشت، اما اگر کسی آن را می‌نوشید، در شکافِ میانِ دندان‌هایش گیر‌شیپوری می‌کرد؛ این امر نه‌تنها به‌شدت ناخوشایند بود، بلکه بختِ جاودانه را نیز به‌شدت کاهش می‌داد.
فانگ یوان در افکارش سنجید: «اتحاد انسان‌های دگرگونه کسی رو نداره که مسیر بخت رو تزکیه کنه. اما این جماعت تونستن‌حوضچه آرمان‌شهری دور از سلطهٔ انسان‌ها بسازن، از دنیا گوشه‌گیری کردن و زادوولد کردن؛ پس بختشون طبیعتاً باید بالا باشه. چه برسه‌چیدمانِ به اینکه لطف ارادهٔ آسمان رو هم دارن!» با این تفاسیر، دستیابی به این مواد جاودانِ مسیر بخت کاملاً منطقی بود.
این مواد جاودانِ مسیر بخت برای‌آبِ فانگ یوان ارزشِ والایی داشتند و درست‌شروع در زمانِ مناسب به دستش رسیده بودند.
زیرا او نیازمندِ ارتقای بسیاری از گوهای جاودانِ مسیر بخت بود، اما‌قرار تا به حال تنها رتبهٔ دیگِ پختِ بخت را بالا برده بود. رتبهٔ‌گل‌ها دیگِ پختِ بخت برای فانگ یوان در وضعیتِ کنونی‌اش، تا حدودی پایین بود.
فانگ یوان تخمین می‌زد که در‌شمارِ آینده مقدارِ هنگفتی از مواد جاودان و‌مردابِ حتی گوی جاودان به دست خواهد آورد.
چرا که آن جاودانه‌های‌ناکام اسیرِ دریای شرقی، همچنان در‌حرکت روزنهٔ جاودانِ فرمانروا محبوس بودند!
نامه‌های اخاذیِ فانگ یوان از‌انباشته پیش برای تمامِ نیروهای بزرگِ‌بالا دریای شرقی ارسال شده بود.
پس از آنکه سرانِ جناح حقِ دریای شرقی نامه‌های اخاذی را دریافت‌قرار کردند، آن‌ها را برای نیای دریای چی فرستادند، به این امید که‌برخی نظرش را بشنوند و از او بخواهند در این باره تصمیم‌گیری کند.
نیای دریای چی به‌تازگی سرکشی به تمام غار-بهشت‌های دو‌برهوت آسمان را که با او متحد شده بودند، به پایان‌ایستاده رسانده و تمامِ میوه‌های برداشتِ چی را جذب کرده بود.
در حال حاضر، نشانهای دائوی‌مانده مسیر چیِ او از مرزِ‌کشندهٔ دو میلیون عبور کرده بود!
در کمتر از نیم‌ماه، قدرتِ‌انباشته همزادِ دریای چی با سرعتی‌بالا تکان‌دهنده و به‌شکلی انفجاری افزایش یافت.
همزادِ دریای چی این موضوع را فاش نکرد و‌زیرِ فعلاً آن را پنهان نگه داشت؛ او قصد داشت تا‌جای جایی که امکان دارد این راز را مخفی نگه دارد.
نیای دریای چی در دل امیدوار بود: «اگه اون میوه‌های‌جای برداشتِ چیِ باقی‌مونده بتونن دوباره رشد کنن، خیلی بهتر میشه.»درشتیِ اما می‌دانست که احتمالِ رخ‌دادنِ چنین چیزی بسیار اندک است.
میوه‌های برداشتِ چی به‌خاطر جزرومدهای چی پدید می‌آمدند. از‌حرکت آنجا که تقریباً تمام غار-بهشت‌ها روی رگه‌های آسمان قرار‌میانِ داشتند، با این پدیده دچار مشکلاتِ جدی شده بودند.
در نبردِ تعقیبِ فانگ یوان، جزرومدهای چیِ پنج منطقه هیچ‌بالا حرکتی از خود نشان ندادند، که این امر گواه بر آن‌پهنه‌ای بود که ادغامِ چیِ پنج منطقه به پایانِ خود نزدیک می‌شود.
نیای دریای چی‌کفِ همچنین در اندیشهٔ‌زیرین تزکیهٔ خویش بود.
او نه از نظرِ نشانهای دائو‌شمارِ کمبودی داشت و نه از نظرِ جوهر‌مردابِ جاودان؛ تنها خلأِ او حرکات کشنده بود.
نیای دریای چی تنها چند حرکت کشندهٔ قابل‌قبول در چنته داشت. هرچند او میراث‌گرفت حقیقیِ خاستگاه ازلی را به دست آورده بود، اما دربار آسمانی با حرکات کشندهٔ‌نبود درونِ آن آشناییِ کامل داشت و از این رو، آن حرکات نیازمندِ اصلاح بودند.
جاه‌طلبیِ نیای دریای‌فرعیِ چی طبیعتاً به‌آبِ همین‌جا ختم نمی‌شد.
او می‌خواست نظام‌کفِ مبارزاتیِ مختصِ خود‌زیرین را خلق کند!
حرکات کشندهٔ او به‌تنهایی برای درهم‌کوبیدنِ برخی از خبرگانِ رتبه هشت‌داده یا شبه‌والامقام‌های ضعیف‌تر کفایت می‌کرد. اما برای رویارویی با افرادی چون‌بودند روحِ شبح و دوک لونگ، او نیازمندِ یک نظام مبارزاتیِ بی‌نقص بود.
عامل اصلیِ تأثیرگذار بر قدرتِ یک جاودانه، سطح تزکیه بود. با این حال، حرکات کشنده، گوی جاودان، جوهر جاودان، شرایطِ مساعد‌حوضچه و مواردی از این دست نیز نقشِ بسزایی داشتند. برای نمونه، حرکات کشندهٔ ویژه‌ای همچون مهرِ محافظِ جریانِ معکوس می‌توانست به جاودانه‌موفقیت‌آمیز اجازه دهد تا در نبرد فراتر از رتبهٔ خود عمل کند. نظام مبارزاتی نیز یکی دیگر از این عوامل به شمار می‌رفت.
برای بیشترِ جاودانه‌ها، داشتنِ یک نظام مبارزاتی ضروری‌سطحِ نبود. چرا که عواملِ یادشده برای ایجادِ اختلاف در‌زیرین قدرت نبرد و تعیینِ پیروزی یا شکست کفایت می‌کرد.
اما برای فانگ یوان و‌زمینِ دریای چی، برخورداری از یک‌پهنه‌ای نظام مبارزاتی، امری حیاتی بود.
زیرا زمانی که سطح تزکیه، حرکات کشنده، گوی جاودان و دیگر‌داده عواملِ رایج نمی‌توانستند پیروزِ میدان را مشخص کنند، همه‌چیز به این بستگی‌دیگر داشت که چه کسی از نظام مبارزاتیِ پخته‌تر و برجسته‌تری برخوردار است.
نامه‌های اخاذیِ فانگ یوان دست‌به‌دست‌مانده چرخیدند تا در نهایت به‌کشندهٔ دستِ نیای دریای چی رسیدند.
نیای دریای چی حتی‌نوساز نگاهی به آن‌ها نینداخت، چرا‌مشخصی که از محتوایشان آگاه بود.
نیای دریای چی گفت: «جراحاتم سطحی نیستن، باید توی تزکیهٔ در بسته استراحت کنم تا بهبود پیدا کنم.» همین یک جملهٔ‌گل‌های نیای دریای چی کافی بود تا جناح حقِ دریای شرقی ارادهٔ مقاومت در برابر فانگ یوان را از دست بدهد. وقتی‌بیرون حتی نیای دریای چی در برابر او قد علم نمی‌کرد، چه کسِ دیگری یارای مقاومت در برابر فانگ یوان را داشت؟
آیا باید مطیعانه مواد‌مردابی جاودان را می‌پرداختند تا‌گیاهان جاودانه‌های خاندانشان را پس بگیرند؟
نیای دریای چی بار دیگر لب به سخن‌هنگامی گشود: «من از قبل با دربار آسمانی تماس گرفتم،حوضچه‌ای شاید اونا نیروهاشون رو برای پشتیبانی از ما بفرستن.»
جاودانه‌های جناح حقِ دریای شرقی‌انباشته غرق در احساساتی پیچیده شدند‌بالا و نتوانستند حرفی به زبان بیاورند.
از این گذشته، نیای دریای چی «به‌شدت مجروح» بود‌زیرِ و با این حال برای خاطرِ آن‌ها با دربار آسمانی‌جای تماس گرفته بود؛ او نسبت به سرنوشتشان بی‌تفاوت نمانده بود.
نیای دریای چی، به عنوان یک تزکیه‌گرِ تنها‌گیاهان که با جناح حق هم‌پیمان شده بود، تا همین‌جا‌شکلِ نیز هر آنچه در توان داشت انجام داده بود!
در مورد جاودانه‌های خاندان شیا نیز، آن‌ها درون آرایهٔ دریای چی در حال‌کار استراحت و تجدید قوا بودند. از آنجا که فانگ یوان پیش‌تر بزرگِ اعظمِ‌اما اولشان را از پای درآورده بود، چند جاودانهٔ باقی‌مانده بسیار مطیع‌تر شده بودند.
آن‌ها پیش از این به هیچ‌وجه مطیع نبودند، به‌ویژه زمانی که جاودانه‌های‌خودبه‌خود انسان دگرگونه از قارهٔ مرکزی گریختند. این جاودانه‌های خاندان شیا بی‌نهایت خرسند‌مردابی شده و گمان برده بودند که فرصتِ بازپس‌گیریِ خانه‌شان فرا رسیده است.
اما نتیجه...
نتیجه این شد که همزادِ دریای چی با نقشهٔ آن‌ها‌جای همراهی کرد و از آن بهره برد؛ آخرین خانهٔ گوی‌درشتیِ جاودانشان در هم شکست و بزرگِ اعظمِ اولشان نیز کشته شد.