چپتر 2113: بلعیدن انسان‌ها
0پس از گذشت‌بی‌پروا مدتی طولانی، چشمانش‌رزم را به‌آرامی گشود.
سر به زیر انداخت‌نقطه و به سینه‌اش نگریست؛ توتمی‌طول بر آن نقش بسته بود.
توتم بسیار ساده بود و از چند خطِ معدود‌تاریکِ تشکیل می‌شد، با وجود این، خطوط چنان واضح بودند‌قطبِ که می‌شد تصویرِ گربه‌ای سیاه را در آن دید.
گربهٔ سیاه، کوچک و کم‌سن‌وسال بود و ظاهری بسیار دوست‌داشتنی داشت.برای دمش برافراشته و پشتش خمیده بود؛ پنجه‌های جلویی‌اش چنان بر زمین‌پیشینش چنگ انداخته بودند که گویی می‌خواست در دم به جلو خیز
لو تونگ لان پاسخ داد: «شایعه شده که والامقام‌عظیم اهریمنِ وحشیِ بی‌پروا دارای کالبدِ رزم حقیقی قدرت عظیم‌نداشت بوده. هیچ‌کس نمی‌تونه تأیید کنه این شایعه راسته یا نه.»
این موضوع اهمیتی نداشت و‌بزرگان هی لو لان خیلی زود‌روند این اطلاعات را کنار گذاشت.
او به تزکیهٔ‌خوب حرکت کشندهٔ توتم‌ببرِ خود ادامه داد.
این بار، نه‌تنها رئیس قبیلهٔ ققنوس آبی،جاودان لو تونگ لان، به او کمک می‌کرد، بلکه‌پایتختِ تمام قبیله نیز در این امر مشارکت داشتند.
توتم هی لو لان به‌زودی‌کالبدِ رشد کرد و از گربه‌ای‌بوده کوچک به پلنگی سیاه بدل گشت.
در این نقطه،گشت کمک بزرگان نیز‌رفته‌رفته رفته‌رفته کاهش یافت.
در طول این روند، مصرف مواد جاودان عظیم بود. اما خبر خوب‌باورنکردنی‌ای برای هی لو لان این بود که توتمِ ببرِ قدرتِ پایتختِ تاریکِ‌کافی او هنگام استفاده قدرت باورنکردنی‌ای داشت که بسیار فراتر از روش‌های پیشینش بود.
توتمِ ببرِ قدرتِ پایتختِ‌روند تاریک به قوی‌ترین حرکت‌اما کشندهٔ او بدل گشت!
قطبِ برهوت، لو تونگ لان، روزی پس از تزکیه صادقانه گفت: «اما این کافی نیست! از اونجا که سرورمون تو‌زود رو به اینجا فرستاده، من تمام تلاشم رو می‌کنم تا پرورشِت بدم و سرورمون رو ناامید نکنم! اون بزرگان تمام‌نیز موجودی‌شون رو مصرف نکردن، اما منابع زیادی برای من باقی نمونده. نگران نباش، تا چند روز دیگه، اوضاع تغییر می‌کنه.»
بزرگان نیز نوادگان خود را داشتند. با وجود اینکه هی لو لان‌مواد کالبد مقدس را در اختیار داشت، همچنان از نوادگان رئیس قبیله محسوب می‌شد.باورنکردنی‌ای بزرگان تمام منابع خود را برای او خرج نمی‌کردند؛ این امری طبیعی بود.
چند روز بعد، قبیلهٔ ققنوس آبی ناگهان مورد حملهٔ‌تاریکِ دشمن خونی خود، قبیلهٔ آمیزهٔ آتش، قرار گرفت. آن‌ها‌قطبِ تلفات سنگینی متحمل شدند و مجبور گشتند از دره بگریزند.
هنگام عقب‌نشینی، رئیس قبیلهٔ ققنوس آبی نیروهایش را رهبری کرد و دست به‌ببرِ ضدحمله‌ای کوبنده زد. قبیلهٔ آمیزهٔ آتش غافلگیر شد و به بیرون از دره‌برهوت رانده گشت، و بدین ترتیب قبیلهٔ ققنوس آبی توانست قلمرو خود را پس بگیرد.
قبیلهٔ آمیزهٔ آتش حاضر به تسلیم نبود؛ آن‌ها‌قدرت بیرون از دره ماندند و با قبیلهٔ ققنوس‌موضوع آبی وارد بن‌بست شدند تا فرصتی مناسب پدیدار شود.
اواخر شبِ همان روز.
لو تونگ لان، هی لو لان را از‌پایتختِ نقطهٔ تجمع دور کرد و به غاری در دره‌قوی‌ترین برد تا با رئیس قبیلهٔ آمیزهٔ آتش ملاقات کند.
رئیس قبیلهٔ آمیزهٔ آتش به هی لو‌جاودان لانِ شوکه‌شده نگاه کرد و با لبخندی‌قدرتِ توضیح داد: «من قطبِ زرد، جیاو هوئو هستم.»
معلوم شد که این وضعیت،کالبدِ تنها نمایشی از سوی لو تونگ‌هیچ‌کس لان و جیاو هوئو بوده است.
جیاو هوئو مقدار زیادی مواد جاودان بیرون آورد و به‌روند لو تونگ لان تحویل داد: «اینا تمام مواد گویی هستن‌قدرتِ که تونستم پیدا کنم و به درد هی لو لان می‌خورن.»
جیاو هوئو با حالتی عجیب چند‌ببرِ جسد بیرون آورد و گفت: «غیر‌باورنکردنی‌ای از اینا، اینا رو هم داریم...»
این‌ها اجسادِ بزرگانِ جاودانهٔ قبیلهٔ‌مصرف آمیزهٔ آتش بودند که پیش‌تر‌خوب در نبرد جان باخته بودند!
لو تونگ لان نیز‌دارای چند جسد بیرون آورد؛ این‌ها‌عظیم قربانیانِ قبیلهٔ ققنوس آبی بودند.
در مقابل هی لو لان، جیاو هوئو شروع‌یافت به بریدن گوشت‌ها کرد، در حالی که لو‌خوب تونگ لان دیگ و آتش را آماده می‌ساخت.
هی لو لان مات‌برای و مبهوت ماند: «شما می‌خواید‌تاریکِ من این آدما رو بخورم؟!»
جیاو هوئو در حالی که گوشت انسان را می‌برید، لبخندی زد: «نیازی نیست به چشم آدم بهشون نگاه کنی، فقط اونا رو مثل مواد جاودان ببین. در حالت عادی،صادقانه وقتی جاودانه‌ها می‌میرن، تا زمانی که زامبی جاودان نباشن، نشان‌های دائو به روزنه‌های جاودان‌شون برمی‌گرده. اما تزکیه‌گران گوی اینجا فرق دارن؛ روزنهٔ جاودانِ اونا قبل از اینکه سر جاش‌اینکه قرار بگیره، توسط آسمان رنگارنگ تلفیق هزاران جانور هضم میشه. حرکت‌های کشندهٔ توتم روی بدن‌شون از نشان‌های دائو ساخته شدن، اونا ثابت هستن و بیشترین ارزش رو درون بدن دارن.»
جیاو هوئو با گفتن این‌کالبدِ حرف، چند تکه گوشت از‌بوده توده برداشت و درون دیگ انداخت.
لو تونگ لان سوپ گوشت را هم زد و گفت: «هی لو‌مواد لان، تکه گوشت‌های زیادی نیستن که برات مناسب باشن. اما چون به هر‌باورنکردنی‌ای حال انسان هستن، جذب‌شون برات راحت‌تره و به رشد توتمِت کمک زیادی می‌کنه!»
رنگ از رخسار هی لو لان پرید‌قدرتِ و صدایش کمی تغییر کرد: «آیا آدم‌خواری توی‌پیشینش این آسمان رنگارنگ تلفیق هزاران جانور رواج داره؟»
لو تونگ لان به سوپ گوشت انسان در دیگ نگاه کرد و با لحنی ساده گفت: «البته که نه. با وجود اینکه آدم‌خواری می‌تونه به رشد توتم‌ها کمک کنه، اما هنوز هم یه عمل‌سرورمون اهریمنیه. خوردن علنیِ افراد قبیله‌ت به این معنیه که تو عضو جناح اهریمنی هستی، و مورد قضاوت قرار می‌گیری. برای همینه که تو رو مخفیانه به اینجا آوردیم تا از چشم بقیه پنهان بمونی.بعد تو کالبد مقدس رو داری، اما اگه بفهمن آدم می‌خوری، جایگاهت رو از دست می‌دی. چاره‌ای نیست، ما وقت کمی داریم و برای اینکه قدرتت رو به بالاترین حد برسونیم، خوردن انسان‌ها بهترین راهه.»
«پخته شد، بیا بخور.»
لو تونگ لان سوپ را‌بزرگان کشید و هی لو لان‌روند با چهره‌ای بی‌حس آن را گرفت.
سوپ گوشت انسان بسیار خوشمزه‌تر از تمام غذاهایی بود‌تاریکِ که پیش از این خورده بود. اما پس از اولین‌برهوت لقمه، هی لو لان به شدت شروع به استفراغ کرد.
لو تونگ لان‌طول و جیاو هوئو با‌جاودان آرامش به او نگریستند.
هی لو لان آن‌قدر بالا آورد که‌حقیقی حتی اسید معده‌اش نیز خارج شد، سپس از‌راسته آن دو پرسید: «شما هم گوشت انسان خوردید؟»
لو تونگ لان سر تکان داد، اما جیاو هوئو تأیید کرد و گفت: «من اولین نفری بودم که رسیدم. بعد از مدتی، هویتم به عنوان‌باورنکردنی‌ای یه غریبه لو رفت و تحت تعقیب قرار گرفتم. تمام آذوقه‌م تموم شد، به استیصال افتادم و مجبور شدم برای بالا بردن قدرتِ حرکت کشندهٔ‌موجودی‌شون توتمم، آدم بخورم. با تکیه بر همون، تونستم زنده بمونم و هویتم رو تغییر بدم، و در نهایت به رئیس فعلی قبیلهٔ آمیزهٔ آتش تبدیل بشم.»
لو تونگ لان با لحنی آرام گفت: «هی لو لان، می‌تونی انتخاب کنی که نخوریش. ما مجبورت نمی‌کنیم، ما فقط سعی‌تزکیه داریم وظایف سرورمون رو به بهترین شکل ممکن انجام بدیم. من قبلاً گوشت انسان نخوردم، می‌تونم درک کنم چرا پسش می‌زنی.نمونده این فقط یه روش برای قوی‌تر شدنه، می‌تونی مواد دیگه‌ای هم بخوری تا به رشد توتمِت کمک کنی، فقط زمان بیشتری می‌بره.»
«زمان بیشتری می‌بره؟»طول گوش‌های هی لو‌مواد لان تیز شد.
او لبخند تلخی زد و با خود زمزمه کرد: «تفاوت من و او همین حالا‌راسته هم مثل یه شکاف آسمانیه، اگه از وقتم به خوبی استفاده نکنم، چطور می‌تونم ازش‌نه‌تنها پیشی بگیرم؟ اگه او توی این موقعیت بود، آیا خوردن گوشت انسان رو انتخاب می‌کرد؟»
پاسخ روشن بود!
هی لو لان با‌برای چهره‌ای جدی به سمت‌پایتختِ دیگ رفت و گفت: «می‌خورمش.»
او سوپ را با‌روند جرعه‌های بزرگ نوشید و گوشت‌خبر را با لقمه‌های درشت بلعید!
حالت چهرهٔ لو تونگ لان‌کالبدِ تغییر کرد، در حالی که جیاو‌هیچ‌کس هوئو به نرمی سر تکان داد.
چنین شخصی... جای تعجب‌نقطه نداشت که سرورشان چنین‌یافت ارزیابی بالایی از او داشت!