چپتر 2032: هدف، غار اهریمن دیوانه
0با صدای مهیبی، کاخ اژدها بر اثر ضربه به شدت لرزید و بخش بزرگی‌برای از سقف آن ترک برداشت و فرو ریخت. این قطعات در حین سقوط به‌اخم اجساد کرم‌های گو تبدیل شده و با بادهای شدیدِ آسمان به اطراف پراکنده گشتند.
روحِ شبح‌همین به آن‌ها‌آدما رسیده بود!
سرعتش بی‌نهایت زیاد بود؛ هرچند وو شوای کاخ‌نقشه‌اش اژدها را با بیشترین سرعت به پیش می‌راند، اما‌آدما باز هم نمی‌توانست به پای سرعتِ روحِ شبح برسد.
بدن روحِ شبح در هاله‌ای از دودِ‌کنم سیاه و غلیظ پوشیده شده بود و با‌حال هر حمله‌اش، کاخ اژدها آسیب سنگینی متحمل می‌شد.
وو شوای تمام توانش را برای ترمیم‌حمله‌اش کاخ به کار گرفت. خوشبختانه کرم‌های گوی‌برای بسیاری در ذخیره داشت و کاملاً آماده بود.
فانگ یوان عمیقاً‌خواهد اخم کرد و‌راحتی چهره‌اش کمی درهم رفت.
او با استفاده از هویت نیایِ دریای چی به دربار آسمانی آمده بود تا‌می‌کنه راهی برای حل مشکل نشان‌های دائو مسیر آسمان خود بیابد. پس از رسیدن به‌حال هدفش، تصمیم به عقب‌نشینی گرفت؛ فانگ یوان هرگز به لقب اهریمنِ شماره یک اهمیتی نمی‌داد.
با وجود اینکه فانگ یوان به خواستهٔ خود رسیده‌مخمصه بود، اما اکنون به زمان نیاز داشت؛ تنها چیزی‌قوی‌ترین که برای اجرای نقشه‌اش کم داشت، زمانِ کافی بود.
«حالا روحِ شبح داره تعقیبم می‌کنه، دربار آسمانی هم‌سنگینی همین کار رو خواهد کرد. این آدما نمی‌ذارن به‌خوشبختانه این راحتی عقب‌نشینی کنم. فرار از این مخمصه خیلی سخته!»
توانایی حرکتی فانگ یوان همواره در حال پیشرفت بود. مدت‌ها پیش، قوی‌ترین روش حرکتی‌اش استفاده از حرکت کشندهٔ فرار‌روش شمشیر پس از دگرگونی به اژدهای شمشیر باستانی بود. پس از آن، حرکت سفر همه‌جانبه جایگزینش شد و سپس‌هسته نوبت به گویِ سفر جاودان ثابت و حرکت کشنده‌ای رسید که این گو را به عنوان هسته در بر می‌گرفت.
اما در میان تمام این روش‌ها، حتی سفر همه‌جانبه نیز به پای سرعتِ‌تعقیبم روحِ شبح نمی‌رسید. حرکت کشندهٔ سفر جاودان ثابت شاید قابل استفاده می‌بود، اما فانگ‌همواره یوان اکنون بر اثر اختلال نشان‌های دائو مسیر آسمان به شدت ضعیف شده بود.
هنوز زمان نیاز بود تا فانگ یوان‌کنم بتواند این اختلال را برطرف کرده و‌همواره نشان‌های دائو مسیر آسمان را تماماً پالایش کند.
فانگ یوان سعی کرد از زاویه‌ای دیگر به ماجرا نگاه کند؛ چه روحِ شبح و چه دربار آسمانی، هر دو خواهان مرگ او بودند. اولی تمام اندوخته‌هایش را به کار گرفته بود‌درهم تا گویِ جنین جاودانِ فرمانروا را پالایش کند، اما فانگ یوان آن را از چنگش درآورد. و دومی... فانگ یوان مقرشان را به ویرانه تبدیل کرده و بزرگ‌ترین ستون اتکای آن‌ها، یعنی‌تنها گویِ تقدیر را نیز نابود ساخته بود. دربار آسمانی رهبر جناح حق بود و اعتبار برایشان اهمیت فراوانی داشت، اما فانگ یوان در جنگ تقدیر، آبروی آن‌ها را به کلی بر باد داد.
پیش از این، دربار آسمانی نمی‌توانست ردی از فانگ یوان بیابد، از‌توانایی این رو کاری به کارش نداشتند. در آینده نیز، زمانی که او‌دگرگونی قدرت خود را بازیابی می‌کرد، باز هم از پسِ مقابله با او برنمی‌آمدند.
اما اکنون که دربار آسمانی او‌چیزی را یافته بود، بی‌شک تمام توانشان را‌تعقیبم به کار می‌گرفتند تا جانش را بگیرند!
چنین فرصت‌هایی به ندرت دو بار‌راحتی پیش می‌آمد و آن‌ها نمی‌توانستند اجازه‌توانایی دهند این شانس از دست برود.
فانگ یوان به خوبی از شرایط خود آگاه‌آسیب بود؛ همان‌طور که در تلاش برای یافتن راه چاره‌ای‌گرفت بود، افکار بی‌وقفه در ذهنش با یکدیگر تلاقی می‌کردند.
اما دیری‌همین نپایید که حالت‌نمی‌ذارن چهره‌اش دگرگون گشت.
نشان‌های دائو مسیر آسمان در بدنش بار‌اجرای دیگر شروع به تغییر کرده و مشکل‌ساز‌می‌کنه شدند؛ اختلال آن‌ها چندین برابر شدیدتر شد.
پیش‌تر هنگام مقابله با دیوار چی، با وجود اینکه فانگ یوان نمایش‌توانایی عظیمی به راه انداخته بود، اما در حقیقت مخفیانه با نیایِ دریای چی‌اژدهای همکاری می‌کرد و قدرت نبرد واقعی‌اش آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسید نبود.
اما همین مقدار استفادهٔ مخفیانه از روش‌های مسیرِ‌آسیب انسان برای مقابله با تداخل نشان‌های دائو مسیر‌کار آسمان نیز، نهایتِ حدِ توانِ او به شمار می‌رفت.
در بیرون، روحِ شبح دیوانه‌وار به کاخ اژدها یورش می‌برد؛ دیوارها ترک برمی‌داشتند و سفال‌ها‌حال به هر سو پرتاب می‌شدند. در درون نیز، نشان‌های دائو مسیر آسمان در بدنش آشوب‌سپس به پا کرده و مانع از آن می‌شدند که فانگ یوان دست به اقدامی بزند.
این وضعیت به شدت خطرناک بود، حتی فراتر از خطراتِ جنگ تقدیر.داره هرچه نباشد، فانگ یوان در آن زمان هنوز می‌توانست از زنجرهٔ بهار‌سخته و پاییز استفاده کند، اما اکنون، این بزرگ‌ترین برگ برنده‌اش غیرقابل استفاده بود.
فانگ یوان دیگر قادر به تولد‌راحتی دوباره نبود؛ اگر اکنون مرتکب اشتباهی‌توانایی می‌شد، به طرز رقت‌انگیزی جان می‌باخت.
نیتِ کشتارِ غلیظی از روحِ شبح ساطع‌حمله‌اش می‌شد که در کاخ اژدها نفوذ می‌کرد؛برای مو بر تن فانگ یوان سیخ شد.
لب‌های فانگ یوان به‌آدما پوزخندی باز شد؛ او‌فرار تصمیمش را گرفته بود —
پیش به‌اکنون سوی غار‌نیاز اهریمن دیوانه!
نشان‌های دائو مسیر آسمان با فانگ یوان تداخل داشتند و مانع‌سخته از آن می‌شدند که از بسیاری از حرکات کشنده استفاده کند.کشندهٔ حتی اگر قادر به استفاده از آن‌ها می‌بود، تأثیرشان بسیار ناچیز می‌شد.
فانگ یوان برای رهایی‌سیاه از این بحران، ناچار بود‌سنگینی به نیرویی خارجی متوسل شود.
هیچ مکانِ دیگری نمی‌توانست کمک چندانی به فانگ یوان بکند. هر چه باشد، کاخ اژدها در‌پیشرفت خطِ مقدم در حال فرار بود؛ اگر او وارد مکان خطرناکی می‌شد، کاخ اژدها بارِ اصلیِ خطر‌جاودان را به دوش می‌کشید. در این صورت، تعقیب‌کننده سود می‌برد و کار برای روحِ شبح آسان‌تر می‌شد.
اما غار اهریمن دیوانه متفاوت بود. در طبقاتِ زیرینِ غار اهریمن‌حالا دیوانه، فانگ یوان می‌توانست با استفاده از کالبد جاودانِ فرمانروا به سرعت‌خیلی به لایهٔ بعدی برود، در حالی که بقیه در همان‌جا متوقف می‌شدند.
فانگ یوان نمی‌دانست که آیا روحِ شبح قادر به عبور از آنجا خواهد بود‌همواره یا نه، اما این کار ارزش قمار کردن را داشت. به هر حال، روحِ‌همه‌جانبه شبح در وضعیت ایده‌آلی قرار نداشت و کالبد جاودانِ فرمانروا را نیز در اختیار نداشت!
«حتی اگه روحِ شبح بتونه به زور راهش رو باز کنه،می‌شد قدرت نبردش افت می‌کنه. لایه‌های زیرین هم به شدت پهناور و‌داشت مرموز هستن، اونجا قطعاً می‌تونم در برابر روحِ شبح وقت بخرم.»
فانگ یوان که تصمیمش را گرفته‌راحتی بود، بی‌درنگ مسیر کاخ اژدها را تغییر‌حرکتی داد و به سمت شمال حرکت کرد.
وو شوای نیز تمام‌نیاز تمرکزش را بر ترمیم‌نقشه‌اش کاخ اژدها معطوف کرد.
روحِ شبح با دیدنِ فرارِ کاخ‌راحتی اژدها، نفس عمیقی کشید و سپس‌توانایی به سرعت به آن نزدیک شد.
او دستش را دراز کرد و بر کاخ اژدها کوبید. در‌می‌شد پیِ آن، سایه‌های بی‌شماری از جانورانِ روحِ ازلی پدیدار شدند و‌داشت با هر حملهٔ آن‌ها، بخشی از دیوارهای کاخ اژدها در هم می‌شکست.
پس از یک دورِ کامل از‌راحتی این حملات، ترک‌هایی بر روی چندین‌توانایی ستونِ نگهدارندهٔ کاخ اژدها نمایان شد.
وو شوای با چهره‌ای درهم‌رفته گفت: «لعنتی! این حرکت کشنده خیلی‌حالا قدرتمنده، می‌تونه هم از درون و هم از بیرون به خانهٔ گوی‌خیلی جاودان ضربه بزنه. گوهای جاودانِ هستهٔ کاخ اژدها به شدت آسیب دیدن!»
بدن اصلیِ فانگ یوان چشمانش را ریز کرد؛فرار درهای کاخ اژدها بسته بود، اما دیدِ او مسدود‌مدت‌ها نبود و می‌توانست وضعیت بیرون را به وضوح ببیند.
فانگ یوان با خونسردی گفت: «روحِ شبح قبلاً هم از‌متحمل این حرکت کشندهٔ مسیر روح استفاده کرده بود، اما الان‌بسیاری خیلی قوی‌تر شده. مشخصه که تو همین مدتِ کوتاه اصلاحش کرده!»
این حقیقت حقیقتاً رعب‌آور بود.
روحِ شبح قدرت عظیمی داشت؛ هرچند دیگر‌اجرای در رتبه نه قرار نداشت، اما قدرت‌می‌کنه نبردش قطعاً هم‌طراز با دوک لونگ بود.
با وجود اینکه بیشترِ سطوح تبحر خود را‌فرار از دست داده بود، اما به نظر می‌رسید‌پیشرفت تبحرش در مسیر روح افت چندانی نکرده است.
هرچند از نبردِ روحِ شبح با کاخ اژدها زمان کوتاهی می‌گذشت، اما‌تمام او در همین مدت به نقاط ضعفِ کاخ پی برده بود و می‌توانست‌فانگ حرکات کشنده‌اش را چنان اصلاح کند که تأثیری به‌مراتب مخرب‌تر بر جای بگذارند.
افزون بر این، روحِ شبح از تجربهٔ نبردی غنی و بسیار‌سخته عمیق‌تر از فانگ یوان برخوردار بود؛ او در دورانِ شکوهِ خود، به‌شمشیر نابود کردنِ هرآنچه در مسیرش قرار می‌گرفت در سراسر جهان شهرت داشت!
پس از چند دور تبادلِ حمله، کاخ اژدها دیگر تابِ‌کافی مقاومت در برابر روحِ شبح را نداشت. فانگ یوان آهی‌کنم کشید و خانهٔ گویِ جاودانِ دیگری را به میدان فرستاد.
این خانه، کشتیِ نقره‌ای و سپیدرنگی با بدنه‌ای کشیده و باریک‌سخته بود که همچون شمشیری پرنده در هوا می‌شکافت، هاله‌ای از نور‌کشندهٔ نقره‌ای پیرامونش می‌درخشید و مستقیم به سوی روحِ شبح یورش برد.
این کشتی‌هاله‌ای جنگیِ پرندهٔ‌سیاه ده‌هزارساله بود.
روحِ شبح در یک‌آدما چشم‌به‌هم‌زدن جابه‌جا شد و به‌مخمصه آسانی آن را جاخالی داد.
کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله چرخید‌تنها و با به کارگیری حرکتی کشنده،حالا روحِ شبح را هدف قرار داد.
بی‌درنگ، کاخ اژدها در پناهِ دفاعِ کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله اقدام‌سخته به فرار کرد. روحِ شبح با قدرتی اهریمنی و عظیم به‌کشندهٔ تعقیبشان پرداخت، در حالی که بادها و ابرها پیرامونش در خروش بودند.
هرچند نشان‌های دائوِ مسیر آسمان در کارِ بدن اصلی فانگ‌متحمل یوان اختلال ایجاد می‌کردند، اما از آنجا که خانه‌های گویِ‌بسیاری جاودان ساختارهایی مستقل به شمار می‌رفتند، از این قاعده مستثنی بودند.
تا زمانی که اراده و جوهر جاودانِ فانگ‌فرار یوان درونِ خانهٔ گویِ جاودان جریان داشت، کشتی‌پیشرفت جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله می‌توانست به نبرد ادامه دهد.
با وجود این، روحِ شبح از قدرتی مهیب و انواع حرکات کشنده برخوردار بود. این‌همین حملات نه‌تنها قدرتمند و غیرقابل‌دفاع بودند، بلکه غالباً تأثیراتی عجیب داشتند که به‌سادگی تلاش‌های فانگ‌مدت‌ها یوان را در هم می‌شکستند و کنترلِ کاملِ میدان را در دستانِ روحِ شبح قرار می‌دادند.
او حتی با تکیه بر‌نمی‌ذارن قدرتِ دو خانهٔ گویِ جاودانِ رتبه‌سخته هشت نیز حریفِ روحِ شبح نمی‌شد.
فانگ یوان در دل اندیشید: «از همه مهم‌تر، آرایهٔ نبردِ دوازده جانورِ سال‌توانش در طول جنگِ تقدیر کاملاً نابود شد. وگرنه با ترکیبِ آن آرایه و کشتی‌عمیقاً جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله، حتی روحِ شبح هم برای مقابله با آن‌ها به دردسر می‌افتاد.»
فانگ یوان با ارزیابیِ شرایط، تغییری‌راحتی در نقشه‌اش ایجاد نکرد و همچنان‌توانایی تمام تمرکزش را بر فرار گذاشت.
پس از دستیابی به نتایجِ تحقیقاتِ مسیر آسمان، فانگ یوان تنها به زمان نیاز‌می‌کنه داشت تا برتری‌اش را تثبیت کند. کافی بود از این مهلکه جان به در‌حال ببرد؛ پس از حل مشکلِ نشان‌های دائوِ مسیر آسمان، نوبت به قدرت‌نماییِ او می‌رسید.
روحِ شبح با تمام قوا یورش می‌برد. در نگاهِ او، این بهترین فرصت برای نابودیِ فانگ یوان و بازپس‌گیریِ‌روش کالبدِ جاودانِ فرمانروا به شمار می‌رفت. هدف تنها کالبدِ جاودانِ فرمانروا نبود؛ او می‌توانست قلمروهای رؤیایی را که فانگ یوان‌می‌گرفت به چنگ آورده بود نیز غصب کند. در این صورت، روحِ شبح قادر بود تمامِ سطوح تبحرِ ازدست‌رفته‌اش را بازیابد.
در این جهان، چه چیزی می‌توانست قدرتِ روحِ شبح را با‌می‌شد چنین سرعتی به او بازگرداند؟ بی‌شک، پاسخ فانگ یوان بود! فانگ‌داشت یوان در چشمانِ روحِ شبح چیزی جز یک صندوقچهٔ گنجِ متحرک نبود.
چینگ چو در حالی که باد و‌کنم آذرخش پیرامونش می‌خروشید، به او نزدیک شد‌همواره و غرید: «روحِ شبح، بمیر! باید بمیری!!»
از آنجا که کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله و کاخ اژدها در‌حالا حینِ عقب‌نشینی مشغولِ نبرد با روحِ شبح بودند، سرعتِ حرکتشان کند‌مخمصه شده بود. از این رو، چینگ چو توانست به آن‌ها برسد.
چشمانِ چینگ چو به سرخیِ خون درآمده‌کنم و چهره‌اش به شکلی رعب‌آور در هم‌همواره پیچیده بود؛ تنها هدفِ او روحِ شبح بود!
در همین مدتِ کوتاه، هالهٔ رتبه نُهِ‌حمله‌اش گویِ نفرت درونِ بدنش بار دیگر غلیظ‌تر شد؛ترمیم صحنه‌ای که تماشایش مو بر تن راست می‌کرد.
چینگ چو‌همین باز هم‌آدما قدرتمندتر شده بود!
جانور غرش کرد و گلولهٔ‌تنها آذرخشی با چهرهٔ انسانی از‌کافی گلویش به بیرون پرتاب شد.
این گلولهٔ آذرخش که به رنگِ‌راحتی سبز و سیاه می‌درخشید، سرعتی سرسام‌آور داشت؛حرکتی سرد، وهم‌انگیز و کاملاً بی‌صدا پیش می‌رفت.
روحِ شبح دستش را تاب داد و‌حمله‌اش شلاقی غول‌پیکر از جنسِ مهِ سیاه پدیدار گشت‌ترمیم تا گلولهٔ آذرخش را به دوردست پرتاب کند.
اما چهرهٔ نقش‌بسته بر گلولهٔ آذرخش پوزخندی‌کنم زد و با افزایشِ سرعت، شلاق را‌همواره جاخالی داد و به روحِ شبح نزدیک‌تر شد.
روحِ شبح در آستانهٔ استفاده‌تنها از حرکتی کشندهٔ دیگر بود‌کافی که گلولهٔ آذرخش منفجر شد.
غرمب!
قدرتِ انفجار چنان مهیب‌سیاه بود که روحِ شبح‌آسیب را به دوردست پرتاب کرد.
شعاعِ این انفجار به حدی گسترده بود که حتی‌مخمصه کاخ اژدها و کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله نیز از‌قوی‌ترین ترکش‌های آن در امان نماندند و هر دو آسیب دیدند.
چینگ چو با تحملِ‌نیاز امواجِ پس از انفجار، بی‌امان‌زمانِ به سوی روحِ شبح تاخت.
روحِ شبح که برای چندمین بار‌راحتی نقشه‌هایش نقش بر آب شده بود،توانایی با خشمی عمیق غرید: «این جانورِ نفهم!»
فانگ یوان از‌دودِ این فرصت برای‌پوشیده فرار بهره جست.
روحِ شبح با دیدنِ حرکتِ‌نمی‌ذارن کاخ اژدها خشمگین‌تر شد: «حرام‌زادهٔ‌خیلی کوچولو، فکرِ فرار به سرت نزنه!»
سرعتِ کاخ‌اکنون اژدها در‌نیاز دم کاهش یافت.
از بخش‌های آسیب‌دیدهٔ کاخ اژدها‌نمی‌ذارن دودِ سیاهی برخاست که سرعتِ‌خیلی حرکتش را به شدت مختل می‌کرد.
فانگ یوان در کمالِ ناباوری اندیشید: «این دیگه چه حرکت‌متحمل کشنده‌ایه؟ روحِ شبح کِی ازش استفاده کرد؟» در همان لحظه،بسیاری به فکر افتاد که به کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله منتقل شود.
اما در کمالِ تأسف، دودِ سیاه بر‌کنم بدنهٔ کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله نیز پدیدار‌همواره شد و حرکتِ آن را هم کند کرد.
دودِ سیاه به سرعت محو شد، اما روحِ شبح‌زمانِ نیز در همین فاصله تعادلش را بازیافت و پس‌نمی‌ذارن از پس‌زدنِ چینگ چو، دوباره به کاخ اژدها نزدیک شد.
در یک چشم‌به‌هم‌زدن،خواهد هر سه طرف‌راحتی درگیرِ نبردی آشوبناک شدند.
فانگ یوان می‌خواست روحِ شبح را از سر‌آسیب باز کند، اما چینگ چو که در خشمِ‌کار خود غرق شده بود، کوچک‌ترین قصدی برای همکاری نداشت.
تنها خواستهٔ چینگ چو گرفتنِ انتقام از روحِ شبح بود و ذره‌ای به‌حرکتی فانگ یوان اهمیت نمی‌داد؛ تقریباً تمامِ حملاتش کاخ اژدها را نیز در بر می‌گرفت.سفر گاهی فانگ یوان برای محافظت از خود مجبور می‌شد با چینگ چو نیز بجنگد.
پس از گذشتِ مدتی،نیاز روحِ شبح بار دیگر دستِ‌زمانِ بالا را در نبرد گرفت.
با وجود اینکه او تنها روحِ به‌جامانده از والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح بود، اما قدرتِ‌حال نبردِ فوق‌العاده بالایی داشت. سبکِ مبارزه‌اش نیز با سلطه‌گریِ دوک لونگ تفاوت داشت؛ او در‌سپس به کارگیریِ حملاتِ بی‌رحمانه با نیتِ قتلی نافذ مهارتِ بیشتری داشت و همچون دیوانه‌ای شرور می‌جنگید.
با این همه، درکِ او از شرایطِ میدان به طرزِ‌متحمل رعب‌آوری شفاف بود؛ او غالباً از حملاتِ حریفانش بهره می‌گرفت‌بسیاری تا آن‌ها را وادار کند حرکاتِ یکدیگر را خنثی کنند.
رفته‌رفته از حجمِ حملاتِ روحِ شبح‌راحتی کاسته می‌شد، اما در میانِ این‌توانایی نبردِ آشوبناک، برتریِ او ذره‌ذره افزایش می‌یافت.
با پی بردن به این‌تنها موضوع، حتی قلبِ فانگ یوان‌کافی نیز رو به سردی می‌گرایید.