چپتر 2307: صورت فلکی، به مرگت نیاز دارم
0اگر دربار آسمانی پرده از این راز برنمی‌داشت، جهانیان همچنان از‌بیش قدرت نبرد شبه‌والامقامِ لین جیان شینگ بی‌خبر می‌ماندند. او این موضوع را‌محال چنان ماهرانه پنهان کرده بود که بی‌شک اهداف دیگری در سر می‌پروراند.
با نگاهی به واکنشِ بیشترِ جاودانه‌های‌شدند خاندان لین، مشخص بود که آن‌ها‌پیدا نیز از این حقیقت بی‌خبر بوده‌اند.
ابرنیروهای جناح حقِ صحرای‌بگذارند غربی، رویکردِ صبر و‌ماجرا انتظار پیش گرفته بودند.
بسیاری از آن‌ها انتظار داشتند لین جیان‌مقیاس شینگ توضیحی ارائه دهد، اما خاندان لین مهر‌ماجرا سکوت بر لب زد و هیچ پاسخی نداد.
هیچ جنبشی در میان‌آنکه نیروهای جناح حقِ صحرای‌دادند غربی به چشم نمی‌خورد.
آن‌ها نمی‌خواستند پس از‌دادند اتحاد ضد فانگ، اتحاد ضد‌کنند لینِ دیگری به راه بیندازند.
پیامدهای حمله به خاندان فانگ، پیشِ روی آن‌ها بود. اگر خاندان لین نیز‌برمی‌گزیدند راه خاندان فانگ را در پیش می‌گرفت و یک شبه‌والامقام تمام خاندان را‌فرو به جنگی چریکی می‌کشاند، جناح حقِ صحرای غربی چگونه می‌توانست جان به در ببرد؟
پس از بررسی کاملِ اطلاعات، این موضوع برای فانگ یوان‌محال روشن شد: «غیرممکنه خاندان فانگ دست به اقدامی بزنه. ظاهراً‌برمی‌گزیدند زنجیرهٔ حملاتِ پیشینِ خاندان فانگ، فریبی از سوی دربار آسمانی بوده.»
پس از آنکه خاندان فانگ تمام نقاط منابع خود را از دست دادند، ناچار شدند بیش از پیش‌داشت به فانگ یوان تکیه کنند. از این رو، فانگ یوان تسلطِ ژرف‌تری بر آن‌ها پیدا کرده بود. اگر خاندان‌قضا فانگ قصد داشت در چنین مقیاس گسترده‌ای حمله کند، محال بود او را بی‌خبر بگذارند و کسب تکلیف نکنند.
این ماجرا برای‌خود فانگ یوان تا‌شدند حدودی مضحک بود.
دربار آسمانی قصد داشت در صحرای غربی نفوذ کند؛حدودی اگر هر هدف دیگری را برمی‌گزیدند جای بحثی نبود،قدرتمندترین اما از قضا قدرتمندترین هدفِ ممکن را انتخاب کرده بودند!
اما دیری نپایید‌پیدا که فانگ یوان در‌مقیاس اندیشه‌ای ژرف فرو رفت.
ذهنش درگیر مسئله‌ای شد:آنکه «چرا دربار آسمانی ناگهان‌دادند خاندان لین رو هدف گرفت؟»
آیا به این دلیل بود که آن‌ها به قدرتِ شبه‌والامقامِ بزرگِ‌ژرف‌تری اعظمِ اولِ خاندان لین پی برده بودند و می‌خواستند برای پیشبردِ‌تکلیف نقشهٔ فتحِ پنج منطقه، زودتر او را از سر راه بردارند؟
این احتمال بسیار ضعیف بود.
بماند که بزرگ‌ترین مانعِ دربار آسمانی برای‌مقیاس تسلط بر پنج منطقه، والامقام‌های دیگر بودند؛نکنند در برابرِ آن‌ها، شبه‌والامقام‌ها هیچ اهمیتی نداشتند.
افزون بر این، حتی اگر دربار آسمانی پی می‌برد که‌شدند بزرگِ اعظمِ اولِ خاندان لین قدرت نبرد شبه‌والامقام دارد، چرا‌مقیاس باید تنها پنج جاودانهٔ دربار آسمانی را برای کشتنش اعزام می‌کرد؟
این کار‌منابع آشکارا با‌دادند عقل جور درنمی‌آمد.
«انگیزهٔ واقعی دربار آسمانی‌بگذارند چیه؟ چرا یهو خاندان‌ماجرا لین رو هدف گرفتن؟»
فانگ یوان از طریق خاندان‌داشت فانگ می‌دانست که خاندان لین‌محال هرگز با آن‌ها تبانی نکرده است.
این تنها پاپوشی‌بوده بود که دربار‌منابع آسمانی برایشان دوخته بود!
«به خاطر اینه‌خود که لین جیان‌شدند شینگ یه اهریمن برون‌جهانیه؟»
این فرض نیز نادرست بود.
موضع دربار آسمانی‌پیدا در قبال اهریمنان‌چنین برون‌جهانی، ریشه‌کنیِ کورکورانه نبود.
اگر امکان جذبشان وجود داشت، دربار آسمانی‌خود آن‌ها را به خدمت می‌گرفت. پیش از این،ژرف‌تری برای جذب فانگ یوان نیز تلاش کرده بودند.
معیار دربار آسمانی برای‌دادند جذب، بسیار روشن بود؛تکیه تنها کافی بود انسان باشند!
«پس دلیلش چی بود؟ به عنوان نفر اول مسیر خرد، حتی اگه والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌نبود خودش این نقشه رو نکشیده باشه، قطعاً با حمله به خاندان لین موافقت کرده. اما اون‌ناگهان به ندرت تو محاسباتش اشتباه می‌کنه، پس چی باعث شده با حمله به خاندان لین موافقت کنه؟»
این پرسش بسیار‌پیدا حیاتی بود و‌چنین ارزش تعمق داشت.
با وجود اینکه گوی خرد‌نقاط تنها در رتبه ۸ قرار داشت،بیش همچنان برای فانگ یوان کارآمد بود.
پس از به کارگیریِ انواع‌ناچار روش‌های مسیر خرد، فانگ یوان به‌ژرف‌تری حدس‌هایی رسید، اما اطمینان کامل نداشت.
هرچه بود،کند این‌ها تنها‌بگذارند استنتاجاتی ذهنی بودند.
اما حقیقت چه بود؟
طبیعتاً فانگ یوان‌بوده راهی برای راستی‌آزماییِ‌منابع استنتاجاتش در اختیار داشت.
او بی‌درنگ فرمان داد تا‌ناچار یک استاد گوی رتبه ۵،تسلطِ عروج جاودانگی را آغاز کند.
در آن زمان، چنین بذر جاودانهٔ رتبه ۵ در روزنهٔ جاودانِ فرمانروا یافت نمی‌شد. افزون بر این، این بذرهای‌هدفِ جاودانه از بنیانی استوار یا تجربهٔ کافی برخوردار نبودند و شانس موفقیتشان در عروج جاودانگی بسیار ناچیز بود. به همین‌اولِ دلیل، فانگ یوان پیش‌تر تصمیم گرفته بود روند عروجشان را متوقف کند تا بتوانند به تحکیم بنیان خود ادامه دهند.
اما از آنجا که این مسئله اهمیت‌مقیاس شگرفی داشت، فانگ یوان فدا کردن یک‌نکنند استاد گوی رتبه ۵ را ارزشمند می‌دانست.
در نهایت، این استاد گوی رتبه ۵خود در عروج خود ناکام ماند و بر‌تسلطِ اثر برهم‌خوردنِ تعادلِ سه چی، جان باخت.
اما در همان بازهٔ زمانیِ کوتاه که سه چی‌کنند در حال ادغام بودند، فانگ یوان حرکت کشندهٔ سرقت راز‌محال آسمانی را به کار گرفت تا حقیقت را موشکافی کند.
هرچند والامقامِ جاودانِ صورت فلکی بیرون از دربار آسمانی و در برج گلدوزی‌برمی‌گزیدند شده حضور داشت، اما درست در زمانی که فرمان حمله به خاندان لین‌فرو را صادر کرد، روح بو چینگ از مخزنِ مخفیِ دربار آسمانی بیرون آورده شد.
این مدرکی انکارناپذیر بود!
با در نظر گرفتن این موضوع که پری دوشیزهٔ‌ناچار روح، روحِ بو چینگ را در دربار آسمانی دستکاری‌داشت کرده بود، فانگ یوان به اطلاعات ارزشمندِ بسیاری دست یافت.
«پری زی وِی و یینگ وو شیه تو قلمروهای رؤیای‌تسلطِ مسیر آسمان گیر افتادن، برای همین والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌بگذارند تصمیم گرفته با وجود همهٔ خطرات، بو چینگ رو پرورش بده.»
با کنار هم گذاشتنِ این سرنخ‌ها، هدفِ والامقامِ جاودانِ‌حدودی صورت فلکی آشکار می‌شد؛ او قصد داشت از بو‌قدرتمندترین چینگ برای توطئه علیه والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح بهره ببرد.
فانگ یوان این را زمزمه‌داشت کرد و برقی تاریک در‌محال چشمانش درخشید: «والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح...»
او به خوبی می‌دانست چرا والامقامِ جاودانِ صورت فلکی قصد مقابله‌بیش با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را دارد؛ اقداماتِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح،محال پیش‌تر او را به بزرگ‌ترین تهدید برای دربار آسمانی بدل کرده بود.
طبیعتاً، این برداشتِ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی،بیش تنها به این دلیل بود که فانگ یوان‌چنین وضعیتِ واقعیِ خود را پنهان نگه داشته بود.
اگر حقیقتِ گنجینهٔ گوهای جاودانِ رتبه ۹ فانگ یوان فاش می‌شد، والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح به حاشیه‌قضا رانده می‌شد؛ آن‌گاه نه تنها والامقامِ جاودانِ صورت فلکی مستقیماً به سراغ فانگ یوان می‌آمد، بلکه والامقامِ‌آیا جاودانِ خورشید عظیم نیز بی‌درنگ با صورت فلکی متحد می‌گشت تا کارِ فانگ یوان را یکسره کنند!
شلپ! شلپ! شلپ!
در این لحظه، فانگ یوان به‌منابع سرعت مشغول استنتاج شد؛ افکار در‌تکیه ذهنش می‌جوشیدند و امواجی خروشان پدید می‌آوردند.
او می‌دانست‌منابع فرصتی طلایی‌دادند پیشِ رو دارد.
فرصتی بس عظیم!
اگر این فرصت را از دست‌چنین می‌داد، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی ممکن‌کسب بود در نقشهٔ خود به پیروزی برسد.
چنین فرصت‌هایی به‌بوده ندرت دو بار درِ‌خود خانهٔ کسی را می‌زدند.
اما آیا او‌خود می‌توانست این فرصت‌شدند را چنگ بزند؟
اگر ناکام‌کند می‌ماند، پیامدش برای‌کسب او فاجعه‌بار می‌بود.
فانگ یوان‌ژرف‌تری نمی‌توانست در‌قصد دم تصمیم‌گیری کند.
با وجود آگاهی از رازِ دربار آسمانی، او‌دادند نمی‌دانست والامقامِ جاودانِ صورت فلکی در این مدت‌پیدا تا چه حد در نقشه‌اش پیش رفته است.
او در مورد والامقامِ جاودانِ‌ناچار خورشید عظیم و آسمانِ عمرِ دراز،ژرف‌تری حتی از این هم بی‌خبرتر بود.
فانگ یوان گوهای جاودانِ رتبه ۹ را پالایش کرده بود و‌نفوذ در این زمینه برتری داشت. اما والامقام‌های دیگر ممکن بود بتوانند‌دیری برتریِ مسیر پالایشِ او را از طریق جنبه‌های دیگری جبران کنند.
نبرد.
فانگ یوان علاقه‌ای به نبرد‌نقاط نداشت، اما از آن بیزار‌شدند هم نبود و پسش نمی‌زد.
از نگاه او، نبرد‌دادند و کشتار تنها ابزاری‌تکیه برای کسب منافع بود.
در میدان نبرد، همین که آسیب بیشتری‌نکنند به دشمن وارد کند و خود کمتر‌جای صدمه ببیند، نتیجه‌ای مطلوب به شمار می‌رفت.
نبرد همواره‌ژرف‌تری خطراتی شگرف‌قصد به همراه داشت.
آغازِ شتاب‌زدهٔ‌سوی یک درگیری، هرگز‌نقاط تصمیمی خردمندانه نبود.
در مقایسه با جنگیدن، فانگ یوان به‌بیش معامله کردن تمایل بیشتری داشت؛ تا از‌داشت این طریق اقتصاد را به تاراج ببرد.
اما فانگ یوان به‌خوبی آگاه بود:تکلیف به‌زودی نبردهایی میان والامقام‌ها در خواهد‌هدف گرفت و این درگیری‌ها پی‌درپی خواهد بود!
فانگ یوان پس از چند‌داشت روز اندیشیدن و بررسی، سرانجام‌محال تصمیمش را گرفت: «پس می‌جنگیم.»
او بی‌درنگ‌سوی دست به‌آنکه کار شد.
از یک سو، جاودانه‌هایی را روانهٔ صحرای غربی کرد تا با‌ژرف‌تری لین جیان شینگ ارتباط برقرار کنند و او را به خدمت‌تکلیف بگیرند؛ از سوی دیگر، گروهی از قدرتمندان کارآزموده را سازماندهی کرد.
پس از انجام تدارکات لازم،کسب فانگ یوان به پرواز درآمد‌مضحک و وارد آسمان شبح شد!
والامقامِ جاودانِ عشق بزرگ ناگهان به درون آسمان شبح پرواز کرد؛ دربار‌کسب آسمانی و آسمانِ دیرزیستی به‌سرعت این خبر مهم را دریافت کردند و‌قضا دیری نپایید که این خبر در سراسر دنیای جاودانه‌های پنج منطقه پیچید.
هر حرکتِ یک والامقام،آنکه توجه تمام جاودانه‌ها را‌دادند به خود جلب می‌کرد.
چه رسد به اکنون‌دادند که فانگ یوان دست به‌کنند چنین اقدام بزرگی زده بود!
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم در حیرت فرو رفت: «والامقامِ‌حدودی اهریمنِ پالایشگر آسمان با ورود به آسمان شبح به‌قدرتمندترین دنبال چیست؟ می‌خواد با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح درگیر بشه؟»
اما والامقامِ جاودانِ‌پیدا صورت فلکی، لرزشی‌چنین در قلبش احساس کرد.
چندی پیش، او معامله‌اش را با فانگ یوان بر سرِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای به سرانجام رسانده‌پیدا بود. محاسباتش به دلیل قدرت لین جیان شینگ با شکست مواجه شده بود و درست در‌هدف لحظه‌ای که قصد داشت به این مسئله رسیدگی کند، فانگ یوان دست به چنین حرکت عجیبی زد.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی هنوز دست به‌بیش استنتاجی نزده بود که حسی قوی به او‌چنین الهام شد؛ اوضاع قرار بود به‌شدت وخیم شود!
اما والامقامِ جاودانِ صورت فلکی از وضعیت دقیق و چگونگیِ به حقیقت‌هدف پیوستنِ این حسِ شوم، بی‌خبر بود. او چاره‌ای نداشت جز اینکه به‌اندیشه‌ای استنتاج ادامه دهد یا منتظر بماند تا وقایع خودشان را نشان دهند.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی نیز در سردرگمی به سر‌کند می‌برد: «در میان والامقام‌ها، فانگ یوان تو بدترین موقعیت‌نفوذ قرار داره. چرا پیش‌قدم شده تا به آسمان شبح بره؟»
آسمان شبح پیش از این به قلمرو والامقامِ اهریمنِ روحِ‌شدند شبح بدل گشته بود؛ با این حال، او در برابر ورود‌گسترده‌ای و خروجِ سایر جاودانه‌ها به آسمان شبح هیچ واکنشی نشان نمی‌داد.
اما اگر والامقامی‌خود همچون فانگ یوان قدم‌بیش به آنجا می‌گذاشت چه؟
این درست مانند ببری بود که بر کوهستانی چنگ انداخته باشد؛ با ورود چند‌جای جانور کوچک به کوهستان، ببر از جای خود تکان نمی‌خورد. اما اگر ببر دیگری‌ذهنش قدم به کوهستان می‌گذاشت، ببرِ اول هوشیار می‌شد و حتی نبردی به راه می‌انداخت.
آیا والامقامِ اهریمنِ‌پیدا روحِ شبح به‌چنین فانگ یوان حمله می‌کرد؟
یافتنِ پاسخِ این پرسش،آنکه ذهنِ هر دو والامقام‌دادند را درگیر کرده بود.
آن‌ها حرکات کشندهٔ اکتشافیِ خود را به کار‌تکیه گرفتند تا اوضاع را به‌دقت زیر نظر بگیرند—اما‌مقیاس والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح هیچ واکنشی نشان نداد!
هر دو والامقام یکه خوردند.
هم‌زمان یک احتمال در ذهن هر دوی آن‌ها نقش بست: آیا‌بگذارند فانگ یوان روشی برای مقابله با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح در‌بحثی چنته داشت که با چنین اطمینانی قدم به آسمان شبح گذاشته بود؟
اما اصلاً‌سوی چرا ناگهان وارد‌نقاط آسمان شبح شد؟
پرسشی مشابه ذهن والامقامِ جاودانِ‌ناچار صورت فلکی و والامقامِ جاودانِ خورشید‌ژرف‌تری عظیم را به خود مشغول کرد.
نخستین فکری که از ذهن والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم گذشت این بود:هدف «نکنه فانگ یوان تا الان مشکلاتِ درونِ روزنهٔ جاودانِ فرمانروا رو حل‌اندیشه‌ای کرده و حالا می‌خواد غار-بهشت‌های انسان‌های دگرگونه رو به خودش الحاق کنه؟»
با شدت گرفتنِ آن حسِ شوم، قلب والامقامِ جاودانِ صورت فلکی فرو ریخت: «یعنی فانگ یوان از وجودِ‌نفوذ قلمروهای رؤیای مسیر آسمان باخبر شده؟ تو نبردِ غار اهریمن دیوانه، اون بهشتِ زمین رو کشت و قطعهٔ بزرگی‌مسئله‌ای از یخ شناور حقیقی رو که بعد از مرگ والامقامِ اهریمنِ بی‌کران به جا مونده بود، به دست آورد...»
فانگ یوان هیچ تلاشی برای پنهان کردنِ حرکاتش نکرد‌ناچار و پس از ورود به آسمان شبح، مستقیماً به‌داشت سوی محلِ قلمروهای رؤیای مسیر آسمان به راه افتاد.
دیری نپایید که‌خود او به قلمروهای‌شدند رؤیای مسیر آسمان رسید.
با حس کردنِ این موضوع، والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم‌حدودی یکه خورد: «این یه قلمرو رؤیاست؟ این شبیه‌ترین قلمرو رؤیا‌هدفِ به توصیفاتِ "افسانه‌های رن زو"ئه! پس هدف فانگ یوان ایناست.»
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی اخم کرد؛ فانگ یوان تزکیه‌گرِ مسیر آسمان بود و‌تکلیف در عین حال، برترین شخصِ جهان در مسیر رؤیا به شمار می‌رفت، از‌هدفِ این رو قلمروهای رؤیای مسیر آسمان برای او بیش از حد سودمند بودند.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی با خود اندیشید:خود «نمی‌تونم بذارم فانگ یوان موفق بشه!» و بی‌درنگ‌ژرف‌تری با والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم ارتباط برقرار کرد.
بدین ترتیب، والامقامِ جاودانِ خورشید‌ناچار عظیم پی برد که آن‌ها‌تسلطِ قلمروهای رؤیای مسیر آسمان هستند.
او بی‌درنگ پذیرفت که با والامقامِ جاودانِ صورت فلکی متحد شود تا فانگ‌برمی‌گزیدند یوان را سرکوب کرده و مانعِ دستیابیِ او به قلمروهای رؤیای مسیر آسمان شوند.رفت هم‌زمان، در دل به این می‌اندیشید که آیا این ماجرا حقیقت دارد یا نه.
این نخستین باری بود که‌داشت والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم از وجودِ‌بگذارند قلمروهای رؤیای مسیر آسمان آگاه می‌شد.
«من همین الانش هم یه گوی رتبه ۹ دارم. هرچند که گوی نوره، آسیب دیده و‌پیدا فعلاً قابل استفاده نیست، اما همین کافیه تا والامقامِ جاودانِ صورت فلکی و والامقامِ اهریمنِ پالایشگر آسمان‌برمی‌گزیدند برای مقابله با من متحد بشن. پس، ممکنه این وضعیت نقشهٔ اونا برای توطئه علیه من باشه؟»
این قطعاً‌منابع احتمالی بود که‌ناچار نمی‌شد نادیده‌اش گرفت.
فانگ یوان به قلمرو رؤیای مسیر آسمان‌نکنند در پیشِ رویش نگریست و گویِ جاودانِ‌جای پروانهٔ رؤیا را به درونِ آن فرستاد.
از آنجا که گویِ جاودانِ پروانهٔ رؤیا‌مقیاس گویی اکتشافی بود، فانگ یوان دیری نپایید که‌ماجرا به جزئیاتِ قلمرو رؤیای مسیر آسمان پی برد.
او به‌شدت به هیجان آمد: «بهای خلقِ این قلمروهای رؤیای مسیر آسمان بسیار سنگینه؛ دائوی آسمانی قطعاً معنای حقیقیِ خودش رو برای این‌محال کار صرف کرده. این یعنی اگه من این قلمروهای رؤیا رو به دست بیارم و معنای حقیقی‌شون رو جذب کنم، خسرانِ دائوی آسمانی به‌رفت سودِ من تموم می‌شه. از این طریق، تبحرِ من تو بعضی از جنبه‌های مسیر آسمان می‌تونه حتی از خودِ دائوی آسمانی هم فراتر بره!»
البته، این بدان معنا‌دادند نبود که او به استاد‌کنند متعالِ مسیر آسمان بدل می‌شد.
چرا که در حال حاضر، هنوز مفاهیم‌نکنند بی‌شماری در مسیر آسمان وجود داشت که‌جای فانگ یوان از درکِ آن‌ها عاجز بود.
درست در همان لحظه که غرقِ‌چنین افکارش بود، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌کسب از راه رسید: «فانگ یوان، احوالت چطوره؟»
فانگ یوان با خود اندیشید: «همون‌طور که انتظار می‌رفت، مخفیانه عمل کردن آسونه، اما انجامِ آشکارِ کارها دشواره.داشت والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم هم احتمالاً تو راهه.» سپس لبخندی به والامقامِ جاودانِ صورت فلکی زد و گفت:نبود «صورت فلکی، این قلمروهای رؤیا باید مالِ من بشن! اگه عقب نکشی، چاره‌ای برام نمی‌مونه جز اینکه جونتو بگیرم.»