چپتر 2144: کندن قارچ‌ها
0با وجود اینکه تمام توانش را‌چند برای فریاد کشیدن به کار گرفت،مهربون صدای منگ چیو ژن همچنان ضعیف بود.
دختری فانی بوته‌های خاردار را‌پوشیده کنار زد، به آنجا رسید‌قارچ‌ها و پرسید: «کی کمک می‌خواد؟»
منگ چیو ژن با صدایی‌بدن چنان ضعیف که به زمزمه می‌مانست،قارچ‌ها گفت: «اینجا... پایین رو نگاه کن...»
دختر فانی صدایش را نشنید و با خود زمزمه کرد:اگه «اشتباه شنیدم؟ هوف، داره دیر میشه، باید زودتر قارچ جمع کنم‌پیش و ببرم توی دهکدهٔ خاندان تو بفروشم. اِ؟ چقدر قارچ اینجاست!»
در آن لحظه،منم دختر فانی منگ‌چند چیو ژن را دید.
اما در آن زمان،بدن سراسر بدن منگ چیو ژن‌چیدن با قارچ پوشیده شده بود.
دختر فانی چمباتمه زد‌سراسر و شروع به چیدن قارچ‌ها‌شروع از روی بدن او کرد.
با هر قارچی که کنده‌قارچ‌های می‌شد، یکی از عواملِ کاهشِ سرزندگیِ‌همه‌شون منگ چیو ژن از بین می‌رفت.
بیماری‌اش به‌سرعت تسکین‌منم یافت و رفته‌رفته‌چند قدرتش را بازیافت.
منگ چیو ژن در دل اندیشید: «درسته...چمباتمه هنوز دو روز مونده تا بیماریم واقعاً‌می‌شد عود کنه. حداقل فعلاً جونم در امانه!»
منگ چیو‌اما ژن به‌سرعت این‌بدن موضوع را دریافت.
سپس به حرف آمد: «دخترجون،قارچ‌های قارچ‌های روی بدنم خوشمزه‌ن، اشکالی‌اگه نداره اگه همه‌شون رو بکنی.»
دختر فانی‌نترس از جا پرید‌همونی‌ام و یکه خورد.
«نترس، منم یه آدمم. همونی‌ام‌پوشیده که چند لحظه پیش کمک می‌خواست.روی ممنون که نجاتم دادی دختر مهربون.»
«ولی من که کاری نکردم.»
منگ چیو ژن لبخند تلخی زد و گفت: «همهٔ قارچ‌ها رو‌همه‌شون از روی بدنم بکن، همین کارت نجاتم میده. این قارچ‌ها برای ما‌ممنون مردمان قارچی ضرر دارن، اما برای بقیهٔ نژادها بی‌خطر و حتی مفیدن.»
دختر در ابتدا جا خورد، اما سپس لبخند زد: «پس تو یه مرد قارچی‌کاری هستی! از بچگی داستاناتون رو شنیده بودم، می‌گفتن شماها خیلی مهربونید و هیچ‌وقت به‌بی‌خطر آدما آسیب نمی‌زنید. تا قبل از اینکه ببینمت، هیچ‌وقت یه مرد قارچیِ زنده ندیده بودم.»
منگ چیو ژن با عجله‌پوشیده گفت: «زودتر قارچ‌ها رو بکن،قارچ‌ها دیگه زیاد نمی‌تونم دووم بیارم.»
دستان دختر چابک بود و‌بدن به‌سرعت قارچ‌ها را از روی‌چیدن بدن منگ چیو ژن چید.
بدین ترتیب، او از آن‌قارچ‌های وضعیت ناامیدکننده رهایی یافت و از‌همه‌شون لبهٔ پرتگاهِ شکست نجات پیدا کرد.
دختر با جدیت‌منم گفت: «هنوز یه‌چند قارچِ دیگه مونده!»
با تغییر حالت چهره، منگ‌پوشیده چیو ژن گفت: «صبر کن. لازم‌روی نیست اون یکی رو بکنی... آآآه!»
دختر چشمانِ معصومش را پلک زد‌پوشیده و در حالی که صورتش کمی سرخ‌قارچی شده بود، پرسید: «نمی‌تونم بِکَنَمش، درد داره؟»
رنگ از رخسار منگ‌دخترجون چیو ژن پریده بود. نفس‌نداره عمیقی کشید و گفت: «نَکَنِش.»
اما دختر سرش را تکان داد و با لجبازی‌ممنون گفت: «این‌طوری نمیشه برادرِ مرد قارچی! خودت گفتی باید همهٔ‌بکن قارچ‌ها رو از روی بدنت بکنم تا حالت خوب بشه.»
«نکن، نکن، نکن... آآآه!»
دختر آستین‌هایش را بالا زد و با‌شده چهره‌ای که در عینِ جدیت بسیار بامزه‌کنده بود، گفت: «همف، عمراً اگه نتونم بِکَنَمش!»
منگ چیو ژن: «آآآآه—!»
...
در میان فریادهای ترحم‌انگیز‌بدن منگ چیو ژن، مرحلهٔ‌شروع دوم سرانجام به پایان رسید.
دید او از گردابی‌سراسر پرآشوب از رنگ‌ها، رفته‌رفته‌چمباتمه شفاف و واضح گشت.
او در بازاری پرهیاهو و‌قارچ‌های شلوغ قرار داشت که مردم در‌همه‌شون گوشه‌وکنار آن در حال رفت‌وآمد بودند.
از پشت سر منگ چیو ژن، مرد قارچی،می‌خواست هوانگ شیائو می که خود را کاملاً پوشانده‌لبخند بود، با صدایی آرام پرسید: «اینجا دهکدهٔ خاندان توئه؟»
ذهن منگ چیو‌سراسر ژن لرزش خفیفی‌شده را تجربه کرد.
در دو مرحلهٔ پیشین، او در نقش‌شده هوانگ شیائو می ظاهر شده بود، اما در‌می‌شد این مرحلهٔ سوم، هویتش به‌کلی تغییر کرده بود.
چنین وضعیتی اصلاً رایج نبود.
منگ چیو ژن‌منم بی‌درنگ وضعیت خود‌چند را بررسی کرد.
منگ چیو ژن در‌بدن دل آهی کشید: «ها...شروع من همون دخترِ انسان شدم.»
قدرت هوانگ شیائو می به‌سختی برای بقا کفایت‌چمباتمه می‌کرد و حالا، منگ چیو ژن به یک‌یکی فانی تبدیل شده بود، آن هم یک دختر جوان.
این تغییر هویت،آمد تردیدهایی را در دل‌خوشمزه‌ن منگ چیو ژن برانگیخت.
مأموریت اصلی در‌منم این قلمرو رؤیای‌چند بهشتِ زمین چه بود؟
در دو مرحلهٔ قبل، او هویت هوانگ شیائو می‌چیدن را داشت و حدس می‌زد که مأموریت اصلیِ قلمرو‌سرزندگیِ رؤیا، درمان طاعون و نجات قبیلهٔ مردمان قارچی باشد.
اما حالا که هویتش تغییر کرده بود،شده منگ چیو ژن در دم احساس کرد‌کنده که پایه‌های فرضیه‌اش به‌شدت متزلزل شده است.
«مهم نیست چه اتفاقی بیفته، از اونجایی که هوانگ شیائو می‌همه‌شون به دنبال این دخترِ انسان وارد دهکدهٔ خاندان تو شده، همچنان باید‌ممنون سعی کنم بهش کمک کنم تا ساحرهٔ مردمان قارچی رو پیدا کنه.»
منگ چیو ژن تصمیم‌آدمم گرفت همان مسیر قبلی‌می‌خواست را در پیش بگیرد.
مردی میانسال برای منگ چیو ژن دست تکان داد و گفت:روی «فانگ تو، اومدی؟ بیا زودتر این جایِ کنار من رو بگیر که‌تسکین خیلی خوبه. بازار عصر مثل بازار صبح نیست، خیلی زود تموم میشه.»
منگ چیو ژن لحظه‌ای فکر کرد‌پوشیده و سبد پر از قارچش را در‌قارچی فضای خالیِ کنار مرد گذاشت: «ممنون عمو.»
هوانگ شیائو می در سکوت‌قارچ‌های به منگ چیو ژن کمک‌اگه کرد تا قارچ‌ها را بساط کند.
مرد میانسال نگاهی انداخت‌آدمم و با تعجب گفت:می‌خواست «این قارچ‌ها واقعاً تازه‌ن.»
هوانگ شیائو می‌سراسر با افتخار گفت:شده «معلومه که تازه‌ن.»
نگاه مرد میانسال‌زمان به سمت او‌پوشیده چرخید: «ایشون کی باشن؟»
منگ چیو ژن به‌سرعت‌دخترجون پاسخ داد: «از فامیلای‌اشکالی دورمونه، اومده کمکم کنه.»
مرد میانسال دیگر سؤالی نپرسید. بازار‌چند عصرگاهی آغاز شده بود، جمعیت در حال‌ولی رفت‌وآمد بودند و همه سرشان شلوغ بود.
عده‌ای به خرید‌سراسر مشغول بودند و‌شده عده‌ای دیگر به فروش.
تمام کالاهای مورد معامله، مواد فانی نظیر قارچ، سبزیجات، کیک لوبیا و امثال آن بود.می‌شد این بازاری متعلق به فانی‌ها بود که مایحتاج روزمره در آن یافت می‌شد. هیچ اثری از‌هنوز معاملهٔ کرم‌های گو به چشم نمی‌خورد، مگر آنکه کاروانِ تاجری از دهکدهٔ خاندان تو عبور می‌کرد.
پس از گذشت‌آمد حدود پنج دقیقه، از‌خوشمزه‌ن ازدحام جمعیت کاسته شد.
در این هنگام،منم صدای هیاهویی از‌چند جلو به گوش رسید.
«برید کنار، برید کنار!»
«برید کنار، مگه‌زمان کورید؟ نمی‌بینید سرور‌پوشیده جانور سبز اینجاست؟»
جوانی فریاد زد و پنج شش‌بدنم نفر با هل دادنِ جمعیت، راه خود‌پرید را از میان مسیرِ باریک باز کردند.
به هر جا که می‌رسیدند، رهگذران با ترس‌می‌خواست و دلهره راه را باز می‌کردند، هرچند برخی‌لبخند در دل، نفرت و انزجار خود را پنهان می‌کردند.
عموی میانسال با عجله هشدار‌پوشیده داد: «فانگ تو، زود قایم شو.روی نذار اون "جانور" تو رو ببینه.»
منگ چیو‌اما ژن مات و‌بدن مبهوت ماند: «ها؟»
لحظه‌ای بعد، رهبر گروه که جوانی طاس بود،اشکالی با دیدن منگ چیو ژن از دور، برقی موذیانه‌منم در چشمانش درخشید و فریاد زد: «بانو فانگ تو!»
با دیدنِ جوان طاس که با قدم‌های تند‌می‌خواست به سمتش می‌آمد، منگ چیو ژن چشمانش را‌لبخند ریز کرد و زیر لب گفت: «چه خبره؟»
جوانِ طاس ابروهایی پرپشت و چشمانی درشت داشت، اما‌چیدن حتی یک تار مو روی سرش دیده نمی‌شد؛ در‌سرزندگیِ عوض، خالکوبیِ جانوری سبز روی سرش به چشم می‌خورد.
جوان طاس خالکوبیِ جانور سبزش را مالید‌شده و با نیشی باز گفت: «بانو فانگ‌کنده تو، بازم که داری قارچ می‌فروشی. می‌خوام بخرمشون.»
منگ چیو ژن که‌دخترجون در دل کاملاً هوشیار بود،نداره پرسید: «اوه؟ چقدر می‌خوای بخری؟»
جوان طاس انگشتی بالا آورد:همونی‌ام «یه کیلو می‌خوام. کمکم کن‌نجاتم درشت‌ها و خوباشو سوا کنم.»
منگ چیو‌زمان ژن مشغول جدا‌پوشیده کردنِ قارچ‌ها شد.
جوان طاس ملقب به «جانور سبز» به این‌چمباتمه طرف و آن طرف اشاره کرد و گفت: «این‌عواملِ خوبه، هوم، اون یکی هم خوبه، اینا رو می‌خوام.»
سپس ادامه داد: «اِ،دخترجون مگه نگفتم؟ این یکی‌اشکالی و اون یکی رو می‌خوام!»
منگ چیو ژن که حس می‌کرد جوان‌پیش طاس دارد او را دست می‌اندازد، اخم‌کاری کرد و پرسید: «بالاخره کدوما رو می‌خوای؟»
جوان طاس نیشخند زد:بدن «بی‌خیال خواهر فانگ، بذار کمکت‌چیدن کنم، با هم سوا می‌کنیم.»
او بی‌درنگ‌اما دست به‌سراسر کار شد.
چند قارچ‌حرف برداشت و گفت:قارچ‌های «نرمه، چقدر نرمه.»
منگ چیو ژن‌منم پاسخ داد: «همه‌شون‌چند تازه‌ن، همین امروز چیدمشون.»
جوان طاس دوباره‌سراسر با تحسین گفت:شده «لطیفه، چقدر لطیفه.»
منگ چیو ژن آرام سرش‌بدن را بالا آورد و با اخم‌قارچ‌ها گفت: «داری به دستم دست می‌زنی!»
جوان طاس‌حرف خندید: «آخ،دخترجون ببخشید، شرمنده.»
منگ چیو ژن چشمانش‌آدمم را گرد کرد: «هنوز‌می‌خواست که داری دست می‌زنی؟!»
«اشتباه شد، اتفاقی بود!»
منگ چیو ژن زبانش‌سراسر بند آمد؛ واقعاً داشتند‌چمباتمه به او دست‌درازی می‌کردند!
هوانگ شیائو می که دیگر طاقت نیاورده‌خوشمزه‌ن بود، فریاد زد: «تف، آدم بی‌شرم! تو روز‌خورد روشن داری به یه دختر بی‌گناه دست‌درازی می‌کنی!»
جوان طاس که فوراً به خشم آمده بود، به‌ممنون هوانگ شیائو می خیره شد و غرید: «تو دیگه‌همهٔ کی هستی؟ واسه چی ورِ دل بانو فانگِ من وایسادی!»
آن دو شروع به‌بدن جروبحث کردند، گویی جرقه‌های‌شروع خشم در هوا پراکنده می‌شد.
منگ چیو ژن در‌سراسر دل آهی کشید: (این حدِ‌شروع توانِ گویِ جاودانِ پروانهٔ رؤیاست.)
گویِ جاودانِ پروانهٔ رؤیا می‌توانست جزئیاتِ رویدادِ بعدیِ قلمرو‌نداره رؤیا را بررسی کند، اما قادر نبود آنچه را‌آدمم که صاحبِ پروانهٔ رؤیا با آن روبه‌رو می‌شد، پیش‌بینی کند.
چرا که تغییراتِ قلمرو رؤیا تنها‌چند زمانی رخ می‌داد که تزکیه‌گرِ گو وارد‌ولی آن می‌شد و با محیط تعامل می‌کرد.
منگ چیو ژن پیش‌تر در مرحلهٔ قبل، جوان طاس و‌قارچ‌ها بازارِ دهکدهٔ خاندان تو را بررسی کرده بود. اما قادر نبود‌بیماری‌اش از قبل بداند که دقیقاً با چه حوادثی روبه‌رو خواهد شد.
آن دو جلوی منگ چیو ژن‌پوشیده به جروبحث پرداختند و دعوایشان چنان بالا‌قارچی گرفت که چیزی نمانده بود دست‌به‌یقه شوند.
منگ چیو ژن دقیقاً می‌خواست آن‌ها‌بدنم را از دعوا بازدارد که ناگهان‌بکنی جرقه‌ای در ذهنش زد و ساکت ماند.
جوان طاس ناگهان دست به‌همونی‌ام سرش کشید و حمله کرد: «آخ،دادی دارم قاطی می‌کنم! جوجه، تنت می‌خاره!!»
هوانگ شیائو می نیز پا‌پوشیده پس نکشید و بی‌درنگ یورش‌قارچ‌ها برد: «هُمف، کی از تو می‌ترسه!»
درگیری میان‌اما آن دو‌سراسر آغاز شد.
منگ چیو ژن در حالی که عقب می‌رفت، فریاد زد:اگه «دعوا نکنید، دعوا نکنید.» او اکنون در کالبدی فانی بود‌چند و هیچ توانی برای دخالت در نبردِ یک استاد گو نداشت.
اما خوشبختانه، چه هوانگ شیائو‌همونی‌ام می و چه جوان طاس، هر‌دادی دو مراقب منگ چیو ژن بودند.
با رسیدنِ منگ چیو ژن به‌شده فاصله‌ای امن، آن دو استفاده از‌قارچی روش‌های تزکیه‌گران گو را آغاز کردند.
پس از تبادل چند ضربه، هوانگ‌پوشیده شیائو می آشکارا در موضع ضعف‌روی قرار گرفت و حریفِ جوان طاس نشد.
منگ چیو ژن که اندکی غافلگیر شده بود، اندیشید: (این اوباش واقعاً‌بکنی قویه!) او که در مرحلهٔ اول و دومِ قلمرو رؤیا در نقش‌نجاتم هوانگ شیائو می ظاهر شده بود، به‌خوبی از قدرتِ او آگاهی داشت.
اما انتظار نداشت جوان طاس تا‌چند این حد قدرتمند باشد؛ او کاملاً‌مهربون هوانگ شیائو می را سرکوب کرده بود.
جوان طاس ناگهان فریاد زد:پوشیده «صبر کن ببینم، تو انسان‌قارچ‌ها نیستی، تو یه انسان دگرگونه‌ای.»
در بحبوحهٔ نبرد،زمان هویت هوانگ شیائو‌پوشیده می فاش شد.
«عجب چیزی! جاسوسِ عوضی، با ورود به دهکدهٔ‌اشکالی خاندان تو می‌خوای چه غلطی بکنی؟ قطعاً نیت شومی‌منم داری! هاهاها، قراره امتیاز مشارکت بزرگی به جیب بزنم!»
جوان طاس همچنان فریاد می‌زد: «همه‌باهم بهش حمله‌می‌خواست کنید، اون یه مرد قارچیه، لازم نیست در‌لبخند برابر همچین موجودی اصول اخلاقیِ انسانی رو رعایت کنیم!»
هوانگ شیائو می که در محاصرهٔ نفراتِ بیشتر‌شروع گرفتار شده بود، با خشمی آمیخته به انزجار‌عواملِ فریاد زد: «پست‌فطرت! اگه مردی، تنهایی باهام بجنگ!»
جوان طاس خندید و لگدی به هوانگ‌شده شیائو میِ دربند زد: «هاهاها. با دستگیریِ تو‌می‌شد می‌شم قهرمانِ خاندان تو! همون‌جا بتمرگ، انسان دگرگونه.»
جوان طاس پس از این حرف، به سمت منگ چیو ژن دوید و‌پرید با لحنی دلسوزانه پرسید: «خواهر فانگ، حالت خوبه؟ حتماً روحت هم خبر نداشته‌مهربون یا این مرد قارچی مجبورت کرده. هاها، حالا چطوری می‌خوای ازم تشکر کنی؟»