چپتر 2078: استخر پالایش خون مربع حسرت چهار عنصر
0منبع اصلی این نشان‌های‌جاودانِ دائو مصیبت‌ها نبود، بلکه دستاورد‌اختیار نسل‌های پی‌درپی از جاودانه‌ها بود.
برای نمونه، غار-بهشت آرام‌بخش روح بیش از هفت میلیون نشانِ دائوی مسیر‌تقریباً روح داشت! با وجود چنین حجم عظیمی از نشان‌های دائوی مسیر روح،جاودان این غار-بهشت نقاط منابعِ برترِ فراوانی را در خود جای داده بود.
در آغاز، غار-بهشت آرام‌بخش روح تنها کمی بیش از صد هزار‌هرچند نشانِ دائوی مسیر روح داشت. پس از ادغام با تکهٔ بزرگی‌اما از نُه آسمان، از گزندِ بلاها و مصیبت‌ها در امان ماند.
با عنایتِ ارادهٔ آسمان،اینکه غار-بهشت آرام‌بخش روح نسل از‌برگزینند پسِ نسل، جاودانه‌هایی پرورش داد.
این جاودانه‌ها انسان بودند و با وجود‌روزنهٔ اینکه می‌توانستند مسیرهای تزکیهٔ خود را آزادانه‌اصطکاک برگزینند، بیشترشان مسیر روح را انتخاب می‌کردند.
از آنجا که این غار-بهشت انواع نشان‌های دائوی مسیر روح را در خود داشت، می‌توان گفت‌می‌شد آن‌ها در تزکیهٔ مسیر روح از مزیتی ذاتی بهره‌مند می‌شدند. حتی اگر جاودانه‌هایی مسیرهای دیگری را‌سودِ برمی‌گزیدند، شمارشان بسیار اندک بود و به دست آوردن منابع تزکیهٔ سایر مسیرها برایشان بارها دشوارتر می‌نمود.
در واقع، دو آسمان مکان‌هایی نبودند‌تقریباً که جاودانه‌های عادیِ رتبه ۶ و‌روزنهٔ رتبه ۷ بتوانند در آن‌ها کاوش کنند.
در شرایط معمول، تنها معدود قدرتمندانِ رتبه ۷آزادانه و جاودانه‌های عادیِ رتبه ۸ می‌توانستند خطر کاوش در‌آن‌ها دو آسمان را برای گردآوری منابع به جان بخرند.
پس از مرگِ این جاودانه‌های مسیر‌هرچند روح، تقریباً تمام روزنه‌های جاودانِ آن‌ها‌ادغامِ با غار-بهشت آرام‌بخش روح ادغام می‌شد.
هرچند این جاودانه‌ها روزنهٔ جاودانِ فرمانروا را در اختیار نداشتند و هنگام ادغامِ‌تمام روزنه‌های جاودان اصطکاک درونی فراوانی به وجود می‌آمد، اما چون نشان‌های دائوی آن‌ها عمدتاً‌می‌آمد به مسیر روح تعلق داشت، سودِ این ادغام بسیار بیشتر از زیانِ آن بود.
با تداومِ این روند در طیِ نسل‌های متمادی،روزنه‌های شمارِ این نشان‌ها روی هم انباشته شد و به‌ادغامِ رقمِ کنونیِ بیش از هفت میلیون نشانِ دائو رسید!
از لحظه‌ای که فانگ یوان گام در راه تزکیه گذاشت، چه در زندگی پیشین و چه اکنون، استخرِ پالایشِ‌ذاتی خونِ مربعِ حسرتِ چهار عنصر بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌اش به شمار می‌رفت. او تمامی منابع مسیر پالایش را در آن ریخته‌واقع بود و حتی از مسیر زمان، مسیر قانون، مسیر خرد، مسیر خون و دیگر مسیرها نیز بهره گرفته بود.
با وجودِ استخرِ پالایشِ خونِ مربعِ حسرتِ چهار عنصر، توانایی فانگ یوان در مسیر پالایش رشدی عظیم یافت و‌عمدتاً او را به نفر اولِ مسیر پالایش در دنیای کنونی بدل ساخت. با در نظر گرفتنِ سطح تبحرِ شبه‌متعالِ او‌راه در مسیر پالایش، حتی در پهنهٔ درازنای تاریخ نیز، او بی‌شک در میانِ سه نفرِ برترِ مسیر پالایش جای می‌گرفت.
اما از آنجا که او گوهای جاودانِ بی‌شماری از مسیر‌بخرند زمان، مسیر قانون و سایر مسیرها را در این راه صرف‌نداشتند کرده بود، بنیانِ مسیرهای مربوطه‌اش به تبعِ آن کاهش یافته بود.
در طول این دورهٔ استراحت، دژِ کوهِ سنگینِ خاکِ آرام هنوز ترمیم نشده بود، ذخایر جوهر جاودان‌ادغامِ به حالت عادی بازگشته بود و گوهای جاودانِ بسیاری صرف شده بودند، اما به دلیلِ جهشِ عظیم‌نشان‌ها در نشان‌های دائوی مسیرهای اصلی‌اش، قدرتِ کلیِ فانگ یوان نه تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز یافته بود!
روزگارِ فانگ‌انسان یوان رو‌اینکه به بهبودی می‌رفت.
با یادآوریِ گذشته، فانگ یوان تقریباً هر روز را در وضعیتی پرخطر سپری کرده بود؛ او به اجبار توسط دسیسه‌های والامقام‌ها به جلو رانده‌تداومِ می‌شد و دربار آسمانی همه‌جا در پیِ شکارش بود. اما اکنون، روحِ شبح مرده بود و دربار آسمانی و آسمانِ عمرِ دراز در حال‌مربعِ تجدید قوا بودند. دیگر فشار خارجیِ سنگینی بر دوش فانگ یوان نبود و او می‌توانست برنامهٔ تزکیه‌اش را با آسودگیِ بسیار بیشتری تدوین کند.
در چشم‌اندازی بلندمدت، ساختِ استخرِ‌معدود پالایشِ خونِ مربعِ حسرتِ چهار عنصر،مرگِ بی‌گمان اقدامی به شدت پرثمر بود!
فانگ یوان با غرور به استخرِ پالایشِ خونِ مربعِ حسرتِ چهار عنصر نگریست و در‌نداشتند حالی که از پیش نقشه‌ای در سر داشت، با خود اندیشید: «اکنون زمانِ آن فرا‌روند رسیده تا گویِ جاودانِ مسیر بختم را پالایش کنم و به رتبه ۸ ارتقا دهم.»
در زمانِ وجودِ گویِ تقدیر، نسبتِ تقدیر به بخت در‌بیشترشان جهان حدود نُه به یک بود. اکنون که گویِ تقدیر‌بهره‌مند نابود شده بود، بی‌شک نفوذِ مسیر بخت اوج گرفته بود!
به ویژه با در نظر گرفتنِ جنگِ آشوبناکِ پنج منطقه‌نداشتند که با وضعیتِ کلی همخوانی داشت؛ هرچه آشوب بیشتر می‌شد،تعلق مسیر بخت می‌توانست تأثیراتِ شگرف‌تری از خود به نمایش بگذارد.
«ذخایر مواد جاودانم در حال حاضر به سطحی بی‌سابقه رسیده و‌مرگِ تواناییِ پالایشِ گویِ جاودانِ رتبه ۸ در مسیر بخت را دارم. اما‌ادغامِ این مقدار هنوز برای ساختِ یک دریای پالایشِ کامل کافی نیست. هوم؟»
درست در همان حین که فانگ یوان‌تمام غرق در افکارش بود، ناگهان پیامِ ماده‌ببرِ سیاه‌نداشتند را از طریق آسمانِ زردِ گنجینه دریافت کرد.
«آن‌ها هنوز زنده‌اند و در یکی از رگ‌های زمین به دام افتاده‌اند. جالب است، در خزانهٔ زمین پناه گرفته‌اند. عالی شد،می‌شدند خزانهٔ زمین یکی از ده زمین است و هر خزانهٔ زمین، مواد جاودانِ فراوانی در خود جای داده است؛ به ویژه‌عادیِ مادهٔ جاودانِ رتبه ۹ در مسیر بخت، یعنی قلبِ برگزیده، که دقیقاً همان چیزی است که اکنون به آن نیاز دارم!»
فانگ یوان‌تمام نتوانست شادمانی‌اش‌جاودانِ را پنهان کند.
مادهٔ جاودانِ رتبه ۹ در مسیر‌قدرتمندانِ بخت، می‌توانست برای پالایشِ گویِ جاودانِ رتبه‌تمام ۹ در مسیر بخت به کار رود.
اما تنها یک قلبِ‌بخرند برگزیده از خزانهٔ زمین،روزنه‌های به هیچ وجه کافی نبود.
در میان مواد جاودانِ مسیر بختِ فانگ یوان، بیشترشان رتبه ۷ و‌می‌کردند بخش کوچکی رتبه ۸ بودند. او به وضوح بنیانِ لازم برای تلاش در‌برمی‌گزیدند جهت پالایشِ گویِ جاودانِ رتبه ۹ در مسیر بخت را در اختیار نداشت.
اما استفاده از مادهٔ جاودانِ رتبه ۹روزنهٔ برای پالایشِ گویِ جاودانِ رتبه ۸، می‌توانست‌اصطکاک شانس موفقیت را نیز اندکی افزایش دهد.
با وجودِ قلبِ برگزیده،معمول فانگ یوان همچون ببری‌گردآوری می‌شد که بال درآورده است!
مرز جنوبی، مقرِ خاندان چی.
گرومب!
بزرگِ اعظمِ اولِ کنونیِ خاندان چی، مشتش‌روزنهٔ را به شدت روی میز کوبید و از‌درونی میان دندان‌های به هم فشرده غرید: «وقیحانه است!»
این جاودانهٔ رتبه ۷ که نسبتاً جوان به نظر می‌رسید‌بخرند و پوستی رنگ‌پریده و چشمانی تیره داشت که نشان از‌اختیار می‌گساریِ افراطی می‌داد، در این لحظه از خشم لبریز بود.
او چی بانگ بود.
او پسرِ چی چو یو بود. چی چو یو همواره از او حمایتِ قاطعی کرده و در خفا، او‌ذاتی را به عنوان بزرگِ اعظمِ اولِ بعدی منصوب کرده بود. هرچند چی چو یو در جنگِ تقدیر جان باخت، اما‌مکان‌هایی از آنجا که تمهیدات لازم را از پیش اندیشیده بود، چی بانگ موفق شد این مقام را به ارث ببرد.
پس از آنکه چی بانگ‌می‌شد بر این مسند نشست، دریافت که‌هنگام شرایط با گذشته تفاوتِ فاحشی دارد.
پیش از این، او تحت حمایتِ پدرش، چی چو یو،بخرند قرار داشت و پدرش سپری در برابرِ هرگونه دردسر برای‌اختیار او بود. اما اکنون، مجبور بود مستقیماً با فشارها روبه‌رو شود.
این بار، خاندان یانگ که یکی‌تقریباً از نیروهای برترِ مرز جنوبی به‌روزنهٔ شمار می‌رفت، دردسر بزرگی برایش تراشیده بود.
ریشهٔ این ماجرا به یک میراثِ مسیر صدا بازمی‌گشت. این میراثِ مسیر‌می‌کردند صدا که «غرش» نام داشت، از قدمتی طولانی برخوردار بود و آوازه‌اش همه‌جا‌برمی‌گزیدند پیچیده بود. این میراث از روزگارانِ بسیار دور دست به دست شده بود.
وارثِ نسلِ پیشینِ میراثِ غرش تنها‌هرچند رتبه ۷ بود، اما وارثِ پیش‌ادغامِ از او، جاودانه‌ای رتبه ۸ بود.
به بیان دیگر، این میراثِ مسیرِ صدایِ غرش‌گردآوری می‌توانست به یک تزکیه‌گر امکان دهد تا رتبه ۸هرچند تزکیه کند؛ از این رو ارزش بسیار بالایی داشت.
مهم‌تر از آن، میراث غرش در قلمرو‌تمام خاندان چی قرار داشت، اما در عین حال‌نداشتند به قلمرو خاندان یانگ نیز بسیار نزدیک بود.
پس از مرگ چی چو یو، خاندان چی تنها جاودانهٔ رتبه ۸ خود را از دست داد و از‌ذاتی درون دچار ضعف شد. خاندان یانگ قاطعانه دست به کار شد، به مرز خاندان چی دست‌اندازی کرد و زمینِ‌واقع میراث را به محاصره درآورد. در حال حاضر، آن‌ها فعالانه در حال کاوشِ آن سرزمین متبرکِ مسیر صدا بودند.
خاندان چی باید در برابر این اقدامِ خاندان یانگ واکنشی نشان می‌داد. قلمروشان‌جاودان مورد تهاجم قرار گرفته بود و این مسئله آبروی آن‌ها را نشانه می‌رفت.طیِ اگر این بحران را به‌درستی مدیریت نمی‌کردند، اعتبار خاندان چی بر باد می‌رفت.
اما خاندان چی برای حفظ حیثیتِ خود چه‌گردآوری می‌توانست بکند؟ آیا توانِ آن را داشتند که‌می‌شد نیروهای مهاجمِ خاندان یانگ را به عقب برانند؟
آیا می‌توانستند بجنگند؟ چگونه‌بخرند باید می‌جنگیدند؟ و اگر توانِ‌جاودانِ نبرد نداشتند، چاره چه بود؟
این همان معضلی بود‌اینکه که چی بانگ با‌آزادانه آن دست‌وپنجه نرم می‌کرد.
چی بانگ از سه جاودانهٔ رتبه‌هرچند ۷ که پیش رویش بودند پرسید:ادغامِ «شما سه نفر چه فکر می‌کنید؟»
چی دا پی بی‌درنگ با صدایی‌قدرتمندانِ بلند گفت: «معلوم است! مقابله می‌کنیم‌تقریباً و آن عوضی‌های خاندان یانگ را می‌کشیم!»
چی بانگ به‌سرعت سر تکان داد‌تقریباً و در حالی که به چی گوی‌فرمانروا نگاه می‌کرد گفت: «صدایت را پایین بیاور.»
چی گوی اخم کرد:اینکه «بزرگِ اعظمِ اول، باید این‌برگزینند مسئله را به‌دقت بررسی کنیم.»
چی دا پی چشمانش را گرد کرد و گفت: «از چه می‌ترسی! خاندان‌جاودان یانگ که جاودانهٔ رتبه ۸ ندارد، این بار هم فقط دو رتبه ۷طیِ فرستاده‌اند. اگر خاندان چیِ ما مقابله نکند، مضحکهٔ تمامِ جناح حقِ مرز جنوبی می‌شویم.»
چی گوی آهی کشید: «با اینکه فقط دو نفر فرستاده‌اند، اما هر دو از خبرگانِ نامدارند. یانگ یین‌روزنهٔ گوانگ در استفاده از نورِ ژرفِ انجمادِ روح مهارت بالایی دارد که دفاع در برابر آن بسیار دشوار است.طیِ دیگری، یانگ ون کوی، مسیر خرد و مسیر اطلاعات را هم‌زمان تزکیه می‌کند؛ او مغز متفکرِ خاندان یانگ است.»
«بر اساس بررسی‌های ما، دیگر جاودانه‌های خاندان یانگ در قلمرو خودشان مستقرند، اما نمی‌توان با اطمینان گفت که خاندان یانگ در حال ظاهرسازی نیست و مخفیانه نیروهایش را جابه‌جا نمی‌کند.روند حتی اگر ظاهرسازی در کار نباشد، باز هم باید خانهٔ گوی جاودانِ خاندان یانگ را در نظر بگیریم. از آنجا که خاندان یانگ به قلمرو ما تجاوز کرده است، احتمال‌می‌رفت زیادی وجود دارد که خانهٔ گوی جاودانشان را نیز به میدان آورده باشند و اکنون درون روزنهٔ جاودانِ یکی از آن دو جاودانه پنهان باشد، فقط هنوز از آن استفاده نکرده‌اند.»
چی بانگ سر تکان داد و گفت:تزکیهٔ «بله.» سپس رو به چی شانگ کرد:انواع «تو در این باره چه فکر می‌کنی؟»
چی شانگ ردایی سپید بر تن‌هرچند داشت؛ مردی خوش‌چهره بود، اما نگاهش‌ادغامِ کمی غایب و دور به نظر می‌رسید.
چی بانگ به‌آرامی‌شرایط صدایش زد: «چی‌قدرتمندانِ شانگ؟ چی شانگ؟»
اما گویی چی شانگ چیزی‌مرگِ نشنیده بود؛ چشمانش مات و‌می‌شد مبهوت به روبه‌رو خیره مانده بود.
سه جاودانه نگاهی‌بودند به یکدیگر انداختند‌مسیرهای و هم‌زمان آه کشیدند.
مشخص بود که ذهن چی شانگ دوباره به پرواز درآمده است. او امیدبخش‌ترین نابغهٔ خاندان چی برای تبدیل شدن به استاد اعظمِ مسیر‌زیانِ پالایش بود؛ او را شیفتهٔ آرایه می‌نامیدند و اغلب این‌گونه ماتش می‌برد. وقتی ذهنش درگیرِ معمایی در مسیر آرایه می‌شد، حتی غذا خوردن را‌خونِ هم از یاد می‌برد. اگر مراقبت‌های خاندان نبود، احتمالاً از فرطِ غرق شدن در افکارش، غذا خوردن را فراموش می‌کرد و از گرسنگی می‌مرد.
چی شانگ هیچ توجهی به چی بانگ‌خطر نکرد. چی بانگ در درون از خشم‌روزنه‌های می‌سوخت، اما مجبور بود با او مدارا کند.
پیش از شرکت در جنگ تقدیر، چی چو یو، چی‌می‌شد بانگ را به اتاق مطالعه فرا خوانده و به او گفته‌می‌آمد بود: «چی شانگ بی‌نقص‌ترین یاوری است که برایت به جا می‌گذارم.»
در واقع، این سه جاودانهٔ رتبه ۷ خاندان‌آزادانه چی که اکنون در اتاق مطالعه حضور داشتند،گفت معتمدانی بودند که چی بانگ به آن‌ها تکیه می‌کرد.
اما همین معتمدان‌روزنه‌های نیز از حلِ‌هرچند این بحران عاجز بودند.
چی بانگ‌کنند باید خودش تصمیم‌معدود نهایی را می‌گرفت.
درست در همین لحظه، کرم‌مرگِ گویِ مسیر اطلاعاتی از طریق‌می‌شد آسمان زرد گنجینه به دستش رسید.
پس از آنکه چی بانگ با حس الهیِ خود پیام را خواند، چشمانش از شادی درخشید: «عالی شد! رئیس اتحاد وو یونگ از این ماجرا باخبر شده و‌اندک مایل است با خاندان چیِ ما همکاری کند. آن‌ها پس از بیرون راندنِ خاندان یانگ، چشم‌داشتی به میراث غرش نخواهند داشت و حتی خانهٔ گوی جاودانشان را نیز برای‌تمام کمک به ما می‌فرستند. اما در ازای آن، خواهانِ توافقِ گسترده‌تری هستند؛ خواستهٔ اصلی‌شان این است که خاندان ما آرایه‌های جاودانِ متعددی در نقاط منابعِ خاندان وو برپا کند.»
چی گوی با شگفتی فراوان گفت: «مگر می‌شود‌فرمانروا چنین پیشنهاد خوبی داد؟» شرایط وو یونگ فوق‌العاده‌می‌آمد بود و او را در درون وسوسه کرده بود.
این بار چی بانگ کاملاً چی شانگ را‌گردآوری نادیده گرفت و تنها از چی دا پی و‌هرچند چی گوی پرسید: «شما دو نفر چه فکر می‌کنی؟»
چی دا پی ادای احترام‌مرگِ کرد و گفت: «بزرگِ اعظمِ‌می‌شد اول، تصمیم کاملاً با شماست.»
چی گوی اندکی تردید کرد: «اگر این بار برای عقب راندن خاندان‌می‌کردند یانگ به خاندان وو تکیه کنیم، در ظاهر سود کلانی برده‌ایم؛ اما وو‌برمی‌گزیدند یونگ شخصیتِ زیرک و خطرناکی است، چرا باید تن به معامله‌ای بی‌سود بدهد؟»
چی دا پی گفت: «فراموش کرده‌ای؟ آن زمان که خاندان وو در موضع ضعف قرار داشت، خاندان یانگ آبشار زهرآگینِ خاندان وو را‌زیانِ غصب کرد و به کوهستان جسدشان نیز چشم دوخت. سرور چی چو یو با یک خانهٔ گوی جاودان به آنجا رفت تا آن‌ها‌پالایشِ را بیرون براند و سپس خاندان وو موفق شد آبشار زهرآگین را پس بگیرد. خاندان وو و خاندان یانگ با هم خصومت دارند.»
چی بانگ ضربه‌ای به پیشانی‌اش زد: «آه، حق با چی دا پی است. حالا که حرفش شد، به نظر می‌رسد خاندان وو همیشه در تلاش بوده تا ما را با خود همراه کند. آن‌زیانِ زمان که قلمروهای رؤیای کوه یی تیان هنوز پابرجا بود، خاندان وو هر زمان که تجارتِ فرصتِ جاودان را به راه می‌انداخت، خاندان چیِ ما را نیز شریک می‌کرد. وو یونگ شخصیتِ سرسختی است‌پالایش و با وجود اینکه پدرم درگذشته، خاندان چیِ من همچنان ارزش و اعتبار خود را دارد. این بار می‌گذاریم خاندان وو برایمان حمالی کند و خودمان با خیال راحت می‌نشینیم و تماشا می‌کنیم، هاها!»
چی گوی دید که چی بانگ تصمیمش‌تمام را گرفته است، از این رو چاره‌ای‌اختیار نداشت جز اینکه نگرانیِ درونش را سرکوب کند.
او اندکی تأمل کرد و افزود: «اگر این‌آزادانه بار با خاندان وو متحد شویم، باید واکنش‌گفت و افکارِ خاندان با را نیز در نظر بگیریم.»
چی بانگ که‌روزنه‌های احساس سردرد می‌کرد گفت:روزنهٔ «درست است، خاندان با...»
ابرنیروها سالیانِ درازی در قدرت بودند و‌خطر روابط پیچیده‌ای با یکدیگر داشتند؛ از این‌روزنه‌های رو سروکله زدن با آن‌ها به‌شدت دردسرساز بود.
خاندان با سودایِ رسیدن به جایگاهِ فرمانروای مطلق در مرز جنوبی را‌روزنهٔ در سر می‌پروراند و می‌خواست جایگزین خاندان وو شود. به همین دلیل،عمدتاً تنش و درگیریِ شدیدی میان خاندان با و خاندان وو وجود داشت.
و از سوی دیگر، خاندان با رابطهٔ بسیار‌آزادانه نزدیکی با خاندان چی داشت؛ آن‌ها صرفاً دو‌گفت متحدِ ساده نبودند، بلکه میانشان پیوند زناشویی برقرار بود!