چپتر 2022: تمایل دربار آسمانی به نبرد
0فانگ یوان دوباره متن را با دقت خواند‌باید و اندیشید: آیا این بدان معنا بود که این‌نقشه دو کرمِ گو می‌توانستند با مسیر آسمان مقابله کنند؟
نشان‌های دائوی مسیر‌نامه آسمان بیشتر در‌مستقیماً کجا تجمع یافته بودند؟
بی‌شک، در نُه آسمان ازلی.
گذشته از‌غار آن‌ها، تنها کالبدِ‌جنگل فانگ یوان بود.
فانگ یوان اندیشید: «به نظر می‌رسه این راهی برای حل مخمصهٔ فعلیم باشه. اما الان فقط گوی آذرخش اینجاست،واقع بدون گوی نفرت فایده‌ای نداره. این کرمِ گو کجاست؟ اصلاً در حال حاضر چنین گوی جاودانی وجود داره؟ اگه‌حرف نه، چطور باید پالایشش کنم؟ اگه وجود داشته باشه که اوضاع دردسرسازتر هم میشه، چون برای تصاحبش باید نقشه بکشم.»
«در واقع، حتی اگه این دو گوی جاودانِ هسته رو هم‌جنگل داشته باشم، هنوز معلوم نیست چطور باید باهاشون اون حرکت کشنده رو‌متوقف شکل بدم. "افسانه‌های رن زو" در این مورد خیلی مبهم حرف زده.»
درست در همین زمان، چین‌داره دینگ لینگ شخصاً از طریق‌کنم آسمانِ زردِ گنجینه نامه‌ای فرستاد.
فانگ یوان نامه را گشود و خواند. گویِ نامه مستقیماً به ماجرای غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل پرداخته بود. چین‌کند دینگ لینگ شدیداً خواهانِ گوی آذرخش بود و حتی از نیایِ دریای چی خواسته بود تا تحقیق روی میوه‌های‌سریع برداشت چی را موقتاً متوقف کند و با رهبریِ زیردستانش، برای تصاحبِ گوی آذرخش با دربار آسمانی همکاری نماید.
فانگ یوان در حالی که برقی در چشمانش می‌درخشید، با خود گفت:اوضاع «چرا دربار آسمانی این‌قدر عجله داره؟ تازه، اطلاعات رو هم خیلی سریع‌هنوز به دست آوردن. ظاهراً جاسوس‌هایی رو توی دم‌ودستگاه وو شوای جا دادن.»
هر چه بود، چین دینگ لینگ پری زی وِی نبود؛ او در انجام‌شدیداً کارها کمی شتاب‌زدگی به خرج می‌داد و همین امر به فانگ یوان که از‌تصاحبِ تبحرِ ژرفی در مسیر خرد برخوردار بود، اجازه داد تا احتمالاتی را استنتاج کند.
فانگ یوان لبخند تلخی زد و‌اگه اندیشید: «حالا که این‌طوره...» نامهٔ اضطراریِ دربار‌دردسرسازتر آسمانی، او را به تصمیمی قطعی رساند.
غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل.
حالت چهرهٔ شیائو هه جیان‌داره اندکی دگرگون شد؛ او فرمانِ‌کنم وو شوای را دریافت کرده بود.
نگاهش سرد شد و فریاد زد: «رئیس اتحاد فرمان داده بدون نگرانی بابت گوی آذرخش، اربابِ غارِ آذرخشِ جنگل رو بکشیم. از دست دادنِ‌کند یه گوی جاودانِ رتبه هشتِ ناقابل اهمیتی نداره. باید تمام جاودانه‌های غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل رو از دم تیغ بگذرونیم و بعد برای از بین‌توی بردنِ میوهٔ برداشت چی اقدام کنیم. نگرانِ منابعِ غار-بهشت نباشید، با تمام قوا حمله کنید تا مأموریت در کوتاه‌ترین زمانِ ممکن به سرانجام برسه!»
«چی؟!» با شنیدن این فرمان، نه تنها اربابِ‌باید غارِ آذرخشِ جنگل، بلکه بانو خاکسترِ سرد و‌تصاحبش سرورْ گرگِ آسمانیِ شب نیز در بهت فرو رفتند.
آن کرمِ گو در آینده به یک گوی جاودانِ‌نیایِ رتبه نه تبدیل می‌شد، آیا وو شوای به همین‌کند راحتی و با قاطعیت از آن دست کشیده بود؟
برای لحظه‌ای، هر سه جاودانه‌داره از شدت شوک در جای خود‌داشته میخکوب شدند و هیچ حرکتی نکردند.
سرورْ گرگِ آسمانیِ شب نفوذیِ دربار آسمانی بود؛ او‌بهشتِ طبیعتاً در این اندیشه بود که با زنده نگه داشتنِ‌روی اربابِ غارِ آذرخشِ جنگل، به اتحادِ وو شوای ضربه بزند.
از سوی دیگر، بانو خاکسترِ سرد که در حقیقت همان روحِ شبح بود، قصد داشت این‌تصاحبش نقطهٔ درگیری را حفظ کند تا نبردی خونین میان وو شوای و نیایِ دریای چی شعله‌ور‌بدم شود. تا زمانی که آشوب حاکم بود، او فرصت‌های بی‌شماری برای پیشبرد اهدافش به دست می‌آورد.
اربابِ غارِ آذرخشِ جنگل ناگهان فریاد زد: «شیائو هه جیان، عجب گستاخی‌ای! تو داری فرمانِ‌برداشت جعلی صادر می‌کنی. وو شوای در حال گسترش دادنِ قدرتشه، چطور ممکنه از گوی جاودانِ رتبه‌گفت نهِ آینده دست بکشه؟ تو که تازه به اتحاد پیوستی، قطعاً نیتِ شومی در سر داری!»
با این اتهامِ اربابِ غارِ‌داره آذرخشِ جنگل، چهرهٔ شیائو هه‌کنم جیان از خشم سرد شد.
او پاسخی به این اتهام نداد، بلکه با خشونت به بانو خاکسترِ‌پرداخته سرد و سرورْ گرگِ آسمانیِ شب خیره شد و غرید: «این فرمانِ رئیسِ‌رهبریِ اتحادمونه! می‌خواید حرف یه خائن رو باور کنید یا من رو؟ حمله کنید!»
شیائو هه جیان پس از‌داره گفتن این حرف، منتظر آن دو‌داشته نماند و یک‌تنه به پیش تاخت.
گرومب گرومب گرومب...
حرکات کشنده یکی پس از دیگری‌اگه رها شدند و بخش عظیمی از‌اوضاع جنگل آذرخش را به ویرانی کشاندند.
«حمله کنید!» جاودانه‌های اتحاد که روی سطح زمین مستقر‌بهشتِ بودند نیز با دریافت فرمانِ شیائو هه جیان وارد‌تحقیق عمل شدند و جنگل آذرخش را به محاصره درآوردند.
حالا که کار به اینجا کشیده بود، بانو خاکسترِ سرد‌کنم و سرورْ گرگِ آسمانیِ شب دیگر نمی‌توانستند به نقشه‌های پنهانی‌حتی خود بپردازند؛ پس آهی کشیدند و برای حمله به گروه پیوستند.
اربابِ غارِ آذرخشِ جنگل که می‌دانست مرگش حتمی است، تمام توانش را برای‌روی نابود کردنِ گوی آذرخش به کار گرفت و با کینه‌ای عمیق نفرین کرد:حالی «وو شوای، تو واقعاً بی‌رحمی! با این کوته‌فکریت، قطعاً به طرز فلاکت‌باری کشته میشی!»
«خوابشو ببینی.» در لحظهٔ‌وجود بعد، بانو خاکستر سرد‌باید ناگهان پشت سرش پدیدار شد.
بدن سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل خشک شد. بانو‌غار خاکستر سرد فرصت را غنیمت شمرد و در‌دریای کمال ناباوری، گویِ آذرخش را از دستانش قاپید!
جاودانه‌ها شگفت‌زده‌چنین شدند: «این‌وجود دیگه چه روشیه؟»
با وجود اینکه سطوح تبحرِ روحِ شبح به طرز اسفناکی‌دریای سقوط کرده بود، او همچنان روش‌های بی‌شماری در آستین داشت.زیردستانش جاودانه‌های رتبه هشتِ عادی نمی‌توانستند اندوخته‌های یک والامقام را تخمین بزنند.
شیائو هه جیان غرق در شعف شد و فریاد زد: «کارت عالی بود!» او هیچ امیدی به تصاحب گویِ آذرخش نداشت، اما چه کسی‌هنوز فکرش را می‌کرد که این گو واقعاً به چنگ بیاید. این نه‌تنها شایستگیِ بانو خاکستر سرد، بلکه دستاوردِ خودِ او نیز به شمار می‌رفت.آسمانِ تا همین جای کار، مقامِ معاونِ رئیسِ اتحاد برایش نیمه‌تثبیت‌شده بود. نیمهٔ دیگرِ آن با تکمیل مأموریتی که وو شوای محول کرده بود، مسجل می‌شد!
سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ‌نامه جنگل دیوانه‌وار دست‌مستقیماً به ضدحمله زد.
بانو خاکستر سرد برای حفظ‌داره گویِ آذرخش، حملات او را‌کنم به جان خرید و مجروح شد.
شیائو هه جیان به‌سرعت به یاری‌اش شتافت و فریاد زد: «بکش‌خواسته عقب و مراقب گوی آذرخش باش!» او راه را بر سرورِ‌دربار غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل بست تا بانو خاکستر سرد در امان بماند.
سایر جاودانه‌ها برای جلوگیری از هرگونه تداخل، در حالی‌پالایشش که نبردِ تن‌به‌تنِ شیائو هه جیان و سرورِ غار-بهشتِ‌بکشم آذرخشِ جنگل را تماشا می‌کردند، به غارت منابع مشغول شدند.
از آنجا که سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل پیش از‌بهشتِ این با بانو خاکستر سرد جنگیده بود، در شرایط‌تحقیق مطلوبی قرار نداشت و تقریباً تمام روش‌هایش لو رفته بود.
بر اساس قدرتِ ظاهریِ به‌داره نمایش درآمده، شیائو هه جیان از‌داشته بانو خاکستر سرد نیز قوی‌تر می‌نمود.
نتیجهٔ این نبرد از پیش مشخص بود‌شدیداً و دیری نپایید که شیائو هه جیان،میوه‌های سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل را در هم شکست.
سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل حاضر‌داره به پذیرش شکست نبود و‌کنم همچنان در سر سودای فرار می‌پروراند.
اما جاودانه‌هایی که در اطراف ناظرِ نبرد‌ماجرای بودند، سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل را محاصره‌خواهانِ کردند و هیچ راه گریزی برایش باقی نگذاشتند.
سرورِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل سر بریده شد و غار-بهشتِ‌پالایشش آذرخشِ جنگل از هم فروپاشید. آزمایش اتحاد بر روی‌بکشم میوهٔ برداشت چی، این بار نیز به در بسته خورد.
افزون بر این، از آنجا که وو شوای دستور داده بود نبرد در‌روی سریع‌ترین زمان ممکن پایان یابد، بیشتر منابعِ غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل در طول درگیری‌حالی از بین رفت. جاودانه‌های شرکت‌کننده تنها توانستند منابع بسیار ناچیزی به غنیمت ببرند.
بزرگ‌ترین دستاوردِ این نبرد، همان گویِ آذرخشِ وحشیِ‌باید رتبه هشت بود. اما کاملاً روشن بود که این‌نقشه گو باید به رئیسِ اتحاد، وو شوای، تقدیم شود.
فانگ یوان مدت زیادی اندیشید تا اینکه سرانجام تصمیم گرفت‌آذرخشِ مستقیماً با مشکل برخورد کند؛ او غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل را از‌برداشت میان برداشت تا شعله‌های این درگیری بیش از این زبانه نکشد.
تصمیم قاطع و سریع وو شوای نه‌تنها اعضای‌باید اتحاد را در بهت فرو برد، بلکه نقشه‌های‌تصاحبش دربار آسمانی را نیز نقش بر آب کرد.
چین دینگ لینگ که اطلاعات دست‌اول را‌شدیداً از سرورِ گرگِ آسمانیِ شب دریافت کرده بود،برداشت بی‌درنگ با نیایِ دریای چی ارتباط برقرار کرد.
فانگ یوان نامه را دریافت کرد؛ در این نامه، چین دینگ لینگ با وجود اینکه گویِ‌تصاحبش آذرخش به دست وو شوای افتاده بود، همچنان بر تصاحب آن اصرار می‌ورزید. او تأکید کرده‌بدم بود که حتی اگر نتوانند گویِ آذرخش را به چنگ آورند، باید آن را نابود کنند!
«انگار دربار آسمانی برای به دست آوردن گویِ آذرخش کاملاً‌آذرخشِ مصممه. دربار آسمانی باید دستورالعملِ گویِ جاودانِ آذرخش رو داشته باشه؛برداشت این‌طوری اگه این گو نابود بشه، می‌تونن خودشون دوباره پالایشش کنن.»
کنجکاوی فانگ یوان بیشتر شد؛ چرا دربار آسمانی تا این حد برای تصاحب گویِ‌میشه آذرخش بی‌تابی می‌کرد؟ چرا سازمانِ قدرتمندی همچون دربار آسمانی، چنین نیاز مبرمی به این‌اون گویِ جاودان پیدا کرده بود؟ هر چه بود، گویِ آذرخش که گویِ تقدیر نبود!
فانگ یوان از نقشهٔ دربار آسمانی سر‌شدیداً درنمی‌آورد، اما پافشاریِ چین دینگ لینگ باعث شد‌برداشت نقشه‌های پیشینِ فانگ یوان نقش بر آب شود.
فانگ یوان به وو شوای دستور داده بود تا بدون هیچ‌گونه ملاحظه‌ای برای امنیتِ‌میشه گویِ آذرخش، غار-بهشتِ آذرخشِ جنگل را نابود کند تا بدین ترتیب، هرگونه درگیریِ احتمالی‌اون را در نطفه خفه کرده و از وقوع جنگ میان دو طرف جلوگیری کند.
اما اکنون دربار آسمانی موضعی جنگ‌طلبانه‌مستقیماً به خود گرفته بود و فانگ یوان‌شدیداً نیز نمی‌توانست به‌سادگی درخواستشان را رد کند.
هر چه بود، نیایِ‌وجود دریای چی متحدِ دربار‌باید آسمانی به شمار می‌رفت.
او چگونه‌غار باید این بحران‌جنگل را مدیریت می‌کرد؟