چپتر 2326: عقب‌نشینی خورشید عظیم
0والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم، در حالی که با والامقامِ اهریمنِ‌آسمانیِ روحِ شبح می‌جنگید، با والامقامِ جاودانِ صورت فلکی تماس گرفت و‌چاره‌ای پرسید: «صورت فلکی، شایعه‌ای که تو آسمانِ زردِ گنجینه پیچیده راسته؟»
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی با‌چیزی بی‌قیدی پاسخ داد: «این نقشهٔ فانگ‌بزرگی یوانه تا اراده‌ت رو متزلزل کنه.»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم، همان‌طور که حملاتِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را جاخالی می‌داد، برای محک زدن او گفت: «الان فانگ‌عقب‌نشینی یوان داره قاره مرکزی رو غارت می‌کنه، چرا جلوش رو نمی‌گیری؟ اگه حاضری از منابع قاره مرکزی بگذری، چرا نمیای تا با‌ماجرا هم کلکِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح رو بکنیم؟ مگه تو همونی نبودی که بیشتر از همه می‌خواست روحِ شبح رو ریشه‌کن کنه؟»
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی بهانه‌ای آورد:چیزی «حالا که تو هچلی، بعد از‌بزرگی اینکه جراحاتم رو درمان کردم میام کمکت.»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم آهی طولانی‌حقیقت کشید: «صورت فلکی، تو واقعاً تو‌چنین نقشه‌کشیدن لنگه نداری. تحت‌تأثیر قرار گرفتم.»
او یک والامقام بود؛ پس از اینکه دید والامقامِ جاودانِ صورت فلکی نیایِ دریای چی را‌پاسخی اسیر کرده و بدون هیچ قصدی برای خروج، درون دربار آسمانی پنهان شده است، و حتی از‌بشه منابع قاره مرکزی چشم‌پوشی کرده و جاودانه‌های ده فرقهٔ بزرگِ باستانی را فراخوانده، حقیقت را حدس زد.
چه چیزی می‌توانست دربار آسمانیِ‌حقیقت شکوهمند و والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌چنین را به چنین فداکاریِ بزرگی وادارد؟
احیای یک والامقام!
والامقامِ جاودانِ صورت‌بزرگِ فلکی سکوت کرد‌حقیقت و پاسخی نداد.
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت. او دیگر با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح نجنگید، بلکه در عوض‌عقب‌نشینی به فانگ یوان پیام فرستاد: «فانگ یوان، نمی‌تونم والامقامِ جاودانِ صورت فلکی رو بکشم بیرون. اگه والامقامِ جاودانِ خاستگاه‌می‌کنم ازلی احیا بشه، کارمون تمومه. هعی، الان که فکرش رو می‌کنم، از قبل هم نشانه‌هایی از این ماجرا بود.»
«نبردِ غار اهریمن دیوانه یادت میاد؟ اون موقع، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی با من همکاری کرد تا‌کرد بهت فشار بیاره، اما اشتباه کرد و فرصت رو از دست داد. دلیلش این بود که تو‌احیا از نیایِ دریای چی به عنوان سپر استفاده کردی، و والامقامِ جاودانِ صورت فلکی دست نگه داشت.»
فانگ یوان سرد و تحقیرآمیز خندید و پاسخ داد: «والامقامِ جاودانِ صورت فلکی واقعاً شماره یکِ مسیر خرد تو‌چاره‌ای کل تاریخه! طبیعیه که تبحرِ مسیر خردِ من از اون کمتر باشه! اما الان گفتن این حرفا چه فایده‌ای‌فکرش داره؟ باید همین الان متحد بشیم و به دربار آسمانی حمله کنیم تا شانسی برای برگرداندن ورق داشته باشیم!»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم تمام تلاشش را برای عقب‌نشینی به‌آسمانیِ کار گرفت. همان‌طور که فاصلهٔ میانشان را بیشتر می‌کرد، تنها حملاتِ‌چاره‌ای والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را جاخالی می‌داد و در دل می‌اندیشید.
اخم‌هایش در هم‌حقیقت رفت و به‌سرعت‌می‌توانست وضعیت را سبک‌سنگین کرد.
به نظر می‌رسید او بزرگ‌ترین‌حقیقت بازندهٔ نبرد بر سر قلمروهای‌شکوهمند رؤیای مسیر آسمان بوده است.
فانگ یوان قلمروهای رؤیای مسیر آسمان را به دست‌شکوهمند آورده و نیایِ دریای چی را از دست داده‌نداد بود، اما منابعِ غارت‌شدهٔ فراوانی از قاره مرکزی نصیبش گشت.
هرچند والامقامِ جاودانِ صورت فلکی منابع قاره مرکزی را از دست داده بود، اما نیایِ دریای چی را به‌پاسخی چنگ آورد. اگر می‌توانست والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی را با موفقیت احیا کند، بزرگ‌ترین برندهٔ میدان می‌شد. در آن‌تمومه زمان، حتی اگر تمام مردمان قاره مرکزی به دست فانگ یوان قتل‌عام می‌شدند، باز هم پیروزِ نهایی آن‌ها بودند!
حضور یک والامقامِ دیگر، معادلات قدرت را از اساس‌چنین دگرگون می‌ساخت. مهم نبود قاره مرکزی چقدر نیروی انسانی یا‌عقب‌نشینی منابع از دست داده است؛ این‌ها تنها خساراتی موقت بود.
این دو‌بزرگِ مقوله کاملاً با‌حقیقت هم تفاوت داشتند.
حتی یک احمق‌فراخوانده هم می‌دانست کدام‌چیزی انتخاب اهمیت بیشتری دارد.
تا زمانی که دو والامقامِ دربار آسمانی با یکدیگر‌می‌توانست همکاری می‌کردند، به‌راحتی می‌توانستند فانگ یوان، والامقامِ جاودانِ خورشید‌کرد عظیم، یا والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را سرکوب کنند.
پالایش نشان‌های دائوی طبیعی برای فانگ یوان، خورشید عظیم یا روحِ شبح عملاً‌احیای غیرممکن می‌شد. اگر دربار آسمانی هر دو والامقام را برای حمله به آن‌ها می‌فرستاد،نمی‌تونم چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشتند و نمی‌توانستند روند پالایش نشان‌های دائوی طبیعی را پیش ببرند.
در مقابل، کافی بود دربار آسمانی تنها یک والامقام را‌شکوهمند برای معطل کردن آن‌ها بفرستد؛ در این صورت، شخص دیگر می‌توانست‌عقب‌نشینی با استفاده از آن زمان، نشان‌های دائوی طبیعی را پالایش کند.
با گذشت زمان، برتری دربار آسمانی با سرعت بیشتری انباشته‌چنین می‌شد. تا زمانی که آن‌ها تمام نشان‌های دائوی طبیعیِ پنج‌عقب‌نشینی منطقه را پالایش می‌کردند، والامقام‌های دیگر در تنگنا گرفتار می‌شدند.
البته در چنین شرایطی، خورشید‌فراخوانده عظیم، فانگ یوان و روحِ شبح‌شکوهمند مجبور می‌شدند با هم کار کنند.
اما آیا اتحاد آن‌ها‌حدس می‌توانست با همکاریِ والامقام‌های‌شکوهمند دربار آسمانی برابری کند؟
والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح در حال حاضر‌چیزی عقل سلیمی نداشت، بنابراین بارِ اصلیِ این همکاری‌احیای بر دوش خورشید عظیم و فانگ یوان می‌افتاد.
اما والامقامِ جاودانِ خورشید‌حقیقت عظیم به هیچ‌یک از‌آسمانیِ آن دو اعتمادی نداشت.
این کار شدنی نبود!
چه در سطح همکاری و چه در‌آسمانیِ باورهای بنیادین، چنین اختلافاتی در یک نبردِ‌سکوت مرگ و زندگی چندین برابر بزرگ‌تر جلوه می‌کرد.
نه‌تنها این، بلکه دربار آسمانی‌حقیقت حتی والامقامِ سومی نیز در تاریخِ‌چنین خود داشت: والامقامِ جاودانِ نیلوفر آغازین!
اگر دو والامقامِ دیگر زنده بودند، والامقامِ‌می‌توانست سوم، یعنی والامقامِ جاودانِ نیلوفر آغازین، کارِ‌احیای بسیار آسان‌تری برای احیا پیشِ رو داشت.
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم به‌روشنی از‌حقیقت این حقیقت آگاه بود: «پس دربار آسمانی‌فداکاریِ سرانجام به حیاتی‌ترین نقطهٔ عطفِ خودش رسیده.»
این وضعیت شبیه به واکنشِ شدیدی بود که فانگ یوان پیش‌تر هنگام پالایش گوی رتبه ۹ از سوی‌چاره‌ای والامقام‌ها با آن روبه‌رو شد. اگر از آن جان سالم به در می‌برد، تغییری کیفی را تجربه می‌کرد‌هعی و دستِ بالا را می‌گرفت؛ در آینده، هر کاری هم که می‌کرد، سختیِ مسیر برایش بسیار کمتر می‌شد.
دلیل بن‌بستِ میانِ والامقام‌ها این بود که همگی‌می‌توانست به‌تازگی احیا شده و در نقطهٔ شروعِ یکسانی قرار‌کرد داشتند، یا بهتر است گفت تفاوت‌هایشان بسیار ناچیز بود.
اما اگر والامقامِ دیگری از دربار آسمانی احیا می‌شد، این توازن‌فداکاریِ قدرت در هم می‌شکست و حتی اگر خورشید عظیم و فانگ‌دیگر یوان با هم متحد می‌شدند، باز هم حریفِ دربار آسمانی نمی‌گشتند.
«اگه نتونیم جلوی والامقامِ جاودانِ صورت فلکی رو بگیریم،می‌توانست این همون لحظهٔ سرنوشت‌سازیه که دربار آسمانی دوباره سلطه‌ش رو‌پاسخی بر دنیا پس می‌گیره و بقیهٔ والامقام‌ها رو شکست میده.»
با علم به این موضوع، پس از اینکه‌شکوهمند فهمید دریای چی در دربار آسمانی اسیر شده‌پاسخی است، موضعِ والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم به‌کلی تغییر کرد.
او با فانگ یوان تماس گرفت و‌چیزی نقشه‌ای کشید تا وانمود کند همچنان در‌وادارد حال نبرد با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح است.
«حیف که والامقامِ جاودانِ صورت‌حدس فلکی درکِ روشنی از قلب‌چنین انسان داره، نمی‌تونم بکشمش بیرون!»
اگر والامقامِ جاودانِ صورت فلکی در قاره مرکزی بود،می‌توانست هنوز امیدی وجود داشت. هر چه باشد، برتریِ او در‌پاسخی قاره مرکزی به‌اندازهٔ حضورِ فیزیکی‌اش در دربار آسمانی چشمگیر نبود.
اما والامقامِ جاودانِ صورت فلکی در درون پناه گرفته‌چنین بود و به هیچ روی حاضر به خروج نشد؛چاره‌ای والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم در این وضعیت درمانده شده بود.
به‌راستی که یک طراحِ چیره‌دست‌حقیقت می‌توانست حتی بدون شرکت در‌شکوهمند نبرد به پیروزی دست یابد!
در لحظهٔ سرنوشت‌ساز، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی تلاشی برای جنگیدن نکرد. او بی‌آنکه تحت‌احیای تأثیرِ بارِ شهرتِ دربار آسمانی و دیگر عوامل قرار گیرد، فشار عظیمِ فدا کردن و‌بکشم رها کردنِ مردمِ قارهٔ مرکزی را به جان خرید تا انتخابِ درست را انجام دهد.
بررسی بخت.
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم که‌چیزی خشمگین بود، روشِ بررسی بختِ‌فداکاریِ خود را به کار گرفت.
نتایج ناامیدکننده بود.
بختِ دربار آسمانی بالاتر از همه قرار داشت و همچنان نشانه‌هایی از‌بزرگی اوج‌گیری را بروز می‌داد. چه خورشید عظیم، چه فانگ یوان و چه‌بلکه روحِ شبح، همگی زیر سایهٔ سنگینِ بختِ دربار آسمانی سرکوب شده بودند.
گذشته از آن، والامقامِ جاودانِ‌فراخوانده خورشید عظیم هیچ متغیر بزرگی ندید‌شکوهمند که بتواند بر اوضاع تأثیر بگذارد.
صدای فانگ یوان بار‌حدس دیگر طنین‌انداز شد: «والامقامِ جاودانِ‌چنین خورشید عظیم، چرا هنوز معطلی؟!»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم آهی کشید: «فانگ یوان، ما باختیم، این حقیقت رو بپذیر. برای ورود به دربار‌پاسخی آسمانی باید زحمت زیادی بکشیم، تازه اگه وارد هم بشیم، نمی‌تونیم صادقانه با هم همکاری کنیم. با این‌کارمون وضع چطور می‌تونیم حریف والامقامِ جاودانِ صورت فلکی بشیم؟ حتی با وجود والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح هم موفق نمی‌شیم!»
«حملهٔ بی‌گدار به آب زدن فقط باعث میشه بیفتیم‌شکوهمند تو تلهٔ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی و قدرتمون تحلیل بره.چاره‌ای به نظرم بهتره قدرتمون رو برای فرصت‌های آینده حفظ کنیم.»
فانگ یوان سرد و پرتمسخر خُرناسی کشید و با ناخشنودی پاسخ داد: «چطور می‌تونم بدون حتی یه امتحان‌کرد کردن اینو بپذیرم؟ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی خبرهٔ شماره یکِ مسیرِ خرد به حساب میاد، اون با چنان‌بشه راحتی علیه ما نقشه کشید. اگه والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی هم زنده بشه، کار براش از اینم راحت‌تر میشه.»
«چطور باید با یه جاودانهٔ مسیرِ خرد مقابله کنیم؟ باید‌فداکاریِ ریشه‌کنش کنیم! نباید به یه جاودانهٔ مسیرِ خرد هیچ فرصتی‌نداشت برای چیدن نقشه‌هاش بدیم. وضعیتِ الانِ ما بهترین دلیل برای همینه!»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم در‌حقیقت پاسخ پرسید: «پس به نظر‌شکوهمند تو الان باید چیکار کنیم؟»
فانگ یوان دندان‌قروچه‌ای کرد: «قارهٔ مرکزی رو غارت کن و مردمش رو قتل‌عام کن، باور‌سکوت نمی‌کنم والامقامِ جاودانِ صورت فلکی اجازه بده همچین اتفاقی بیفته! حتی اگه بتونه تحمل کنه،بیرون بعد از زنده شدنِ والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی، چیزی جز یه منطقهٔ متروکه نصیبش نمیشه!»
والامقامِ جاودانِ‌فرقهٔ خورشید عظیم‌باستانی سر تکان داد.
چنین عملی بیش از حد‌چیزی وحشیانه و اهریمنی بود و‌فداکاریِ با ذاتِ او سازگاری نداشت.
والامقامِ جاودانِ‌بزرگِ خورشید عظیم ملاحظاتِ‌حقیقت خودش را داشت.
اگر دست به چنین کاری می‌زد، وقتی والامقامِ جاودانِ‌شکوهمند صورت فلکی و والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی به تلافیِ آن،چاره‌ای قبایل هوانگ جین را قتل‌عام می‌کردند، او چه می‌توانست بکند؟
اندیشهٔ دیگری در ذهنِ والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم گذشت: «فانگ یوان می‌خواد من رو‌بزرگی هم‌جبههٔ خودش کنه. اگه تو قتل‌عامِ مردمِ قارهٔ مرکزی شرکت کنم، دیگه هیچ راهی‌پیام برای آشتی با دربار آسمانی باقی نمی‌مونه و جایگاهِ من تو جناح اهریمنی همیشگی میشه.»
بدون هیچ‌فراخوانده مصالحه‌ای، جایی برای‌چیزی آتش‌بس باقی نمی‌ماند.
فشارِ رویارویی با دو والامقام بر دوشش سنگینی‌می‌توانست می‌کرد. او مانند فانگ یوان نبود که سرد‌سکوت باشد و جانِ زیردستانش برایش اهمیتی نداشته باشد.
«من آسمانِ دیرزیستی رو به عنوان پایگاهم دارم. حتی اگه‌چنین هر سه والامقامِ دربار آسمانی زنده بشن، بازم می‌تونم از‌عقب‌نشینی خودم دفاع کنم. این پایه و اساسِ من برای مذاکره‌ست!»
«اما فانگ یوان‌بزرگِ کاملاً تنهاست، اون‌حقیقت همچین پایگاهی نداره.»
«این مشکلِ بزرگی‌حقیقت براشه، واسه همین می‌خواد‌آسمانیِ من بهش ملحق بشم.»
«اگه تو این کار شرکت نکنم، تو آینده دربار آسمانی فانگ یوان‌فداکاریِ رو به عنوان اولویتِ اصلیش هدف می‌گیره و من زمانِ بیشتری برای‌نجنگید تزکیه پیدا می‌کنم. هنوز وقتش نرسیده که تمامِ داروندارم رو وسط بذارم.»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم‌حقیقت با این افکار، پیشنهاد‌آسمانیِ فانگ یوان را رد کرد.
اما والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم نمی‌خواست فانگ یوان را برنجاند، پس توضیح داد: «من نمی‌تونم خودم‌احیای رو راضی کنم که دست به همچین کاری بزنم و همهٔ مردم رو بکشم. بهت هم توصیه‌خاستگاه می‌کنم شخصاً این کار رو نکنی، یه شخصِ مناسب‌تر برای این کار هست. الان می‌کِشونمش سمتِ تو.»
فانگ یوان فریاد زد:حدس «بزدل! تنها چیزی که برات‌چنین مهمه یه مشت شهرتِ بی‌ارزشه!»
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم هیچ خشمی از خود نشان نداد.شکوهمند او درک می‌کرد که چرا فانگ یوان پس از اینکه‌چاره‌ای علیهش نقشه کشیده بودند، تا این حد ناراحت و خشمگین است.
او والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را به‌می‌توانست سمت فانگ یوان کشاند و در پیِ‌احیای آن، والامقام اهریمن در قارهٔ مرکزی فرود آمد.
والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح مانند والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم نبود؛آسمانیِ او فانگ یوان را ناامید نکرد. پس از ترکِ آسمانِ‌نداد شبح، به قارهٔ مرکزی رفت و کشتارِ خود را آغاز کرد.
این دقیقاً همان چیزی‌حدس بود که فانگ یوان و‌چنین خورشید عظیم انتظارش را داشتند.
جراحاتِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح شدید بود، اما او می‌توانست با قتل‌عامِ موجوداتِ زنده‌وادارد و شکارِ جانورانِ روح، خود را التیام بخشد و قدرتش را افزایش دهد. او‌فرستاد پیش‌تر در آسمانِ شبح نیز همین کار را کرده بود و اکنون اوضاع مشابه بود.
دربار آسمانی.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌باستانی تمامِ مدت به اقداماتِ‌چیزی آن دو والامقام توجه داشت.
با دیدنِ اینکه والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح در حال کشتارِ تمام موجوداتِ زنده در قارهٔ‌کرد مرکزی است، آهی عمیق کشید. اما وقتی دید والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم قارهٔ مرکزی را‌خاستگاه ترک کرده تا به دشت‌های شمالی بازگردد، چشمانش درخشید و قلبش غرق در شادی شد.
جاودانه‌های دربار آسمانی‌باستانی دلیلِ این امر‌حدس را درک نمی‌کردند.
حتی اگر والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم نمی‌خواست به‌آسمانیِ دربار آسمانی حمله کند، دست‌کم باید قارهٔ مرکزی را‌پاسخی برای به دست آوردنِ منابع غارت می‌کرد، این‌طور نبود؟
اما او‌فرقهٔ یک‌راست آنجا را‌فراخوانده ترک کرده بود.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌حدس به خوبی از نیتِ والامقامِ‌چنین جاودانِ خورشید عظیم آگاه بود.
او رو به جاودانهٔ بزرگِ حلقه طلایی‌چیزی کرد و گفت: «تلاش‌های گذشتهٔ تو بالاخره‌وادارد نتیجه داد. این بهترین دستاورد برای ماست.»
در گذشته، جاودانهٔ بزرگِ حلقه طلایی از والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم‌فداکاریِ دعوت کرده بود تا از دربار آسمانی دیدن کند و قصد‌دیگر داشت او را به عنوانِ چهارمین پادشاهِ جاودانِ خود به خدمت بگیرد.
نقشهٔ او با شکست مواجه شد و حتی به والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم اجازه‌بزرگی داد تا یک روشِ مسیرِ بخت را به عنوان درِ پشتی در دربار آسمانی‌پیام به جا بگذارد؛ چیزی که در طولِ جنگِ تقدیر خساراتِ سنگینی به آن‌ها وارد کرد.
اما در حقیقت، اقدامِ جاودانهٔ‌چیزی بزرگِ حلقه طلایی تأثیرِ خاصی بر‌بزرگی والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم گذاشته بود.
در اعماقِ قلبش، می‌دانست که دربار آسمانی زمانی تلاش کرده بود او را به خدمت‌احیای بگیرد و حتی می‌خواستند او را به رهبرِ خود تبدیل کنند. در این صورت، این‌بکشم احتمال وجود داشت که بتواند با آن‌ها مذاکره کند و به یک آتش‌بسِ مسالمت‌آمیز دست یابد.