چپتر 2283: توطئهٔ سه والامقام علیه روحِ شبح
0در آسمانِ پرستاره، ستارگانِ بی‌شماری‌هرچند که به دریایی می‌مانستند، بر‌تدافعیِ فرازِ قارهٔ مرکزی شناور بودند.
نورِ آبیِ کم‌رنگِ ستارگان‌والامقامِ در هم می‌تنید تا‌صورت چشم‌اندازی وهم‌انگیز پدید آورد.
اکنون اگر کسی از فرازِ آسمان به پنج منطقه می‌نگریست، دشت‌های‌سطحِ شمالی، مرز جنوبی، صحرای غربی و دریای شرقی را غرق در تاریکی‌نابود می‌یافت، در حالی که مرکز با نقاطِ نورانی به درخشانی پرتو می‌افکند.
قارهٔ مرکزی‌می‌بخشید تضادِ آشکاری با‌ستاره‌ای دیگر مناطق داشت.
نورِ ستارگان‌خود بر قارهٔ‌می‌داد مرکزی می‌تابید.
در مقایسه با والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم، والامقامِ جاودانِ‌فلکی صورت فلکی درکِ روشنی از وضعیتِ کنونیِ والامقامِ اهریمنِ روحِ‌نقشه‌هایش شبح داشت و از مدت‌ها پیش نقشه‌هایش را چیده بود.
حتی فانگ یوان نیز در استنتاجِ‌توانایی‌های وضعیتِ حقیقیِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح،شبه‌والامقام از والامقامِ جاودانِ صورت فلکی عقب‌تر بود.
این قدرتِ دوراندیشی و‌محاسباتِ تدبیری بود که مسیرِ‌داخلیِ خرد در آن برتری داشت.
والامقامِ جاودانِ صورت‌ادامه فلکی درونِ برجِ‌آرایه گلدوزی‌شده اقامت داشت.
او همزمان به چندین کار می‌پرداخت؛ نشان‌های دائویِ طبیعیِ مسیرِ خرد در‌وضعیتِ قارهٔ مرکزی را پالایش می‌کرد، جراحاتِ خویش را التیام می‌بخشید، آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای‌نیز را در کنترل داشت و حتی به امورِ داخلیِ دربار آسمانی رسیدگی می‌کرد.
این مزیتِ‌می‌داد مسیرِ خرد‌آرایه بود؛ وفورِ افکار!
آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای به‌آرامی‌محاسباتِ و بدونِ هیچ خللی‌داخلیِ به کارِ خود ادامه می‌داد.
هرچند این آرایه تنها از توانایی‌های تهاجمی و تدافعیِ پایه‌ای برخوردار بود که حتی به سطحِ شبه‌والامقام‌دقیقاً نیز نمی‌رسید، اما دقیقاً به همین دلیل، والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم و والامقامِ جاودانِ عشق بزرگ تصمیم گرفتند‌دستاوردهای به جای نابود کردنش، با والامقامِ جاودانِ صورت فلکی معامله کنند و در عوض منافعی به دست آورند.
والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم اشتیاقِ فراوانی به‌عظیم دستاوردهای مرتبط با مسیرِ خون داشت، در‌اهریمنِ حالی که فانگ یوان خواهانِ قلمرو ازلی بود.
قدرتِ اصلیِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای در جمع‌آوریِ اطلاعات از سراسرِ‌برخوردار پهنهٔ وسیعِ قارهٔ مرکزی نهفته بود؛ از طریقِ این استنتاج‌ها،تصمیم آن‌ها می‌توانستند جاودانه‌های قارهٔ مرکزی را برای همکاریِ بی‌نقص بسیج کنند.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی شخصِ اولِ مسیرِ خرد به شمار می‌رفت. در حقیقت،وفورِ مسیرِ خرد را خودِ او بنیان نهاده بود و اکنون نیز همچنان برترین‌توانایی‌های جاودانهٔ مسیرِ خرد محسوب می‌شد. هیچ‌کس به اندازهٔ او مسیرِ خرد را درک نمی‌کرد!
مسیرِ خرد بر مهار‌می‌داد و کنترل تأکید داشت‌توانایی‌های و در جست‌وجوی قطعیت بود.
مسیرِ خرد از سه‌والامقامِ عنصرِ اصلی تشکیل می‌شد:صورت افکار، اراده‌ها و احساسات.
افکار پیوسته در حالِ دگرگونی بودند، اراده‌ها شدتی کوبنده‌پایه‌ای داشتند و احساسات موجبِ اختلال می‌شدند؛ تزکیه در مسیرِ خرد‌بزرگ به معنایِ در دست گرفتنِ مهارِ این سه جنبه بود!
این بنیادی‌ترین‌می‌بخشید اصل به‌محاسباتِ شمار می‌رفت.
از این رو، تزکیه‌گرانِ مسیرِ خرد‌آرایه غالباً آرام و خونسرد بودند و می‌دانستند‌سطحِ چگونه وضعیتِ ذهنیِ خویش را مهار کنند.
بر همین اساس، تزکیه‌گرانِ مسیرِ خرد می‌توانستند با ذخیره‌سازیِ اطلاعات‌درکِ یا درکِ مفاهیمی خاص، داده‌ها را پردازش کنند؛ امری که‌چیده به آن‌ها اجازه می‌داد زمانِ حال را در کنترلِ خود درآورند.
با برداشتنِ گامی فراتر، تزکیه‌گرِ مسیرِ خرد از انواعِ سرنخ‌ها و اطلاعات‌شبه‌والامقام بهره می‌گرفت تا بر اساسِ قوانینِ آسمان و زمین یا رفتارِ انسان‌ها،کردنش احتمالاتِ خاصی را استنتاج کند؛ این توانایی، کنترلِ آینده را به آنان می‌بخشید.
این جوهرهٔ مسیرِ خرد بود!
دقیقاً به دلیلِ همین جوهره بود که والامقامِ‌توانایی‌های جاودانِ صورت فلکی، در میانِ تمامِ والامقام‌های تاریخ، به‌دقیقاً تنها شخصی بدل گشت که با دائو یگانه شد.
او با ارادهٔ آسمان درهم آمیخت و‌عظیم بر گویِ تقدیر تأثیر گذاشت؛ این عمل،اهریمنِ تقدیر را به بزرگ‌ترین قطعیتِ جهان بدل ساخت.
از این منظر،هرچند والامقامِ جاودانِ صورت‌توانایی‌های فلکی بی‌همتا بود.
درونِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای، انواعِ‌ستاره‌ای اطلاعات همچون شاخه‌رودهای بی‌شمار به ذهنِ‌رسیدگی والامقامِ جاودانِ صورت فلکی سرازیر می‌شد.
این اطلاعات شاملِ ساختارِ بنیادینِ کوه‌ها و رودها،توانایی‌های تغییراتِ آب‌وهوایی، آرایشِ نیروهای گوناگونِ تزکیه، و حتی‌اما موقعیتِ مکانیِ جاودانه‌ها و وضعیتِ کنونیِ آنان می‌شد.
حجمِ عظیمی از اطلاعات همچون موجی‌خورشید خروشان که به دریایی بی‌کران می‌ریزد، به‌کنونیِ ذهنِ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی هجوم آورد.
اگر والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم یا والامقامِ‌تهاجمی جاودانِ عشق بزرگ به جای او بودند، هرگز‌دقیقاً توانِ پردازشِ این حجم از داده‌ها را نداشتند.
اما والامقامِ‌می‌بخشید جاودانِ صورت‌محاسباتِ فلکی تفاوت داشت.
او مسیرِ خرد را تزکیه می‌کرد و از ظرفیتِ ذهنیِ عظیمی‌پایه‌ای برخوردار بود که بسیار فراتر از دیگر والامقام‌ها قرار داشت؛ از این‌گرفتند رو می‌توانست با خونسردی و به‌آسانی تمامِ این اطلاعات را پردازش کند.
حسی پنهان از شادمانی‌والامقامِ در قلبِ والامقامِ جاودانِ‌صورت صورت فلکی جوانه زد.
تسلطِ او بر‌هرچند اوضاعِ قارهٔ مرکزی به‌سرعت‌تهاجمی رو به فزونی بود.
هرچه اطلاعاتِ یک تزکیه‌گرِ مسیرِ‌ستاره‌ای خرد بیشتر می‌بود، برتریِ چشمگیرتری را‌رسیدگی در جایگاهِ خود به نمایش می‌گذاشت.
وگرنه چرا می‌گفتند که‌می‌داد مسیرِ اطلاعات و مسیرِ‌توانایی‌های خرد سازگارترین مسیرها با یکدیگرند؟
«با وجودِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای، می‌توانم در هر‌صورت لحظه بر قارهٔ مرکزی نظارت داشته باشم؛ این‌شبح آرایه همچون نسخهٔ کوچکی از برجِ ناظرِ آسمان است.»
«احساساتِ قارهٔ مرکزی کاملاً باثبات است و ده فرقهٔ بزرگِ‌برخوردار باستانی روحیه‌ای بالاتر از حدِ معمول دارند. به نظر می‌رسد‌تصمیم که آن‌ها از پیش، اوضاعِ چهار منطقهٔ دیگر را دریافته‌اند.»
«اما آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ایِ کنونی هنوز‌کنترل در بنیادی‌ترین مرحلهٔ خود قرار دارد و‌وفورِ جایِ پیشرفتِ بسیاری در آن دیده می‌شود.»
والامقامِ جاودانِ‌خود صورت فلکی در‌هرچند خفا نقشه می‌کشید.
برای نمونه، در زمینهٔ‌والامقامِ جمع‌آوریِ اطلاعات، روش‌های کاوشگرانهٔ‌صورت آن چندان چشمگیر نبود.
جاودانه‌ها که جای خود داشتند؛ حتی‌توانایی‌های خبرگانِ فانیِ استاد گو نیز می‌توانستند تا‌نمی‌رسید حدودی اسرارِ خویش را پنهان نگه دارند.
درونِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای، گویِ جاودانِ مسیرِ اطلاعات که قادر به ذخیره‌سازیِ‌مزیتِ داده‌ها باشد، کمیاب بود و باید به آن افزوده می‌شد. بهترین تدبیر‌آرایه این بود که دیوارِ بلورینِ چیان کون مستقیماً به درونِ آن منتقل گردد.
یا برای نمونه، توانایی‌های استنتاج،هرچند تفکر و صف‌آراییِ خودِ آرایهٔ محاسباتِ‌پایه‌ای ستاره‌ای نیز همچنان جایِ ارتقا داشت.
اما این امر‌مقایسه نیز نیازمندِ تعدادِ‌خورشید زیادی گویِ جاودان بود.
والامقامِ اهریمنِ آسمان‌دزد، گویِ مغزِ آذرخشی، گویِ‌تهاجمی مغزِ خرد، گویِ مغزِ نور و مواردِ‌اما دیگری از این دست را خلق کرده بود.
والامقامِ جاودانِ نیلوفر آغازین، نوعِ‌ستاره‌ای خاصی از گیاهِ جاودان را‌آسمانی ابداع کرده بود؛ خربزهٔ مغز.
والامقامِ اهریمنِ وحشیِ بی‌پروا نیز روزگاری گویِ مغزِ میمون، گویِ مغزِ‌پایه‌ای اژدها، گویِ مغزِ ققنوس، و همچنین گویِ عضلهٔ مغز را در اختیار‌گرفتند داشت که می‌توانست در کنارِ روش‌های مسیرِ قدرت به کار گرفته شود.
همچنین دستاوردِ پژوهش‌های مسیرِ غذایِ‌جاودانِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح نیز‌درکِ وجود داشت؛ گویِ عصارهٔ مغز.
تمامیِ این کرم‌های گو‌آرایه برای استفاده در آرایهٔ‌تدافعیِ محاسباتِ ستاره‌ای مناسب بودند.
افزون بر این‌ها، توانایی‌های تهاجمی و تدافعیِ‌امورِ خودِ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای نیز ظرفیتِ عظیمی‌افکار برای قدرتمندتر شدن در خود نهفته داشت.
«اما آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ایِ کنونی، پیش از این به خط‌تدافعیِ قرمز والامقام‌ها رسیده است. اگر هر جنبه‌ای از آن را ارتقا‌بزرگ دهم، ممکن است برای حمله به آن دست به کار شوند.»
والامقامِ جاودانِ صورت‌مقایسه فلکی، وضعیت را‌خورشید به‌خوبی درک می‌کرد.
به دلیل فشارهای خارجی و نیاز‌توانایی‌های به گوهای جاودانِ متعدد، آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای‌نمی‌رسید تنها تا همین حد می‌توانست توسعه یابد.
«در قدم بعدی، باید اطلاعات تمام جاودانه‌ها در ده فرقهٔ بزرگ باستانیِ قارهٔ مرکزی را گردآوری کنم.هیچ طول عمر، سطح تزکیه، مسیر، گوهای جاودان، حرکات کشنده، وضعیت روزنه‌های جاودان، سطوح تبحر و سایر مواردشان.اما پس از پردازش این اطلاعات، اجازه می‌دهم آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای آن‌ها را بر همین اساس مستقر کند.»
«اما در‌خود مورد جاودانه‌ها در‌هرچند غار-بهشت‌های دو آسمان...»
والامقامِ جاودانِ‌می‌تابید صورت فلکی تصمیم‌جاودانِ گرفت شتاب نکند.
این کاری نبود‌هرچند که بتوان در‌توانایی‌های آن عجله کرد.
کنکاش در اطلاعات‌آرایهٔ یک جاودانه، برخلاف‌کنترل هنجارهای رایج بود.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی این نقشه را با زور‌تهاجمی پیش برده بود و از آنجا که ده فرقهٔ بزرگ‌دلیل باستانی زیرمجموعهٔ دربار آسمانی بودند، انجام این کار ممکن شد.
با وجود این، جاودانه‌های ده فرقهٔ بزرگ باستانیِ‌صورت قارهٔ مرکزی از این بابت احساس راحتی نمی‌کردند و‌مدت‌ها همچنان بخشی از اطلاعات خود را پنهان نگه می‌داشتند.
اما این‌ها مسائلی جزئی بود‌تنها و والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌برخوردار نمی‌خواست آن‌ها را تحت فشار بگذارد.
تحت فشار گذاشتنشان در این زمان،کنترل تنها باعث از دست رفتن حمایت‌مزیتِ آن‌ها می‌شد و ارزشش را نداشت.
آیا والامقامِ جاودانِ‌ادامه صورت فلکی تا این‌تنها حد نابخردانه عمل می‌کرد؟
پس از آنکه این جاودانه‌ها از مزایا‌عظیم بهره‌مند می‌شدند، طرز فکرشان تغییر می‌کرد و‌اهریمنِ فعالانه به آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای یاری می‌رساندند.
پس از رخ دادن این اتفاق، والامقامِ جاودانِ صورت‌پایه‌ای فلکی جاودانه‌های غار-بهشت‌های دو آسمان را ترغیب می‌کرد تا‌عشق اطلاعاتشان را در اختیار آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای قرار دهند.
اکنون زمان مناسبی نبود.
بسیاری از نیروهای برتر در غار-بهشت‌های دو آسمان به‌تازگی به دربار آسمانی پیوسته بودند.شبه‌والامقام اگر والامقامِ جاودانِ صورت فلکی آن‌ها را مجبور می‌کرد، دلسرد می‌شدند و بقیهٔ دنیا‌کنند نیز وضعیت اسفباری را که پس از پیوستن به دربار آسمانی دچارش شده بودند، می‌دید.
در درازمدت، این‌مقایسه امر به نفع‌خورشید دربار آسمانی نبود.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی ابتدا نشان‌های دائوی دربار آسمانی را پالایش کرد، سپس در صحرای غربی مداخله نمود و نقشه‌های‌تصمیم فانگ یوان را مختل ساخت. پس از آن، آرایهٔ اشتقاق را ایجاد کرد و بسیاری از غار-بهشت‌های دو آسمان را به‌اطلاعات خدمت گرفت. در نهایت، ضمن ایجاد فرم پایهٔ آرایهٔ محاسباتِ ستاره‌ای، با فانگ یوان متحد شد تا علیه خورشید عظیم بجنگد.
انواع تدابیر و اقدامات متقابل به شکلی پایدار به کار‌آسمانی گرفته شده بود. اکنون، دربار آسمانی جان تازه‌ای گرفته، از‌خود تاریخچهٔ شکست‌های پی‌درپی عبور کرده و آینده‌ای روشن پیش رو داشت.
«والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم حتی از من هم‌توانایی‌های بیشتر آسیب دیده است. او باید بهبود یابد‌اما و گوی نورِ رتبه نه را پالایش کند.»
«در مورد فانگ یوان، او با کمبود جوهر جاودان‌فلکی مواجه است. چه در پالایش نشان‌های دائوی طبیعی و‌پیش چه در رقابت میان والامقام‌ها، کار برایش دشوار خواهد بود.»
«بزرگ‌ترین عدم قطعیت‌هرچند همچنان والامقامِ اهریمنِ‌توانایی‌های روحِ شبح است.»
با اندیشیدن به این‌محاسباتِ موضوع، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌دربار بار دیگر به دوردست‌ها نگریست.
در دو آسمان، والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح غرق در شعله‌های آتش بود.برخوردار بدن کوه‌پیکرش مدام ذوب می‌شد و دوباره بازسازی می‌گشت و سه سرِ‌جای او در هم پیچیده و از شدت درد و عذاب غرش می‌کردند.
والامقامِ جاودانِ صورت فلکی به‌آرامی‌جاودانِ زمزمه کرد: «روح شبح...» و نیتِ‌روشنی کشتارِ شدیدی در قلبش شعله‌ور گشت.
دریای شرقی.
فانگ یوان لرزش خفیفی کرد و با‌امورِ اینکه شادی عمیقی قلبش را فرا گرفته‌افکار بود، اما حالت چهره‌اش همچنان بی‌تفاوت ماند.
گوی راز‌خود آسمانیِ رتبه نه‌هرچند پالایش شده بود!
از زمان نبرد بر سر گوی نور،عظیم پالایش گوی راز آسمانی به دست فانگ‌اهریمنِ یوان از سخت‌ترین مرحله عبور کرده بود.
پس از آن، فانگ یوان به دریای شرقی بازگشت و نشان‌های دائوی‌شبه‌والامقام طبیعی را پالایش نکرد. او تظاهر کرد که در حال ذخیرهٔ جوهر‌کردنش جاودان است، در حالی که مخفیانه مشغول پالایش گوی جاودانِ راز آسمانی بود.
همین چند لحظه پیش، فانگ یوان‌کنترل سرانجام به موفقیت دست یافت و‌مزیتِ گوی راز آسمانیِ رتبه نه خلق شد!
این اتفاق واقعاً نادر بود.
این اولین تلاش‌مقایسه برای پالایش آن بود،عظیم اما او موفق شد.
دلیل اصلی، گوی پالایش پیشرفتهٔ رتبه نه بود که کمک شایانی به‌شبه‌والامقام فانگ یوان کرد. ثانیاً، گوی جاودانِ راز آسمانی دستورالعمل شگفت‌انگیزی داشت که فانگ‌معامله یوان آن را اصلاح کرده و به حد مشخصی از کمال رسانده بود.
اما با نگاهی به‌محاسباتِ وضعیت کلی، سطح دشواری‌داخلیِ همچنان بسیار بالا بود.
اگر فانگ یوان با به خطر‌آرایه انداختن جانش ریسک نکرده بود، ممکن‌برخوردار بود شکستی فاجعه‌بار را متحمل شود.
به‌محض اینکه گوی راز آسمانیِ رتبه‌خورشید نه پالایش شد، فانگ یوان به سراغ‌کنونیِ اصلاح حرکت کشندهٔ راز آسمانی پنهان رفت.
این کار دشواری نبود.
فانگ یوان‌می‌بخشید به موفقیت خود‌ستاره‌ای اطمینان کامل داشت.
او هنگام اصلاح دستورالعمل گوی راز آسمانی تجربهٔ زیادی‌تهاجمی اندوخته بود و از طرفی، راز آسمانی پنهان نیز‌همین به‌خودی‌خود حرکت کشنده‌ای شگفت‌انگیز با بنیانی مستحکم به شمار می‌رفت.
«باید فرصتی پیدا کنم تا با لی شیائو بای ملاقات کنم‌روشنی و راز آسمانی پنهانِ رتبه نه را روی او به کار‌حتی بگیرم. به این ترتیب، او می‌تواند در امنیت کامل مخفی بماند.»
«شاید بتوانم از والامقامِ‌آرایه اهریمنِ روحِ شبح برای‌تدافعیِ ایجاد یک فرصت بهره ببرم؟»
آسمانِ دیرزیستی.
والامقامِ جاودانِ خورشید‌ادامه عظیم بر روی بهبودی‌تنها خود تمرکز کرده بود.
او با استفاده از شمار عظیمِ نشان‌های دائوی مسیر‌فلکی بخت در آسمانِ دیرزیستی، به‌آرامی نشان‌های دائوی مسیر ستاره، مسیر‌نقشه‌هایش خرد و مسیر پالایش را روی بدن خود پالایش کرد.
با وجود اینکه گوی نورِ رتبه‌توانایی‌های نه را به دست آورده بود،شبه‌والامقام اما اکنون احساس اضطرار بسیار بیشتری می‌کرد.
«والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح گوی‌ستاره‌ای آتشِ وحشیِ رتبه نه را‌آسمانی بلعید؛ این حرکتی بی‌نهایت احمقانه است.»
«او اکنون دیوانه شده است و هیچ راهی وجود ندارد که بتواند گوی آتش‌شبه‌والامقام را پالایش کند. گوی آتش برای نجات خود، دیوانه‌وار درون بدن او مبارزه خواهد‌کنند کرد و نشان‌های دائوی مسیر روح برای والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح را تحلیل خواهد برد.»
«به‌محض اینکه والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح تا حد مشخصی ضعیف‌درکِ شود، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی و والامقامِ اهریمنِ پالایشگر آسمان‌چیده حمله خواهند کرد و بار دیگر نبردی سهمگین درخواهد گرفت.»
والامقامِ جاودانِ خورشید‌هرچند عظیم از هیچ حرکت‌تهاجمی کشندهٔ کاوشگرانه‌ای استفاده نکرد.
او اکنون باید‌آرایهٔ جوهر جاودان خود‌کنترل را ذخیره می‌کرد.
این بار، او برای محافظت از امپراتور نور و‌تهاجمی تصاحب گوی نورِ رتبه نه، جوهر جاودان زیادی را‌همین در نبرد همزمان با هر دو والامقام مصرف کرده بود.
اگر او در نبرد پیش رو به جنگ با والامقامِ اهریمنِ روحِ‌وضعیتِ شبح ادامه می‌داد، به دلیل برتری‌اش با داشتن گوی نور، ممکن بود‌یوان آن دو والامقام برای هدف قرار دادن او با یکدیگر متحد شوند.
این حقیقت که والامقامِ جاودانِ خورشید‌توانایی‌های عظیم گوی نورِ رتبه نه را در‌نمی‌رسید اختیار داشت نیز به‌خودی‌خود بسیار دردسرساز بود.