چپتر 2220: ادغام سیاه و سفید
0لی شیائو بای به دنبال‌مدتی چند جاودانهٔ مسیر اطلاعات رفت؛ آن‌ها‌خود با احتیاط در کمین نشسته بودند.
جاودانهٔ رتبه ۷ از مسیر اطلاعات دستور داد: «شیائو بای، آسمان سیاه و سفید‌پیر دارن با هم ادغام میشن. هیاهوی بزرگی به پا شده و محیط خطرناکه. بعداً‌خود که دسته‌های تازی پیداشون شد، فقط حواست به تماشا کردن باشه و کاری نکن، فهمیدی؟»
لی شیائو بای بی‌درنگ سر‌حرکت تکان داد و گفت: «چشم‌عمیق‌تر ارشدها، به حرفتون گوش می‌دم.»
او مطیعانه رفتار می‌کرد و هیچ نشانی از غرورِ یک ادیبِ‌مثبتی بزرگ در او به چشم نمی‌خورد؛ از این رو، تمام جاودانه‌های‌استعدادش مسیر اطلاعاتِ حاضر در آنجا، دیدِ مثبتی به او پیدا کرده بودند.
لی شیائو بای مدت‌ها پیش به رتبه ۶ رسیده بود‌گرفتند و جاودانه‌ای در مسیر اطلاعات به شمار می‌رفت. به واسطهٔ‌آسمانی استعدادش، او محبوب‌ترین جاودانهٔ کوچک‌تر در غار-بهشت ادبیات ژرف نیز بود.
این جاودانه‌های مسیر اطلاعات از غار-بهشت ادبیات‌کار ژرف آمده بودند و دست‌کم مقاماتِ درجه‌پیر دومِ دربار امپراتوری در آن غار-بهشت محسوب می‌شدند.
غار-بهشت ادبیات ژرف ساختار ویژه‌ای داشت؛ جاودانه‌ها وارد دربار امپراتوری می‌شدند و بیشترشان‌طولی مناصب و نقش‌های مهمی بر عهده می‌گرفتند. پس از اینکه لی شیائو بای‌باستانیِ به یک جاودانه بدل گشت، او نیز کار برای دربار امپراتوری را آغاز کرد.
تنهای استثنای این‌نمی‌خورد قاعده، جاودانهٔ پیر‌جاودانه‌های هوا یو بود.
او که سطح تزکیهٔ رتبه‌مدتی ۸ داشت، در پس‌پرده می‌ماند‌گرفتند و کل اوضاع را کنترل می‌کرد.
پس از مدتی، جاودانه‌ای‌جاودانه که مسئولیت بررسی را بر‌آغاز عهده داشت گفت: «پیداشون شد.»
جاودانه‌ها بی‌درنگ چند حرکت کشنده را‌کشنده به کار گرفتند و خود را‌ساختند بسیار عمیق‌تر از پیش پنهان ساختند.
طولی نکشید که لی شیائو بای گروهی‌اطلاعاتِ از سگ‌های آسمانی بازمانده را دید که پا‌پیش بر هوا می‌گذاشتند و به سوی آن‌ها می‌دویدند.
تمامی آن‌ها هیولاهای برهوتِ باستانیِ مسیر‌مسئولیت فضا بودند و کرم‌های گویِ مسیر‌بسیار فضا را به عنوان خوراک می‌بلعیدند.
لی شیائو بای مسیر اطلاعات را تزکیه می‌کرد و در گردآوری اطلاعات تبحر بالایی داشت؛ از‌سطح این رو، تنها با نگاهی گذرا به آن‌ها، متوجه اندازهٔ این دسته از تازی‌ها شد و‌ساختند زمزمه کرد: «مجموعاً سیصد و شصت و هشت سگ آسمانی بازمانده و چهار تازی بلعندهٔ آسمان.»
سگ‌های آسمانی بازمانده، هیولاهای برهوتِ باستانی بودند‌گرفتند و پس از اینکه تا حد مشخصی‌نکشید رشد می‌کردند، به تازی‌های بلعندهٔ آسمان بدل می‌شدند.
تازی‌های بلعندهٔ آسمان، هیولاهای برهوتِ ازلی بودند که قطعات نُه‌دیدِ آسمان، غار-بهشت‌ها و سرزمین‌های متبرک را به عنوان خوراک می‌بلعیدند.می‌رفت آن‌ها همواره تهدیدی عظیم برای غار-بهشت‌های دو آسمان به شمار می‌رفتند.
هم‌زمان با نزدیک‌تر شدنِ دستهٔ سگ‌ها، جاودانه‌های‌بررسی غار-بهشت ادبیات ژرف با یکدیگر همکاری کرده و‌ساختند پنهانی یک حرکت کشنده را به کار گرفتند.
این حرکت کشنده بدون‌جاودانه هیچ هیاهو یا صدایی، به‌آغاز سرعت در فضا پخش شد.
در ابتدا، هیچ تغییری در دستهٔ سگ‌ها پدیدار نگشت، اما پس از گذشت بیش‌نکشید از ده نفس زمان، سه تازی بلعندهٔ آسمان از حرکت ایستادند و در حالی که‌گویِ دندان‌هایشان را با حالتی هوشیارانه به نمایش گذاشته بودند، به یک جهتِ خاص خیره شدند.
سرعتِ آخرین‌بزرگ تازی بلعندهٔ آسمان‌تمام نیز کاهش یافت.
آن چهار تازی بلعندهٔ آسمان مدتی در همان نقطه پارس کردند؛ پس‌بسیار از آن، سه تازی بلعندهٔ آسمان بیشترِ سگ‌های آسمانی بازمانده را با‌سوی خود همراه کرده و در مسیر دیگری، به سمتی متفاوت به راه افتادند.
آخرین تازی بلعندهٔ آسمان نیز بیش از بیست‌برای سگ آسمانی بازمانده را با خود همراه کرد و‌تزکیهٔ آن‌ها به حرکت در مسیر اصلیِ خود ادامه دادند.
جاودانه‌های غار-بهشت ادبیات ژرف که در تمام این مدت‌بسیار پنهان شده بودند، پس از خارج شدنِ دستهٔ سگ‌ها از‌دید میدان دیدشان، خود را نشان دادند و آهِ آسودگی کشیدند.
«خیلی خب، قضیه حل شد.»
«بیشتر تازی‌ها رو گمراه کردیم، اونا فکر‌بررسی می‌کنن اون‌طرف پر از غذاهای لذیذه، ولی‌پنهان در عوض فقط جانوران روح اونجا منتظرشونن.»
«هاها، ما روی اون جانوران روح هم روش‌های مسیر اطلاعات رو پیاده کردیم. وقتی‌پیر دستهٔ سگ‌ها به اونجا برسن، فکر می‌کنن جانوران روح دارن یه روزنهٔ جاودان رو مخفی‌بسیار می‌کنن. این‌طوری بدون اینکه ما دست به سیاه و سفید بزنیم، همدیگه رو تیکه‌پاره می‌کنن.»
«اون تازی بلعندهٔ آسمانِ باقی‌مونده گولمون رو نخورد، احتمالاً یه گویِ‌پنهان جاودان داره ازش محافظت می‌کنه. ولی همین تعدادی هم که کشوندیم‌می‌دویدند سمتش، برای سرور هوا یو کافیه تا کارش رو پیش ببره.»
«شیائو بای، خوب تماشا کردی؟ وقتی تو هم در آینده به رتبه ۷ برسی، باید مدام از‌بود این مأموریت‌ها انجام بدی. غار-بهشت ادبیات ژرفِ ما نمی‌تونه جابه‌جا بشه و توی یه نقطه از آسمان‌دومِ ثابت مونده، برای همین باید خیلی از مشکلات رو قبل از اینکه اصلاً به وجود بیان، حل‌وفصل کنیم.»
لی شیائو بای‌اوضاع بی‌درنگ پاسخ داد:مسئولیت «تلاشم رو بیشتر می‌کنم!»
این جاودانه‌ها در دم در‌بدل همان جهتی به راه افتادند که‌تنهای تازی بلعندهٔ آسمان پیش‌تر رفته بود.
این تازی بلعندهٔ آسمان که چند سگ آسمانی بازمانده را با‌پنهان خود همراه کرده بود، در میانهٔ راه در کمینِ حرکت کشندهٔ میدانی‌تمامی که جاودانهٔ پیر هوا یو از پیش تدارک دیده بود، گرفتار شد.
پس از نبردی عظیم، تازی بلعندهٔ آسمان از پای‌آنجا درآمد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، گویِ جاودانِ وحشی در‌جاودانه‌ای کار بود، اما در جریان نبرد از بین رفت.
چند سگ آسمانی بازمانده که جان‌مسئولیت سالم به در برده بودند، از‌بسیار میان شکاف‌های حرکت کشندهٔ میدانی گریختند.
به هر حال آن‌ها‌جاودانه جانوران مسیر فضا بودند‌برای و فرار کردن تخصصشان بود.
اما دیری نپایید‌مسئولیت که با گروه لی‌گرفتند شیائو بای روبه‌رو شدند.
با اجرای چند دور از حرکات کشنده، این سگ‌های آسمانی بازمانده به‌پیدا اجسادی تکه‌تکه بدل گشتند. لی شیائو بای نیز وارد عمل شد و‌کوچک‌تر مقداری جوهر جاودان مصرف کرد، اما نقش چندان پررنگی در این میان نداشت.
با وجود این، او چهره‌ای پر از هیجان و اشتیاقِ وصف‌ناپذیر‌خود از خود نشان داد؛ سایر جاودانه‌های مسیر اطلاعات با دیدن او، بیش‌می‌گذاشتند از پیش به چشم یک کوچک‌ترِ جوان و دوست‌داشتنی به او نگریستند.
جاودانهٔ پیر هوا یو حرکت کشندهٔ میدانی‌کار را جمع‌آوری کرد و در همان حین،پیر جاودانه‌ها بی‌درنگ به او ادای احترام کردند.
جاودانهٔ پیر هوا یو سر تکان داد‌گرفتند و نگاهی به همگان انداخت؛ با دیدن‌نکشید لی شیائو بای، لبخندی به او زد.
او این کوچک‌ترِ جوان‌این را بسیار دوست داشت‌حاضر و استعدادش را تحسین می‌کرد.
در باورِ او، لی شیائو بای تربیت بسیار خوبی‌کشنده داشت و بااستعدادترین جاودانه در تاریخِ صد سال گذشتهٔ غار-بهشت‌سگ‌های ادبیات ژرف به شمار می‌رفت؛ او آیندهٔ این غار-بهشت بود.
«آه! کی فکرش رو می‌کرد‌بدل که نیایِ دریای چی در واقع‌تنهای بدلِ والامقامِ اهریمنِ پالایشگر آسمان باشه!»
«فانگ یوان به شدت حیله‌گر و مکاره، من‌خود کاملاً فریبش رو خوردم. اگه دربار آسمانی و آسمانِ‌آسمانی دیرزیستی حقیقت رو فاش نمی‌کردن، همچنان بازیچهٔ دستش می‌موندم.»
«کدوم والامقامِ جاودانِ عشق‌این بزرگ؟ این حرفا فقط‌حاضر احمق‌ها رو خام می‌کنه.»
«آه، دیگه نمی‌تونم به هیچ‌مدتی غریبه‌ای اعتماد کنم. فقط همین جاودانه‌هایی‌خود که پیش روم ایستادن قابل اعتمادن.»
نیایِ دریای چی پیش‌جاودانه از این شخصاً به غار-بهشت‌آغاز ادبیات ژرف کمک کرده بود.
از این رو، جاودانهٔ پیر هوا یو احترام بسیار زیادی برای‌پنهان نیایِ دریای چی قائل بود. او پس از پیوستن به اتحاد‌می‌دویدند چیِ حق، با اشتیاقِ تمام از رهبریِ نیایِ دریای چی پیروی می‌کرد.
اما اکنون که هویت نیای دریای‌جاودانه‌های چی فاش شده بود، تمام آن‌پیدا احترام به خشم و تحقیر بدل گشت!
احساسات جاودانهٔ پیر هوا یو در تلاطم بود، اما او در ظاهر آرامش خود را‌ساختند حفظ کرد و اوضاع را تحت کنترل گرفت. هم‌زمان که به جاودانه‌ها دستور می‌داد تا‌فضا میدان نبرد را از هرگونه ردپایی پاک کنند، آن‌ها را برای جستجوی منطقه نیز فرستاد.
همهٔ آن‌ها جاودانه‌های مسیر اطلاعات بودند و‌کار دیری نپایید که میدان نبرد را از‌پیر تمام ردپاها یا سرنخ‌های مشهود پاکسازی کردند.
افزون بر این،مسئولیت جاودانه‌های جستجوگر اطلاعاتی‌کشنده نیز با خود آوردند:
«دیوار چیِ باد آسمانی در دو آسمان ازلی تا حد زیادی از بین رفته است. با گذشت زمان، تلفیق دو آسمان شدیدتر خواهد‌محبوب‌ترین شد. نه‌تنها جانوران دو آسمان با دفعات بیشتری با یکدیگر می‌جنگند، بلکه نشان‌های دائوی دو آسمان نیز دستخوش تغییرات شگرفی شده‌اند. برخی با‌نقش‌های یکدیگر در تضادند، در حالی که برخی دیگر در هم می‌آمیزند و اثرات بزرگ‌تری پدید می‌آورند؛ آن‌ها را نمی‌توان از هم جدا کرد.»
در حقیقت، دیوار چیِ باد آسمانی از مدت‌ها پیش شروع به از بین‌عمیق‌تر رفتن کرده بود. اکنون که دیوارهای پنج منطقه از بین رفته و امواج‌تمامی چی جهان را درنوردیده بود، تلفیق دو آسمان نیز به شدیدترین لحظهٔ خود می‌رسید.
این امر‌می‌گرفتند به آشوبی‌جاودانه عظیم منجر گشت.
تمام غار-بهشت‌هایی که در دو‌حرکت آسمان قرار داشتند، در طول این‌پنهان مدت پیوسته با مشکلاتی روبه‌رو می‌شدند.
پیش از این، گروه سگ‌ها تهدید بزرگی‌اطلاعاتِ برای غار-بهشت ادبیات ژرف محسوب می‌شد، از این‌پیش رو از پیش با آن‌ها مقابله شده بود.
اما آنچه جاودانهٔ پیر هوا یو و دیگر جاودانه‌های‌کشنده مسیر اطلاعات را نگران می‌کرد، تنها دردسرِ پیش رویشان‌گروهی نبود، بلکه وضعیت کلی‌ترِ پنج منطقه و دو آسمان بود.
پس از بازگشت فانگ یوان، او علناً خود‌برای را والامقام جاودان عشق بزرگ نامید و اتحاد‌سطح عشق بزرگ آسمان و زمینِ خود را بنا نهاد.
بی‌درنگ، دو شبه‌والامقام، لو وی یین و شن شانگ،بسیار خاندان‌های بزرگ مختلف از جناح حق دریای شرقی را‌بازمانده با خود همراه کردند و تسلیم فانگ یوان شدند.
بدین ترتیب، اتحاد چی حق و‌جاودانه‌های اتحاد انسان‌های دگرگونه مشترکاً به اتحاد‌پیدا عشق بزرگ آسمان و زمین پیوستند.
جاودانهٔ پیر هوا‌اوضاع یو و دیگران در‌بررسی موقعیت ناخوشایندی گرفتار شدند.
ناگفته نماند که آن‌ها، درست مانند مادربزرگ اسکلت و دیگران، از اعضای اتحاد‌قاعده چی حق بودند. اما در تمام این مدت، از آنجا که بنیانشان در‌کشنده دو آسمان قرار داشت، به‌طور نامحسوسی از سوی نیروهای بزرگ دریای شرقی طرد می‌شدند.
اما این‌مدتی مسئله در‌بررسی ابتدا اهمیتی نداشت.
جاودانهٔ پیر هوا یو، مادربزرگ اسکلت‌جاودانه‌های و بقیه، تنها نیاز داشتند تا همچنان‌کرده از حمایت نیای دریای چی برخوردار باشند.
اما اکنون، با فاش شدن هویت نیای دریای چی به‌عنوان بزرگ‌ترین‌خود دشمنشان، یعنی همزاد فانگ یوان، مشخص شد که آن‌ها در تمام این‌می‌گذاشتند مدت در تلاش بوده‌اند تا نظر مساعد فانگ یوان را جلب کنند!
جاودانهٔ پیر هوا یو‌جاودانه و مادربزرگ اسکلت در‌برای بهت و حیرت فرو رفتند.
هم‌زمان، تغییرات دو آسمان‌بررسی نیز آن‌ها را سخت‌خود مشغول و فرسوده ساخته بود.
درست در همین زمان، فانگ یوان خود را والامقام‌آنجا جاودان عشق بزرگ نامید و بیانیه‌ای صادر کرد که جهان‌شمار را لرزاند؛ دنیای جاودانه‌های پنج منطقه غرق در هیاهو گشت.
از زمانی که گو یوئه فانگ یوان تزکیه را آغاز کرده بود، بی‌رحمانه عمل می‌کرد‌ساختند و بی‌گناهان بی‌شماری را به خاک و خون کشیده بود. او آشکارا عضوی از جناح اهریمنی‌کرم‌های بود، چگونه می‌توانست هویت خود را به این سادگی و تنها با چند کلمه تغییر دهد؟
اگر تغییر جناح تا‌جاودانه این حد آسان بود، پس‌آغاز جناح حق چه معنایی داشت؟
جاودانهٔ پیر هوا یو‌بررسی در دل پوزخند زد،خود اما حقیقت برایش روشن بود.
بیانیهٔ فانگ یوان یک شوخی بود. اما‌اطلاعاتِ با قدرتی که او به‌عنوان یک والامقام‌مدت‌ها اهریمن داشت، چه کسی جرئت می‌کرد بخندد؟
کافی بود به آن نیروهای جناح‌مسئولیت حق دریای شرقی نگاه کرد که‌بسیار در همان ثانیهٔ اول تسلیم شدند!
حتی اگر آسمان عمر دراز و دربار‌کار آسمانی سخنان او را به سخره می‌گرفتند، چه‌هوا کاری از دستشان در برابر فانگ یوان برمی‌آمد؟
«دیگه نمی‌تونم‌مدتی این وضعیت‌بررسی رو کش بدم.»
«فانگ یوان همین الانش جناح حق دریای شرقی‌حاضر رو زیر بلیت خودش برده، نیروهای دو آسمانِ ما‌بود دیگه نمی‌تونن دست روی دست بذارن و تماشا کنن.»
«اما باید به فانگ یوان‌مدتی ملحق بشیم یا دربار آسمانی،گرفتند و یا آسمان عمر دراز؟»
غار-بهشت ادبیات ژرف در آسمانِ قاره مرکزی یا دشت‌های‌آغاز شمالی قرار نداشت و به همین دلیل بود که جاودانهٔ‌می‌ماند پیر هوا یو پیش‌تر به اتحاد چی حق پیوسته بود.
اکنون، ملحق شدن‌مسئولیت به فانگ یوان راحت‌ترین‌گرفتند گزینه به شمار می‌رفت.
با این حال، در‌این آن صورت قادر به‌حاضر حفظ غار-بهشت ادبیات ژرف نمی‌بودند.
چرا؟
همه می‌دانستند که فانگ یوان روزنهٔ‌گشت جاودان فرمانروا را در اختیار دارد؛ غار-بهشت‌های‌قاعده دو آسمان اهداف او برای الحاق بودند.
از آنجا که در هر صورت نمی‌توانستند‌گرفتند سرزمین مادری خود را حفظ کنند، ملحق‌نکشید شدن به فانگ یوان چه سودی داشت؟
و راستش را بخواهید، جاودانهٔ‌تمام پیر هوا یو واقعاً از‌دیدِ اهریمنانی چون فانگ یوان بیزار بود.
جاودانهٔ پیر هوا یو شروع‌مدتی به تفکر گسترده‌تری کرد؛ گزینه‌های‌گرفتند بسیاری پیش روی او قرار داشت.
اما باید کدام‌اینکه مسیر را برمی‌گزید؟گشت پرسش دشواری بود!
آسمان عمر دراز.
در مرکزی‌ترین نقطه،نمی‌خورد محراب بخت و‌جاودانه‌های بلا قرار داشت.
در چهار جهتِ محراب‌کنترل بخت و بلا، چهار‌حرکت برهوت واقع شده بود.
و در پیرامون چهار‌جاودانه برهوت، هشت منطقه برای‌برای هشت کرانه وجود داشت.
بر فراز چهار برهوت، نوری طلایی می‌درخشید و‌خود فضا را در بر می‌گرفت. بر فراز هشت کرانه‌آسمانی نیز هاله‌ای از نور سبز در حال گسترش بود.
مدتی از بازگشت والامقام‌این جاودان خورشید عظیم به‌حاضر آسمان عمر دراز می‌گذشت.
ششش!
صدایی ملایم طنین‌انداز شد.
چند نشانِ دائوی مسیر ستاره که بر‌گرفتند بدن والامقام جاودان خورشید عظیم باقی مانده‌نکشید بود شعله‌ور گشت و به‌کلی ناپدید شد.
والامقام جاودان خورشید عظیم نفسش را بیرون داد و گفت: «بالاخره جراحاتم‌پیدا درمان شد. حالا باید نشان‌های دائوی مسیر بخت توی پنج منطقه و‌کوچک‌تر دو آسمان رو پالایش کنم تا قدرتم رو به‌عنوان ارباب دائو پس بگیرم!»
در نبرد غار اهریمن دیوانه، والامقام جاودان‌بررسی خورشید عظیم و والامقام جاودان صورت فلکی از‌ساختند قدرت حقیقی در سطح والامقام استفاده نکرده بودند.
از آنجا که در خلأ‌بدل قرار داشتند، هیچ نشان دائوی‌کرد طبیعی برای پالایش در دسترسشان نبود.
اگر چنین نشان‌هایی وجود داشت، هر حرکت‌گرفتند یک والامقام توسط نشان‌های دائوی طبیعی تقویت‌نکشید می‌شد و قدرتی بسیار هولناک به خود می‌گرفت.
این درست مانند زمانی بود که والامقام اهریمن‌حاضر روح شبح از تقویتِ نشان‌های دائوی مسیر روحِ‌رسیده بی‌شمار در دروازهٔ مرگ و زندگی بهره می‌برد.
اما دقیق‌تر که بنگریم، والامقام اهریمن روح شبح‌حرکت یک ارباب دائوی حقیقی به شمار نمی‌رفت، چرا‌طولی که عقلانیت خود را از دست داده بود.
والامقام جاودان خورشید عظیم در دوران خود، تمام نشان‌های دائوی‌کرد مسیر بخت در جهان را پالایش کرده بود. اما پس‌اوضاع از مرگش، این نشان‌های دائو به کنترل دائوی آسمانی بازگشته بودند.
از این رو، پیش از آنکه‌کشنده بتواند از آن‌ها استفاده کند، باید‌ساختند بار دیگر آن‌ها را پالایش می‌کرد.