---

---

---

لطفا کپی و بازنشر نکنید،

روی ترجمه کارها زحمت خیلی خیلی زیادی کشیده شده،

لطفا شور و شوق ما رو کور نکنید،

منبع: ناولها | novelha.net

---

---

---

← برگشت

اربابِ گو

چپتر 2201: لعنت به تو، فانگ یوان! • ⏱ 14 دقیقه

چپتر 2201: لعنت به تو، فانگ یوان!

0

در آن زمان، والامقامِ اهریمنِ آسمان‌دزد نشان‌های‌آشکار​ دائوی مسیر سرقتِ خویش را صرف کرده‌چشم​ بود تا این گویِ قمار را پالایش کند!

گویِ قمار نتایجی تصادفی به‌می‌شد​ بار می‌آورد که هیچ‌کس قادر‌پیش‌بینی‌اش​ نبود بر آن‌ها اثر بگذارد.

والامقامِ اهریمنِ آسمان‌دزد استثنایی بود؛ او اهریمنی برون‌جهانی به شمار می‌رفت که از نشان‌های‌شومِ​ دائوی برون‌جهانی بهره می‌برد. فضای آسمان‌دزد بر پایهٔ نشان‌های دائوی برون‌جهانیِ او بنا شده‌خبره‌ای​ بود. از سوی دیگر، گویِ قمار با نشان‌های دائوی مسیر سرقتِ برون‌جهانی‌اش پالایش گشته بود.

گویِ قمار به‌خودی‌خود هیچ قدرت تهاجمی نداشت و فارغ از‌طور​ نتیجه، کاملاً بی‌خطر بود. اما حرکت کشندهٔ قمار بخت که‌بی‌نهایت​ از این گو به عنوان هسته بهره می‌برد، به‌شدت خطرناک بود.

چه موفق می‌شد و‌عظیم‌تر​ چه شکست می‌خورد، هیچ‌بی‌نهایت​ راهی برای پیش‌بینی‌اش وجود نداشت.

اما دقیقاً به دلیل همین ویژگی،‌شکست​ حتی بختِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم‌دقیقاً​ نیز قادر نبود در آن دخالت کند.

احتمال پیروزی در قمار بخت‌بالاتر​ برای زامبی جاودانِ خورشید عظیم و‌پهناور​ چین دینگ لینگ کاملاً برابر بود.

چین دینگ لینگ بار پیش‌وسعتِ​ پیروز شده بود و اکنون، نوبتِ‌کلی​ پیروزیِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم بود.

با وجود این، زامبی‌عظیم‌تر​ جاودانِ خورشید عظیم هیچ‌بی‌نهایت​ مسرتی در خود احساس نمی‌کرد.

زیرا چین دینگ لینگ‌موفق​ چه می‌باخت و چه‌راهی​ می‌برد، تنها سود نصیبش می‌شد.

دلیلش چه بود؟

این امر‌تقسیم​ به ژرفای‌شوم​ مسیر بخت بازمی‌گشت.

بخت اساساً به دو دسته تقسیم می‌شد: بخت نیک و بخت‌دائو​ شوم. وسعتِ بخت از فردی به فرد دیگر تفاوت داشت؛ به‌بیشترِ​ طور کلی، هرچه سطح تزکیه بالاتر می‌رفت، بخت نیز عظیم‌تر می‌گشت.

با مقایسهٔ بختِ زامبی جاودانِ‌می‌شد​ خورشید عظیم و چین دینگ‌پیش‌بینی‌اش​ لینگ، این تفاوت آشکار می‌شد.

بختِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم بی‌نهایت پهناور و در سطح ارباب‌پهناور​ دائو بود. بخت شومِ اندکی در آن به چشم می‌خورد، در‌بسیار​ حالی که بخت نیک بخش اعظم آن را در بر می‌گرفت.

اما چین دینگ لینگ چطور؟

بختِ چین دینگ لینگ بسیار کوچک‌تر از بختِ‌بی‌نهایت​ زامبی جاودانِ خورشید عظیم بود. بخت شوم بیشترِ‌بخش​ آن را اشغال کرده و بخت نیکش ناچیز بود.

چین دینگ لینگ تنها خبره‌ای رتبه ۸‌می‌خورد​ به شمار می‌رفت و بختش طبیعتاً از‌همین​ بختِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم کوچک‌تر بود.

بخت متغیری همواره در حال تغییر بود! او در برابر دشمن قدرتمندی همچون زامبی‌شومِ​ جاودانِ خورشید عظیم قرار داشت؛ از آنجا که بختِ تمام موجودات بر یکدیگر اثر‌خبره‌ای​ می‌گذاشت، حتی بخت نیکِ او نیز تحت‌تأثیر قرار می‌گرفت و به بخت شوم بدل می‌گشت.

بنابراین در وهلهٔ نخست، بختِ چین دینگ لینگ بسیار‌داشت​ کوچک‌تر از حریفش بود. او اساساً با سرمایه‌ای بسیار‌مقایسهٔ​ کمتر قمار می‌کرد و این به‌خودی‌خود مزیتی عظیم محسوب می‌شد.

در وهلهٔ دوم، چین دینگ لینگ بخت شومِ‌بی‌نهایت​ فراوانی داشت؛ با انتقالِ این بخت به زامبی‌بخش​ جاودانِ خورشید عظیم، بختِ او نیز آلوده می‌گشت.

پایه و اساسِ سبکِ مبارزهٔ والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم بر بختِ مثبت و قدرتمند استوار‌ویژگی​ بود. این امر دو شرط حیاتی داشت: نخست آنکه به بختی پهناور نیاز داشت و دوم‌پیروز​ آنکه بختش باید مثبت می‌بود؛ بدین معنا که هرچه بخت نیکِ بیشتری می‌داشت، وضعیتش بهتر می‌شد.

اگر چین دینگ لینگ در قمار بخت پیروزی‌های بیشتر و شکست‌های کمتری را تجربه می‌کرد، بختِ زامبی جاودانِ‌بخش​ خورشید عظیم به‌شدت کاهش می‌یافت. و اگر چین دینگ لینگ کمتر پیروز می‌شد و بیشتر می‌باخت، با وجود‌دشمن​ اینکه زامبی جاودانِ خورشید عظیم بختِ او را به دست می‌آورد، اما این بخت عمدتاً شامل بخت شوم می‌شد.

زامبی جاودانِ خورشید‌نیک​ عظیم در تنگنایی‌فردی​ دشوار گرفتار شد.

او روش‌های بسیاری برای تبدیل بخت شوم به بخت نیک در اختیار داشت.‌اندکی​ اما این فرآیند جوهر جاودان و انرژی ذهنیِ او را می‌بلعید و باعث می‌شد‌رتبه​ در نبردِ دوباره با والامقامِ جاودانِ صورت فلکی، فرصت‌های بسیاری را از دست بدهد.

بدتر از همه اینکه، پس از تبدیل بخت‌راهی​ شوم به بخت نیک، اگر در قمار بختِ‌حتی​ بعدی به چین دینگ لینگ می‌باخت، چه باید می‌کرد؟

آیا با این‌سطح​ کار تنها دشمن‌عظیم‌تر​ را تقویت نمی‌کرد؟

گرومب! گرومب! گرومب!

زنجیره‌ای از انفجارهای درونی رخ‌می‌گشت​ داد و بیش از سی‌ارباب​ قطعه یخ شناور حقیقی نابود گشتند.

تنها حدود ده‌خطرناک​ درصد از آرایهٔ اهریمن‌می‌خورد​ دیوانه باقی مانده بود!

قدرتِ آرایهٔ اهریمن دیوانه پیوسته کاهش می‌یافت و از دنیای‌بی‌نهایت​ بزرگ در لایهٔ هشتم نیز تنها حدود چهل درصد باقی‌می‌گرفت​ مانده بود. همه‌چیز صرفِ پرورشِ قطعهٔ مرکزیِ یخ شناور حقیقی می‌شد.

سه عجیب‌الخلقهٔ اهریمن دیوانه به تراشیدنِ یخ‌فرد​ شناور حقیقی ادامه می‌دادند و چهره‌هایشان رفته‌رفته‌تزکیه​ حالتی جنون‌آمیز و متعصبانه به خود می‌گرفت.

قدرتِ تمهیداتِ متقابلِ بی‌کران از آرایهٔ اهریمن دیوانه سرچشمه می‌گرفت. اگر به‌شومِ​ خاطر این پیوند نبود، والامقامِ جاودانِ صورت فلکی یا زامبی جاودانِ خورشید‌نیکش​ عظیم تا به حال منبع تمهیداتِ متقابلِ بی‌کران را نابود کرده بودند.

در آن زمان، والامقامِ اهریمنِ بی‌کران عمداً همه‌چیز را به صورت یک کلِ واحد در هم‌حتی​ تنیده بود؛ تا اگر دیگران خواهانِ نتایج تحقیقاتِ حیات جاودان هستند، مجبور شوند دست نگه دارند.‌اکنون​ آن‌ها چاره‌ای نداشتند جز اینکه تهدید را بپذیرند و به شکلی نامرئی توسط تمهیداتِ متقابل محدود شوند.

با محو شدنِ تدریجیِ آرایهٔ‌بالاتر​ اهریمن دیوانه، سقفِ قدرت در‌بی‌نهایت​ نبردِ جاودانه‌ها پیوسته بالاتر می‌رفت.

زامبی جاودانِ خورشید‌نیک​ عظیم روش‌های قدرتمندتری‌فردی​ را به کار گرفت.

والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌عظیم‌تر​ نیز به همان نسبت‌بی‌نهایت​ قدرت مهارت‌هایش را افزایش داد.

زامبی جاودانِ خورشید عظیم که چین‌شکست​ دینگ لینگ سدِ راهش شده بود،‌دقیقاً​ ناگزیر در موضع ضعف قرار گرفت.

«باید چین دینگ لینگ را‌بالاتر​ از پای درآوریم!» این نظر‌بی‌نهایت​ به توافقی همگانی بدل گشت.

نه‌تنها زامبی جاودانِ خورشید‌شوم​ عظیم، بلکه سایر شبه‌والامقام‌ها‌تفاوت​ نیز دست به حمله زدند.

اما آنجا درونِ آرایهٔ صفحه شطرنج صورت فلکی بود؛ از آنجا که نقشهٔ پرزحمتِ‌چشم​ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی علیه زامبی جاودانِ خورشید عظیم به ثمر نشسته بود، چگونه‌بختش​ ممکن بود اجازه دهد چین دینگ لینگ به این سادگی هدف حمله قرار گیرد؟

«اوضاع اصلاً خوب نیست،‌موفق​ باید به والامقامِ جاودانِ‌راهی​ خورشید عظیم کمک کنیم!»

«اگه می‌خوایم از خورشید عظیم حمایت کنیم، باید چین‌آشکار​ دینگ لینگ رو بکشیم. در بدترین حالت، باید تمرکزش‌بخش​ رو به هم بریزیم و حرکت کشنده‌ش رو باطل کنیم.»

«اما آرایهٔ صفحه شطرنج صورت فلکی می‌تونه اون رو‌داشت​ تو یه چشم‌به‌هم‌زدن به هر جایی منتقل کنه، پس‌مقایسهٔ​ اول از همه باید این آرایه رو نابود کنیم!»

پس از بحث‌های‌بالاتر​ فراوان، همه‌چیز دوباره‌مقایسهٔ​ به نقطهٔ آغاز بازگشت.

ویژژژ! ویژژژ! ویژژژ!

ستارگان یکی پس از دیگری به جلو پرتاب‌مقایسهٔ​ می‌شدند، نور طلاییِ محافظ را در هم می‌شکستند و‌حالی​ زامبی جاودانِ خورشید عظیم را وادار به عقب‌نشینی می‌کردند.

آخ!

خونِ سرد و تیرهٔ جسد از دهانش بیرون پرید. نور ستاره‌دائو​ بر سینه‌اش می‌درخشید؛ مهم نبود نور طلایی‌اش چگونه پخش می‌شد، نور‌بیشترِ​ ستاره همچنان با درخششی خیره‌کننده سوسو می‌زد. جراحاتش بسیار سنگین بود!

به دلیل ممانعت‌های چین دینگ لینگ، قدرت نبردِ زامبی جاودانِ‌پیش‌بینی‌اش​ خورشید عظیم به‌شدت افت کرده بود. او در نبرد با‌خورشید​ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی، آشکارا نشانه‌هایی از شکست را بروز می‌داد!

با دیدنِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم‌عظیم‌تر​ که خون سرفه می‌کرد، رنگ از‌ارباب​ رخسارِ لو وِی یین و دیگران پرید.

آیا زامبی جاودانِ خورشید‌شوم​ عظیم قرار بود در‌تفاوت​ نبردِ دو والامقام شکست بخورد؟

وضعیتِ نبرد تا به اینجای کار ثابت کرده بود که زامبی جاودانِ خورشید عظیم بالاترین قدرت نبرد‌اعظم​ را در میان نیروهای متحد دارد و پس از او، گو یوئه فانگ یوان در جایگاه دوم‌دشمن​ قرار داشت. اگر زامبی جاودانِ خورشید عظیم شکست می‌خورد، این به معنای شکستِ تمامِ نیروهای متحد بود!

با وجود این، هرچند پذیرش این موضوع برای لو‌برای​ وِی یین و بقیه دشوار بود، اما به‌خوبی می‌دانستند‌زامبی​ که برتریِ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی کاملاً طبیعی است.

عوامل بسیاری‌هرچه​ در نبردِ میان‌بالاتر​ جاودانه‌ها تأثیرگذار بود.

نخست، سطح تزکیه و تعداد نشان‌های دائو بود.‌تفاوت​ والامقامِ جاودانِ صورت فلکی و زامبی جاودانِ خورشید‌عظیم‌تر​ عظیم در این زمینه با هم برابر بودند.

دوم، میزان جوهر جاودان و‌می‌گشت​ گویِ جاودان بود. هر دو طرف‌دائو​ تقریباً در وضعیتی یکسان قرار داشتند.

سوم، تجربهٔ نبرد بود. در این‌شکست​ مورد نیز والامقامِ جاودانِ صورت فلکی‌دقیقاً​ و زامبی جاودانِ خورشید عظیم مساوی بودند.

چهارم، محیط بیرونی و تواناییِ بهره‌برداری از آن بود. والامقامِ‌بی‌نهایت​ جاودانِ صورت فلکی در این جنبه از زامبی جاودانِ خورشید‌می‌گرفت​ عظیم برتری داشت؛ دست‌کم در این لحظه، حقیقت همین بود.

زامبی جاودانِ خورشید عظیم، کاخ آسمانی سرکوب بخت، محراب بخت و بلا و دنیای بزرگ بیابان وحشی را‌مقایسهٔ​ به کار گرفت. سپس با فانگ یوان متحد شد، قلمرو ازلی را عمداً نابود ساخت و پس از‌نیکش​ آن، بار دیگر با او پیمان بست تا آرایهٔ اهریمن دیوانه و درِ مرگ و زندگی را کاوش کند.

در مقابل، والامقام جاودانِ صورت فلکی با بهره‌گیری از قدرتِ کوه کتاب، قلمرو ازلی،‌چشم​ آرایهٔ اهریمن دیوانه، گورستان جاودان، درِ مرگ و زندگی، والامقام اهریمنِ روحِ شبح، دنیای بزرگ‌طبیعتاً​ نیلوفر سبز، صفحه شطرنج صورت فلکی و اقدامات متقابلِ بی‌کران، در نبردهای بسیاری جنگیده بود.

عامل پنجم، روش‌های مبارزه بود؛ آرایه‌های گو، حرکت‌های کشندهٔ میدانی، خانه‌های گو و‌دلیل​ انواع حرکت‌های کشنده. والامقام جاودانِ صورت فلکی و زامبی جاودانِ خورشید عظیم، بی‌شک هر‌دینگ​ دو در این زمینه بی‌نظیر بودند و تشخیص برتریِ یکی بر دیگری دشوار می‌نمود.

عامل ششم، نظام مبارزه بود.

نظام مبارزهٔ زامبی جاودانِ خورشید عظیم، ظرفیتی فوق‌العاده قدرتمند برای‌طور​ مراحل بعدیِ نبرد در خود نهفته داشت، اما چین دینگ‌بی‌نهایت​ لینگ به طرزی معجزه‌آسا آن را در هم شکسته بود.

والامقام جاودانِ صورت فلکی نیز از نظام‌آشکار​ مبارزه‌ای استثنایی بهره می‌برد که از همان‌چشم​ ابتدا پیوسته آن را به کار می‌گرفت.

این نظام، در حقیقت تلفیقی‌می‌شد​ از نظام‌های مبارزهٔ مینگ هائو،‌پیش‌بینی‌اش​ یو شیو و فنگ یا بود.

در جنبهٔ تهاجمی، روش اصلی‌بالاتر​ همان حرکت کشندهٔ ستارهٔ پرندهٔ‌بی‌نهایت​ پری مینگ هائو به شمار می‌رفت.

جاودانه‌های مسیر خرد، به دلیل برتریِ ذاتیِ مسیرشان، غالباً از حرکت‌های کشندهٔ بسیار ظریف و پیچیده‌ای استفاده می‌کردند. این حرکت‌های‌بی‌نهایت​ کشنده معمولاً دربردارندهٔ کرم‌های گوی متعددی بودند و مراحل فعال‌سازیِ پیچیده‌ای داشتند. به همین دلیل بود که توانایی محاسباتیِ جاودانه‌های‌بختش​ مسیر خرد خارق‌العاده بود؛ تنها با تکیه بر این توانایی می‌توانستند حرکت‌های کشندهٔ خود را به درستی مهار و هدایت کنند.

اما در نظام مبارزهٔ والامقام جاودانِ صورت فلکی، روش ستارهٔ‌ارباب​ پرنده تقریباً تنها روش در بُعد تهاجمی محسوب می‌شد؛ تا‌بسیار​ جایی که می‌شد آن را به‌شدت محدود و یکنواخت توصیف کرد!

آیا والامقام جاودانِ صورت فلکی‌می‌شد​ عمداً این مزیتِ آشکارِ مسیر‌پیش‌بینی‌اش​ خرد را کنار گذاشته بود؟

واقعیت چیز دیگری بود.

نخست آنکه، حرکت کشندهٔ ستارهٔ پرنده ظاهری ساده داشت، اما در باطن چنین نبود. اگر این حرکت پی‌درپی اجرا‌آشکار​ می‌شد، هر ضربه به بخشی از یک حملهٔ زنجیره‌ای بدل می‌گشت. ستاره‌های بی‌شماری به زامبی جاودانِ خورشید عظیم برخورد‌خبره‌ای​ کرده بودند و اکنون، جراحات ناشی از آن‌ها روی هم انباشته شده و آسیب‌های سنگینی به او وارد آورده بود.

دوم آنکه، این سادگی و‌می‌گشت​ محدودیت در بُعد تهاجمی، دقیقاً نشان‌دهندهٔ‌دائو​ نبوغ والامقام جاودانِ صورت فلکی بود.

با نگاهی به کلیتِ این نظام مبارزه، می‌شد دریافت که والامقام جاودانِ صورت فلکی، بارِ‌ویژگی​ محاسباتی را از بخش تهاجمی حذف کرده و آن را به ذهنِ خود منتقل ساخته‌پیش​ بود؛ این‌گونه می‌توانست در هر لحظه، تسلطی بی‌نظیر و همه‌جانبه بر جریان نبرد داشته باشد!

دقیقاً به واسطهٔ همین تسلط بر اوضاع بود که والامقام جاودانِ صورت فلکی می‌توانست از تمام منابع‌حالی​ محیطی تا آخرین حد ممکن بهره ببرد. او حتی زمانی که در موضع ضعف قرار داشت، می‌توانست‌حال​ بر قدرتمندان غلبه کند و در برابر ارتشِ پرشمارِ اتحاد، دربار آسمانی را به قلهٔ پیروزی هدایت نماید.

نظام مبارزهٔ والامقام جاودانِ صورت فلکی قادر بود با بهره‌گیری از‌کلی​ محیط، دشمنان را سرکوب کند و با دستکاریِ احساسات، بر آن‌ها‌ارباب​ تأثیر بگذارد. والامقام اهریمنِ روحِ شبح یکی از قربانیانِ همین ترفند بود.

زامبی جاودانِ خورشید عظیم و والامقام جاودانِ صورت فلکی از بسیاری جهات با یکدیگر برابر‌حالی​ بودند. با وجود این، در این بن‌بست، نظام مبارزهٔ زامبی جاودانِ خورشید عظیم مختل شده بود،‌همواره​ در حالی که والامقام جاودانِ صورت فلکی همچنان نظام مبارزه و برتری‌های خود را حفظ می‌کرد.

این برتری‌ها به تنهایی ناچیز می‌نمودند، اما رفته‌رفته‌راهی​ روی هم انباشته شدند تا جایی که زامبی‌حتی​ جاودانِ خورشید عظیم را در آستانهٔ شکست قرار دادند!

زامبی جاودانِ خورشید عظیم که ناگهان به سمت کُرهٔ‌آشکار​ لاجوردی هجوم می‌برد، فریاد زد: «فانگ یوان، وقتشه جونمون‌بخش​ رو کف دستمون بذاریم و بجنگیم، دیگه واسه چی معطلی؟!»

حرکت‌های کشندهٔ مسیر بخت همچون طوفانی سیل‌آسا‌فرد​ فوران کردند تا کُره را در هم‌تزکیه​ بشکنند و فانگ یوان را آزاد سازند.

اما والامقام جاودانِ صورت فلکی از پیش برای مقابله با این اقدام آماده بود.‌چشم​ او بی‌درنگ دست به حمله زد. سایه‌های ستاره‌ای سوسو زدند و زامبی جاودانِ خورشید عظیم‌طبیعتاً​ بار دیگر متحمل ضربه‌ای سنگین شد؛ حرکت کشنده‌اش نیز در نیمهٔ راه از هم پاشید.

لو وِی یین فریاد زد: «باید‌شکست​ به فانگ یوان کمک کنیم، اون می‌تونه‌دلیل​ به والامقام جاودانِ خورشید عظیم یاری برسونه.»

بهشتِ زمین آهی کشید و گفت: «افسوس... اگر آرامگاهم‌آشکار​ نابود نشده بود، الان سطح تزکیهٔ والامقام رو داشتم‌بخش​ و می‌تونستم این مخمصه رو ختم به خیر کنم.»

ژان بو دو در حالی که مشتش را در هوا تاب می‌داد و عضو دیگری‌بالاتر​ از دربار آسمانی را از پای درمی‌آورد، غرید: «این سیاهی‌لشکرهای رو مخ!» با وجود این، جاودانه‌های‌چطور​ دربار آسمانی اندکی بعد دوباره زنده می‌شدند و هیچ راهی برای نابودیِ کاملِ آن‌ها وجود نداشت.

از این گذشته، نیایِ‌عظیم‌تر​ دریای چی همچنان پشت سر‌پهناور​ ژان بو دو قرار داشت.

تا آن لحظه، نیمی از زنجیرهای‌شکست​ بی‌کران که نیایِ دریای چی را‌دقیقاً​ در بند کشیده بود، ناپدید شده بود.

از یک سو، دیگر جاودانه‌ها به او یاری می‌رساندند و از سوی دیگر، خودِ‌شومِ​ آرایهٔ اهریمن دیوانه در حال کوچک شدن بود. سقف قدرت در نبردِ جاودانه‌ها پیوسته افزایش‌رتبه​ می‌یافت و اکنون، ظرفیتِ تحملِ بسیار بالاتری برای حرکت کشندهٔ ارتقای هو فراهم شده بود.

با این حال، نیایِ دریای چی همچنان‌فرد​ قدرتِ محافظت از خود را نیافته بود و‌بالاتر​ به مراقبتِ مداومِ ژان بو دو نیاز داشت.

بهشتِ زمین در حالی که‌می‌گشت​ به مرکزِ گروه عقب‌نشینی می‌کرد، فریاد‌دائو​ زد: «همگی، از من محافظت کنید!»

دیگر جاودانه‌ها گردِ او حلقه زدند و‌می‌خورد​ زمانِ گران‌بهایی را برای بهشتِ زمین خریدند‌همین​ تا حرکت کشنده‌اش را به کار گیرد.

حرکت کشندهٔ مسیر‌سطح​ آسمان — چکیدهٔ‌عظیم‌تر​ آسمانی و هنجارِ زمینی.

هاله‌ای مرموز از بدن او ساطع‌فردی​ شد و همچون موجی از هوا،‌هرچه​ به سمت کُرهٔ لاجوردی یورش برد.

این حرکت کشنده به‌شدت ژرف و پیچیده بود و می‌توانست آسمان‌دائو​ و زمین را به حالتِ طبیعیِ خود بازگرداند؛ در واقع، این‌بیشترِ​ حرکت، کابوس و دشمنِ خونیِ حرکت‌های کشندهٔ میدانی به شمار می‌رفت.

برای در‌به‌شدت​ هم شکستنِ این‌می‌شد​ محاصره، بی‌نقص بود!

کُرهٔ لاجوردی از پیش در حالِ تحملِ فشارِ حملاتِ‌آشکار​ فانگ یوان بود و اکنون، با برخوردِ حرکت کشندهٔ‌بخش​ چکیدهٔ آسمانی و هنجارِ زمینی، در دم فرو ریخت.

فانگ یوان که همچون ببری‌وسعتِ​ رهاشده از قفس به بیرون‌طور​ پرواز می‌کرد، غریو بلندی سر داد.

فانگ یوان در حالی که رنگین‌کمانی چندرنگ را به بیرون می‌فرستاد تا‌شومِ​ بهشتِ زمین را با خود همراه کند و به سمت چین دینگ‌نیکش​ لینگ هجوم ببرد، گفت: «بهشتِ زمین، امیدوارم بازم بتونی بهم کمک کنی!»

حرکت کشندهٔ مسیر‌خطرناک​ آسمان — چکیدهٔ‌شکست​ آسمانی و هنجارِ زمینی!

بهشتِ زمین نفس عمیقی کشید. پس از به کارگیریِ‌آشکار​ این حرکت کشنده، خون از منافذِ بدنش جاری شد‌بخش​ و رنگ از رخسارش پرید و چون گچ سفید گشت.

جریان‌های هوای بی‌شکل به پیش تاختند؛ از‌فرد​ هر جا که می‌گذشتند، مسیرهای ستاره‌ای در‌تزکیه​ هم می‌شکستند و به نیستی بدل می‌شدند.

بدون وجودِ مسیرهای ستاره‌ای، جابه‌جا‌می‌گشت​ کردنِ چین دینگ لینگ برای والامقام‌دائو​ جاودانِ صورت فلکی بسیار دشوار بود.

برقی سرد در چشمانش درخشید؛ او بی‌درنگ از‌راهی​ نجاتِ چین دینگ لینگ دست کشید و در عوض،‌بختِ​ حمله‌ای وحشیانه را روانهٔ زامبی جاودانِ خورشید عظیم کرد.

زامبی جاودانِ خورشید عظیم غرید: «لعنت بهت،‌می‌گشت​ فانگ یوان!» سینه‌اش در اثر این حمله‌شومِ​ دریده شد و روحش آسیبی جدی دید.

در همین حین،‌نیک​ فانگ یوان جانِ چین‌فرد​ دینگ لینگ را گرفت.

با وجود این، زامبی جاودانِ خورشید عظیم نتوانست ورق را‌ارباب​ برگرداند. هزاران غبار ستاره‌ای به سمتش شلیک شد؛ او بیشترِ آن‌ها‌کوچک‌تر​ را نابود کرد، اما همچنان صدها غبار به بدنش اصابت کردند.

چنان حجمِ عظیمی از نورِ ستاره در‌می‌خورد​ جراحاتِ زامبی جاودانِ خورشید عظیم انباشته شده‌همین​ بود که اکنون همچون آتشی سوزان زبانه می‌کشید!

زامبی جاودانِ خورشید‌سطح​ عظیم در یک‌قدمیِ‌عظیم‌تر​ مرگ قرار داشت.

والامقام جاودانِ صورت‌نیک​ فلکی همچنان بی‌رحمانه‌فردی​ به حملاتش ادامه می‌داد.

آخرین ضربهٔ مهلک!

ناولها | novelha.net