چپتر 2082: ارتش شکست‌خورده
0«رئیس فرقه.»
«رئیس فرقه.»
فانگ دی چانگ به گوشهٔ دنجی‌تلفات از اردوگاه رفت و در آنجا دو‌نه‌تنها سه گدا به او ادای احترام کردند.
فانگ دی چانگ نیز با لباس‌های ژنده‌آمار و بوی متعفنی که از او به‌می‌کنه مشام می‌رسید، ظاهری شبیه به گدایان داشت.
ده فرزندِ مسیرِ انسان ارتش بزرگی را سازماندهی کردند و به عنوان پیشگام، وارد دنیای نقاشیِ جانورِ غران شدند‌پیدا که به‌تازگی پدیدار شده بود. آن‌ها در فواصل معین اردوگاه‌های پایداری برپا می‌کردند تا پیش از رسیدنِ نیروهای پشتیبانی‌متحد و تدارکات، اردوگاه آماده باشد و آذوقهٔ کافی در اختیار ارتشِ تحتِ فرمانِ ده فرزندِ مسیرِ انسان قرار گیرد.
فانگ دی چانگ مخفیانه آن‌ها را‌باشد تعقیب می‌کرد و فرقهٔ گدایان را نیز‌قرار برای یافتن فرصتی مناسب بسیج کرده بود.
فانگ دی‌درگیر چانگ پرسید:اخم «اوضاع چطوره؟»
«برادران فرقه‌بومیِ دارن ارتش پیشگام‌الهی رو تعقیب می‌کنن.»
«رئیس فرقه، اوضاع عالیه. کلی جسد‌بلکه جانور وحشی و پوست و خزِ‌شنیدن باارزش جمع کردیم. قراره پولدار بشیم!»
«فقط سرِ همین قضیه‌تدارکات با چند تا تاجر‌کافی و نگهبان درگیر شدیم.»
فانگ دی‌درگیر چانگ اخم‌اخم کرد: «تلفات چقدره؟»
فرقهٔ گدایانِ او به‌سرعت توسعه یافته بود و اعضایش نه‌تنها شامل‌راحت کرم‌های گوی مسیرِ انسانی می‌شد که او به کار می‌گرفت، بلکه‌خیلی بسیاری از گدایانِ بومیِ شهر امپراتور الهی را نیز در بر می‌گرفت.
با شنیدن آمار‌می‌شد تلفات، اخم فانگ‌بلکه دی چانگ عمیق‌تر شد.
«با وجود اینکه فرقهٔ گدایان راحت گسترش پیدا می‌کنه، اما گویِ گدا بی‌ارزش‌ترین کرمِ گویِ‌مخفیانه مسیرِ انسانه و قدرت نبرد خیلی پایینی داره. اونا در برابر تاجرها، نگهبان‌ها و بقیه تو‌عالیه موضع ضعف قرار دارن. فقط با متحد شدن و ایجاد برتری عددیه که می‌تونن تلفات ندن.»
فانگ دی چانگ در دل آهی کشید؛ فرقهٔ گدایان عظیم به‌یافته نظر می‌رسید اما قدرت چندانی نداشت. تکیه بر فرقهٔ گدایان برای‌بسیاری مقابله با ده فرزندِ مسیرِ انسان در آینده، کار عاقلانه‌ای نبود.
فانگ دی چانگ وارد دهمین اردوگاه شد، اما‌عمیق‌تر ده فرزندِ مسیرِ انسان از آنجا هم فراتر‌گویِ رفته بودند و داشتند دوازدهمین اردوگاه را برپا می‌کردند.
«الان فقط می‌تونم به موج جانوران‌بلکه تکیه کنم. هر چقدر عمیق‌تر وارد دنیای‌آمار نقاشیِ جانورِ غران بشیم، جانوران قدرتمندتر می‌شن.»
تنها امید فانگ دی چانگ این‌باشد بود که امواج جانوران بتوانند ده‌فرمانِ فرزندِ مسیرِ انسان را شکست دهند.
نه‌تنها شکست، بلکه اگر آن‌ها متحمل خسارات و‌گدایانِ تلفات سنگینی می‌شدند، بسیار بهتر بود. تنها در آن‌انسانی صورت فانگ دی چانگ فرصتی برای بهره‌برداری پیدا می‌کرد.
«کاری از دستم برنمیاد، قدرت فعلیم خیلی پایینه. تنها چیزی که می‌تونم ازش استفاده کنم فرقهٔ گدایانه. ده فرزندِ مسیرِ انسان همگی‌خیلی استاد گو هستن و جوهر ازلی دارن، اونا فقط برای مدتی می‌تونن کرم‌های گوی مسیرِ انسانشون رو حفظ کنن. اما من دارم‌نداشت از جوهر جاودانِ شن شانگ استفاده می‌کنم که مثل جوهر ازلیِ نامحدوده، برای همین می‌تونم این گوهای گدا رو همیشه حفظ کنم.»
همین‌طور که فانگ دی چانگ به این‌بسیاری موضوع می‌اندیشید، ناگهان نگاهش تیره شد و‌عمیق‌تر احساس ضعفی از اعماق وجودش سر برآورد.
فانگ دی چانگ بی‌درنگ گویِ ارادهٔ‌باشد انسان را بیرون آورد، آن را‌فرمانِ جلوی بینی‌اش گرفت و نفس عمیقی کشید.
جریانی از ارادهٔ انسان‌اخم جذب بدنش شد و‌گدایانِ با ارادهٔ او درآمیخت.
بدن فانگ دی چانگ از یک گویِ گدا شکل گرفته‌اینکه بود؛ روحی در کار نبود و تنها اراده‌ای وجود داشت.قدرت حفظ اراده دشوار بود و هنگام تفکر به‌سرعت تحلیل می‌رفت.
خوشبختانه در دنیای نقاشیِ‌کار شهر امپراتور الهی، گویِ‌بومیِ ارادهٔ انسان پیدا می‌شد.
گویِ ارادهٔ انسان، ارادهٔ انسان تولید می‌کرد که می‌توانست به‌ارتشِ هر شکلی از اراده تبدیل شود. با کمک آن، ارادهٔ‌یافتن فانگ دی چانگ می‌توانست به حیات و فعالیت خود ادامه دهد.
در همین زمان،شدیم در اعماق دنیای‌تلفات نقاشیِ جانورِ غران.
اراده‌ای زنده‌بومیِ و واقعی در‌الهی هوا شناور بود.
او ردایی سبز و سفید بر تن‌بسیاری داشت، رفتارش ملایم بود و لبخندی بر‌عمیق‌تر لب داشت؛ او ارادهٔ نیلوفر آغازین بود!
و در پایین او، مائو لی چیو به‌صورت مچاله روی‌ارتشِ زمین افتاده بود. نیروی بی‌شکل و عظیمی او را در‌یافتن بند کشیده بود، به‌طوری که حتی نمی‌توانست از جایش تکان بخورد.
نه‌تنها این، بلکه نیروی‌اخم قدرتمند دیگری پیوسته در حال‌به‌سرعت استخراج نشانهای دائوی او بود.
مائو لی چیو فریاد زد:الهی «نیلوفر آغازینِ آشغال، اگه جرئت‌اینکه داری ولم کن و باهام بجنگ!»
ارادهٔ نیلوفر آغازین سرش را تکان داد: «مائو لی چیو، هنوز‌الهی هم نمی‌خوای تسلیم بشی؟ تو وضعیت ناامیدکننده‌ای گیر افتادی، مگه اینکه والامقامِ‌بی‌ارزش‌ترین جاودانِ خورشید عظیم زنده بشه و بیاد نجاتت بده، وگرنه مرگت حتمیه.»
«خودتم خوب می‌دونی که‌تدارکات امیدی به این اتفاق‌کافی نیست. تنها شانس زنده‌موندنت تسلیم‌شدنه.»
«در غیر این صورت،اخم با گذشت زمان، قدرتت مدام‌به‌سرعت تحلیل می‌ره. تا اینکه... بمیری.»
ارادهٔ نیلوفر آغازین‌شهر اصرار ورزید؛ صدایش متقاعدکننده‌آمار و چهره‌اش مهربان بود.
اما مائو لی چیو با خشم‌بلکه غرید: «به درک! من نیازی بهشون‌شنیدن ندارم، می‌تونی همهٔ نشانهای دائوی منو برداری!!»
ارادهٔ نیلوفر آغازین حیرت‌زده شد.
در لحظهٔ بعد، مائو لی چیو نه‌تنها تمام دفاع‌به‌سرعت خود را رها کرد، بلکه با نیروی جذب‌کننده نیز‌می‌شد همراه شد و نشانهای دائوی خود را واگذار کرد.
در میان نوری ژرف و خیره‌کننده، نشان‌های‌آمار دائوی بی‌شماری به اطراف پراکنده شدند و‌می‌کنه به دنیای نقاشیِ جانورِ غران راه یافتند.
برخی از نشانهای دائو بر زمین افتادند و به جانوران غول‌پیکری در‌شنیدن اشکال و اندازه‌های گوناگون بدل گشتند؛ برخی دیگر به آسمان پر کشیدند و‌انسانه با متراکم شدن، پرندگان درنده‌ای را شکل دادند که پهنهٔ آسمان را پوشاندند.
دنیای نقاشی به‌شدت ژرف و پیچیده بود؛ می‌توانست‌کافی نشانهای دائوی خارجی را جمع‌آوری کرده و آن‌ها‌تعقیب را به شکل انواع پرندگان و جانوران نقاشی کند.
اما در این لحظه، با همکاری کامل مائو‌گدایانِ لی چیو، تعداد جانوران نقاشی‌شده به‌شدت افزایش یافت‌گوی و دیری نپایید که از مرز ایمنی عبور کرد.
چهرهٔ ارادهٔ نیلوفر آغازین دگرگون شد: «اوه‌آمار نه.» او انتظار نداشت مائو لی چیو‌می‌کنه تا این حد تکانشی و بی‌پروا عمل کند.
مائو لی چیو در دنیای نقاشی سرکوب شده بود؛ هرچند راهی برای حمله در اختیار داشت، اما‌راحت همچنان قدرت کافی برای دفاع را نیز حفظ کرده بود. اگر با تمام قوا دفاع می‌کرد، می‌توانست مدت‌ها‌بقیه دوام بیاورد. به همین دلیل، ارادهٔ نیلوفر آغازین آمده بود تا او را به تسلیم شدن متقاعد کند.
برای مائو لی چیو، منطقی‌ترین راه این بود که‌اختیار اجازه دهد دنیای نقاشی ذره‌ذره قدرتش را تحلیل ببرد‌فرقهٔ و در عین حال تا جای ممکن مقاومت کند.
درست مانند کاری که جاودانهٔ اهریمنی چی جوئه انجام می‌داد؛توسعه او توسط شهر امپراتور الهی سرکوب شده بود و نمی‌توانست به‌تنهایی‌بلکه خود را رها کند، اما امیدش را به آینده بسته بود.
چه کسی‌بومیِ می‌توانست از‌امپراتور آینده مطمئن باشد؟
اما مائو لی چیو از‌می‌گرفت این منطق پیروی نکرد و برخلاف‌الهی نقشهٔ ارادهٔ نیلوفر آغازین پیش رفت.
موج جانورانِ بی‌سابقه و خشنی شکل‌باشد گرفت و دیوانه‌وار به سوی ارتشِ‌فرمانِ ده فرزندِ مسیرِ انسان هجوم برد!
به‌محض دیدنِ موج جانوران،اخم چهرهٔ ده فرزندِ مسیرِ‌گدایانِ انسان به‌شدت دگرگون شد.
«عقب بکشید! این‌شهر موج جانوران بیش‌شنیدن از حد وحشیه!»
«حتی اگه تمام‌می‌شد قدرتمون رو به‌بلکه کار بگیریم، حریفشون نمی‌شیم.»
«عقب بکشید، الان مهم‌ترین‌تدارکات کار اینه که توانمون‌کافی رو برای بعد نگه داریم.»
ده فرزندِ مسیرِ انسان‌اخم همگی از نخبگان بودند‌گدایانِ و بی‌درنگ عقب نشستند.
اما عقب‌نشینی کار آسانی نبود؛ موج جانوران به سیلابِ خروشانی می‌مانست‌راحت که می‌رفت تا جهان را در خود غرق کند. پرندگانِ بسیاری‌خیلی که تندتر از جانورانِ زمینی حرکت می‌کردند، به جانِ ارتشِ پیشگام افتادند.
ده فرزندِ مسیرِ انسان تن‌می‌گرفت به نبردی خونین دادند و سرانجام‌الهی توانستند راهی برای خروج باز کنند.
با رسیدن به اردوگاه یازدهم،آماده شمارِ ارتش به نیم رسیده بود؛تحتِ آن‌ها تلفاتِ سنگینی متحمل شده بودند!
موج جانوران همچنان به‌اخم پیش می‌تاخت، گویی پایانی‌گدایانِ بر آن متصور نبود!
اردوگاه به‌خوبی بنا شده بود و دفاعِ‌آمار مستحکمی داشت، اما زیر یورشِ موج جانوران،می‌کنه به‌سرعت نشانه‌های فروپاشی در آن پدیدار گشت.
«یا آسمان! انگار‌می‌شد حسابی این جانوران‌بلکه رو خشمگین کردیم.»
«این موج جانوران خیلی وحشیه! حتی‌باشد اگه تمام گروه‌های جانوریِ قبلی رو‌فرمانِ روی هم بذاریم، یک‌دهمِ این هم نمی‌شن.»
«عقب بکشید!»
ده فرزندِ مسیرِ‌شهر انسان به اردوگاه‌شنیدن دهم عقب‌نشینی کردند.
فانگ دی چانگ‌می‌شد پیش‌تر آنجا را‌بلکه ترک کرده بود.
او که پیش‌تر اخبار را دریافت کرده‌آذوقهٔ و به قدرتِ موج جانوران پی برده بود،مخفیانه می‌دانست که اردوگاه دهم قطعاً فرو خواهد پاشید.
هرچند می‌خواست فرصتی برای تلافی بیابد، اما قصد نداشت جانِ خود‌یافته را به خطر بیندازد. در واقع، تنها با تکیه بر قدرتِ فرقهٔ‌بومیِ گدایان، حتی اگر جانش را هم فدا می‌کرد، شاید نمی‌توانست انتقام بگیرد.
اردوگاه دهم نیز سقوط‌امپراتور کرد و موج جانوران‌عمیق‌تر آن را در هم کوبید.
ده فرزندِ مسیرِ انسان چاره‌ای جز عقب‌نشینی‌های پی‌درپی نداشتند.شهر موج جانوران نیز تلفاتی داد، اما گستردگیِ آن به‌قدری‌گسترش عظیم بود که می‌توانست این تاوان را به‌راحتی تاب بیاورد!
سرانجام، موجِ وحشتناکِ‌پشتیبانی جانوران تمام انسان‌ها‌باشد را فراری داد.
اردوگاه‌هایی که با رنج و زحمت‌تلفات بنا شده بودند، تماماً ویران گشتند‌اعضایش و حتی یکی از آن‌ها پابرجا نماند.
از نیروهایی که پیرو ده فرزندِ مسیرِ انسان بودند،وجود حتی ده درصد هم جان به در نبردند و‌کرمِ دیگر ساکنانِ دنیای نقاشی متحملِ تلفاتِ به‌مراتب سنگین‌تری شدند.
بازماندگان در وضعیتی به‌شدت اسفبار‌می‌گرفت به سر می‌بردند؛ همگی در‌امپراتور بهت و وحشت فرو رفته بودند.
دروازه‌های شهر بسته شد. چهرهٔ نگهبانانِ‌باشد شهر درهم و جدی بود؛ موج‌فرمانِ جانوران به پشتِ دروازه‌ها رسیده بود!
جانورانِ درنده بی‌هیچ‌شدیم درنگی یورش به‌تلفات شهر را آغاز کردند.
نبردِ تهاجم و دفاع سه شبانه‌روز به درازا کشید و شهر عملاً در‌پیدا آستانهٔ شکست قرار داشت. بارها جانورانِ غول‌پیکر مستقیماً از دیوارهای شهر بالا رفتند‌برابر و با گشودنِ مسیری خونین به سوی مناطقِ داخلی، تلفاتِ سنگینی به بار آوردند.
در لحظه‌ای حیاتی، شمارِ انبوهی از سربازان‌بسیاری لوبیای الهی پدیدار گشتند و با پیوستن به‌وجود خطوطِ دفاعی، موج جانوران را به عقب راندند.
«سربازان لوبیای‌نیروهای الهی دارن‌تدارکات برای ما می‌جنگن!»
«درسته. این حرکت کشندهٔ کاخِ لوبیای الهی بود.گدایانِ بعد از اینکه اون جاودانه رو از پای‌گوی درآوردیم، سربازان لوبیای الهی به کمک ما اومدن.»
ده فرزندِ مسیرِ انسان‌امپراتور در عینِ بهت و‌عمیق‌تر شادمانی، عمیقاً حسرت می‌خوردند.
تلفاتشان در این نبرد بیش از حد سنگین بود و‌امپراتور تقریباً تمام اندوخته‌های پیشینِ خود را از دست داده بودند. تنها‌اما بختِ یاری‌گرشان این بود که هیچ‌یک از آن‌ها جان نباخته بود.
فانگ دی چانگ پیش‌تر این‌آماده شهر را به مقصدِ منطقه‌ای‌ارتشِ بسیار دورتر ترک کرده بود.
تلفاتِ فرقهٔ‌درگیر گدایان نیز‌اخم سنگین بود.
شکستِ خردکننده‌ای که فانگ دی چانگ انتظارش را می‌کشید رخ داده بود، اما شدتِ آن‌اما از حدِ تصوراتش فراتر رفت. با وجود این، ده فرزندِ مسیرِ انسان یکپارچه ماندند و‌موضع به یاریِ یکدیگر شتافتند؛ از این رو، او هیچ فرصتی برای حمله به آن‌ها نیافت.
موج جانوران فروکش کرد و انبوهِ جانورانِ وحشی به دنیای‌امپراتور نقاشیِ جانورانِ غران بازگشتند. پراکنده شدنِ آن‌ها در همه‌جا، دشواریِ کاوش‌اما در دنیای نقاشیِ جانورانِ غران را به‌مراتب بیشتر از پیش کرد.
دنیای نقاشی به جانوری عظیم می‌مانست که در حالِ لیسیدنِ‌ارتشِ زخم‌هایش بود. پنجه‌ای که پیش‌تر به درونِ دنیای نقاشیِ جانورانِ‌یافتن غران دراز شده بود، اکنون تقریباً در هم شکسته بود.
شن شانگ به سراغ فانگ دی چانگ رفت و گفت:توسعه «فکر نمی‌کردم دنیای نقاشیِ جانورانِ غران تا این حد خطرناک باشه.بلکه میشه حدس زد که اون یکی نقاشی هم تو همین سطحه.»
آن دو‌بومیِ به تبادلِ‌امپراتور اطلاعات پرداختند.
فانگ دی چانگ، شن شانگ را از اخبارِ جمع‌آوری‌شده توسط فرقهٔ‌الهی گدایان مطلع ساخت؛ اخباری از قبیلِ میزان تلفاتِ ده فرزندِ مسیرِ‌گویِ انسان و همچنین عملکردِ یه فان و هونگ یی در این لشکرکشی.
شن شانگ نیز پرده‌تدارکات از کشفی بزرگ برای‌کافی فانگ دی چانگ برداشت.
شن شانگ کسی بود که تا‌تلفات عمیق‌ترین بخش‌ها پیشروی کرده و شخصاً‌اعضایش شاهدِ صحنهٔ شکل‌گیریِ موج جانوران بود!
فانگ دی چانگ در حالِ تحلیلِ ماجرا گفت: «نقاشی کشیدن با استفاده از نشانهای دائو... بی‌شک روش‌های مسیر نقاشی مرموز‌قدرت و استثنایی هستن. اما اگه این‌طور باشه... به نظر می‌رسه دنیای نقاشیِ جانورانِ غران داره دشمنِ بزرگی از دربار آسمانی رو‌عظیم تو اعماقِ خودش سرکوب می‌کنه. نبردِ بین موج جانوران و انسان‌ها، در واقع روشی برای تضعیفِ این دشمن و تشدیدِ سرکوبشه.»
شن شانگ با تأییدِ تحلیلِ فانگ دی چانگ گفت: «برام سؤاله که‌شنیدن چه کسی اونجا سرکوب شده؟ هر کی که هست، دست‌کم یه جاودانهٔ‌کرمِ رتبه ۸ ئه! دشمنِ دشمن، دوستِ آدمه؛ شاید بتونیم باهاش همکاری کنیم.»
فانگ دی چانگ سرش را تکان داد و گفت: «تلفاتِ ارتش این بار خیلی سنگین بود،تعقیب فقط یک‌دهم زنده موندن. به این زودی‌ها نمیشه یه ارتشِ کاوشگرِ دیگه راه انداخت. می‌خوایم از‌کلی این فرصت استفاده کنیم و بریم به اعماق نقاشی؟ نه، اون جانوران به هیچ‌کس رحم نمی‌کنن.»
شن شانگ سر تکان داد: «توی این دنیای نقاشی، فاصلهٔ بین جاودانه‌اعضایش و فانی زیاد نیست. انگار چاره‌ای نداریم جز اینکه صبر کنیم تا ارتشِ‌امپراتور کاوش دوباره شکل بگیره. اون‌وقت می‌تونیم از فرصت استفاده کنیم و عمیق‌تر بشیم.»
با فروکش کردنِ نبردِ عظیمِ میان انسان‌ها‌آمار و جانوران در دنیای نقاشی، فانگ یوان‌می‌کنه مخفیانه واردِ بهشتِ مردمان قارچی شده بود.
لوتوس امپراتوری گنجینه جوهر آسمانی با موفقیت به رتبه‌شهر ۸ ارتقا یافته بود و فانگ یوان نیز شمارِ‌گسترش انبوهی از حرکاتِ کشندهٔ ترکیبی را خلق کرده بود.
در سوی دیگر، همزادِ دریای چی بارها و بارها با دربار آسمانی تماس گرفته‌گیرد بود تا ارتشی متحد برای حمله به اتحادِ انسان‌های دگرگونهٔ فانگ یوان تدارک ببیند.برادران اما با وجودِ موافقتِ دربار آسمانی، آن‌ها هیچ نشانهای از اقدامِ عملی بروز ندادند.
چنین رویکردی، فانگ‌شدیم یوان را به‌تلفات وخامتِ اوضاع واقف ساخت.
با گشوده شدنِ ورودیِ بهشتِ مردمان قارچی، لو‌عمیق‌تر وِی یین شخصاً به استقبالِ فانگ یوان رفت‌گویِ و او را به اعماقِ سرزمین متبرک راهنمایی کرد.
تازه نشسته بودند که‌کار فانگ یوان بی‌مقدمه پرسید:بومیِ «روحِ شبح هنوز زنده‌ست؟»