چپتر 2124: ستایشِ فانگ یوان
0پیرمرد مرموز چنان قدرتمند بود که‌نیست شانگ شین تسی حتی متوجه روش او‌آهی برای پنهان شدن درون کرم گو نشد.
او با نیت نامعلومی آمده بود؛ می‌توانست خیرخواه باشد یا‌می‌زنی بدخواه. حتی ممکن بود مقصرِ اصلیِ ماجرای گوهای تقلبی باشد،خونسرد یا شاید این یکی دیگر از نقشه‌های شانگ یا زی بود.
با وجود این، شانگ شین تسی‌دارم بیشتر تمایل داشت باور کند که‌کمکت پیرمرد مرموز با نیت خیر آمده است.
شانگ شین تسی با لحنی جدی گفت: «پیش‌تر آه کشیدم چون شانگ یا زی و بقیه تصمیم گرفتن برای به دست آوردن‌گرفتم اون فرصت جاودانگی، من رو از مقام رئیس خاندان پایین بکشن. اما براشون مهم نبود که این نقشه‌ها چه بدبختی و خسارت‌بدم بزرگی برای بقیه به بار میاره. در واقع، اونا کاملاً اعتبار خاندان شانگ رو نادیده گرفتن و فقط به فکر خودشون بودن.»
«اما می‌تونم انتخابشون رو درک کنم. کیه که نخواد یه جاودانه بشه و از قلمرو فانی فراتر‌کوه بره و توانایی‌های عظیمی به دست بیاره؟ اما آیا جاودانه شدن به این معنیه که آدم باید با‌ارشد مردم مثل حشره رفتار کنه؟ آیا راه دیگه‌ای نیست، یه راه مهربون‌تر و با آسیب کمتر برای ضعیف‌ترها؟»
با شنیدن این حرف، پیرمرد آهی عمیق کشید و گفت: «شانگ شین تسی،کمکت آه شانگ شین تسی، من سال‌هاست تو کوه شانگ لیانگ موندم، باور دارم‌تلخند که این حرفا رو از ته دلت می‌زنی، برای همین تصمیم گرفتم کمکت کنم!»
شانگ شین تسی تعظیم عمیقی کرد، اما‌حرفا با چهره‌ای که همچنان آرام و خونسرد‌عمیقی بود پرسید: «ارشد، میشه اسمتون رو بپرسم؟»
پیرمرد تلخند زد: «من فقط یه آدم بیچاره‌ام که به آخر خط رسیده، جرئت ندارم خودم رو نشون بدم. می‌دونم‌می‌زنی بهم شک داری، اما نیتم خیره. تو کسی هستی که ارزش کمک کردن داره. بعد از این همه سال که‌جرئت رئیس خاندان بودی، خوب می‌دونی برای اعتماد به یه نفر، حرفاش مهم نیست، بلکه عملشه که همه‌چیز رو ثابت می‌کنه.»
شانگ شین تسی سر‌راه تکان داد و گفت: «ارشد،کمتر لطفاً راهنماییم کنید، سراپا گوشم.»
پیرمرد گفت: «من کسی که گوهای تقلبی رو ساخته و همین‌طور محل زندگیش‌کمکت رو می‌شناسم. اسمش فنگ تیان یوعه، برادرت شانگ یا زی باهاش طرح دوستی‌تلخند ریخته و با پیشنهاد دادن منافع هنگفت، ازش خواسته این کار رو بکنه.»
با شنیدن این نام، نگاه شانگ شین تسی لرزید: «فنگ تیان یو؟ این آدم رو می‌شناسم، اون تو جناح حقه و زمانی رئیس جوان خاندانِ یه دهکده بوده. تبحر مسیر پالایش فوق‌العاده‌ای داره،بدم یه استاد مسیر پالایش با سطح تزکیه رتبه ۴. وقتی رتبه ۳ بود، یه کرم گوی رتبه ۵ رو پالایش کرد. هرچند اون گوی رتبه ۵ بعد از نصف روز مرد، اما همون باعث‌همین‌طور شد یه شبه معروف بشه. متأسفانه خاندانش تو یه درگیری شکست خوردن و نابود شدن، و اون دیگه اون رئیس جوان خاندانی نیست که آینده‌ای بی‌نهایت داشت، بلکه به یه تزکیه‌گر تنها تبدیل شده.»
شانگ شین تسی رئیس خاندان‌آسیب شانگ بود و اطلاعات استادان گوی‌عمیق قدرتمند مرز جنوبی را به‌خوبی می‌دانست.
پیرمرد سر تکان داد: «فنگ تیان یو از قبل به رتبه ۵ رسیده، اما اینو‌کشید مخفی نگه داشته و فقط سطح تزکیه رتبه ۴ رو نشون میده. من روشی برات‌چهره‌ای دارم که قانعش کنی و بیاریش سمت خودت، تا به یه زیردست وفادار برات تبدیل بشه.»
شانگ شین‌کشید تسی بسیار‌کوه کنجکاو شد.
فنگ تیان یو اکنون در سطح تزکیه رتبه ۵ قرار داشت و مانند شانگ شین تسی، استاد مسیر پالایش بود که در مرز‌اسمتون جنوبی احترام و محبوبیت فوق‌العاده‌ای داشت. چنین شخصی به هر جا قدم می‌گذاشت، با استقبالی شاهانه روبه‌رو می‌شد. اگر اراده می‌کرد خاندانش را بازسازی‌سال کند و خاندان فنگ را دوباره شکل دهد، بی‌شک به رئیس خاندان و یکی از رهبران جناح حق در دنیای استادان گو بدل می‌گشت.
چگونه چنین شخصی‌نیست به این سادگی‌کمتر سر تسلیم فرود می‌آورد؟
پیرمرد چیزی را پنهان نکرد‌دیگه‌ای و بی‌درنگ روش خود را‌ضعیف‌ترها برای شانگ شین تسی شرح داد.
حالت چهره شانگ شین تسی دگرگون‌موندم شد و پرسید: «ارشد از من‌گرفتم می‌خواد به فنگ تیان یو دروغ بگم؟»
پیرمرد لبخند زد: «این دروغ نیست، این حقیقته که تو با فانگ یوان آشنایی. البته، اگه بخوایم سخت‌گیر‌آرام باشیم، هنوزم یه دروغه. اما شانگ شین تسی، اگه یه دروغ بتونه جون آدمای بی‌شماری رو نجات بده،داری این کار رو می‌کنی؟ الان چاره دیگه‌ای نداری، هر چی باشه فنگ تیان یو مقصر اصلی پشت گوهای تقلبیه.»
لبخند پیرمرد پهن‌تر شد: «تو این دنیا، آدمِ بد بودن آسون نیست، اما آدمِ خوب بودن از اونم سخت‌تره.دلت چون یه آدم خوب باید در حالی که از اخلاقیات و باورهای خودش دفاع می‌کنه، آدم بد رو شکست بده.رسیده آه شانگ شین تسی، من فقط یه روش بهت میدم، اینکه می‌خوای باهاش چیکار کنی، کاملاً به خودت بستگی داره.»
شانگ شین تسی تردید نکرد‌دیگه‌ای و گفت: «ممنونم ارشد، روش‌ضعیف‌ترها خیلی خوبیه، می‌خوام امتحانش کنم.»
پیرمرد خندید: «خیلی خوبه. به خاطر همینه که ازت خوشم میاد. تو خیرخواهی اما کورکورانه عمل نمی‌کنی، می‌دونی چطور‌آرام از روش‌های مختلف برای مقابله با شر استفاده کنی. تو این دنیا، مهربونی خالص مثل خودکشی می‌مونه، حتی می‌تونه‌نیتم به دوستان و خانوادت آسیب برسونه. اما تو این‌طوری نیستی، تو اهدافت واقع‌بینی، تو واقعاً یه آدم خوبِ عمل‌گرایی.»
در پایان، پیرمرد اضافه کرد: «این کرم گو حاوی یه میراث حقیقی‌کمکت از یه جاودانه‌ست، فکر می‌کنم این مناسب‌ترین مسیر تزکیه برای توئه. یه نگاهی‌تلخند بهش بنداز، اینکه بخوای تزکیه‌ش کنی یا نه کاملاً به خودت بستگی داره.»
با گفتن‌دیگه‌ای این حرف، تصویر‌آسیب پیرمرد ناپدید شد.
هم‌زمان، کرم گویی از روی میز‌نیست به پرواز درآمد و در هوا،حرف دور از تودهٔ گوها شناور شد.
شانگ شین تسی‌سال‌هاست آن را گرفت و‌دارم به بررسی جزئیاتش پرداخت.
لحظه‌ای بعد، برقی از شادی‌موندم در چشمانش درخشید و زیر‌همین لب زمزمه کرد: «گوی اعمال نیک؟»
کوه شانگ لیانگ یک شهر بیرونی و یک‌شنیدن شهر درونی داشت. شهر درونی خود به بخش‌های‌موندم اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم تقسیم می‌شد.
بخش اول، شهر درونی مرکزی نام داشت که‌آسیب قلب سیاسی و پایگاه نظامی خاندان شانگ به شمار‌کوه می‌رفت. اقامتگاه شانگ شین تسی در همین بخش بود.
بخش دوم به عنوان شهر خاندان شناخته می‌شد و‌دلت تنها اعضای خاندان شانگ حق اقامت در آن را‌همچنان داشتند. برای ورود به این بخش، ارائهٔ نشان الزامی بود.
فنگ تیان یو‌کوه در بخش سومِ‌دارم شهر درونی اقامت داشت.
سراسرِ بخش سوم بی‌نهایت گران‌بها و ارزشمند بود و در همه‌جای آن از سنگ‌های‌کوه ستاره‌ای استفاده شده بود. نه‌تنها عمارت‌ها، بلکه مسیرهای عبور و مرور نیز از سنگ‌های ستاره‌ای‌آرام ساخته شده بودند. با یک نگاه، سوسوی نور ستارگان تمام میدان دید را پر می‌کرد.
خیابان‌ها خلوت، ساکت‌کنه و آرام بودند؛ درست‌مهربون‌تر مانند یک کاخ ستاره‌ای.
در آنجا هیچ مسافرخانه‌ای‌کوه به چشم نمی‌خورد و‌حرفا تنها باغ‌های وسیع وجود داشتند.
هزینهٔ اجارهٔ باغ‌های کوچک روزانه ۳۰ سنگ‌حرفا ازلی بود، در حالی که این رقم‌عمیقی برای باغ‌های بزرگ به ۱۰۰ سنگ ازلی می‌رسید!
فنگ تیان یو‌نیست در یک باغ‌کمتر بزرگ اقامت داشت.
او روی صندلیِ راحتیِ نیمه‌خوابیده‌ای نشسته بود و چای مرغوبی‌ضعیف‌ترها می‌نوشید. درِ اتاقش باز بود و همان‌طور که نسیم ملایمی به‌حرفا درون باغ می‌وزید، به منظرهٔ زیبای جنگل بامبو چشم دوخته بود.
ناگهان صدای شانگ شین‌کوه تسی طنین‌انداز شد: «برادر فنگ،دلت حسابی داره بهت خوش می‌گذره.»
فنگ تیان یو چنان یکه خورد‌دارم که بدنش به شدت لرزید و‌کمکت چیزی نمانده بود از روی صندلی بیفتد.
اما در لحظهٔ بعد به خود آمد و کرم‌های گو درون روزنه‌اش برای حمله آماده شدند. او به عقب برگشت و در حالی که به زور‌کرد خود را آرام می‌کرد، به شانگ شین تسی خیره شد و گفت: «پس رئیس خاندان شانگ به دیدنم اومده، واقعاً بی‌نهایت مفتخرم. رئیس خاندان، روشت واقعاً شگفت‌انگیزه.کمک هر چی باشه من اینجا سه آرایهٔ گو برپا کردم، اما تو تونستی این‌قدر بی‌سروصدا وارد بشی. اصلاً جایی تو دنیا هست که بتونه جلوت رو بگیره؟»
فنگ تیان یو با این حرف، ورودِ دزدگونهٔ شانگ شین تسی را به سخره گرفت، اما او ذره‌ای آزرده نشد و‌حرفا پاسخ داد: «روش‌های من کجا به پای تو می‌رسه، برادر فنگ؟ تو غوغای بزرگی تو بازار به پا کردی. گوهای تقلبی‌رسیده بازار رو پر کردن و باعث درگیری شدن. من به عنوان رئیس خاندان، چیزی نمونده بود تمام اعتبارم رو از دست بدم.»
فنگ تیان یو در درون لرزید؛موندم اصلاً انتظار نداشت شانگ شین تسی‌گرفتم به این سرعت او را پیدا کند.
«چطور ممکنه؟ مطمئنم گوهای تقلبیِ من هیچ سرنخی‌دلت به جا نذاشتن که به من ختم بشه.چهره‌ای نکنه از طرف شانگ یا زی مشکلی پیش اومده؟»
فنگ تیان یو در حالی که در جایش نیم‌خیز می‌شد، این افکار را در‌کوه سر پروراند و همه‌چیز را به‌کلی انکار کرد: «رئیس خاندان، سعی نکن منو بترسونی.همچنان اتهام فروش گوهای تقلبی چیزی نیست که آدم بی‌اهمیتی مثل من بتونه به دوش بکشه.»
شانگ شین تسی خندید و چند قدم برداشت. او به در رسید، به بیرون نگاه‌کشید کرد و در حالی که پشتش به فنگ تیان یو بود، گفت: «برادر فنگ، هنوز‌چهره‌ای متوجه نشدی؟ هر چیزی که من ادعا کنم حقیقت داره، حتی بدون هیچ مدرکی، همون حقیقته.»
فنگ تیان یو غرق در حیرت شد و با خود اندیشید:همین «این شانگ شین تسی به مهربانی شهرت داره و همه این رو‌میشه می‌دونن، اما با دیدنِ امروزش... کی فکرش رو می‌کرد این‌قدر سلطه‌جو باشه!»
فشار عظیمی‌سال‌هاست بر او‌لیانگ سایه افکند.
حضور ناگهانی شانگ شین تسی،آسیب فنگ تیان یو را در‌آهی موضعی به‌شدت منفعل قرار داد.
او که در ابتدا با حالتی نامناسب روی صندلی‌کمتر لم داده بود، مجبور شد حین صحبت با شانگ‌لیانگ شین تسی خود را جمع‌وجور کند و رفته‌رفته صاف بنشیند.
اما به نظر می‌رسید شانگ شین تسی اصلاً متوجه این موضوع نشده است. او از کنارش‌کرد گذشت، به سمت در رفت و رو به بیرون ایستاد. در حالی که پشتش به فنگ‌خودم تیان یو بود، بی‌توجه به حرکات حقیرانهٔ او، حتی فرصتی برای حمله‌ای غافلگیرانه در اختیارش گذاشت.
اما فنگ تیان‌کوه یو جرئت نکرد‌دارم از جایش تکان بخورد!
هرچه اعتمادبه‌نفس شانگ شین تسی بیشتر می‌شد، فنگ تیان یو بیشتر احساس‌کشید خطر و اضطراب می‌کرد. با وجود اینکه هر دو در یک سطح‌تعظیم تزکیه قرار داشتند، او ناخودآگاه خود را در جایگاهی پایین‌تر قرار داده بود.
شانگ شین تسی برگشت و‌دیگه‌ای با لبخندی گفت: «برادر فنگ،ضعیف‌ترها بیا و برای من کار کن.»
فنگ تیان یو با چشمانی گشادشده خیره ماند و حیرت‌زده پرسید:همین «چی؟» اما طولی نکشید که به خنده افتاد و گفت: «رئیس خاندان‌میشه شانگ، اصلاً می‌دونی شانگ یا زی برای استخدام من چه بهایی پرداخته؟»
شانگ شین تسی خندید: «هر بهایی‌دارم که پیشنهاد داده باشه مهم نیست، تو‌تعظیم قطعاً نمی‌تونی پیشنهاد من رو رد کنی.»
فنگ تیان یو نفسش را بیرون‌کمتر داد و در حالی که چشمانش از‌سال‌هاست درخشش خاصی برق می‌زد، از جا برخاست.
در همان لحظه‌ای که شانگ شین تسی سعی کرد او را به خدمت‌آهی بگیرد، متوجه شد که این دختر قادر به حل‌وفصلِ ماجرای گوهای تقلبی نیست؛ وگرنه‌تعظیم می‌توانست با ایجاد هیاهو، نیروهای خاندان شانگ را برای کشتن او به اینجا بکشاند.
فنگ تیان یو که دوباره دستِ بالا را‌حرفا از نظر روانی پیدا کرده بود، با خود‌کرد اندیشید: «پس هنوز به کمک من نیاز داره.»
او با لبخندی شانگ شین تسی را برانداز‌دلت کرد و گفت: «پس سراپا گوشم. مطمئنم رئیسِ‌چهره‌ای بزرگِ خاندان شانگ پیشنهادی درخورِ مقامش به من میده.»
شانگ شین تسی انگشت‌مهربون‌تر اشارهٔ دست راستش را بالا‌حرف برد: «اول از همه، جونت.»
رنگ از رخسار فنگ تیان یو پرید،مهربون‌تر صدایش بم‌تر شد و با سردی گفت:عمیق «رئیس خاندان، فکر کردی در برابرت دست‌وپابسته‌ام؟»
شانگ شین تسی با اعتمادبه‌نفس لبخند زد:دارم «نگران نباش برادر فنگ، تو سطح تزکیهٔ‌تعظیم رتبه پنج رو داری، نیازی به اضطراب نیست.»
فنگ تیان یو از درون لرزید. او‌حرفا سطح تزکیهٔ واقعی‌اش را می‌دانست و با آمادگی‌کرد کامل آمده بود؛ این وضعیت بسیار خطرناک بود!
شانگ شین تسی افزود: «علاوه بر این،ضعیف‌ترها اگه کارت رو خوب انجام بدی، شاید‌کوه بتونی به حضور سرور فانگ یوان برسی.»
چهرهٔ فنگ تیان‌کنه یو دوباره در‌نیست هم رفت: «چی؟!»
شانگ شین تسی بی‌وقفه ادامه داد: «این‌قدر‌دارم شوکه نشو برادر فنگ. من خیلی بیشتر‌تعظیم از اون چیزی که بتونی تصور کنی می‌دونم.»
«راستش رو بهت می‌گم، مطمئنم از رابطه‌ام با سرور‌می‌زنی فانگ یوان خبر داری. من تونستم هویتت رو تشخیص بدم‌خونسرد چون از زیردستانِ جاودانهٔ مویینِ سرور فانگ یوان کمک گرفتم.»
«من یکی از گوهای تقلبی رو بهشون دادم و اون جاودانهٔ مویین واقعاً‌سال‌هاست تحسینش کرد. اون گفت که تو یه نابغه‌ای و اگه بتونی بیشتر پیشرفت‌کرد کنی، ممکنه توجه سرور فانگ یوان رو جلب کنی و به زیردستانش ملحق بشی.»
فنگ تیان یو که به‌شدت هیجان‌زده‌نیست شده بود و صورتش از فرط هیجان‌آهی سرخ می‌زد، پرسید: «جدی می‌گی؟ این حقیقته؟»
شانگ شین تسی لبخند زد: «چرا باید بهت دروغ بگم؟می‌زنی وقتی تونستم پیدات کنم، به‌راحتی هم می‌تونم از سر راه‌خونسرد برت دارم، پس چه دلیلی داره اینجا وقتم رو تلف کنم؟»
«مطمئنم از وضعیت من باخبری. دلیلی که من رئیس‌می‌زنی خاندان شدم، سرور فانگ یوان بود. راستش رو بخوای، خاندان‌خونسرد شانگ از قبل مخفیانه با سرور فانگ یوان همکاری می‌کنه.»
فنگ تیان یو خندید: «خاندان شانگ؟ سرور فانگ یوان‌حرف اهریمنِ شماره یکِ دنیاست! اگه سرور فانگ یوان بخواد‌حرفا چیزی از خاندان شانگ بگیره، جرئت دارید نه بگید؟»
«اما من بیشتر از هر‌دیگه‌ای چیزی، استعداد مسیر پالایشِ سرور‌ضعیف‌ترها فانگ یوان رو تحسین می‌کنم!»
«اون زمان در کوه سان چا، این موهبت نصیبم شد‌می‌زنی که صحنهٔ پالایشِ گوی سفر جاودان ثابت توسط سرور فانگ‌خونسرد یوان رو شخصاً تماشا کنم. اون واقعاً بزرگ‌ترین خوش‌شانسیِ زندگیم بود.»
«من یه بار با سطح تزکیهٔ رتبه سه، یه کرم گوی رتبه پنج‌تعظیم پالایش کردم که فقط نصف روز زنده موند. اما سرور فانگ یوان در‌بیچاره‌ام مقام یه فانی، یه گوی جاودان پالایش کرد! اونم تو اون وضعیتِ خطرناک.»
«استعداد، درک، قدرت و خردِ او در دنیا حرف اول رو‌عمیق می‌زنه! از اون موقع با تمام وجود باور داشتم که سرور‌گرفتم فانگ یوان در سراسر پنج منطقه و دو آسمان نام‌آور میشه!»
«همون‌طور هم شد!»
«سرور فانگ یوان دربار آسمانی رو‌موندم جلوی چشم همهٔ مردم دنیا شکست‌گرفتم داد، اون گوی تقدیر رو نابود کرد!»
«و خارق‌العاده‌ترین چیز این بود که برای نابودی گوی تقدیر،همین از روشی در مسیر پالایش استفاده کرد. از اون به‌پرسید بعد، گوی تقدیر دیگه نمی‌تونه تو این دنیا وجود داشته باشه.»
«از اون زمان به‌مهربون‌تر بعد، همهٔ ما از‌شنیدن غل‌وزنجیرِ تقدیر رها شدیم!»
«اون یه جنگجوئه، یه قهرمان،دیگه‌ای یه منجی. اون بزرگ‌ترین خدمتِ‌ضعیف‌ترها تاریخ رو به تمام بشریت کرده!»
«اما هیچ‌کس درکش نمی‌کنه، فکر می‌کنن اون تو جناح اهریمنیه، اونا‌همین خیلی کوته‌فکرن، خیلی نادونن! سرور فانگ یوان موجودیتی بی‌سابقه‌ست، اون قهرمانِ‌ارشد بزرگیه که هر یک میلیارد سال فقط یه بار ظهور می‌کنه!»
«اما من اون آدمایی که به اصطلاح از جناح حق هستن رو می‌شناسم. اونا آدمای حقیری هستن که از‌خونسرد ترس به خودشون می‌لرزن. این ضعیف‌ها و ترسوها وقتی فهمیدن دیگه نمی‌تونن به سرور فانگ یوان آسیبی برسونن، بی‌شرمانه‌خیره سعی می‌کنن بهش تهمت بزنن! اونا مانعِ اعتلای بشریت می‌شن، اونا گناهکارانی هستن که جلوی پیشرفت دنیا رو می‌گیرن!!»
«سرور فانگ یوان بیش از‌آسیب حد برجسته‌ست، بیش از حد‌آهی شگفت‌انگیزه، بیش از حد باشکوهه!»
«اگه بتونم پیروِ اون باشم، اگه‌نیست بتونم جا پای چنین شخصیتِ باشکوهی‌حرف بذارم، من... من دیگه نمی‌دونم چی بگم.»
«هاه... هاه...»
«محشره، این خیلی غیرقابل باوره.»
«امروز بدون‌دیگه‌ای شک شادترین‌مهربون‌تر روز زندگی منه!»
«باورنکردنیه، سرور فانگ یوان واقعاً‌دیگه‌ای داره من رو به عنوان‌ضعیف‌ترها زیردستش می‌پذیره. این باورنکردنیه، ای آسمان!»
فنگ تیان یو هرچه بیشتر صحبت می‌کرد،دارم هیجان‌زده‌تر می‌شد. تمام بدنش می‌لرزید و چیزی‌تعظیم نمانده بود که دچار تشنجِ ناگهانی شود.
چشمانش با چنان نورِ درخشانی برق می‌زد که سرخ‌می‌زنی شد و اشک در آن‌ها حلقه زد؛ حتی شانگ شین‌خونسرد تسی با نگاه کردن به او سرمایی در وجودش دوید.
آن پیرمردِ‌دیگه‌ای مرموز اصلاً‌مهربون‌تر اشتباه نکرده بود.
فنگ تیان یو‌کنه یکی از متعصب‌ترین‌نیست ستایندگانِ فانگ یوان بود.
در واقع، قدرت گرفتنِ فانگ یوان، داستان‌هایش و‌حرفا صحنه‌ای که در آن تقدیر را نابود کرد،کرد همگی به طور گسترده‌ای در همه‌جا پخش شده بود.
بیشترِ تزکیه‌گرانِ اهریمنی، فانگ یوان را‌دارم بُتِ خود می‌دانستند و به عنوانِ هدف‌تعظیم و الهام‌بخشِ خود به او نگاه می‌کردند.
حتی در جناح حق نیز افراد زیادی بودند که او را مخفیانه‌کشید تحسین می‌کردند و شجاعتش را در به چالش کشیدنِ خبرگانِ دربار آسمانی ارج‌عمیقی می‌نهادند؛ او هوشی سرشار داشت و می‌توانست با وجودِ خطر، نقشه‌هایی بی‌نقص بکشد.
فنگ تیان یو فردِ‌راه خاصی نبود، او تنها یکی‌کمتر از آن‌ها به شمار می‌رفت.
اما به این دلیل که زمانی با فانگ یوان تعامل داشت و همچنین به خاطرِ شباهت‌هایشان در‌چهره‌ای مسیر پالایش، او که روزگاری ارباب جوانی خوشبخت بود و قتل‌عام شدنِ تمام خانواده‌اش را به چشم‌بدم دیده بود، به واسطهٔ این رنجِ وحشتناکِ زندگانی‌اش، شخصیتی به مراتب بیمارگونه‌تر و افراطی‌تر پیدا کرده بود.
بدین ترتیب، به دلیلِ تجربیاتِ زندگی‌اش، او قدرتمندترین خبرهٔ مسیر پالایش در دنیای‌تعظیم کنونی، یعنی آن چهرهٔ عظیم و افسانه‌ای که در این زندگی هرگز نمی‌توانست‌بیچاره‌ام از او پیشی بگیرد—فانگ یوان—را به عنوانِ هدفِ بُت‌پرستیِ متعصبانهٔ خود قرار داده بود.
با وجود اینکه شانگ شین تسی هیچ مدرکِ محکمی ارائه نداده بود، تا زمانی که‌لیانگ امیدی وجود داشت، تا زمانی که فرصتی برای نزدیک شدن به بُتِ خود—آن وجودِ الهی در‌پرسید قلبش—داشت، همین کافی بود تا هیجانی بی‌حدوحصر را تجربه کند و نتواند خود را کنترل نماید.