چپتر 1940: امپراتورِ اژدهای راستین
0«خودتون رو معرفی کنید!»
گروهی از اژدهایان‌گورتون با ردای زرین، ققنوسِ‌خندید اوج‌گیرنده را محاصره کردند.
«اسمم شیاو‌پست یانگه و اینم‌انتخاب همسفرم، شی می‌لی.»
«توی کوهِ‌می‌تونی مارپیچِ اژدهای ما‌آخه چه کار دارید؟»
یوان با‌بندازیمتون آرامش گفت: «به‌شنیدنِ شما ربطی نداره.»
«به ما ربطی نداره؟! ما، خاندانِ اژدهای مقدس،شنیدم صاحبانِ برحقِ کوهِ مارپیچِ اژدها هستیم! هر چیزی که‌اون‌وقت به این کوه مربوط باشه به ما ربط داره!»
«اگه می‌خواید اینجا دردسر درست‌انتخاب کنید، قبل از اینکه با زور‌کرده بندازیمتون بیرون، گورتون رو گم کنید!»
با شنیدنِ تهدیدهایشان، یوان بلند خندید: «شنیدم خاندانِ اژدهای‌پست مقدس پیروانِ وفادارِ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو هستن. اگه بگم من‌نگاه فرستادهٔ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو هستم چی؟ اون‌وقت بازم می‌گید برم؟»
«چی؟! فرستادهٔ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو؟!»
موجی از شوک از میانِ جمعیت گذشت، اما خیلی‌پیروانِ زود محو شد و جای خود را به خشمی‌بازم فزاینده داد، انگار حرف‌های یوان توهینی عمدی به آن‌ها بود.
یکی از آن‌ها پوزخند زد: «داشتم‌کنه فکر می‌کردم چه بهونه‌ای می‌تراشی، اما‌نگاه فرستادهٔ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو؟ چه چرت‌وپرتِ محضی!»
دیگری با لحنی تحقیرآمیز گفت: «فکر کردی کی‌انسانِ رو می‌تونی گول بزنی؟! آخه چرا ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو‌سؤال باید یه انسانِ پست رو به‌عنوانِ فرستاده‌ش انتخاب کنه؟!»
یوان برگشت تا به کسی که تازه از او سؤال کرده بود‌ایزدبانوی نگاه کند و با چشمانی ریزشده جواب داد: «حرفِ خنده‌داریه، با توجه‌میانِ به اینکه ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو خودش زمانی خدمتکارِ وفادارِ یه انسانِ پست بود.»
حرف‌های یوان در دم فضا را عوض‌خندید کرد و باعث شد اژدهایانِ اطراف اخم‌بگم کنند، با این حال هیچ‌یک نتوانستند جوابی بدهند.
«اگه ادعا می‌کنی فرستادهٔ‌فرستاده‌ش ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو هستی، باید‌تازه مدرک داشته باشی. بذار ببینیمش.»
یوان ساکت شد، بیشتر به‌آخه این دلیل که چیزی نداشت‌به‌عنوانِ تا به‌عنوانِ مدرک استفاده کند.
«چی؟ هیچی نداری که هویتت رو ثابت کنه؟ چرا اصلاً تعجب‌وفادارِ نمی‌کنم؟ چطور جرئت می‌کنی با استفاده از اسمِ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو‌موجی از ما سوءاستفاده کنی! تقاصِ جرمت رو با مرگ می‌دی! بکشیدشون!»
لحظه‌ای بعد، تمامِ‌گورتون اژدهایان به سمتِ‌بلند ققنوسِ اوج‌گیرنده یورش بردند.
با دیدنِ این صحنه، یوان تحولِ‌کنه اژدهای خود را فعال کرد و‌نگاه انتقامِ ایزدِ اژدها را بیرون کشید.
با این حال، فقط قصد داشت آن‌ها را بترساند، برای‌به‌عنوانِ همین به آن‌ها حمله نکرد. البته، اژدهایان به‌محضِ اینکه حضورِ‌کند انتقامِ ایزدِ اژدها را حس کردند، از ترس خشکشان زد.
سپس یوان گفت: «این‌طور نیست که نخوام بهتون مدرک نشون بدم.وفادارِ اطلاعاتِ مربوط به ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو به‌شدت حساسه و شما اصلاً‌موجی صلاحیتِ شنیدنش رو ندارید. من رو پیشِ رهبرتون ببرید—رئیسِ خاندانِ اژدهای مقدس.»
اژدهایان نگاه‌های نامطمئنی ردوبدل کردند، اما‌بلند پیش از آنکه کسی بتواند حرفی‌یه‌یو بزند، حضورِ قدرتمندی بر آن‌ها فرود آمد.
چهره‌ای نمایان شد که هاله‌ای سلطه‌جو از خود ساطع می‌کرد و بی‌درنگ‌نگاه حسِ احترام را برمی‌انگیخت. او نیز یک اژدها بود و ردای زرینِ‌عوض درخشانی به تن داشت که تقریباً با ردای اژدهای زرینِ یوان همسان بود.
یوان نتوانست عمقِ تزکیه‌اش را تشخیص دهد،باید اما غریزه‌اش می‌گفت که این موجودی است‌برگشت که به عالمِ عروجِ ایزدی پا گذاشته است.
با دیدنِ او،بیرون اژدهایانِ اطراف بی‌درنگ‌تهدیدهایشان و هماهنگ تعظیم کردند.
«درود بر‌بیرون اعلی‌حضرت، امپراتورِ‌شنیدنِ اژدهای مقدس!»
در دم، چند اژدهای دیگر پدیدار شدند. هر‌کسی یک حضوری ژرف و پرشکوه از خود ساطع‌جواب می‌کردند—تنها ذره‌ای کمتر از خودِ امپراتورِ اژدهای مقدس.
اژدهایان با دیدنِ این صحنه شتابان ادای‌باید احترام کردند: «د-درود بر جدِ اژدهای مقدس،برگشت بزرگِ افضل، شاهدختِ مقدس، شاهزادهٔ مقدس، مقـ—»
«کافی‌ست.»
امپراتورِ اژدها ناگهان حرفشان را برید.بلند اگر می‌گذاشت به ادای احترام ادامه‌یه‌یو دهند، تمامِ روز همان‌جا معطل می‌شدند.
سپس چشمانش را‌به‌عنوانِ کمی باریک کرد و‌برگشت رو به یوان چرخید.
اون کاملاً انسانه، ولی تواناییِ تبدیل شدن به اژدها رو داره... فقط اونایی‌کنه که تبارِ اژدهای ناب و باکیفیت دارن می‌تونن چنین کاری کنن. با این‌توجه حال، این‌جور آدما معمولاً بوی تندِ اژدها می‌دن—اما از اون هیچ بویی حس نمی‌کنم...
امپراتورِ اژدهای مقدس این را‌شنیدنِ در دل اندیشید. نگاهش تیز بود‌وفادارِ و تحولِ اژدهای یوان را می‌سنجید.
وقتی کوشید عمیق‌تر در بدنِ یوان کاوش کند، سرمایی ناگهانی به جانش‌یه‌یو افتاد. نمی‌توانست دقیقاً تشخیصش دهد، اما در اعماقِ استخوان‌های یوان، حضورِ چیزی باستانی‌گذشت را حس کرد... چیزی بی‌نهایت ژرف که خفته بود، اما بی‌صدا تماشا می‌کرد.
میونِ اون دانشِ پراکنده و اندک دربارهٔ ایزدبانوی اژدهایان یه‌یو، یه شایعه بیشتر از همه به چشم‌حرفِ می‌خورد. می‌گفتن قدرتِ این رو داشته که استعدادهاش رو به هر موجودی ببخشه، چه اژدها باشه چه‌جوابی نباشه. با برکتِ اون، حتی ضعیف‌ترین موجودات، مثلِ یه مورچه، می‌تونستن قدرتِ اژدهایان رو به کار بگیرن...
این خاطره مانندِ پژواکی‌بزنی فراموش‌شده از دورانی سپری‌شده‌انسانِ در ذهنش جان گرفت.
امپراتورِ اژدها با لحنی آرام اما آمیخته به غروری ذاتی گفت: «انسان، حرف‌های‌یه‌یو قبلی‌ات را شنیدم. شاید رهبرِ خاندانِ اژدهای مقدس نباشم، اما جایگاهم در آن‌گذشت کم‌اهمیت‌تر نیست. بگو ببینم—آیا من، امپراتورِ اژدها، لیاقتِ دیدنِ آن مدرکِ کذایی‌ات را دارم؟»
این نخستین رویاروییِ یوان با یک امپراتورِ اژدهای واقعی بود. با این‌یه‌یو حال، پس از رویارویی با اژدهایانِ باستانیِ فراوان در پهنهٔ آغازین، امپراتورِ اژدهای‌گذشت روبه‌رویش جلوهٔ خاصی برایش نداشت. یوان گفت: «مشکلی نیست، به شما نشون می‌دم.»
امپراتورِ اژدهای مقدس سر تکان داد‌کنه و گفت: «می‌توانیم گفت‌وگویمان را در‌نگاه جایی خصوصی‌تر ادامه دهیم. دنبالم بیا.»
رو برگرداند و‌گول به درونِ کوهِ‌چرا مارپیچِ اژدها پرواز کرد.
فنگ یوشیانگ که هنوز درونِ دان‌تیانِ یوان بود،خندید با دیدنِ این صحنه ققنوسِ اوج‌گیرنده را به‌فرستادهٔ حرکت درآورد تا امپراتورِ اژدهای مقدس را دنبال کند.
خیلی زود،بیرون واردِ کوهِ‌شنیدنِ مارپیچِ اژدها شدند.
هرچند اژدهایانِ دیگر دلشان نمی‌خواست شخصِ مشکوکی‌برگشت مثلِ یوان پا به قلمروی مقدسشان بگذارد، هیچ‌کدام‌ریزشده یارای سرپیچی از تصمیمِ امپراتورِ اژدها را نداشتند.
به‌محضِ ورودِ ققنوسِ اوج‌گیرنده به کوهِ مارپیچِ اژدها، دیگر قدرتمندان نیز به دنبالشان رفتند تا مطمئن شوند‌سؤال یوان دست از پا خطا نمی‌کند. هرچند پایهٔ تزکیه‌شان بسیار فراتر از یوان بود و احتمالاً می‌توانستند‌اژدهایانِ با یک عطسه او را بکشند، اما در حضورِ انتقامِ ایزدِ اژدها، دلهره‌ای تزلزل‌ناپذیر به جانشان افتاده بود.
در همین حال، یوان به‌محضِ‌شنیدنِ ورود به کوهِ مارپیچِ اژدها حس‌وفادارِ کرد چیزی درونش به تکاپو افتاده.
این حس... نمادهای نُه اژدهاست؟تهدیدهایشان داره به چیزی توی کوهِ‌وفادارِ مارپیچِ اژدها واکنش نشون می‌ده؟
در دل از خود پرسید.